Chinese
不应作如是恶劣之想。如是，宝珠是表征觉性之体性具有功德圆满，不应思维为物质之物。宝库是表征所需自然具足，不应思维为处所和事物自相等等。明镜是表征显现之基无有阻碍，不应思维为已显现之影像的把戏等等。水晶是表征原始清净通彻，不应思维为清净仅为一方和具有可执之相等等。绫罗是表征显现不灭，不应思维为成立为颜色和形状。琼鸟是表征自处无有收放，不应思维为空性之界中存在觉性。狮子是表征无有畏惧和希冀，不应思维为压制某些的压制者。大海是表征澄澈，不应思维为内心澄澈深邃。虚空是表征事物空无相状，不应思维为一无所有的断灭。大地是表征功德等等所依之界显现之根本，不应思维为在觉性之上成立关联的所依和能依，因为轮回涅槃之显现和觉性二者超越有无之边，以及是基和显现生起等等之故。现在宣说本性自然安住的实相是： 本性之中轮回涅槃不可能，自性安住。 好坏取舍不可能，自性安住。 断证取舍不可能，自性安住。 五毒烦恼不可能，自性安住。 局限偏袒不可能，自性安住。 技巧和生起不可能，自性安住。 仅是略微假立，不可阻挡，自性安住。 即使安立各种名言，然就究竟而言，觉性之体性明空，因为超越了对这个和那个成立破除言说之故。轮回涅槃和，好坏和，取舍和，断证和，烦恼和，局限和，偏袒和，技巧和，把戏和，生起处和，生起称作不曾成立，因为在理证中说： 法性界与自性， 动摇空与念头尽， 基圆满道与果不存在， 法性谁也没有造。 自性清净故离戏， 种种分别超对境， 词句生起迷乱流。
English
One should not think in such a bad way. Thus, a jewel represents the nature of awareness as having spontaneously perfect qualities. One should not think of it as a material object. A treasury represents the spontaneous fulfillment of needs. One should not think of it as a place or an object with its own characteristics, and so on. A mirror represents the unobstructed basis for manifestation. One should not think of it as the play of reflections that have already appeared, and so on. Crystal represents primordial purity and transparency. One should not think of it as purity being only on one side or as having something that can be grasped, and so on. Silk represents the non-cessation of appearances. One should not think of it as being established as colors and shapes. A garuda represents the absence of contraction and expansion in its own place. One should not think of awareness as existing in the realm of emptiness. A lion represents the absence of fear and hope. One should not think of it as a suppressor who suppresses something. The ocean represents clarity. One should not think of it as deep inner clarity. The sky represents emptiness of things with characteristics. One should not think of it as utter nothingness. The earth represents the basis for the manifestation of qualities and so on, as the root of arising. One should not think of it as a basis and what is based upon it, with a connection established on top of awareness, because the appearances of samsara and nirvana and awareness are beyond the extremes of existence and non-existence, and because of the basis and the arising of appearances, and so on. Now, explaining the real nature of the natural state: In the nature, samsara and nirvana are impossible, naturally abiding. Good and bad, acceptance and rejection are impossible, naturally abiding. Abandoning and attaining, grasping and fixation are impossible, naturally abiding. The five poisons and afflictions are impossible, naturally abiding. Limitations and biases are impossible, naturally abiding. Skills and arising are impossible, naturally abiding. Merely labeling a direction is unstoppable, naturally abiding. Even though various terms are applied, in ultimate terms, the nature of awareness is clear and empty, because it transcends establishing, refuting, and expressing this and that. Samsara and nirvana, good and bad, acceptance and rejection, abandoning and attaining, afflictions, limitations, biases, skills, play, the place of arising, and arising are said to have never been established, because it says in the Prasangika: The dharmata realm and self-nature, Movement, emptiness, and exhaustion of thoughts, The basis, completion, path, and result do not exist, The dharmata is not made by anyone. By its own nature, it is pure and free from elaboration, Various discriminations transcend the object, The arising of words is a stream of confusion.
Tibetan
ཆད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཆོས་མེད་བརྟག་པ་ཀུན་ལས་འདས། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་སོ། །བརྟགས་པར་མི་འགོག་ལ་རྩལ་དང་འཆར་གཞི་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བཤད་པ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་ལ། །རྩལ་དང་རོལ་པ་ཅི་ཤར་གཞི་མེད་ཉིད། །འཆིང་གྲོལ་མེད་པ་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་བབས། །གྲོལ་ཞེས་བརྡར་བཏགས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཅིང་། །ཀུན་ཡིན་ཀུན་མིན་བརྟག་པར་མི་འགལ་བས། །ཡེ་ནས་གྲོལ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཉིད་དེ་མིང་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་ངོ་བོ་མེད་ལ་མིང་ནི་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་འབྲེལ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་དམིགས་པར་འགྱུར། རིག་པ་དང་། དེའི་རྩལ་དང་། རོལ་པ་དང་། རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བའང་མ་བརྟགས་པའི་ངོར་བརྡ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གོ་བདེར་བརྟག་པ་ཙམ་ལས། རིག་པ་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་ན་དེ་ལས་འཆར་ས་དང་། ཤར་བ་དང་། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རོལ་པ་ཞེས་དོན་ལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འོན་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་ལས་སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པར་སྣང་ དུས་དེ་སྐད་བརྟགས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །སྒྱུ་མ་མཁན་དང་། དེའི་རིག་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་རོལ་པ་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་གསུམ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་ན་སྣང་ཙམ་མ་འགགས་པར་གཅིག་ལས་གཅིག་ཤར་བ་ལྟར། རིག་པ་དེའི་རྩལ་དང་། རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་ཡང་། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་སྣང་བ་ཙམ་མོ། །དཔྱད་ན་རྟ་གླང་མེད་པ་གསལ་སྣང་། རིག་སྔགས་གྲག་སྟོང་རྗེས་མེད། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད། སེམས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དུ་སོང་ནས་མ་གྲུབ་པ་ལྟར། རོལ་པར་སྣང་བའི་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་མེད་པ་གསལ་སྣང་། རྩལ་རང་གསལ་སྟོང་པ། རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཆོས་ཟད་དེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དོ། །མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་དུས་ན་སྣང་བ་འདི་རྩལ་གྱི་ནུས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ལོག་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་བོ་ཅག་ག་ལ་འདོད། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་རོལ་པར་ཤར་ཡང་སྒྱུ་མ་མཁན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་སྒྱུ་མ་མཁན་ཡིན་ན་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ཞིག་དུས་སྒྱུ་མ་མཁན་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་བ་དེ་མེད་གོང་དུ་སྒྱུ་མ་མཁན་མེད་པར་ཐལ་བ་ལས། སྒྱུ་མ་ཡོད་མེ
Chinese
断绝之意。如是说。又《六界论》中说：远离多种能表诠之词句，超越一切有法之分别，无有佛陀亦无有众生。如是说。为何不遮止分别却无有功用与计划呢？解释说：自生智慧法尽名亦无，功用与嬉戏如何生，以无有基之故。无有系缚解脱，乃是法性自然安住。名言安立为解脱，自然消逝无有痕迹，一切是，一切非，与分别不相违，故而本初即解脱，如是言说。以不成之自性而安立为名，名与义无有关联之故。义是无有自性，名是若于一切处寻觅亦不可得，因此名义不成之自性，关联又有何可指定？觉性，及其功用，嬉戏，以及自解脱，这些也是于未分别之境中，作为了知名相之支分而易于理解之分别而已。若觉性本身无有自性，又如何能有从中生起之处，生起之物，以及各种嬉戏在意义上存在呢？然而，从无有之自性中，显现之相却未曾止息而显现。
English
It means severance. Thus it is said. Also, in the Six Spaces it says: 'Free from the elaboration of many indicative words, transcending all investigations of things, there is no Buddha and no sentient being.' Thus it is said. Why is it that investigation is not prevented, yet there is no skill or plan? It is explained: 'In self-arisen wisdom, dharma is exhausted and there is no name. How can skill and play arise when there is no basis? There is no bondage or liberation; the nature of reality is naturally present. 'Liberation' is a term designated, naturally vanishing without a trace. Since everything is and everything is not, it does not contradict investigation. Therefore, 'liberated from the beginning' is spoken in words.' It is named by the very nature of non-establishment, because there is no connection between name and meaning. The meaning is without essence, and the name cannot be found even if sought everywhere. Therefore, what connection can be specified in the very nature of non-establishment of name and meaning? Awareness, its skill, play, and self-liberation are merely easy-to-understand investigations as branches of understanding terms in the uninvestigated state. If awareness itself has no essence, how can there be a place to arise from it, something that arises, and various plays that exist in meaning? However, from the very nature of non-existence, the appearance of phenomena does not cease but appears.
Tibetan
ད་དང་ཞིག་མ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་སྒྱུ་མ་མཁན་མི་བྱེད་པས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ལྟར། སྣང་བ་དང་རང་སེམས་གཅིག་མ་ཡིན་པའང་མཚུངས་ཏེ། སྣང་བ་འདི་བདག་གི་རྗེས་སུ་ འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་ལ། བདག་ཀྱང་སྣང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པས་ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རིག་པའི་རོལ་པ་ཡིན་པས་སྣང་བ་འདི་བདག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱི་བཙན་གྱི་སྣང་བ་དེ་སྒོས་བཙན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས། བདག་མེད་ཀྱང་རི་ལ་སོགས་པ་ཤུལ་ན་ཡོད་པས་གསལ་ལ། སྒོས་བཙན་གྱི་རི་སྣང་ཙམ་གྱི་རོལ་པ་དེ་གང་ཟག་དེ་འཆི་དུས་ནུབ་པའི་ཕྱིར་ན། རང་རང་གི་རོལ་པ་དེ་རང་རང་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་ལ། སྤྱིའི་དེ་སྤྱི་དང་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས། ཕྱེ་ནས་ལན་འདེབས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་རང་མེད་དུས་རང་སྣང་གི་རི་མེད་པར་མ་སོང་བས་རོལ་པ་ཤུལ་དུ་ལུས་སོ་སྙམ་ན། ཤུལ་གྱི་དེ་སྣང་ཡུལ་སྤྱི་བཙན་པ་ཡིན་པས། ཤུལ་མའི་སྣང་བ་ཡིན་གྱིས། ཤི་བ་དེའི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། སྤྱིའི་རོལ་པ་འགག་པར་ནི་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་། སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་ལ་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་། སྣང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པས་བརྟག་པ་དང་བརྟགས་དོན་མ་གྲུབ་པས་ཅིར་སྣང་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ལ་ལ་དག་ལ་བུ་བཙས་ཏེ། །དེ་ཡི་མིང་ནི་ཐ་སྙད་དེར་བཏགས་ཀྱང་། །མིང་དེ་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས་ཀྱང་། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྡ་ཙམ་ བཏག་པ་ཙམ་མིང་ཙམ་གློ་བུར་བ་ཉིད་དེ། དེ་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་ནང་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ལ། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་བར་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས། འཆར་གཞིའི་ངོ་བོ་དང་རྩལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། དབྱེ་བསལ་མེད་དོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་དོ་ཐིག་ལེའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཅིར་ཡང་འཆར་རོ་ངེས་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གྲོལ་ལུགས་གཉིས་ཏེ། རང་ངོ་ཀ་དག་ཏུ་གྲོལ་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་དེའི་ངང་དུ་གྲོལ་བའོ། །རང་ངོ་ནི་གང་དུ
Chinese
就像现在和过去之后，变魔术的人不会再变魔术一样，这两者不是同一个本体。显现和自心不是同一个本体也是一样的，因为显现不会随着我而改变，我也不会随着显现而改变，所以不是同一个本体。如果说因为是明觉的游舞，所以显现应该随着我而改变，那是不对的。因为普遍存在的显现不会随着个别存在的显现而改变。即使我不在了，山等仍然存在，这是很明显的。个别存在的山仅仅是显现的游舞，当那个人死亡时就会消失。所以，各自的游舞会随着各自而改变，普遍的会随着普遍而改变。分开回答，没有过失。如果认为我不在的时候，我的显现的山没有消失，游舞留下来了，那是因为留下来的那个是普遍存在的显现对象。那是留下来的显现，不是死去那个人的显现。我们并没有承认普遍的游舞会停止。因为显现和显现对象有区别，所以没有过失，而且是合理的。因此，名和义没有关联。因为显现没有自性，所以观察和观察的对象没有成立，无论显现什么，无论观察什么，都要知道只是空性的名称而已。如圣者《三摩地王经》所说：如同有些人有了孩子，给孩子取了名字，但到处寻找这个名字却找不到一样，要知道一切法也是如此。还有《般若经》中说：善现，一切法都只是符号、假立、名称、偶然的，如果到处寻找，在内找不到也看不到，在外也找不到也看不到，在这两者之间也找不到也看不到，因为自性是空性的。现在从本来解脱的道理广说，显示了显现的基础和技巧的自性本来解脱：没有分别，在任运自成的法界中解脱。没有聚集和分离，在明点的法界中解脱。无论显现什么，都在无定法界中解脱。明觉的本体有两种解脱方式：自己的本体在本来清净中解脱，以及诸法在那之中解脱。自己的本体是在哪里
English
Just as a magician doesn't perform magic after the present and the past, these two are not the same entity. It is the same with appearance and one's own mind not being the same entity, because appearance does not change with me, and I do not change with appearance, so they are not the same entity. If it is said that because it is the play of awareness, appearance should change with me, that is not correct. Because the universally existing appearance does not change with the individually existing appearance. Even if I am gone, mountains etc. still exist, which is obvious. The play of the individually existing mountain, which is merely an appearance, disappears when that person dies. Therefore, each one's play changes with each one, and the universal one changes with the universal one. Answering separately, there is no fault. If it is thought that when I am gone, my appearance of the mountain has not disappeared, and the play remains, that is because what remains is the universally existing object of appearance. That is the remaining appearance, not the appearance of the dead person. We have not admitted that the universal play will cease. Because there is a difference between appearance and the object of appearance, there is no fault, and it is reasonable. Therefore, name and meaning are not related. Because appearance has no self-nature, observation and the object of observation are not established, and whatever appears, whatever is observed, one should know that it is only a term for emptiness. As the noble Samadhiraja Sutra says: Just as some people have children and give them names, but searching everywhere for the name cannot be found, know that all dharmas are the same. Also, in the Prajnaparamita Sutra it says: Subhuti, all dharmas are only symbols, designations, names, and accidental, and if searched everywhere, they cannot be found or seen within, nor can they be found or seen without, nor can they be found or seen between the two, because their self-nature is emptiness. Now, from the extensively explained way of being liberated from the beginning, it shows that the nature of the basis of appearance and the skill are liberated from the beginning: There is no separation, liberated in the spontaneously accomplished space. There is no gathering or separation, liberated in the space of bindus. Whatever appears, it is liberated in the indefinite space. The essence of awareness has two ways of liberation: one's own essence is liberated in the primordially pure, and all phenomena are liberated within that. One's own essence is where