Tibetan
ས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །གནས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །འཁོར་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་སོ། །དུས་ནི་བཞི་རྫོགས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དུས་སོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས་མ་ངེས་པའི་དུས་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན། སྟོན་པ་ནི་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་སྟོན་པ་རིགས་ལྔ་གང་ཆེན་མཚོའོ། །གནས་ནི་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་སྟེ་རང་གསལ་དག་པའི་འོག་མིན་ནོ། །ཆོས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གོ། །འཁོར་ནི་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པ་རང་སྣང་གི་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཁའ་འགྲོ་དང་རིག་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་སྐལ་པ་མཚུངས་པའོ། །དུས་ནི་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོའོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱ་མཚོ་ལས། རང་སྣང་རྒྱལ་བ་སེམས་སྩོགས་དང་། །སེམས་དཔའ་ཆེ་དང་འཇོམས་པ་ ཆེ། །དང་པོའི་རྒྱལ་བ་ས་རྒྱལ་བ། །ཞེས་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས། ཞི་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་སྒྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འཆི་བའི་བདུད་བཅོམ་དང་། །ངོ་བོ་མེད་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྟག །ཅེས་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། །ཅེས་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་སྟོན་པ་ནི་མ་དག་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདྲེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས། དེད་དཔོན་དམ་པའི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་ནི་གདུལ་བྱའི་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་པས་ངེས་མེད་དུ་མའོ། །འཁོར་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་གདུལ་བྱ་ཚད་མེད་པའོ། །ཆོས་ནི་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་པོ་དང་སྦྱར་བའོ། །དུས་ནི་འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་། མ་འོངས་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་གང་ཡང་ རུང་བའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཕུ
Chinese
法界的导师名为普贤。法是自性圆满大，不需造作。处所是不可思议的法界。眷属是自生智慧海的聚会。时间是四圆满，没有变异的时间。如所说，幻化是不确定的时间。在报身的状态中，导师是五部佛的代理导师。处所是密严刹土，即自明清净的色究竟天。法是唯一的大乘。眷属是与自身无异的自显佛和菩萨等，以及空行母和持明者等，与十地菩萨们同等。时间是常转法轮。在幻化海中说：自显佛陀及心等，大菩萨与胜者大，最初佛陀地佛陀。以及《入行论》中说：寂静身如如意树般显现，如意宝般无分别，为度众生故，恒常利益世间，此乃离戏且显现。以及《宝性论》中说：法自在者摧毁死亡之魔，本体无有故，是世间怙主常存。以及《现观庄严论》中说：三十二相与八十随好，此乃大乘近用故，是能仁的圆满报身。以及其注释中说：三十二妙相和八十随好的自性，为了大乘之法的喜乐和安乐极其殊胜地受用，是能仁佛陀薄伽梵的圆满报身，如是宣说。化身的导师是为了引导不净的众生，所以称为殊胜的导师。处所是所化众生的各种世界，所以是不确定的。眷属是天人和人类等无量所化之众。法是各种乘，与众生的根器相应。时间是过去、现在和未来，三者任何一个都可以。特别是。
English
The teacher of the realm is called Samantabhadra. The Dharma is the Great Perfection of self-nature, uncreated. The place is the inconceivable realm of Dharma. The retinue is the assembly of the self-born wisdom ocean. The time is the four perfections, the time without change. As it is said, illusion is an uncertain time. In the state of the Sambhogakaya, the teacher is the representative teacher of the five Buddha families. The place is Ghanavyuha, the Akanishta, which is self-luminous and pure. The Dharma is solely the Mahayana. The retinue is the self-appearing Buddhas and Bodhisattvas, who are not different from oneself, as well as Dakinis and Vidyadharas, who are equal to the Bodhisattvas of the ten Bhumis. The time is the constant turning of the wheel of Dharma. In the Ocean of Illusion, it is said: Self-appearing Buddhas and mind, Great Bodhisattvas and great conquerors, The first Buddha, the Buddha of the ground. And in the Bodhisattvacaryavatara it is said: The peaceful body appears like a wish-fulfilling tree, Like a wish-fulfilling jewel, without discrimination, To liberate beings, constantly benefiting the world, This is free from elaboration and yet appears. And in the Uttaratantra it is said: The Lord of Dharma destroys the Mara of death, Because its essence is non-existent, it is the constant protector of the world. And in the Abhisamayalankara it is said: The thirty-two marks and eighty minor marks, This is for the enjoyment of the Mahayana, It is considered the complete enjoyment body of the Muni. And in its commentary it is said: The nature of the thirty-two excellent marks and eighty minor marks, for the sake of enjoying the joy and happiness of the Mahayana Dharma in an extremely excellent way, is the complete enjoyment body of the Muni Buddha Bhagavan, as it is said. The teacher of the Nirmanakaya is called the supreme guide because he guides impure beings. The place is the various worlds of those to be tamed, so it is uncertain and manifold. The retinue is the immeasurable number of beings to be tamed, such as gods and humans. The Dharma is the various vehicles, corresponding to the faculties of sentient beings. The time is the past, present, and future, any of the three. Especially.
Tibetan
ན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞི་འཛོམ་པས་ཆོས་འབྱུང་བ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་དོན་མཛད་པ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གང་གིས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་དག །མཉམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི། །ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅེས་སོ། །སྐུ་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རོ་གཅིག་པས་སྣང་མི་སྣང་ལས་འདས་ཀྱང་། དེའི་ངང་ནས་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ལས་རོལ་པ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཤར་བས་ལོངས་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་སྐུར་བཏགས་པ་དེ། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཁང་པར་བྱུང་དུས། ནང་དུ་ཉི་མ་ཤར་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ལོངས་སྐུ་དངོས་ནི་ཆོས་སྐུའི་དུས་ཀྱི་རིག་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་འཆར་གཞིར་བཞུགས་པ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་དངོས་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་གཞིའི་ཆ་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞུགས་པ་དེ་ཡིན་པས། སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། སྐུ་གསུམ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལས། །དུ་མར་སྣང་བར་འཕྲུལ་པ་ཡིན། །ཆོས་སྐུ་བསམ་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ། །ལོངས་སྐུ་རྣམ་རྟོག་བདུད་དང་བྲལ། །སྤྲུལ་སྐུ་མཚན་མའི་ཆོས་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཟང་ཐལ་བའི་རིག་པ། རོལ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ། ལོངས་སྐུ་རང་བཞིན་གསལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ། རོལ་པ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་རིགས་ལྔ། སྤྲུལ་སྐུ་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ འཆར་གཞིའི་ཆ། རོལ་པ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྣང་བའི་སྟོན་པ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་དང་རོལ་པ་ཕྱེད་པར་གཅེས་སོ། །མ་ཕྱེད་ན་སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པས། སྤྲུལ་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ཆོས་སྐུ་སྣང་བར་ཐལ་བ་དང་། ཆོས་སྐུ་མི་སྣང་བ་ལྟར་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་འདི་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས། ཞེས་བསྒྲིབས་མ་བསྒྲིབས་ཆ་གཉིས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་བཤད་པས་གནོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་སྐུ་ལ་སྐུ་གསུམ་ཡོད་པས། གཟུགས་སྐུའི་རོལ་པ་གཉིས་ཕྱིར་གསལ་དུ་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་འདི་འཐད་དེ། ཤེལ་ལ་ནང་འོད་ལྔ་ཡོད་པས་རྐྱེན་ཉི་ཟེར་དང་འཕྲད་དུས་འོད་ལྔ་ཕྱིར་གསལ་དུ་འཆར་བ་འཐད་པ་བཞིན་ནོ། །ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་རང་གཤིས་འདུག་ཚུལ་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེ་ཡི་ནི་སྣང་བ་དག །བློ་ཅན་རྣམས་ལ་སྣང་བའོ། །ངོ་བོ་གང་དུ་མ་གྲུབ་པས། །རང་
Chinese
因此，四种圆满汇集之时，便是佛法产生的当下。利益众生直至轮回未空。如《现观庄严论》所说：“何者于轮回未空之际，为众生作种种利益，同时行持之身，乃是能仁之化身，永不断绝。”如是。三身于法身中味一，故超越显现与不显现。然于此境界中，由大悲之力，显现二色身之游舞，即是报身与化身之名。此乃以果之名诠释因，如日光照入室内，则言室内升起太阳一般。真实报身乃法身时，觉性自明之任运成就部分安住之基础。真实化身乃大悲之基础部分安住于智慧中。故三身无别为一。如《自显》所说：“三身于一之自性中，显现为多乃幻化。法身离思虑之境，报身离分别魔，化身离相之法。”如是。彼等法身之体性为空性，通彻之觉性。游舞为不分别之智慧海。报身自性光明之任运成就。游舞为以相好庄严之五部。化身大悲周遍之智慧，安住于基础之部分。游舞为随应所化而显现之导师。故三身与游舞需作区分。若不区分，则三身体性为一，如化身与报身显现于所化前一般，法身亦应显现。如法身不显现一般，二色身亦不可能显现于所化前，此有过失，因体性为一之故。《辨了》中说：“自性为一，此不应理。”如是，以说有覆与无覆二者不存在等道理而有妨害。如是，法身具有三身，故二色身之游舞于外显现，此于所化前显现是应理的。如水晶内有五色光，因缘与阳光相遇时，五色光于外显现是应理的一样。《六界论》中说：“是故自性安住之方式，体性、自性与大悲之显现，于具慧者前显现。体性于何处未成立，自
English
Therefore, the present time is when the four perfections are assembled and the Dharma arises. Benefiting beings until samsara is empty. As it is said in the Ornament of Clear Realization: "He who, until samsara is empty, brings various benefits to beings, and the body that simultaneously performs them, is the emanation body of the Able One, never ceasing." Thus it is. The three bodies are of one taste in the Dharmakaya, so they transcend appearance and non-appearance. However, within this state, from the power of great compassion, the play of the two form bodies arises, which are named Sambhogakaya and Nirmanakaya. This is naming the cause with the name of the result, like saying the sun rises in the room when sunlight enters the room. The true Sambhogakaya is the spontaneously accomplished aspect of the clarity of awareness in the time of the Dharmakaya, abiding as the basis. The true Nirmanakaya is the aspect of compassion abiding as wisdom in the basis. Therefore, the three bodies are inseparable and one. As it is said in Rangshar: "From the nature of the three bodies as one, appearing as many is an illusion. The Dharmakaya is beyond the realm of thought, the Sambhogakaya is free from the demon of conceptualization, the Nirmanakaya is free from the Dharma of signs." Thus it is. That is, the essence of the Dharmakaya is emptiness, the all-pervading awareness. The play is the ocean of non-conceptual wisdom. The Sambhogakaya is the spontaneously accomplished clarity of nature. The play is the five families adorned with signs and marks. The Nirmanakaya is the wisdom of all-pervading compassion, abiding as the basis. The play is the teacher who appears in whatever way tames whatever being. Therefore, it is important to distinguish between the three bodies and the play. If they are not distinguished, then since the essence of the three bodies is one, just as the Nirmanakaya and Sambhogakaya appear to those to be tamed, the Dharmakaya should also appear. Just as the Dharmakaya does not appear, it is impossible for the two form bodies to appear to those to be tamed, which is a fault, because the essence is one. In the Definitive Analysis, it says: "Since the nature is one, this is not reasonable." Thus, it is harmed by explaining reasons such as the absence of two aspects of obscured and unobscured. Thus, since the Dharmakaya has three bodies, it is reasonable that the play of the two form bodies appears outwardly to those to be tamed. Just as crystal has five inner lights, it is reasonable that when the condition of sunlight meets, the five lights appear outwardly. In the Sixth Space, it says: "Therefore, the way of abiding of self-nature, the appearance of essence, nature, and compassion, appears to those with intelligence. Since essence is not established anywhere,