Tibetan
་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་ནས་འབྱུང་ངོ་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ནི་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཐམས་ཅད་ནས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དག་གིས་རྙེད་ནས་ཆོས་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་ནོར་བུའི་མཆོག་རྙེད་པ་ལས་ཀྱང་ཕྲད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་འོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་བ་ལ་མི་སྐྱོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་པས་རང་གི་བློ་ཐར་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ། དོན་མེད་བྱ་བ་དོར་ནས་སྒྲུབ་པ་ཡང་། །ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་དགེ་བ་མ་གཏོགས་པ། །གང་ཡང་དོར་ནས་ཆོས་ལ་བརྩོན་དགོས་ཏེ། །འཁྲུལ་པའི་བྱ་བ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །འཆི་དུས་མི་ཕན་སྙིང་པོ་མེད་དེའི་ཕྱིར། །དུག་སྦྲུལ་གཟེབ་བཞིན་ངེས་པར་སྤང་འཚལ་ལོ། །ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་དགེ་བ་མ་གཏོགས་ པ་ཐམས་ཅད་ལིངས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་གང་བྱས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ་འཆི་བའི་དུས་སུ་མི་ཕན་པ་སེམས་ཀྱི་གཟེ་རེ་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་རང་བཞིན་རྣམས། དུག་སྦྲུལ་གྱི་གཟེབ་རྙེད་པའམ། རིམས་ནད་ཀྱིས་ཤི་བའི་གོས་རྙེད་པའམ། དུག་གིས་སྦགས་པའི་ཟས་རྙེད་པ་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་ཚོར་མ་ཐག་ལ་ལིངས་ཀྱིས་འདོར་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཕར་བལྟས་ན་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའི་ཡོ་ལང་ལ་སྤྱོད་པ་མཐོང་སྟེ། རང་གི་སེམས་ལ་བལྟ་བའི་ཆོས་གོམས་པ་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། འཁོར་བ་ལས་ཡིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གླུ་ལས། འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་པ་དག་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཅི་ལ་བསམས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་གདའ་བས། །རང་གི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་གོམས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་འདོར་ཚུལ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཡང་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ནི། རྗེའུ་རིགས་ལ་སོགས་པའི་མི་ཆེན་པོ་མི་གཙང་བ་ལ་འཛེམ་དགོས་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །མེ་དཔུང་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ལ་ལག་གིས་ལེན་པ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །བྲམ་ཟེའི་རིགས་བ་གླང་གི་ཤ་མི་ཟ་བ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །ཟས་བཟང་པོས་འགྲངས་པའི་མི་ཟས་ ངན་པ་མི་འདོད་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིགས་ངན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་ཕྲད་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །དགེ་སློང་གཙང་མ་མི་རོ་རུལ་པ་ལ་མི་རེག་པ་ལྟར་འདོར་དགོས་སོ། །ཞེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པར་ཆོས་ལ་བ
Chinese
所有的佛法都依赖于依止善知识而产生。善知识是从无数劫中积累福德和智慧的资粮而获得的，因此才能获得佛法。否则，比获得最珍贵的宝物还要困难。因此，要经常恭敬承侍，不要厌倦。当顺缘具足，自己的心对解脱有兴趣时，舍弃无意义的事情而修行。 除了成为解脱之因的善法之外，任何事物都应该舍弃，并精进于佛法。虚妄的行为是无意义痛苦的根源，死亡时无益，毫无意义，因此，必须像毒蛇的巢穴一样远离它。除了佛法之外，所有的事情都应该彻底抛弃，并精进于修持圣法。无论做什么世间的事情都没有意义，死亡时也无益处，心中持续不断的烦恼，就像找到毒蛇的巢穴，或者找到因瘟疫而死亡的衣服，或者找到被毒药污染的食物一样，一旦意识到它的本质，就应该立即抛弃。如果向外观看世间的现象，会看到一切都在虚妄的波浪中荡漾。劝勉观照自心，习惯于佛法，从轮回中生起决定的厌离之歌中说：向外观看世间的行为，所做的一切都是无意义痛苦的根源，无论怎么思考都没有益处，因此，要习惯于观照自己的心。如是说。舍弃非法之行为的方式是，《大涅槃经》中说：完全舍弃一切不善之方的法，就像犹太人等大人物必须避免不洁之物一样。就像无法用手去拿熊熊燃烧的火焰一样。就像婆罗门不吃牛的肉一样。就像吃饱了美味食物的人不想要劣质食物一样。就像转轮王不与低劣种姓的人相遇一样。就像清净的比丘不接触腐烂的尸体一样。如是说。不要把心思放在世间的事情上，而要放在佛法上。
English
All Dharmas arise from relying on a virtuous spiritual friend. A virtuous spiritual friend is obtained through accumulating merit and wisdom throughout countless eons, and thus Dharma is attained. Otherwise, it is even more difficult to encounter than finding the most precious jewel. Therefore, one should always serve with reverence and without weariness. When favorable conditions are met and one's mind is interested in liberation, abandoning meaningless activities and practicing will become a cause for liberation. Apart from virtuous deeds that become the cause of liberation, anything else should be abandoned, and one should strive in the Dharma. Deluded actions are the root of meaningless suffering, are of no benefit at the time of death, and are without essence. Therefore, one must abandon them like a nest of poisonous snakes. All activities other than Dharma should be completely abandoned, and one should strive to practice the sacred Dharma. Whatever worldly activities are done are meaningless and of no benefit at the time of death. The nature of constant mental afflictions is like finding a nest of poisonous snakes, or finding clothes of someone who died from plague, or finding food contaminated with poison. As soon as one realizes its nature, one should immediately abandon it. If one looks outward at worldly phenomena, one sees that everything is being used in the waves of delusion. Encouraging the habit of looking at one's own mind and practicing Dharma, from the song of definite renunciation from samsara, it says: Looking outward at worldly activities, all that is done is the root of meaningless suffering, no matter how one thinks about it, there is no benefit, therefore, one should become accustomed to looking at one's own mind. Thus it is said. The way to abandon non-Dharmic activities is, as stated in the Mahaparinirvana Sutra: Completely abandoning all non-virtuous aspects of Dharma is like how great people such as Jews must avoid impure things. It should be abandoned as if one cannot take a blazing fire with one's hands. It should be abandoned as Brahmins do not eat the meat of cows. It should be abandoned as a person who is full of good food does not desire bad food. It should be abandoned as a Chakravartin king does not meet with low castes. It should be abandoned as a pure monk does not touch a decaying corpse. Thus it is said. Do not put your mind on worldly affairs, but on the Dharma.
Tibetan
རྩོན་པར་གདམས་པ་ནི། ཚེ་འདིའི་སོ་ཚིས་གྲོགས་དང་གྲོས་འདུན་དང་། །ལོངས་སྤྱོད་ཕྱོགས་རིས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་རྣམས། །དལ་འབྱོར་ཆུད་གསོན་ཕུང་ཁྲོལ་ལགས་པས་སྤང་། །འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་མེད་ཅིང་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་མེད་པར་ཐག་བཅད་ནས་ཆོས་ལ་བརྩོན་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་སོ་ནམ་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཡུལ་ཞིང་གི་སོ་ཚིས། གྲོགས་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཁྱོ་ཤུག་དང་ཉེ་འབྲེལ། ལོངས་སྤྱོད་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཟས་ནོར་གྱི་གཉེར་བ། གྲོས་འདུན་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས། འཁྲུག་པ་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་དགྲ་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས། གྲུབ་མཐའ་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མེད་པ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་རྣམས་སྤངས་ལ། དལ་འབྱོར་ཆུད་མི་གསོན་པར་སྙིང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁྱིམ་གཉིས་ན་གནས་པ་ནི་བྲེལ་བ་མང་ཞིང་། ཆོས་ལས་ཉམས་པའི་གཞི་ཡིན་པས་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐོག་མ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁྱིམ་ན་དགྲ་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས། བུ་ཚ་དང་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་གཉེར་པ། ཁྲལ་དང་ གཙེར་བའི་སེམས་ལས། ནང་ནུབ་ལྟོ་གོས་ཀྱི་ཁོལ་པོ། གང་བྱས་ཀྱང་མ་ཟིན། ཅི་བྱུང་ཡང་མི་འདོང་། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་མགུ། ཉིན་མི་དལ་མཚན་མི་གཉིད་པར་བྱས་ཀྱང་བྲེལ་ཏོ་ལ་ཟིན་པའི་དུས་མེད། ཆོས་ལ་སེམས་པའི་བློ་དཀོན། གང་བྱེད་སྡིག་པ་དང་འདྲེས་པ་གཞི་ཆེ། ཁྱིམ་མཚེས་ཆགས་སྡང་གི་མེ་དཔུང་དབལ་ཚ། བུ་ཚ་ལན་ཆགས་ཀྱི་རྡོས་ཐག་ཤུགས་དྲགས། ཅི་བྱས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྣོན་པ་ཁུར་ཆེ། རང་སྡུག་བསྔལ་བ་བས་གཞན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་གྲངས་མང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་གེ་སྒྲས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཁྱིམ་ན་ཉོན་མོངས་གནས་པ་སྟེ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཁྱིམ་གཉིས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་གཟུང་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ཆུང་སྤངས་པའི་ཁྱིམ་ཆེན། ཚོང་དང་སོ་ནམ་གྱི་གཉེར་བ། རྟ་བོང་ཁལ་ཕྱུགས་ཀྱི་བྲན་གཡོག །ནོར་རྫས་སྐྱེད་འཕེལ་གྱི་བྲེལ་ཏོ། རྒས་ཀ་ཚེ་གཞུག་གི་སོ་ཚིས། ཉེ་དུ་འབྲེལ་བའི་གྲོས་འདུན། འདོད་ཡོན་སྲེད་པའི་ཞེན་ཆགས། བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱིད་འདོད། གནས་དང་མཁར་ལས་ཀྱི་བྱ་བཞག །ཟིན་མེད་བྲེལ་ཏོའི་རྣམ་གཡེང་། ཉིན་མཚན་ཆགས་སྡང་གི་ཁོར་ཡུག །གོང་འོག་སེམས་འཛིན་གྱི་ཁུར་ལས། ལོ་འདོད
Chinese
劝勉精进：今生的生计、朋友、商议，受用、偏袒、恶劣宗派等，闲暇圆满虚度是自掘坟墓，故应舍弃。无论做什么世间之事，对来世都没有大的利益，只能沉溺于轮回的泥潭，断定之后就应精进于佛法。其中，务农没有长远的意义，是田地的生计；交友没有长远的意义，是夫妻和亲戚；受用没有长远的意义，是饮食财物的经营；商议没有长远的意义，是今生的显赫；争斗没有长远的意义，是敌友的偏袒；宗派没有长远的意义，是执着的见解。应舍弃这些，不虚度闲暇圆满，从内心精进于殊胜的佛法。而且，住在两个家是忙碌的，是远离佛法的基础，不能成就长远的意义。首先，在世俗的家中，有敌友的偏袒，儿女和家庭的经营，赋税和逼迫的忧虑，早晚为衣食奔波，做什么都不能满足，发生什么都不如意，怎么做都不能悦人，整天不得闲，整夜不得眠，即使这样也总有忙不完的时候，心中很少想到佛法，所做之事大多与罪恶相混杂，这是很大的根源。邻里之间充满着爱恨的火焰，儿女是偿还宿债的绳索，力量强大，无论做什么都增加痛苦，负担沉重，自己痛苦不堪，却无法忍受别人比自己幸福，因为这样的情况数不胜数，所以远离佛法。菩萨狮子吼请问经中说：在家是烦恼的住所，摧毁一切白法。这样说的。住在两个家，被出家人所摄受也是痛苦的自性。舍弃小家进入大家，经营商业和农业，做牛马牲畜的奴仆，为财物增多而忙碌，为养老送终而操劳，亲戚朋友之间的商议，对欲妙贪恋的执着，对饮食受用的享乐，住所和城池的营建，无休止的忙碌和散乱，日夜处于爱恨的环境中，承受着上下级之间勾心斗角的重担，贪图名利
English
Admonition to Diligence: This life's livelihood, friends, consultations, enjoyments, biases, and evil sects, wasting leisure and endowment is digging one's own grave, so they should be abandoned. No matter what worldly affairs are done, there is no great benefit for the future, only sinking into the mire of samsara, having decided this, one should be diligent in the Dharma. Among them, farming has no long-term meaning, it is the livelihood of fields; friendship has no long-term meaning, it is spouses and relatives; enjoyment has no long-term meaning, it is the management of food and wealth; consultation has no long-term meaning, it is this life's fame; strife has no long-term meaning, it is the bias of enemies and friends; sects have no long-term meaning, it is clinging to views. These should be abandoned, not wasting leisure and endowment, from the heart diligently practicing the supreme Dharma. Moreover, living in two homes is busy, it is the basis for falling away from the Dharma, unable to accomplish long-term meaning. First, in a worldly home, there is bias towards enemies and friends, management of children and family, worries about taxes and oppression, running around for food and clothing day and night, doing anything without satisfaction, anything happening not as desired, doing anything without pleasing others, never having a free day, never having a good night's sleep, even so, there is always endless busyness, rarely thinking of the Dharma in one's heart, most of what is done is mixed with sin, this is a great root. The fire of love and hate fills the neighborhood, children are the ropes of repaying debts, their strength is strong, whatever is done increases suffering, the burden is heavy, one's own suffering is unbearable, yet one cannot tolerate others being happier than oneself, because such situations are countless, therefore one is far from the Dharma. In the Sutra Requested by Bodhisattva Lion's Roar, it says: Home is the abode of afflictions, destroying all white dharmas. So it is said. Living in two homes, being taken in by renunciants is also the nature of suffering. Abandoning the small home to enter the large home, managing business and agriculture, being a servant to cattle and livestock, being busy for the increase of wealth, laboring for old age and death, consultations among relatives and friends, clinging to the attachment of sensual pleasures, enjoying the pleasures of food and drink, constructing dwellings and cities, endless busyness and distraction, day and night in an environment of love and hate, bearing the burden of scheming among superiors and subordinates,贪图名利