Tibetan
པར་བཞག་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས། ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས། འབྲས་བུ་དབུ་མ་སྐུ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། དགོས་ཆེད་དོ། །ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་བློ་དང་དབང་པོས་བསམ་པའི་ཡུལ་དང་། དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་ ཀའང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། འཇུག་པ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སོ་སོ་རང་རིག་དང་བློ་གཅིག་ཡིན་མོད་སྙམ་ན། བརྡ་ལ་རྨོངས་པས་རེ་བདེན། འོན་ཀྱང་བློ་ནི་ཀུན་རྟོག་པ་ལ་སྐབས་འདིར་མཛད་དེ། བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཀུན་རྟོག་པའི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའོ། །སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ནི། མ་འཁྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ། སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། མཚན་བརྗོད་ལས། སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་བ། །མཆོག་གི་དང་པོ་སྐུ་གསུམ་འཆང་། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་བློ་དང་རང་རིག་གཅིག་ཏུ་བརྟག་པ་ནི་སེམས་ཙམ་གྱི་སྐབས་ཏེ། འདིར་སྐབས་འཆོལ་བར་ཟད་དོ། །ངེས་ཚིག་ནི་སྒྱུ་མར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ། རེ་ཞིག་འཁྲུལ་ངོར་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་བསླུ་བས་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ་བློའི་ཡུལ་དུ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་དེ། འཇུག་པ་ལས། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྣང་ཡུལ་བདེན་ རྫུན་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་བློས་འདི་ནི་སྣང་བའོ། །འདི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་པ་དང་ཆོས་སོ་སྙམ་ནས། གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་དུས་གཟུང་བའི་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྟགས་སོ། །དོན་དམ་བདེན་པའི་ངེས་ཚིག་ནི། གཉེར་བྱའི་དོན་ཡིན་པ་དང་། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་མི་བསླུ་བར་བདེན་པས་ཏེ། ཡུམ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པ་ལས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་བློ་དང་མཚན་མས་དབེན་པ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་བློའི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཆོས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དཔྱད་བཟོད་མི་འཐད་དེ་སྔར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །དབྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པའི་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལས་མ་གསན་རང་གིས་གཟིགས། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ ལ་ཐ་སྙད་འཇིག་རྟེན་པས་བདེན་རྫུན་དུ་བྱེད་པ་དང་བསྟུན་ནས་བརྡ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དབང་པོ་གནོད་པ་མེད་པ་དྲུག་གི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི། གཟུགས་སྒྲ། དྲི་རོ། རེག་བྱ་དང་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ལ། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གནོད་པས་དཀྲུགས་པའི་སྣང་བ་རབ་རིབ་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། གནོད་པ་མེད་པ་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི། །ཡུལ་འགྱུར་གང་ཡིན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ལ་ལྟོས་ཡུལ་གྱུར་ལོག་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དགོས་ཆེད་ནི། བདེན་གཉིས་ལས། བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། །དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས་ནི། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐབས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་ཞིང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བའི་དོན་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཞི་བས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ནང་དུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ་ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སེམས་ བསྐྱེ
Chinese
安立的方式有三种：基础中观二谛，道路中观二资粮，果位中观二身。第一种有五点：二谛的体性、词义、定义、分类、必要。体性是诸法皆无自性，其中世俗的体性是心和根识所思的对境，胜义的体性是各自自证智的智慧之境，远离戏论之边，二谛皆是无自性。入行论中说：二谛之中皆无自性，因此它们既非恒常亦非断灭。有人认为自证智和心识是一体的，这是因为不了解术语。然而，心识在此处指的是分别念，心识被认为是世俗谛。如是说。分别念的对境、根识和作意等都是世俗谛，因为它们都是错乱的。各自的自证智是：不虚妄的智慧，超越言说思议，如罗睺罗赞母经中说：言思无尽般若波罗蜜多，不生不灭虚空之自性，各自自证智慧之行境，顶礼三世诸佛之母。如是说。名称经中说：各自自证不可动摇，殊胜之初具三身。如是说。自性上将心识和自证智视为一体是唯识宗的观点，在此处是场合错乱。词义是如幻显现而无自性的是世俗谛。暂时在错乱显现中，各自的体性不欺骗，因此称为谛，即在心识的对境中，具有各种显现和一切实执的部分。入行论中说：愚痴自性遮蔽故为世俗，因此虚假显现为真实，世俗谛是胜者所说。如是说。其中显现的对境，无论真假、错乱与否，都无法成立，因为它们是无自性的。然而，心识认为这是显现，这是根识、这是知识、这是法，因此在执着能取和所取时，所取的部分被认为是世俗谛。胜义谛的词义是：是所求的意义，并且在道和果的法中不欺骗，因此是谛。般若经中说：
English
There are three ways of establishing: the basis is the Middle Way of the two truths, the path is the Middle Way of the two accumulations, and the result is the Middle Way of the two bodies. The first has five points: the nature of the two truths, the etymology, the definition, the division, and the purpose. The nature is that all phenomena are without inherent existence. The nature of the conventional is the object of thought by mind and senses, and the nature of the ultimate is the wisdom of self-awareness, which is free from the extremes of elaboration. Both truths are without inherent existence. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: Because both truths are without inherent existence, they are neither permanent nor annihilated. If you think that self-awareness and mind are one, it is true that you are confused about the terms. However, mind here refers to conceptual thought, and mind is considered to be conventional. As it says. The objects of conceptual thought, senses, and attention are all conventional, because they are all delusions. Self-awareness is non-delusive wisdom, beyond speech, thought, and expression. As it says in the Praise to the Mother by Rahula: Inexpressible, unthinkable, beyond words, gone beyond wisdom, unborn, unceasing, the nature of space itself, the realm of self-awareness wisdom, I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times. As it says. As it says in the Praise of Names: Self-awareness, unmoving, the first of the supreme, possessing the three bodies. As it says. To regard mind and self-awareness as one in nature is the view of the Mind-Only school, and it is out of place here. The etymology is that what appears as illusion but is without inherent existence is conventional. For the time being, in the face of delusion, the characteristics of each do not deceive, so it is called truth, that is, in the object of mind, with various appearances and all the parts of clinging to reality. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: Because ignorance obscures its own nature, it is conventional. Therefore, whatever is fabricated appears as true, the Victorious One said that it is conventional truth. As it says. The object of appearance, whether true or false, deluded or not, is not established, because it is without inherent existence. However, the mind thinks that this is appearance, this is sense, this is knowledge, and this is dharma. Therefore, when clinging to the grasper and the grasped, the part of the grasped is considered to be conventional. The etymology of the ultimate truth is that it is the meaning to be sought, and it is true that it does not deceive in the dharma of the path and the result. As it says in the Mother Sutra:
Chinese
应当行持和修习。从完全修习中，应当获得无上的法。因此，菩萨们的胜义谛是般若波罗蜜多。自性是法与法性等同，超越戏论之体性，远离心与相。如《根本慧论》所说：非从他知是寂静，无有分别义各异，离诸戏论无戏论，是则如来之自性。如是说。世俗谛的自性是不离心之境的法，不堪忍观察。胜义谛的自性是超离心之境的法性，所缘寂灭。不堪忍观察不合理，因为之前已经遮止了。分类则有世俗和胜义两种。如《父子相见经》所说：世间智者的真谛有二种，汝非从他闻，乃是自己见。如是说。世俗，随顺世间名言者作真假，作为通达名言之支分。真实世俗是无有损害的六根的行境中所显现的色、声、香、味、触和法。虚妄世俗是被损害扰乱的显现，如眼翳和发网等。如《入行论》所说：无损六根之对境，世间说彼为真实，余者世间所量度，说为颠倒虚妄性。如是说。必要是，如《二谛论》所说：若能善知二谛别，不为能仁教所惑，彼等无余积资粮，趋往圆满彼岸矣。如是说。中观道二资粮是：于此，依靠世俗谛，修持方便福德资粮，如六度等。依靠智慧，修持胜义谛的智慧光明之义。光明是心与心所的行相寂灭，远离戏论之义，内证之智慧。如《八千颂》所说：心无有心，心之自性是光明。如是说。如何修持其义呢？于安乐垫上结跏趺坐，皈依和发心。
English
Should be practiced and meditated upon. From complete meditation, one should attain the unsurpassed Dharma. Therefore, the ultimate truth for Bodhisattvas is the Prajnaparamita. The nature is the essence of Dharma and Dharmata being equal, transcending the nature of elaboration, and being devoid of mind and characteristics. As stated in the Root Wisdom: 'Not knowing from others is peaceful, without distinctions of different meanings, not elaborated by elaborations, that is the nature of the Tathagata.' Thus it is said. The nature of conventional truth is the Dharma that does not go beyond the realm of the mind, and cannot withstand analysis. The nature of ultimate truth is the Dharmata that transcends the realm of the mind, and the object of focus is pacified. Not being able to withstand analysis is unreasonable, because it has already been refuted before. The divisions are twofold: conventional and ultimate. As stated in the Sutra of Meeting Father and Son: 'The truth of the world-knowing ones is twofold, you have not heard it from others, but have seen it yourself.' Thus it is said. Conventional, following the worldly expressions of truth and falsehood, as a branch of understanding expressions. True conventional is the appearance in the realm of the six unimpaired senses: forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, and dharmas. False conventional is the appearance disturbed by impairments, such as blurred vision and hair nets. As stated in the Entering the Middle Way: 'Whatever is the object of the six unimpaired senses, the world knows it to be true, the rest is measured by the world, and is said to be inverted and false.' Thus it is said. The purpose is, as stated in the Two Truths: 'If one knows the difference between the two truths, one will not be confused by the teachings of the Able One, and all of them will accumulate merit, and go to the perfect shore.' Thus it is said. The Middle Way's two accumulations are: Here, relying on the conventional truth, practice the means of accumulating merit, such as the six perfections. Relying on wisdom, meditate on the meaning of the wisdom light of the ultimate truth. Light is the pacification of the activity of mind and mental factors, the meaning of being free from elaboration, the inner knowing wisdom. As stated in the Eight Thousand Verses: 'Mind has no mind, the nature of mind is light.' Thus it is said. How to practice its meaning? Sit in the vajra posture on a comfortable cushion, take refuge and generate the mind.