Tibetan
་དང་། ཕྱུགས་ལུག་དང་། སྒོ་ཁྱི་དང་། སྤྱད་ཆ་རྣམས་ལ་སོམས་དང་། དེའི་དུས་ན་རྟག་རྟག་འདྲ་བས། བདག་ཏུ་འཛིན་ཞིང་། འཐབ་རྩོད་དང་། དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་། ད་ལྟ་གང་ ན་ཡོད། གཅིག་ཏུ་མེད་དེ་ལ་ལ་ཤི། ལ་ལ་སོང་། ལ་ལ་འདུ། ལ་ལ་འབྲལ་བ་ལ་ལྟོས། དེས་ན་གར་སྡོད། སུ་དང་འགྲོགས། ཅི་བྱེད་ཀྱང་འབྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བཞག་ལ། སུ་དང་ཡང་མི་འཐབ། མི་འཚེ། བཟོས་བླང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ལས། འདུས་པ་ཐམས་ཅད་འབྲལ་བས་ན། །གང་ལའང་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བས། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་ལ། །ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་མེད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་། ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་པ་ཕུན་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི། །གྲོང་རྣམས་སྟོངས་ཤིང་མེད་པར་གྱུར་པའི་དཔེས། །བསགས་པ་འཛད་ཅེས་ནོར་རྣམས་གང་ལ་ཡང་། །མི་རྟག་སྙིང་པོ་མེད་པས་མ་ཆགས་བྱ། །རང་གི་ཚེ་སྟོད་དང་། བར་དང་། དེའི་གོང་ནས་སྟོངས་པའི་གྲོང་རྙིང་པ་དག་ལ་བསམས་ནས། འདི་དག་ནའང་སྔོན་འབྱོར་པ་དང་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་ཅིང་ཉམས་དགའ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཡོད་ཀྱང་། མཐར་འདི་ལྟར་གྱུར། བདག་གི་ནོར་དང་ཁང་པ་དང་རྫས་ཀྱང་འདི་ལས་མ་འདས། གཞན་ཡང་འདི་ལས་མ་འདས་པས་བདག་གི་ནོར་དང་རྫས་རྣམས་ཀྱང་འདོར་བས། བདག་གིས་འདི་འདོར། འདིས་བདག་འདོར་བས། འདི་དག་རང་དབང་ཡོད་རིང་ལ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་གཏང་བར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་བཏང་བས་ཐར་པ་འགྲུབ་ངེས་སྙམ་དུ་ བསམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཆབས་གཅིག་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཏང་བ་མཆོག །ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་འདའ། །བདག་བློ་མྱ་ངན་འདས་པ་བསྒྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེའང་ནོར་རྫས་གང་ལའང་སྤྱད་དབང་མེད་པ་ཡོང་བས་ད་ལྟ་སྤྱོད་དབང་ཡོད་དུས་དགེ་བ་ལ་རང་གིས་བཏང་ན་དགེ་བ་ཆེར་འཐོབ་ཀྱི་ཤི་དུས་གཞན་ལ་ཁ་ཆེམས་བཞག་པའི་ལུགས་བཞིན་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཕན་པ་ཆུང་ལ། མལ་གྱི་མཐའ་མར་ལྷུང་དུས་རང་གི་རྫས་ལ་གཞན་གྱིས་བགོ་བཤའ་མི་འཆམ་པ་ནི་སྡིག་པའི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཆོས་ལ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཐོག་མར་རང་སེམས་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་མཁས་གྲུབ་དག་གི་གསུང་ལས། འདོད་པ་ཆུང་ན་འཕགས་པའི་རིགས་ཡིན་ཞིང་། །འདོད་པ་ཟད་ན་འཕགས་པ་དངོས་ཡིན་པས། །རྟག་ཏུ་འདོད་པ་ཆུང་ལ་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འགྱུར་ཞིང་མི་རྟག་པས་ཀྱང་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པ
Chinese
，以及牲畜牛羊、家犬和用具等等。想想看，在它们存在的时候，总是被认为是恒常不变的，因此人们执着于它们，争斗和辩论也随之而来。但现在它们在哪里呢？没有一个是永恒的，有些已经死去，有些已经离去，有些还在，有些则面临分离。因此，无论你住在哪里，与谁交往，做什么事情，都要将分离的观念铭记于心，不要与任何人争斗，不要伤害任何人，努力获取有益的东西。在无常的章节中说：因为一切聚合终将分离，所以对任何事物都不能信任。对于众生和自己，不要执着和贪恋。如是说。此外，拥有丰富享用和财富的城市，也以其最终荒芜消失为例证。积聚终将耗尽，因此对于任何事物，都不要贪恋，因为它们无常且没有意义。想想自己生命中的早期、中期，以及更早时候就已荒废的古老城镇。在这些城镇中，过去也曾有过财富、安乐、快乐和令人愉悦的享用，但最终都变成了这样。我的财富、房屋和物品也无法逃脱同样的命运。既然无法逃脱，我的财富和物品也终将被舍弃。我舍弃它们，它们也舍弃我。因此，在拥有自主权的时候，就应该将它们用于佛法方面。想着通过用于佛法，一定能够获得解脱，从而从无意义的变动享用中获取有意义的东西。《入菩萨行论》中说：同时舍弃一切，将之布施给众生是最好的。通过舍弃一切，就能超越痛苦。我的智慧致力于超越痛苦。如是说。因为无论什么财物，最终都会失去使用的权利，所以现在拥有使用权利的时候，如果自己用于善事，就能获得更大的善报。如果像临终时立下遗嘱那样去做，利益就很小了。当躺在床榻边缘的时候，自己的财物被他人分割不均，这就会成为罪恶的根源。因此，出家并专注于佛法的人，在佛法的开端，首先要学习减少自己的欲望。正如古代的智者和成就者所说：欲望小就是高尚的种姓，欲望断尽就是真正的圣者。因此，要经常学习减少欲望。变化和无常也会带来厌离心。
English
, as well as livestock like cattle and sheep, domestic dogs, and various utensils. Think about it, when they existed, they were always considered constant and unchanging, so people became attached to them, and disputes and arguments arose. But where are they now? None of them are permanent; some have died, some have left, some are still here, and some are facing separation. Therefore, wherever you live, with whomever you associate, and whatever you do, keep the notion of separation in mind, do not fight with anyone, do not harm anyone, and strive to acquire beneficial things. In the chapter on impermanence, it says: Because all gatherings will eventually separate, one cannot trust anything. For sentient beings and oneself, do not be attached or greedy. Thus it is said. Furthermore, the cities that are full of enjoyment and wealth also serve as examples of their eventual desolation and disappearance. Accumulation will eventually be exhausted, so do not be attached to anything, as they are impermanent and meaningless. Think about the ancient towns that have been desolate from the early, middle, and even earlier stages of your life. In these towns, there used to be wealth, comfort, happiness, and delightful enjoyments, but eventually they all became like this. My wealth, houses, and possessions cannot escape the same fate. Since they cannot escape, my wealth and possessions will eventually be abandoned. I abandon them, and they abandon me. Therefore, while you have autonomy, you should use them for Dharma purposes. Thinking that by using them for Dharma, you will surely attain liberation, thereby taking something meaningful from meaningless and changing enjoyments. In "Entering the Bodhisattva's Way," it says: To give away everything at once, to give it to sentient beings is the best. By giving away everything, one can transcend suffering. My wisdom is dedicated to transcending suffering. Thus it is said. Because no matter what possessions you have, you will eventually lose the right to use them, so if you use them for good deeds while you have the right to use them, you will receive greater merit. If you do it like making a will at the time of death, the benefit is small. When you are lying on the edge of the bed, the unequal division of your possessions by others becomes the root of sin. Therefore, those who have renounced and are focused on the Dharma, at the beginning of the Dharma, must first learn to reduce their desires. As the ancient wise and accomplished masters said: Small desire is a noble lineage, and the exhaustion of desire is a true sage. Therefore, one should always learn to reduce desires. Change and impermanence also generate renunciation.
Tibetan
ར་གདམས་པ་ནི། མཐོ་རིས་གྲོང་གི་འབྱོར་པས་མངོན་མཐོ་བ། །ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བའི་དཔེས། །འབྱོར་ཚེ་དྲེགས་པས་སྙེམས་པ་མེད་པར་མཛོད། །ལྷའི་བདེ་བ་ལ་སྤྱད་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐོབ་ནས་ཡང་ བྲན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། ལྷ་མིའི་དགའ་བ་ཐོབ་ནས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་བསམས་ཏེ། རང་གི་འབྱོར་པ་ཅུང་ཟད་ལ་དྲེགས་ཤིང་རློམས་སེམས་མི་བྱ་བར་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་བཞག་དགོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚངས་རིས་ལ་སོགས་བསམ་གཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཀུན། །བདག་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་བ་མ་གཟིགས་པས། །ཕྱིས་ནས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་ཆ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །སླར་ཡང་ས་སྟེང་ཉིད་དུ་ལྷུང་གྱུར་ཞིང་། །འཁོར་བར་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དྲེགས་པ་སྤངས་པའང་། གསོ་བ་བརྒྱད་ལས། སྐྱེ་བོ་གསོ་བའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ལས། ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་ལས། །ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་རྒྱང་རིང་བས། །སྐྱིད་སྡུག་སྣ་ཚོགས་ད་གདོད་འབྱུང་། །འབྱོར་ཡང་དྲེགས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །རྒུད་ཀྱང་ཞུམ་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལའང་། ཚེ་སྟོད་སྐྱིད་པ། ཚེ་སྨད་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བསམས་ཏེ། འབྱོར་པ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན། ལང་ཚོ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན། གཉེན་གྲོགས་འབྲལ་བའི་ཆོས་ཅན། ཐམས་ཅད་ཡིད་བརྟན་མེད་པར་ཤེས་ནས་མི་རྟག་པའི་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་དེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཆུ་ཟླ་འདྲ། ། གཟུགས་བརྙན་མཚུངས་ཤིང་བྲག་ཅ་འདྲ་བ་དང་། །མིག་ཡོར་དག་དང་གར་ལ་བལྟ་བ་དང་། །རྨི་ལམ་མཉམ་པར་སྐྱེས་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། དར་བ་ཡོད་ན་རྒུད་པ་ཡོད། །འདུས་པ་ཡོད་ན་འབྲལ་བར་འགྱུར། །ལང་ཚོ་དེ་ཡང་མི་རྟག་སྟེ། །དར་བའི་མདོག་ཀྱང་ནད་ཀྱིས་འཕྲོག །རྟག་པའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མཐར་རྒུད་པའོ། །རྒྱལ་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་གོ་ཞེས་སོ། །སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་གནས་སྐབས་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཕྱི་ནང་དུས་བཞི་ན་ཚོད་འགྱུར་བས་ཀྱང་། །མི་རྟག་འཆི་བར་ངེས་ཀྱིས་རྟག་འཛིན་སྤོངས། །སྔོན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡང་བསྐལ་པ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་དང་། སུམ་ལྡན་དང་།
Chinese
关于傲慢的教诫：如同高居天界城市般的富裕，却在死后堕入恶道的例子一样，富有时不要因傲慢而自满。享用天界的安乐后堕入地狱，获得转轮王的地位后又转生为奴隶，获得天人的喜悦后堕入恶道等等，要常常思维这些。不要因为自己稍微富有就傲慢自大，而要一心专注于无常的观念。正如大学者龙树菩萨所说：即使是梵天等禅定圆满者，因为没有看到潜伏的“我”的执着，后来也会毫无疑问地堕入地狱。又说：即使成为了转轮圣王，最终也会堕落到地面上，在轮回中再次转生为奴隶。所以要舍弃傲慢。在《八支疗法》中，《滋养众生的甘露》这本关于世间法则的书中说：从那些寻求解脱的人们来看，业力的牵引是如此遥远，以至于各种各样的苦乐才会出现。富有时不要傲慢，贫困时也不要沮丧。就像这样。因此，即使在今生，也要想到前半生快乐，后半生痛苦等等的变化。财富具有衰败的性质，青春具有无常的本性，亲友具有离别的性质，认识到一切都不可靠，从而生起对无常的厌离心。《广大游舞经》中说：这些欲望的品质如同水中的月亮，如同镜像和山谷的回声，如同眼花缭乱和观看戏剧，要认识到它们如同梦境一般。《涅槃经》中说：有兴盛就有衰败，有相聚就有分离，青春也是无常的，兴盛的容颜也会被疾病夺走，没有什么事物是永恒的。在《海龙王请问经》中说：一切财富最终都会衰败，国王的享受和权力也都是无常的。依赖于外器内情的显现，由于暂时的无常而生起厌离心：由于外在内在四季和年龄的变化，确信无常和死亡，从而放弃对常有的执着。过去在这个赡部洲（Jambudvipa，南赡部洲）也曾有过圆满劫的时代，以及三时劫。
English
The Instruction on Arrogance: Just as the prosperity of a heavenly city can lead to a fall into the lower realms after death, do not become complacent with arrogance when you are wealthy. Reflect on how one can fall into hell after enjoying the bliss of the gods, be reborn as a slave after attaining the status of a universal monarch, and fall into the lower realms after experiencing the joy of gods and humans. Do not become arrogant or conceited with your own slight wealth, but instead, keep the awareness of impermanence close at hand. As the esteemed teacher Nagarjuna said: "Even those with perfect meditation, such as Brahma, will undoubtedly be born in hell later, because they have not seen the latent clinging to 'self'." And: "Even having become a universal monarch, one will eventually fall back to the earth and be reborn as a slave in samsara." Therefore, abandon arrogance. In the Eight Branches of Healing, in the book called "The Drop that Nourishes Beings," which deals with worldly laws, it says: "From the perspective of those seeking liberation, the pull of karma is so far-reaching that various kinds of happiness and suffering will arise. Do not be arrogant when wealthy, nor be discouraged when impoverished." Like that. Therefore, even in this life, think about how the first half of life can be happy and the second half can be miserable, and so on. Wealth has the nature of decline, youth has the nature of impermanence, friends and relatives have the nature of separation. Knowing that everything is unreliable, generate a sense of disillusionment with impermanence. In the Extensive Play Sutra, it says: "These qualities of desire are like the moon in water, like reflections and echoes in a valley, like optical illusions and watching a play, know them to be like dreams." In the Nirvana Sutra, it says: "If there is prosperity, there is decline; if there is gathering, there will be separation; youth is also impermanent; even the color of prosperity is stolen by disease; there is nothing that is permanent." In the Ocean-Requested Sutra, it says: "All wealth will eventually decline; the enjoyments and power of kings are also impermanent." Based on the impermanence of the appearance of the outer and inner worlds, generate disillusionment: Due to the changes of the four seasons and ages, both external and internal, be certain of impermanence and death, and abandon clinging to permanence. In the past, in this Jambudvipa (Southern Continent), there was also the age of the perfect eon, and the three-time eon.