Tibetan
རྗེས་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནོ། །མ་ཟིན་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འདིར་ཐར་པའི་རྒྱུར་དཀའ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དོན་ཡོད་དང་། །རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བཤད་པས། ཚོགས་སྦྱོར་དུ་དེ་གསུམ་གྱིས་མ་ཟིན་ན། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་ལ། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དོན་ཡོད་པའོ། །དག་པ་ས་གསུམ་དུ་རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་པས་ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་དབང་བཅུ་ཐོབ་པས་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྫོགས་ལ། མན་ཆད་དུ་འབད་ཀྱང་ཆེར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་དགེ་བ་རླབས་པོ་ཆེ། །སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅེས་པ་རྣམ་གསུམ་ཉིད། །ཅེས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ནི་དགེ་བ་གང་བྱེད་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པ་དེ་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུས་མཉམ་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་སྔ་ཕྱི་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་དུས་སྦྱོར་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དངོས་གཞིའི་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི། ཕྱོགས་མ་གོ་བར་ཟད་དེ། འདས་པ་དངོས་མེད་དང་། ད་ལྟ་བ་དངོས་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་བློ་རྫས་ནི་སྙིང་རྗེ། ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ། དེ་གཉིས་བློ་རྫས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་ལྡོག་པ་སོ་སོ་བ་ཟུང་འཇུག་གམ། དམིགས་མེད་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གཉིས་རོ་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མདོར་བསྡུ་བ་ནི། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སྤྱོད། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །སྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུན། །སྤྱོད་པ་སྐྱོན་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །འབྲས་བུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །གང་ཅི་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་གཞུང་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་ལྟ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དམ་ཉི་ཤུ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆུང་དུ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ རྣམས་དང་ནི། །གཉིས་དང་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་དང་། །ཕྱོགས་དང་མྱ་ངན་འདས་ལམ་དང་། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དང་ཅིག་ཤོས་དང་། །མཐའ་འདས་
Chinese
之後以三種迴向來完成，則與解脫相符順。如果沒有完成，在此以信解而行的地，難以成為解脫之因。如《現觀莊嚴論》所說：「大抵無義與有義，一切皆有義應知。」因此，在資糧道的加行中，如果沒有以這三者來完成，則大抵是無意義的。從初地到七地之間是有意義的。在清淨的三地中，一切都是有意義的，因此能圓滿廣大的二資糧。此外，在初地以上獲得十自在，因此能圓滿無量的資糧。在初地以下，即使努力也難以完全圓滿。在此總攝其義：特別是大乘的廣大善，加行是發心，正行是無所緣，後行以迴向來完全完成，是趣入解脫道的三種要訣。這段話的意義已經說完了。 這裡的方便悲心，是指在做任何善事的時候所具有的悲心，以及智慧空性同時雙運，因此沒有先後。有些人認為在修持法性的時候，加行是悲心，正行是空性雙運，這完全是不了解方向。將過去的無實與現在的實有雙運，是令人發笑的事情。此外，獲得菩提心且未退失的意念本質是悲心，本質上不執著任何事物是空性。這兩者是意念本質相同，但所遮遣的事物各異的雙運嗎？或者，無所緣本身就是空性，轉變為無所緣的悲心，兩者味道相同，因此認為是本質無異的雙運。這是非常重要的關鍵。簡要歸納菩薩道及其果實：一切作為都只利益他人，見解如同虛空般的十八空性，修持光明以及三十七道品，行為無有過失的六度波羅蜜，果實是成就無上菩提。無論做什麼，一切都為了利益他人，這稱為大乘。如果總攝其所有宗規，見解是十八或二十空性。在《現觀莊嚴論》的釋文中說：內與外，以及二與空性之事物，方與寂滅道，從緣所生與他者，以及盡頭
English
If it is completed with the three dedications afterwards, it is in accordance with liberation. If it is not completed, it is difficult to become a cause of liberation in this ground of practice with faith. As it is said in the Ornament of the Sutras: "Mostly meaningless and meaningful, all should be known as meaningful." Therefore, if it is not completed with these three in the accumulation and application, it is mostly meaningless. From the first to the seventh ground, it is meaningful. In the three pure grounds, everything is meaningful, so the two great accumulations are completed. Moreover, having obtained the ten powers above the first ground, the immeasurable accumulations are completed. Below that, even if one strives, it is not completely completed. Here, the meaning is summarized as follows: Especially the great virtue of the Great Vehicle, the application is the generation of the mind of enlightenment, the main practice is without object, and the subsequent completion with dedication is the three essentials for traversing the path of liberation. The meaning of this has been explained. Here, skillful means and compassion are the compassion that exists at the time of doing any virtue, and the wisdom of emptiness is united simultaneously, so there is no before or after. Some believe that when meditating on the nature of reality, the application is compassion, and the main practice is the union of emptiness. This is completely misunderstanding the direction. Uniting the unreal past with the real present is a cause for laughter. Moreover, the mental substance of having obtained and not degenerated the mind of enlightenment is compassion, and the essence of not focusing on anything is emptiness. Are these two, whose mental substance is the same but whose negations are different, a union? Or, the absence of focus itself is emptiness, and the transformation into compassion without focus, the two have the same taste, so it is considered a union of the same essence. This is a very important point. To briefly summarize the path of the Bodhisattva and its fruit: All actions are solely for the benefit of others, the view is like the sky, the eighteen emptinesses, the meditation is clear light and the thirty-seven factors of enlightenment, the conduct is faultless, the six perfections, and the result is the attainment of unsurpassed enlightenment. Whatever one does, everything is for the benefit of others, this is called the Great Vehicle. If all its tenets are summarized, the view is eighteen or twenty emptinesses. In the small commentary on the Ornament of Realization, it says: Inner and outer, and the two and the object of emptiness, direction and the path of nirvana, arising from conditions and the other, and the end.