Tibetan
་རྩལ་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པས། རང་ངོ་རྟོགས་པར་ཤར་བ་དེས་སྣང་བ་དང་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་སུ་ཤེས་ཏེ། སྤང་བླང་བྱེད་དོན་མེད་པར་མཐོང་ནས་ཅོག་གཞག་ཏུ་བཏང་བས། སྣང་སེམས་དེ་དག་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཤར་ཏེ། མ་སྤངས་ལ་རང་སར་དག་པས། གང་དུ་སོང་བའི་སོང་ས་དང་། སོང་བ་པོ་གཞི་མེད་དུ་སངས་པ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་རང་ཆས་སུ་རང་ངོར་འཆར་བ་དུས་མཉམ་པའོ། །དེ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་རབ་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་ཕྱི་ནང་གི་གདོས་བཅས་དག་པས་སྐུ་གསུམ་རང་སྣང་དུ་ཤར་ཏེ། ཀ་དག་གི་གཞི་དབྱིངས་སུ་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བ་ཐོབ་དུས་རང་ངོ་ཆོས་སྐུ་ལས། རང་སྣང་ལོངས་སྤྲུལ་དུ་ཤར་ཏེ། འགྲོ་བའི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་། གང་དུའང་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་པ་ལས། དངོས་པོ་རིས་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཀྱང་གདགས་གཞིར་མེད་ལ། གཟུགས་སྐུ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞིར་འབྱུང་བ་ཡང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ལས། གདུལ་བྱའི་ངོར་སྐད་ཅིག་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སྣང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་འདུལ་བྱེད་དུ་སྣང་བ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་གཞིར་སྣང་བ་ཡང་། ཐུགས་རྗེ་དང་འཇུག་ཡུལ་དུ་འབྲེལ་པ་ གྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དག་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་མཉམ་པ་ལ། །སྒྲ་ཚིག་མིང་དུ་ག་ལ་སྲིད། །ལྟོས་གཞི་རང་དག་འཁྲུལ་པ་དག །འཁོར་འདས་མིང་དུ་མི་གྲགས་སོ། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་འགག་པ་མེད། །ཀུན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་གང་མ་ཡིན། །ལེན་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཞི་མར་སྣང་། །དུ་མ་ཆ་ཤས་ཀུན་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གདོས་བཅས་ལུས་རྒྱ་དང་བྲལ་བས་རང་ངོ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་འཐད་པ་བསྟན་པ་ནི། གཉིས་སྐྱེས་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་རྒྱས་པ། །སྒོང་རྒྱས་འཐུམས་ལྟར་ད་ལྟར་མི་སྣང་ཡང་། །སྒོང་རྒྱ་རལ་བས་མཁའ་དཀྱིལ་ལྡིང་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་རྟོག་ཟག་པ་སྔར་ཟད་ཀྱང་། །ཟག་འབྲས་ལྷག་བཅས་སྒོང་རྒྱ་རལ་མ་ཐག །ལྷུན་གྲུབ་རིག་པ་རང་གསལ་རང་ལ་འཆར། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་ཀུན་བཟང་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཁྱུང་གི་ཕྲུ་གུ་ནི་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པས། སྒོང་རྒྱ་ལས་གྲོལ་མ་ཐག་ནམ་མཁར
Chinese
由于觉性展现之门未曾关闭，当自性证悟显现时，知晓显现和心识的游舞是无根无基且远离的，是空性的自性。见到没有必要取舍，便安住在本然状态。这些显现和心识，自性解脱，显现为智慧的庄严，未曾舍弃而于自处清净。去了何处，去处和去者都无根地成佛，任运自成的本性于自性中显现是同时的。而且，精进者在此生中内外障碍得以清净，三身显现为自性光明。在原始清净的法界中，果位融为一体。获得之时，自性即是法身，自显现显现为报身和化身，利益众生的二利任运成就。而且，法界的法身，未曾从法性中移动，也未曾分开或不分开。从具有事物差别的角度来说，没有可以称之为佛的基础。所有色身的显现之基，也从任运自成的部分，在被调伏者的面前，无有先后地显现。佛的显现显现为调伏众生者，众生显现为佛的所调伏对象，这是慈悲和进入之处的关联得以成立的清净缘起。因此，《现观庄严论》中说：诸佛之法性，不分亦不离，平等性之中，何来语词名？所依自清净，迷乱悉皆除，轮回涅槃名，亦皆不宣说。无生亦无灭，非是诸有生，非是诸智慧，无取亦无舍，无去亦无来，于离因缘刹那间，佛与有情基中现，离诸多与分。因此，与具有障碍的身体分离，证悟自性的瑜伽士获得佛位的道理是：如同双生鸟在蛋中长出羽毛，虽然现在看不到被蛋壳包裹着，但当蛋壳破裂时，就像雏鸟飞向天空一样。即使先前已耗尽了能取所取的迷乱，一旦蛋壳破裂，残留的烦恼和结果也会立即消失。任运自成的觉性，自明自显。身和智慧的光明遍布虚空。认识自性，便在普贤王如来的境界中解脱。如同鹏鸟的雏鸟在蛋中长成羽翼，一旦破壳而出，便会立即飞向天空。
English
Since the gate of awareness's manifestation is not blocked, when self-recognition dawns, one knows that the play of appearances and mind is rootless, baseless, and free, understanding it as the emptiness of its own nature. Seeing that there is no need to accept or reject, one rests in the natural state. These appearances and mind, self-liberated, manifest as the adornment of wisdom, purified in their own place without being abandoned. Where they have gone, the place and the goer are groundlessly enlightened, and the spontaneous nature manifests in its own nature simultaneously. Moreover, with great diligence, in this very life, the obscurations of outer and inner are purified, and the three bodies manifest as self-illumination. In the ground of primordial purity, the result is attained as a single essence. At the moment of attainment, one's own nature is the Dharmakaya, and self-manifestation arises as the Sambhogakaya and Nirmanakaya, spontaneously accomplishing the two benefits of benefiting beings. Furthermore, the Dharmakaya of the expanse does not move from the state of Dharmata, and is neither separated nor not separated. From the perspective of things with different characteristics, there is no basis for calling it Buddha. The basis for the manifestation of all form bodies also arises from the spontaneously accomplished aspect, appearing to those to be tamed without any before or after. The appearance of the Buddha appears as the tamer of sentient beings, and sentient beings appear as the object to be tamed by the Buddha. This is the pure interdependence in which the connection between compassion and the field of engagement is established. Therefore, in the Ornament of Clear Realization it says: 'The Dharmata of the Buddhas, is neither divided nor not divided, in equality, where are words and names? The basis is self-purified, all delusions are removed, the names of samsara and nirvana, are not spoken either. There is no arising, no birth, no cessation, it is not any arising, it is not any wisdom, there is no taking, no abandoning, there is no going, no coming, in a moment free from causes and conditions, Buddha and sentient beings appear in the ground, free from many and parts.' Therefore, the reason why a yogi who has realized his own nature attains Buddhahood by separating from the limitations of the physical body is: Like a twice-born bird growing feathers inside an egg, although it is not visible now, covered by the eggshell, when the eggshell breaks, it is like a chick flying into the sky. Even though the delusions of grasping and clinging have been exhausted before, as soon as the remaining afflictions and results break the eggshell, spontaneously accomplished awareness, self-luminous, manifests within itself. The light of body and wisdom pervades the sky. By knowing one's own nature, one is liberated into the space of Samantabhadra. Like a Garuda chick with fully grown wings inside the egg, as soon as it breaks free from the eggshell, it flies into the sky.
Tibetan
་ལྡིང་ནུས་པ་ལྟར། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་། གདོས་བཅས་ཀྱི་ལུས་རྒྱ་ནས་རྟོགས་པའི་འདབ་གཤོག་རྫོགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཟག་པ་ཚེ་འདིར་ཟད་ཀྱང་། གདོས་བཅས་ཟག་འབྲས་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་དོར་བྱར་ལུས་པ་འདི་ དང་མ་བྲལ་བས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་སྣང་བར་མ་ནུས་ཀྱང་། གདོས་པ་དང་བྲལ་དུས་ཆོས་ཉིད་དག་པའི་བར་དོར་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་གང་བ་འཆར་བ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ང་བདག་འཛིན་པ་མེད་ན་ཆོས་ཉིད་མ་དང་འཕྲད། །འབྱུང་བའི་མདུད་པ་གྲོལ་ན་འཛིན་པའི་བརྟོད་ཕུར་ཐེངས། །བག་ཆགས་སྦུབས་དང་བྲལ་ན་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ། །ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་མཐོང་ན་འབྱུང་བའི་གདོས་ཐག་ཆོད། །སྣང་བའི་སྒྲིབ་ཤིང་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ལ་གསལ། །ཞེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་ལུས་ལ། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་གནས། །དཔེར་ན་མངལ་དང་སྒོ་ངའི་རྒྱ། །མངོན་དུ་མི་འབྱུང་བསྒྲིབས་གྱུར་ཀྱང་། །རང་རྩལ་རྫོགས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ལུས་འདི་བོར་མ་ཐག །རང་སྣང་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་རྟོག་མེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། །སངས་རྒྱས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ལུས་མིར་སྣང་ཡང་དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་སུ་དག་པས་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ད་ལྟ་འཁོར་ཚོམ་བུ་རེའི་དོན་བྱེད་ལ། ཕྱི་ནས་ནམ་མཁའི་མཐའ་མཉམ་གྱི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ལུས་ནི་གང་ཟག་ལྷ་མི་ཡང་། །དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ སངས་རྒྱས་ཡིན། །དེ་ཡིས་སེམས་ཅན་དོན་བྱས་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་མི་བྱེད་བདེ་བར་གནས། །ཞེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། །རང་གི་རྒྱུད་འགྲོལ་མངོན་སངས་རྒྱས། །དེ་ནས་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པའོ། །ཕྱི་ནང་བྱ་བ་རྫོགས་པ་དང་། །བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཕྱི་ནས་དོན་མཛད་ཚུལ་ནི། ཕྱོགས་བཅུར་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པས། །སྤྲུལ་པ་འཕྲོ་བས་འགྲོ་བའི་དོན་ཀུན་མཛད། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མཛད་པ་ཉེ་བར་སྟོན། །འདི་ནི་རང་བཞིན་བབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས། །རྩལ་གྱི་ཐུགས་རྗེ་ཕྱོགས་མེད་ཤར་བ་ལས། །རོལ་པས་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། །རང་སྣང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བདེ་བའི་
Chinese
如同飞翔的能力一样，自性大圆满的瑜伽士也一样，从有碍之身的束缚中，证悟的翅膀圆满，将执取能取所取的错觉执为我的习气，此生虽然耗尽，但与有碍之身，习气之果，异熟所生的部分，这个需要舍弃的身体没有分离，虽然不能真实广大地显现身和智慧的功德，但在脱离有碍之时，于法性清净的中阴，自显身和智慧的显现充满，认识自性，于普贤王如来的界中解脱，如雄狮力圆满中所说：我若无我执，则与法性母相遇。若解开五蕴之结，则执着的橛桩脱落。若脱离习气之壳，则回旋于法性之界。若见智慧自显，则断绝五蕴之绳索。若无显现之障翳，则智慧于边际明朗。如是说。一切有情之自身上，安住智慧清净之显现。譬如胎和蛋的阻碍，虽然不显现而被遮蔽，如自力圆满而生出一样。一旦舍弃分别念之身，则将与自显之境相遇。本来安住之自明，其体性无分别将得见。智慧清净之显现和，将得见佛陀之真谛。如是说。如是之瑜伽士，虽然身显现为人，但其意清净为佛，故称为事业圆满之化身，现在利益每一团体的眷属，从外在而言，利益如虚空边际般的有情众生。《普作续》中说：身虽是人或天，然意乃法性佛。彼行有情利，不劳作而安乐。如是说。《自显续》中说：事业圆满之化身，乃自续解脱现证佛，其后示现化身也。内外事业皆圆满，故称事业圆满之化身。如是说。从外在利益的方式是：于十方以无量之大悲游舞，以化身之光芒成办一切有情之利益，示现尽轮回之际事业亦不间断，此乃自性本然之体性，从功用之大悲无偏袒生起，以游舞而圆满利他，自显现前菩提安乐之
English
Like the ability to fly, the yogi of the Great Perfection of Self-Nature also, from the bondage of the physical body, the wings of realization are perfected. Although the habit of grasping onto the illusion of grasping and being grasped as self is exhausted in this life, one is not separated from this body, which is the part of the physical body, the fruit of habit, and the ripening of karma, which needs to be abandoned. Although one cannot actually and extensively manifest the qualities of body and wisdom, when one is separated from the physical body, in the bardo of the purity of the Dharma, the appearance of self-appearing body and wisdom is full. By recognizing one's own nature, one is liberated into the realm of Kuntuzangpo. As it is said in the Lion's Complete Power: If I have no self-grasping, I will meet the Mother of Dharma. If the knot of the elements is untied, the peg of grasping will fall out. If one is separated from the shell of habit, one will whirl in the realm of Dharma. If one sees the self-appearing wisdom, one will cut the rope of the elements. If there is no obscuring tree of appearance, the wisdom will be clear at the edge. It is said. On the self-body of all sentient beings, abides the pure appearance of wisdom. For example, the obstruction of the womb and the egg, although it is not manifest and is obscured, just as it arises from the perfection of its own power. As soon as this body of conceptual thought is abandoned, one will meet with the realm of self-appearance. The self-awareness that has always abided, its nature of non-conceptual thought will be seen. The pure appearance of wisdom and, the truth of the Buddha will be seen. It is said. Such a yogi, although the body appears as a human, but his mind is pure as a Buddha, therefore he is called the Nirmanakaya of complete activity. Now he benefits each group of retinue, and from the outside, he benefits all sentient beings as vast as the edge of the sky. In the All-Creating Tantra, it says: Although the body is a person or a god, the mind is the Dharma-nature Buddha. He benefits sentient beings, and abides in bliss without laboring. It is said. In the Self-Arisen Tantra, it says: The Nirmanakaya of complete activity is the self-continuum liberated, manifestly enlightened Buddha, and then emanates the Nirmanakaya. Both inner and outer activities are complete, therefore it is called the Nirmanakaya of complete activity. It is said. The way of benefiting from the outside is: In the ten directions, with the immeasurable play of compassion, with the rays of emanation, he accomplishes the benefit of all sentient beings, and shows that the activity is continuous until the end of samsara. This is the nature of self-nature, from the impartial arising of the compassion of function, with the play, the benefit of others is perfect, the self-appearance is manifest, the bliss of enlightenment.