Tibetan
འི་དོན་ལ་བསམ་བརྗོད་ག་ལ་སྲིད། །འདི་ནི་རང་བཞིན་དག་པའི་དཔེར་ཤེས་བྱ། །དོན་ནི་རང་རིག་མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བསམ་པའི་ཡུལ་མིན་མཚོན་བརྗོད་འདས་པ་སྟེ། །རང་གསལ་མི་གཡོ་འོད་གསལ་ཡངས་པའི་ཀློང་། །མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཡངས་དོག་མཐོ་དམན་མེད། །ཆོས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་ཡངས་སོ། །རྟགས་ནི་རྩལ་ལས་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་སྟེ། །ཤར་བའི་དུས་ན་ཤར་ས་ཤར་མཁན་མེད། །ཤར་ཞེས་མིང་ཙམ་དཔྱད་ན་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་འུབ་ཆུབ་པས། །ཕྱམ་གདལ་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཀློང་ཉིད་དོ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ ཕྱོགས་ཡན་ལ། །དཔེ་དོན་རྟགས་ཀྱི་ངེས་པའི་མཚོན་དཔེ་བསྟན། །མཁའ་མཉམ་གཟེར་ཆེན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་འདུས་རང་བཞིན་དབྱེ་བསལ་མེད། །ཕྱམ་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་རུམ་ན། །ཐམས་ཅད་ཡེ་མཉམ་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་མེད། །ཀུན་བཟང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་འདྲ། །ངང་གིས་འོད་གསལ་ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས། །སྒྲིབ་པའི་ཆོས་མེད་ཟང་ཐལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །སྤྲོས་པའི་ཚོགས་མེད་མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ངང་། །སྟོང་པས་ཆོས་སྐུ་གསལ་བས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ཟེར་ལྡན་སྤྲུལ་པ་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད། །ཡེ་ནས་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པས། །སྐྱོན་དང་ཉེས་ཆའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པ་མེད། །སྔ་ཕྱི་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་གཅིག །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གཅིག །འདི་ནི་རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ། །དེ་ཡི་རྩལ་ནི་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་སྟེ། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་དང་། །སྐྱེ་འགྲོའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཇི་སྙེད་དོ། །འདི་ཀུན་ཤར་ཡང་རང་བཞིན་འགག་མེད་དེ། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་རྨི་ལམ་སྒྲ་བརྙན་བཞིན། །སྤྲུལ་པ་གཟུགས་བརྙན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །མིག་ཡོར་ཇི་བཞིན་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ། །གཞི་མེད་རྟེན་མེད་གློ་བུར་སྣང་བ་ཙམ། །བར་སྐབས་རེ་འགའི་ཆོས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ། །ལྷུན་གྲུབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །རོལ་པ་མ་འགགས་ འཁོར་འདས་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་། །ཆོ་འཕྲུལ་དེ་ཀུན་དབྱིངས་སུ་འུབ་ཆུབ་པས། །གདོད་མའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད་ཤེས་བྱ། །འདིར་ནི་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། །གཅིག་རྫོགས་ཀུན་རྫོགས་མ་བྱས་དོན་ཀུན་རྫོགས། །རང་བཞིན་ལྷུན་རྫོགས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྣང་དང་མི་སྣང་ལས། །འཁོར་འདས་ཕྱི་ནང་ཆོས་སུ་མེད་
Chinese
其义思议言说皆无有，此乃自性清净之譬喻。义者自明空性菩提心，非是思维之境超言诠。自明不移光明浩瀚之界，无作任运宽窄高低皆无有。法身菩提心要之坛城浩瀚也。相者，力用现出任何皆是也，显现之时无有显现处与显现者，言说显现仅是名称似虚空。无偏大平等中融摄故，平坦舒展无有能取所取之界也。自生智慧法性边际外，譬喻义相之决定表诠已显示。空性三大要害之自性中，一切皆汇集自性无分别。平坦平等浩瀚之界域怀抱中，一切本初平等无有先后中三际。普贤金刚萨埵之密意也。菩提心如日之精要，自性光明本初即具无造作，无有遮蔽之法通彻任运成。无有戏论之聚不思议法性中，空性故法身光明故圆满受用身，光芒四射化身三身无离合。本初功德任运成就故，无有瑕疵过患之黑暗所遮蔽。先后三时无有迁变唯一体，于诸佛众生一切周遍唯一体。此乃名为自生菩提心，彼之力用显现任何皆是也。分别与无分别，有情世间器情及，众生之显现种种何其多。此等一切显现然自性无有阻碍，如阳焰之水与梦中声像般。化身影像乾闼婆之城市，如眼翳般无有而显现中，无基无根突发之显现而已。认知为暂时偶有之法也。任运菩提心之自性中，游戏无碍 轮回涅槃之神变生。神变彼等一切融入于法界中，当知未曾从原始之状态中动摇。此处一切皆是菩提心之状态，一圆满一切圆满无作义皆圆满。自性任运圆满自生智慧也。菩提心于显现与不显现中，轮回涅槃内外无有法
English
Its meaning cannot be conceived or expressed. This is known as an example of pure nature. The meaning is self-aware, space-like Bodhicitta. It is beyond the realm of thought, beyond expression. Self-luminous, unmoving, a vast expanse of clear light. Unmade, spontaneously perfect, without wide or narrow, high or low. The Dharmakaya is the vast center of the essence of Bodhi. The sign is that anything arises from its potential. When it arises, there is no place to arise from, no one to arise. Examining the name "arising" is like the sky. Because it is absorbed into the great, impartial equality, it is a realm of flatness and non-grasping. Self-born wisdom, the nature of reality beyond direction. The definitive examples of example, meaning, and sign have been shown. In the nature of the three great nails of space-like equality, everything is all-encompassing, and there is no distinction in nature. In the embrace of the vast realm of flatness and equality, everything is primordially equal, without before, after, or middle. It is the intention of Kuntuzangpo Vajrasattva. Bodhicitta is like the essence of the sun. Naturally luminous, inherently uncompounded. Without the dharma of obscuration, it is transparent and spontaneously accomplished. In the nature of non-conceptual reality, without the collection of elaborations, the Dharmakaya is empty, the Sambhogakaya is luminous and complete. The Nirmāṇakāya, radiant with light, the three bodies are inseparable. Since the qualities are inherently and spontaneously perfected, there is no darkness of faults and defects to obscure it. The three times, past, present, and future, are unchanging and one. It pervades all Buddhas and sentient beings as one. This is called self-born Bodhicitta. Its potential is that anything arises. Conceptions and non-conceptions, existence and non-existence, vessel and essence, and the appearances of beings, in all their variety. Although all of these arise, their nature is unimpeded. Like the water of a mirage and the sound and image of a dream. Emanations, reflections, cities of gandharvas, and like cataracts, appearing clearly without existence. Just a sudden appearance without basis or support. Understand it as a temporary, occasional phenomenon. From the nature of spontaneously perfect Bodhicitta, unceasing play manifests the miraculous transformations of samsara and nirvana. Because all those miraculous transformations are absorbed into the expanse, know that they have not moved from the original state. Here, everything is the state of Bodhicitta. One perfection, all perfections, unmade, all meanings are perfected. The nature is spontaneously perfect, self-born wisdom. Bodhicitta, in appearance and non-appearance, samsara and nirvana, inside and outside, is not a dharma.
Tibetan
ན་ཡང་། །དེ་ཡི་རྩལ་ལས་གཡོས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་སྣ་ཚོགས་རོལ་པར་ཤར། །ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་གཟུགས། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་སྟེ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེས་པ་འགའ་ཡང་མེད། །འགག་པ་མེད་ལས་འགག་པར་སྣང་ན་ཡང་། །འགག་པ་མེད་དེ་སྒྱུ་མ་སྟོང་པའི་གཟུགས། །གནས་པ་ཉིད་ནས་གནས་པའི་ཆོས་མེད་དེ། །གནས་མཁན་གཞི་མེད་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ངང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད། །སྣང་བ་དེ་ཡང་རྩལ་ལས་རང་ཤར་བས། །རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་ཅེས་རང་བཞིན་བརྡ་ཙམ་བརྗོད། །རྩལ་ལས་ཤར་བར་སྣང་བའི་རང་དུས་ནས། །ཤར་དང་མ་ཤར་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པས། །རྩལ་ཡང་བརྡ་ཙམ་ངོ་བོ་འགའ་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ངང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚོན་དཔེ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། ཀུན་འདུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། ། བཞི་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ལེའུ། སྣང་བ་མ་ཡིན་སྣང་བའི་ཆོས་ལས་འདས། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །མེད་པ་མ་ཡིན་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཡོད་མེད་མ་ཡིན་ལྷུན་མཉམ་གདོད་མའི་དབྱིངས། །ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་གཞི་རྩ་དངོས་པོ་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀློང་། །འཕོ་དང་འགྱུར་མེད་མཁའ་དབྱིངས་ཡེ་ནས་གདལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཟླ་མེད་པའི་དོན། །མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུས། །མ་ངེས་ཀུན་ཁྱབ་ཕྱོགས་མཐའ་ཡོངས་ཀྱི་མེད། །ལྷུན་མཉམ་མི་གཡོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་གདུང་། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཆོག་རབ་འབྱམས་འདི། །ཚིག་གིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀློང་རྡོལ་སོ་སོ་རང་རིག་ཡུལ། །བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །མཚོན་དང་མི་མཚོན་མེད་པར་ཐག་བཅད་དེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་རྙེད་པས། །བྱིང་རྒོད་རྣམ་རྟོག་དགྲ་བོ་བསད་མ་དགོས། །ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས། །ཁམས་གསུམ་འདི་ཉིད་རང་བཞིན་མཉམ་པའི་ཞིང་། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་རང་སྣང་དག་པ་སྟེ། །སྤང་བླང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ཕྱམ་གཅིག་པས། །གཞན་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཆོས་ཀུན་སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་དེར་གསལ་ལ། །མཉམ་པའི་དོན་ལས་ག
Chinese
然而，从那力量涌现的自性，显现为显现与存在、轮回与涅槃的各种各样的游戏。仅仅显现的那一刻，就是自性空性的形相，从无生中显现为生。显现之时，实际上没有任何产生。虽然从无灭中显现为灭，但无灭，是如幻的空性之形。从安住的那一刻起，就没有安住的法，没有安住者，没有基础，处于无去无来之状态。因为显现如何，就如何不成立，所以仅仅是安立为无自性。那显现也是从力量中自然显现，所以仅仅是说，这是缘起，是自性的象征。从力量中显现的那一刻起，没有显现和未显现，没有方向和界限。力量也仅仅是象征，没有任何实体。一切都处于恒常不变的状态中，从菩提心中没有丝毫动摇。出自《法界宝藏论》，菩提心譬喻品第三。
English
However, from the nature that arises from that power, various plays of appearance and existence, samsara and nirvana, manifest. The very moment of manifestation is the form of emptiness of self-nature, appearing to arise from the unborn. At the time of appearance, there is actually no arising. Although it appears to cease from the unceasing, the unceasing is the form of illusory emptiness. From the very moment of abiding, there is no dharma of abiding, no abider, no basis, in a state of no going and no coming. Because however it appears, it is not established as such, it is merely designated as without self-nature. That appearance is also naturally manifested from power, so it is merely said that this is dependent origination, a symbol of self-nature. From the very moment of appearing from power, there is no appearing and non-appearing, no direction and no boundary. Power is also merely a symbol, with no essence whatsoever. Everything is always in a state of unchanging, without the slightest movement from the mind of enlightenment. From the Treasury of the Dharmadhatu, Chapter Three: Showing Examples of the Mind of Enlightenment.