Tibetan
གསལ་མ་ཡིན། །བུམ་པ་དེ་ཉིད་བཅག་གྱུར་ན། །ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྣང་བ་ལྟར། །གང་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་དུ་བཅོམ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གསལ། །ཞེས་སོ། །དཔེ་གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་པད་ནང་བདེ་གཤེགས་སྐུ་ཡོད་ཀྱང་། །པད་མས་བཏུམས་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་མེད། །དེ་བཞིན་གཟུང་འཛིན་འདབ་སྟོང་གིས་བསྒྲིབས་པས། །རང་གསལ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་མཐོང་མི་ནུས། །ནམ་ཞིག་འདབ་མ་ཁ་བྱེ་གསལ་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་འདབ་མ་ལས་ གྲོལ་ཚེ། །བྱང་ཆུབ་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། །པདྨའི་ཁོང་ན་སྐུ་གཟུགས་ཡོད་པ་འདབ་མ་ཁ་བྱེ་བ་ན་མཐོང་བ་ལྟར། རང་བྱུང་གི་སྙིང་པོ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་དུས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་པད་ནང་བདེ་གཤེགས་དབང་པོ་ནི། །ལྷ་མིག་དག་པའི་མི་ཡིས་དེ་མཐོང་ནས། །ཆུ་སྐྱེས་འདབ་མའི་སྦུབས་ནས་འབྱིན་པ་ལྟར། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སེལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དོན་བསྡུ་བ། དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་འོད་གསལ་ནི། །རང་ལ་ཡོད་པའི་གནས་ལུགས་མཁྱེན་པར་མཛོད། །སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོས། དབྲི་བསྣན་མེད་པར་ཁྱབ་པས་གྲོལ་གཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བྱེད་པས་སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དག་ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་ངོ་། །བྲལ་གཞི་མེད་ན་གང་གི་སྟེང་དུ་སངས་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་། གྲོལ་བ་དང་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས། གཞི་མེད་ནི་གང་གིའང་གཞིར་མི་རུང་བས། སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་གྱི་ཆ་བྲལ་གཞིར་མེད་དོ། །དེས་ན་དོན་འདི་ནི་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས། ཐར་པ་འདོད་པ་དག་གིས་རྟོགས་བྱའི་གཞི་དང་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཟུངས་ཤིག །ད་ནི་ཐ་སྙད་ལ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་མིང་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལ་མིང་གི་ རྣམ་གྲངས་མང་ཡོད་དེ། །འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་དབྱིངས་ཞེས་རབ་བརྗོད་ཅིང་། །ཡེ་ནས་ཡོད་པས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་ཁམས་དང་ནི། །གནས་ལུགས་ཡིན་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །གདོད་ནས་དག་ཕྱིར་འོད་གསལ་དྲི་མེད་ཉིད། །མཐའ་གཉིས་གནས་བསལ་དབུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །སྤྲོས་ལས་འདས་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྟོང་གསལ་རྣམ་དག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ལ་སོགས་མིག་ལྡན་མཁས་པ
Chinese
不明显啊！如果那个瓶子被打碎了，就像一切都显现出来一样。当禅定的金刚摧毁了一切障碍时，那时就显现出无边无际的虚空。说完。第三个例子是：就像莲花中存在着善逝的身躯，但由于莲花的包裹，外面无法看见。同样，由于能取所取的千瓣遮蔽，无法看见自显的胜者之主。何时莲花绽放显现时，从能取所取的错觉莲瓣中解脱之时，菩提三身将显现在自身之中。就像莲花中存在着身躯，当莲花绽放时才能看见一样，当自生的心髓一切障碍解脱之时才能显现。如《宝性论》所说：就像莲花中的善逝之主，被具有天眼的人看见，就像从莲花花瓣中取出一样，他的障碍完全被清除。说完。现在总结要义。因此，请知晓法界胜义光明是存在于自身之中的实相。对于一切有情和佛陀没有差别，由于佛陀的心髓，无增无减地遍布，因此要知道存在着解脱之基自然成就的法性。像这样将正义理解为不了义，那些认为空性是离戏论胜义的人，会堕入断灭边。如果没有离的基础，那么在什么之上安立成佛、增长、解脱和超越的名称呢？没有基础就不能成为任何的基础，因此离戏论的胜义部分是没有离的基础的。因此，这个意义是确定的心髓，因此渴望解脱的人们，要抓住所证之基和见解的顶端。现在为了遣除对名相的迷惑，宣说名称的差别：对此有很多名称，由于轮回和涅槃的生起，所以被称作界；由于本来就存在，所以叫做自性任运成就；由于被垢染遮蔽，所以叫做如来藏；由于是实相，所以叫做胜义谛；由于从原始就清净，所以叫做光明无垢；由于破除了二边，所以叫做中观自性；由于超离戏论，所以叫做般若波罗蜜多；空性光明，清净无二的真谛；由于没有迁变，所以叫做法性如是性。等等，有眼智者们（才能分辨）。
English
It is not clear! If that vase is broken, just as everything appears. When the Vajra of Samadhi destroys all obscurations, then the ultimate expanse of the sky becomes clear. So it is said. The third example is: Just as the Sugata's body exists within the lotus, but because of the lotus's covering, it is not visible outside. Similarly, because the thousand petals of grasping and being grasped obscure it, the self-illuminating Lord of the Conquerors cannot be seen. When the petals open and become clear, when one is liberated from the lotus petals of the illusion of grasping and being grasped, the three bodies of enlightenment will appear within oneself. Just as a body exists within the lotus, and it is seen when the lotus opens, similarly, the essence of self-origination appears when all obscurations are liberated. As it is said in the Uttaratantra: Just as the Lord of the Sugatas in the lotus is seen by those with divine eyes, and is taken out from the bud of the water-born lotus, similarly, his obscurations are completely removed. So it is said. Now, to summarize the meaning. Therefore, know that the Dharmadhatu, the ultimate luminosity, is the reality that exists within oneself. Without difference between all sentient beings and Buddhas, because of the essence of the Buddha, it pervades without increase or decrease, therefore, know that this nature of reality, the basis of liberation, is spontaneously accomplished. Those who take such a view as definitive, and who consider emptiness to be the ultimate truth devoid of elaboration, fall into the extreme of nihilism. If there is no basis for separation, then upon what are the names of Buddhahood, increase, liberation, and transcendence to be posited? Without a basis, it cannot be the basis for anything, therefore, the ultimate aspect of being devoid of elaboration has no basis for separation. Therefore, this meaning is the definitive essence, so those who desire liberation should seize the peak of the basis to be realized and the views. Now, in order to dispel confusion about terminology, the distinctions of names are explained: This has many names, it is called Dhatu because of the arising of Samsara and Nirvana; it is called Self-existing Spontaneity because it has always existed; it is called the Essence of the Tathagatagarbha because it is obscured by defilements; it is called the Ultimate Truth because it is the nature of reality; it is called Primordial Purity, Luminosity, and Immaculate because it has been pure from the beginning; it is called the Middle Way's Nature because it eliminates the two extremes; it is called Prajnaparamita because it transcends elaboration; Emptiness and Clarity, the pure and indivisible Truth; it is called Dharmata Suchness because it is immutable. And so on, (only) wise people with eyes (can distinguish).
Tibetan
་རྣམས་བཞེད་དོ། །དབྱིངས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་རིག་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་འབྱུང་བའི་ཆ་ནས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སེམས་ཀྱི་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོ་ཧ་ལས། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་སུ་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཚང་བར་ཡོད་པས། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དྲི་མས་བསྒྲིབས་ པའི་ཆ་ནས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་དང་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གདོད་མ་ནས་དག་པས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །ཡོད་མེད་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་དང་། ཡུམ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སོ། །སྟོང་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱའོ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་འབྱུང་བཞིའི་འཕོ་འགྱུར་སྣང་ཡང་ནམ་མཁའ་མི་འགྱུར་བ་ལྟར་རང་བྱུང་གི་ངང་དུ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སྐྱེ་འཆིར་སྣང་ཡང་དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་སྐྱོན་རྣམས་སྦྱང་དུ་ཡོད་ལ་བྲལ་ཤེས་པས་སྟོང་ལ། ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པས་མི་སྟོང་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྣམ་དབྱེར་ བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གིས། །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ནི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་རྒྱས་པ་དག་གི་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ནི། ཚུལ་འདི་མི་ཤེས་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་པ། །ཚིག་ཏུ་ཡོད་
Chinese
他们如此认为。自性任运成就的自明自生的智慧，对此确定的名称类别是：证悟则脱离痛苦，未证悟则产生轮回的方面，称为“界”。称为“心之殊胜”，如《多哈》中所说：心性一者乃万物之种子，何者生灭及涅槃之流转，赐予所欲之果，顶礼如意宝之心。如是。从本以来未曾造作，自性本具的方面，称为“自性任运成就之佛”。由于圆满具备一切佛之功德，故称为“善逝之藏”。从被垢染遮蔽的方面，称为“义之阿赖耶”和“界”。由于是实相，故称为“胜义谛”。由于从本初即清净，故称为“光明智慧”。由于超离有无增益损减之边，故称为“甚深空性中观之自性”。《现观庄严论》中说：甚深即是脱离增益和损减之边。以这种方式。由于从一切戏论之边解脱，故称为“般若波罗蜜多”。《彼论》中说：此岸彼岸边非边，彼等中间不住留，知晓诸时皆平等，故说般若波罗蜜多。如是。又《母经》中说：世尊，此般若波罗蜜多是远离一切戏论的。如是。由于空明无二，故称为“无别真谛”。由于无有变异，故称为“法性如是”。又如虚空中显现四大的变异，然虚空不变，同样，自生之性中显现蕴、界和处之生灭，然彼性不变异。对此，过失可以遣除而知晓远离，故为空性；功德无别，故非空性。如《宝性论》中说：具有分别之体性，为客尘所空；无有分别之体性，不为空性之无上法。如是。此理是通达经续心要之义的智者们的观点。现在驳斥颠倒之邪见：不了解此理，认为空性是断灭空，口中
English
They consider it in this way. The self-knowing, self-arisen wisdom, spontaneously accomplished in the expanse, has definite categories of names: From the aspect of realizing it, one transcends suffering, and from the aspect of not realizing it, cyclic existence arises, it is called "expanse." It is called "the supreme of mind," as it is said in the Dohā: The nature of mind alone is the seed of all things, In which existence and the flow of transcendence of suffering, Bestowing the fruit of desires, I prostrate to the mind like a wish-fulfilling jewel. Thus it is. From the aspect of being naturally present, uncreated from the beginning, it is called "the Buddha of spontaneous accomplishment." Because it fully possesses all the qualities of the Buddha, it is called "the essence of the Sugata." From the aspect of being obscured by impurities, it is called "the ālaya of meaning" and "dhātu." Because it is the nature of reality, it is called "ultimate truth." Because it is pure from the beginning, it is called "the wisdom of clear light." Because it transcends the extremes of affirmation and negation, it is called "the nature of profound emptiness, the Middle Way." In the Ornament of Realization, it says: Profound is that which is liberated from the extremes of affirmation and negation. In this way. Because it is liberated from the extremes of all elaborations, it is called "Prajñāpāramitā." In that very text, it says: Not this shore, not the other shore, not the extremes, Not dwelling in between them, Knowing all times as equal, Therefore, it is called Prajñāpāramitā. Thus it is. And in the Mother Sutra, it says: Blessed One, this Prajñāpāramitā is free from all elaborations. Thus it is. Because it is emptiness and clarity, non-dual, it is called "indivisible truth." Because it is without change, it is called "dharmatā, suchness." Moreover, just as the changes of the four elements appear in the space, but the space does not change, similarly, in the nature of self-arisenness, the aggregates, elements, and sense bases appear as birth and death, but that nature does not change. In this, faults can be purified and known to be absent, therefore it is empty; qualities are inseparable, therefore it is not empty. As it is said in the Uttaratantra: It is characterized by distinctions, The element is empty of adventitious stains; It is characterized by non-distinction, It is not empty of the supreme Dharma. Thus it is. This principle is the view of the wise who have expanded on the meaning of the heart of the sutras and tantras with the eye of intelligence. Now, refuting the inverted wrong views: Not understanding this principle, considering emptiness to be utter annihilation, in words,