Tibetan
ཚེ། །ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྣང་བ་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་ནས། དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གནས་ཏེ། སྐུ་གདུང་འབར་བ་ལས། དེ་ནས་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལ། །ཉི་མ་ལ་ནི་ཟེར་འདུས་ལྟར། །རང་གི་སྤྲུལ་པར་བཅས་པ་ནི། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་ནས། །དབྱེར་མེད་འབྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། གདུལ་བྱའི་ལས་འཕྲོ་དག་པ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་གང་ལ་གང་འདུལ་བའི་སྤྲུལ་པ་ཚད་མེད་པ་འཕྲོ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པའི་ཞིང་དུ་ཤར་ནས་གཞན་དོན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འབད་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ནི། །མཛད་པའི་རྩོལ་བ་ཡེ་མེད་པར། །མ་བྱས་སྣང་བའི་ཚུལ་དག་ཏུ། །ཡེ་ནས་འབྱེད་པ་མེད་པར་སྣང་། །ཉི་མ་ལས་ནི་འོད་བཞིན་དུ། །རང་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་གི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནས་ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་བའི་འཐད་པ་ནི། མ་དག་ཆ་ཤས་རོལ་པ་ཉེར་ཞི་ཡང་། །མ་དག་འགྲོ་ལ་སྤྲུལ་པ་སྣང་བ་ནི། །སྟོན་པའི་ཇི་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་། །འགྲོ་སེམས་གཙང་མའི་ལས་སྨོན་དག་པས་འཆར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་གཅིག་ཏུ་ཞི་བར་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ། རང་ངོ་སྣང་མི་སྣང་དང་བྱ་བྱེད་ལས་འདས་པས་སྣང་བའི་ཕྱོགས་ལས་ལོག་ཅིང་། འཁྲུལ་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པ་སྤངས་ལ། མི་སྣང་བས་འཁྲུལ་སྣང་གི་སྣོད་བཅུད་རང་ངོ་ན་མེད་དེ། བད་ཀན་ལོག་པས་རབ་རིབ་དང་སྐྲ་ཤད་དང་དུང་སེར་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ལོག་ནས་རང་ངོར་མི་སྣང་བ་བཞིན་དུ། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པ་གཟིགས་ཡུལ་རང་མཚན་དུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དུ་མེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་རྗེའི་གཟིགས་པ་འཇུག་པ་འདི་ལ། ཁ་ཅིག་གི་འདོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་རླབས་ལས་གཞན་སྣང་དུ་གཟུགས་སྐུ་སྣང་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་གཏན་ནས་མི་སྣང་བས་སེམས་ཅན་མི་གཟིགས་སོ་ཞེས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་མཆོད་སྡོང་དང་ནོར་བུ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་གི་ དཔེ་འགོད་པའང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་རང་ངོར་མི་སྣང་བ་དེ་འཐད་ཀྱང་། གདུལ་བྱ་མི་མཁྱེན་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་འགལ་ཞིང་ཇི་སྙེད་པ་མ
Chinese
舍。法性中阴的显现融入本初清净的法身，安住于无别的唯一法身中，从遗体燃烧时起。之后，在本初清净的自性中，如阳光汇聚于太阳，连同自己的化身，融入自己的自性，变得无别，没有分别。如是说。从法身的境界中未曾动摇，任运成就的慈悲，以及所化众生的业缘清净，创造了得见佛陀的善根的众生们的世界中，对于任何应以何种方式调伏的众生，都放射出无量的化身，这是慈悲的游舞。从十方无边无际的刹土中显现，直到轮回未空之际，永不间断地出现。这也不需努力和勤作，而是任运成就的。从《虚空藏续》中说：自性力量的慈悲，没有造作的勤奋，在未作显现的方式中，本来就没有分别地显现。如阳光般，不是自己所作，而是自己的自性如此显现。如是说。从佛陀以慈悲利益有情的道理是：不净分的部分游舞虽然寂灭，但对不净的众生显现化身，这是导师如实的自性力量的慈悲，以及众生清净的业和愿力所显现。在法身中安住于一体寂灭之时，由于超越了自相显现与不显现以及作为与不作为，因此从显现的方面来说是颠倒的，舍弃了连同错觉显现的部分。由于不显现，因此错觉显现的器情在自相中是不存在的。如同错乱的胆病使人产生眩晕、发毛、见白螺为黄色等的错觉，错觉消失后，在自相中不再显现一样，轮回的错觉显现连同其部分，在所见境中是不存在的。虽然如此，但对有情众生施以慈悲的垂视。对此，一些人认为，由于有情众生的愿力和佛陀的加持，在其他显现中显现色身，但佛陀完全不显现，因此不垂视有情众生。他们引用虚空宝塔、如意宝和如意树的例子，认为一方面，错觉在自相中不显现是合理的，但另一方面，不了解所化众生是极不合理的，这与全知相违背，以及有多少
English
Then, the appearance of the bardo of dharmata dissolves into the dharmakaya of primordial purity, abiding in the single, indivisible dharmakaya. From the burning of the body onwards: Thereafter, in the essence of primordial purity, just as rays converge in the sun, along with one's emanations, one dissolves into one's own essence, becoming indivisible and without separation. Thus it is said. Without moving from the state of dharmakaya, the spontaneously accomplished compassion, and the purification of the karma of those to be tamed, creating the root of virtue to see the Buddha, in the world of beings, emanations arise immeasurably to whomever needs to be tamed in whatever way, this is the play of compassion. Appearing from the ten directions, in limitless and boundless realms, until samsara is not empty, it arises without ceasing. That also arises spontaneously, without effort or exertion. From the Klong Drug Pa: The compassion of the power of self-nature, without any effort of action, in the manner of unmade appearances, appears without separation from the beginning. Like light from the sun, it is not made by oneself, but one's own self-nature appears in that way. Thus it is said. The reason why compassion arises from the Buddha to benefit sentient beings is: Although the play of impure parts is completely pacified, emanations appear to impure beings, this arises from the teacher's true compassion of the power of self-nature, and the pure karma and aspirations of sentient beings. When abiding in the dharmakaya, in a state of oneness and peace, since it transcends the appearance and non-appearance of self-nature and doing and not doing, it is reversed from the side of appearance, abandoning the part with delusory appearance. Since it does not appear, the container and contents of delusory appearance do not exist in self-nature. Just as the derangement of phlegm causes dizziness, the appearance of hair, and the perception of white conch shells as yellow, and when the delusion disappears, it no longer appears in self-nature, so too, the delusory appearance of samsara, along with its parts, does not exist as an object of perception in its own right. Although it does not exist in that way, this compassionate gaze towards sentient beings is such that some people believe that the form body appears in other appearances due to the aspirations of sentient beings and the blessings of the Buddha, but since the Buddha does not appear at all, they do not gaze upon sentient beings. They cite the examples of the sky-supporting stupa, the wish-fulfilling jewel, and the wish-fulfilling tree, arguing that on the one hand, it is reasonable that delusion does not appear in its own right, but on the other hand, not knowing those to be tamed is extremely unreasonable, contradicting omniscience, and how many
Tibetan
ཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འཁྲུལ་སྣང་རང་མཚན་དུ་གཟིགས་ནས་དོན་མཛད་པར་འདོད་པའང་། གདུལ་བྱ་མཁྱེན་ངོས་དེ་འཐད་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་རང་མཚན་པ་རང་ངོ་ན་སྣང་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ཞིང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་མ་རྫོགས་པར་ཐལ་ཏེ། མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། གནས་གྱུར་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཐོབ་པར་ཐལ་ཏེ། འཛིན་བཅས་དབང་པོ་ལྔའི་སྣང་ཡུལ་འཁྲུལ་པ་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྒྲིབ་པ་མ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། དག་པ་ས་གསུམ་ནས་འཁྲུལ་སྣང་གནས་གྱུར་ཏེ་ཞིང་དག་པར་བཤད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཡིད་དང་འཛིན་དང་རྣམ་པར་རྟོག །གྱུར་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་དང་། །ཞིང་དང་ཡེ་ཤེས་ལས་དག་ལ། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིས་གནས། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལས། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སྣང་བས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་དེ་ཡང་། རང་ངོ་མ་འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་སྣང་མི་སྣང་བཞིན་དུ། གཞན་ལ་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་འཆར་བ་ཙམ་དེ་གཟིགས་ནས། དེ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ། ལྷ་ཡི་མིག་དག་པས་བལྟས་པ་ན་རང་ངོ་གཟུགས་སྣང་མ་འཁྲུལ་ ལ། གཞན་ཞིག་ལ་རབ་རིབ་དང་སྐྲ་ཤད་དང་དུང་སེར་འཛིན་དང་། གཉིད་ལས་རྨི་ལམ་དུ་འཆར་གྱིན་འདུག་པ་དེ་མཐོང་ནས། དེས་དེ་ལ་སྣང་བ་དེ་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཡིན་གྱིས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོམས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལའང་འཁྲུལ་སྣང་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་པ་འདི། རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པར་གོམས་པས་རིང་ཞིག་ན་སངས་པ་ཡང་། གཉིད་སངས་པས་རྨི་ལམ་ལོག་པའམ་བད་ཀན་ལོག་པས་སྐྲ་ཤད་དང་དུང་སེར་འཛིན་ལོག་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དག་སྣང་འབའ་ཞིག་ཏུ་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་གནད་ལ་ཐུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་ངོ་འཁྲུལ་སྣང་མེད་ཀྱང་གཞན་ལ་འཆར་བར་གཟིགས་ནས་དོན་མཛད་པ་དེ་ཡང་། རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡོད་པས་སྤྲུལ་པ་འཆར་ལ། སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་དུ་རུང་བ་དེ་རང་རང་གི་ལས་དག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། ཐུགས་རྗེ་མེད་ན་འཁོར་བ་མར་ཆད། སངས་རྒྱས་ཡར་ཆད་ནས་སུ་ལའང་ཕན་པ་མི་འབྱུང་བར་རིགས་ལ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དོན་མཛད་པ་ཉིད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་སྐུ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་པ་རྫོགས་པའི་ཆ། །ཤུགས་ཀྱི
Chinese
没有遍知的智慧，这是个过失。有些人认为，将错觉视为自相而利益众生也是可以的。虽然调伏对象理解的层面是合理的，但错觉以自相显现于自身是不太合理的。因为这会导致净土的修持没有圆满，因为不清净的错觉显现的缘故。并且会导致没有获得殊胜的转依，因为具有执着的五根的显现境是不清净的错觉的缘故。如果承认的话，会有佛陀不清净的过失。如果说从清净的三地开始，错觉转依而成为净土，那么更不用说佛地了。《经庄严论》中说：‘意和执着及分别，转变故无分别和，净土及智慧所生，自在以四种相住。’这很清楚。因此，唯一的佛陀是法身一味，从任运成就的智慧和慈悲中，显现二色身而利益众生，这是因为自身没有错觉，所以错觉不显现。只是看到在他人那里显现本没有的明相，然后为他们说法。就像天眼清净者观看时，自身显现的色相没有错乱，看到另一个人有眼翳、毛发、黄海螺执着，以及从睡眠中显现梦境，然后告诉他们，你所见的显现是不存在的明相，实际上并不成立。同样，对于众生来说，仅仅是错觉显现，实际上并不成立。通过习惯于认识到自性不成立，过一段时间也会醒悟。就像睡醒后梦境消失，或者胆病痊愈后毛发和黄海螺执着消失一样，实际上安住于佛陀的清净显现中。这也是达到本来是佛的要点。这样，即使自身没有错觉，但看到在他人那里显现而利益众生，也是因为佛陀具有自性力量的慈悲，所以化身显现。众生能够见到，是因为各自的业清净所致。如果没有慈悲，轮回就会中断，佛陀也会停止增长，对谁都没有利益。但事实并非如此，而是一直利益众生。如《中观根本慧论释》中说：‘法身空性的自性中，智慧遍知的圆满部分，力量的’
English
It is a fault to lack the wisdom of omniscience. Some also think that it is possible to benefit beings by seeing illusion as its own characteristic. Although the aspect of understanding the object to be tamed is reasonable, it is very unreasonable for illusion to appear as its own characteristic in itself. Because this would lead to the practice of pure land not being complete, because impure illusions appear. And it would lead to not obtaining the special transformation of the basis, because the objects of appearance of the five senses with attachment are impure illusions. If you admit it, there is a fault that there would be a Buddha with impure obscurations. If it is said that from the three pure grounds, illusions are transformed and become pure lands, then what need is there to mention the Buddha ground? The Ornament of the Sutras says: 'Because mind, attachment, and discrimination change, there is no discrimination, and because pure lands and wisdom are born, freedom abides in four aspects.' This is clear. Therefore, the only Buddha is the Dharmakaya in one taste, and from the part of spontaneously accomplished wisdom and compassion, the two form bodies appear and benefit beings. This is because one's own nature is not deluded, so illusions do not appear. Only seeing the mere appearance of clarity that does not exist in others, and then teaching them the Dharma. Just as when one with pure divine eyes looks, one's own appearance of form is not deluded, seeing that another person has cataracts, hairs, yellow conch shell attachments, and dreams appearing from sleep, and then telling them that the appearance you see is a non-existent clarity, which is not actually established. Similarly, for sentient beings, it is only the appearance of illusion, which is not actually established. By getting used to realizing that self-nature is not established, one will also awaken after a long time. Just as when one wakes up from sleep, dreams disappear, or when bile disease is cured, hair and yellow conch shell attachments disappear, one actually abides in the pure appearance of the Buddha. This also reaches the point of being a Buddha from the beginning. In this way, even if one does not have illusions, but sees that they appear in others and benefits beings, it is because the Buddha has the compassion of the power of self-nature, so emanations appear. Beings are able to see them because of the purification of their respective karma. If there is no compassion, samsara would be cut off, and the Buddha would stop increasing, and there would be no benefit to anyone. But this is not the case, but rather continues to benefit beings. As the Commentary on the Root Verses on the Middle Way says: 'In the self-nature of the emptiness of the Dharmakaya, the complete part of the wisdom of omniscience, the power of'