Tibetan
་པ་ནི་དངོས་སྣང་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་བུམ་པ་ཉིད་བུམ་པར་ཡོད་དུས་སྐྱེ་ན་བུམ་པར་གྲུབ་ཟིན་པས་སྐྱེ་བར་མི་འཐད་ལ། མེད་དུས་སྐྱེ་ན་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དོན་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་གིས་དོན་མི་བྱེད་དེ། དོན་བྱེད་པར་གཟོ་དུས་འགགས་ནས་མེད་དོ། །རིམ་གྱིས་མི་བྱེད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི་སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་ མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་མི་འབྱུང་སྟེ། དངོས་པོར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། ཤིང་བུ་དང་རིག་སྔགས་གཉིས་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་རྟ་གླང་སྣང་དུས། རྟ་གླང་གིས་སྟོང་པ་བཞིན་དུ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་གང་ལའང་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་དུས་རྣམ་པ་འགྱུར་བས་སྔ་མས་སྟོང་ལ། རང་བཞིན་སྔོན་ལས་ལོགས་སུ་མེད་པས་ཕྱི་མས་སྟོང་སྟེ། རྟ་གླང་སྣང་དུས་རྣམ་པ་ཤིང་བུ་དང་རིག་སྔགས་སུ་མེད་པས་སྟོང་ལ། ངོ་བོ་རྟ་གླང་དུ་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་བཞིན་ནོ། །རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་རི་ཁང་བཟང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་བ་ཀུན་རགས་སྣང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་རགས་པར་མེད་པས་སྟོང་ལ། ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་གི་རང་བཞིན་རྒྱུན་གྱིས་སྟོང་པས། རྟེན་འབྲེལ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་གསལ་སྣང་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །ཞེས་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་ བཞིན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ནི་གཞི་མེད་པའི་རྣམ་པ་གསལ་བར་འཛིན་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འབྱུང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་རྫུན། །བརྟག་བྱའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བུ་ཤི་ན། །དེ་མེད་སྙམ་པའི་རྣ
Chinese
此乃显现的各种事物，具有法性。它们不以实有存在，因为它们的自性与有无、生灭无关。如果瓶子在存在时产生，那么它已经存在，因此不适合产生；如果它在不存在时产生，那么不可能从无中产生有，因为它们是相互矛盾的。第四个是，仅仅作为所知的事物，不以实有存在，因为它没有作用。刹那不能起作用，因为在想要起作用时，它已经停止了。它不能逐渐起作用，因为它排除了刹那和连续。第五个是，仅仅显现的事物，不以实有存在，因为它依赖于缘起，就像影像一样。如果事物以自性存在，那么它不会依赖于因缘，因为它是已经存在的事物。依赖于缘起的事物必然是空性的。例如，当木棍和咒语聚集在一起时，马和牛显现，就像马和牛是空性的一样，无论粗大还是微细，当一个依赖于另一个而显现为另一种形式时，形式会改变，因此它空于前者。自性不与先前的事物分离，因此它空于后者。当马和牛显现时，形式不存在于木棍和咒语中，因此它是空性的；本质没有成为马和牛，因此它是空性的。《中观根本慧论》中说：“若非缘起法，则无有是法。是故若非空，则无有是法。”通过这种方式，山、房屋、美男子、各种女人等等，所有显现的事物，粗大的显现空于微尘的集合，微细的刹那自性空于连续。因此，我们应该理解，缘起显现仅仅是没有自性的明亮显现。显现的生等等是空性的自性。如龙树所说：“若非空性，则无少许有。”以及“您说一切生，如幻化生。”显现的生是执着于无根的显现形式，因此它像梦一样发生。《入菩萨行论》中说：“何时无有物，彼无物明妄，不触所察物，不执彼无物。如梦中死子，念
English
This, the various phenomena that appear, have the nature of phenomena. They do not exist as real, because their essence is free from existence and non-existence, arising and ceasing. If a pot arises when it exists as a pot, then it is already established as a pot, so it is not appropriate to arise; if it arises when it does not exist, then it is impossible for existence to arise from non-existence, because they are contradictory substances. Fourth, just the knowable is not established as real, because it does not perform a function. A moment does not perform a function, because when it intends to perform a function, it ceases and is gone. It does not perform it gradually, because it excludes momentariness and continuity. Fifth, just the appearance is not established as real, because it is dependent on interdependence, like an image. If a thing were established by its own nature, it would not depend on causes and conditions, because it is already established as a thing. Being interdependent implies being empty. For example, when a stick and a mantra come together, a horse and an ox appear. Just as the horse and ox are empty, so too, whether coarse or subtle, when one depends on the other and appears as another form, the form changes, so it is empty of the former. The nature is not separate from the previous, so it is empty of the latter. When the horse and ox appear, the form is not in the stick and mantra, so it is empty; the essence is not established as a horse and ox, so it is empty. As it says in the Root Wisdom: "Apart from dependent arising, there is no dharma. Therefore, apart from emptiness, there is no dharma." In this way, mountains, houses, handsome men, various women, whatever appears, all coarse appearances are empty of being coarse from the collection of particles, and the subtle momentary nature is empty of continuity. Therefore, we should understand that interdependent appearance is just a clear appearance without inherent existence. Appearing to arise and so on is the nature of emptiness. As Nagarjuna said: "If there is no emptiness, there is nothing at all." And: "You said that all arising is like an illusion." Appearing to arise is grasping at a clear form that has no basis, so it happens like a dream. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "When there is no object, the non-existence of that is clearly false. Without touching the object to be examined, one does not grasp its non-existence. For example, in a dream, when a child dies, the thought
Tibetan
མ་རྟོག་ནི། །དེ་ཡོད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡི། །གེགས་ཡིན་དེ་ཡང་རྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྟག་འཇིག་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་དེ་འཇིག་མི་འཇིག་གཉིས་ཀར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཇིག་ན་བུམ་པ་ཡོད་དུས་འཇིག་གམ་མེད་དུས་འཇིག །ཡོད་དུས་འཇིག་པར་མི་རུང་སྟེ་འཇིག་པའི་དོན་ཡོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་ལ་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། མེད་དུས་འཇིག་པ་མི་རུང་སྟེ། ཡོད་མེད་རྫས་གཅིག་མི་རུང་བས་འཇིག་པ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིག་པར་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཆ་འགྱུར་ཞིང་དུས་འགྱུར་བ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཡོད་མེད་གཉིས་མི་འཐད་པས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རེ་ཞིག་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ། །འགག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་དངོས་པོ་དང་། །དངོས་པོ་མེད་པའི་འཐད་པ་གང་། །དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལའང་། །འགག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འགྱུར་མི་འགྱུར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། སྣང་ཙམ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མེད་པར་ཐལ། འགྱུར་བ་ དང་མི་འགྱུར་བ་གཉིས་ཀར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་དངོས་པོ་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། འགྱུར་ན་རྒན་པོ་ལས་ཀྱང་གཞོན་ནུར་འགྱུར་བར་ཐལ་ཏེ། འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྟག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མ་གྲུབ། མི་རྟག་ན་འགྱུར་བར་གཟོ་དུས་འགག་པས་འགྱུར་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་རྒྱུའང་མེད་དེ། ཆ་ཤས་བརྟགས་པས་ཁེགས་སོ། །མི་འགྱུར་ན། གཞོན་ནུ་ལས་རྒན་པོར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་མ་གྲུབ་པས་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་དེ། རྩ་ཤེ་ལས། དེ་ཉིད་ལ་ནི་གཞན་འགྱུར་མེད། །གཞན་ཉིད་ལ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་གཞོན་ནུ་མི་རྒ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་རྒས་པ་མི་རྒའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རང་དུས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞོན་ནུ་རྒས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒས་པ་དང་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒན་པོ་མི་རྒས་ཏེ་རྒས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་བྱ་བྱེད་རྫས་འགལ་བ་དང་། རྒས་ཟིན་པ་ཡང་རྒས་པ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞི་འགོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གསོ་བའི་འབད་པ་ཡིན་པས་ན། སེངྒེའི་སོ་བྲག་ཏུ་ཝས་མ་འཕྲས་པ་ཉིད་ཆེས་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་གྱི་འདོད་པ་གང་ལའང་རིགས་པ་འདི་དག་གི་གང་རུང་རེ་རེས་ཕྱེ་མའི་རྡུལ་དུ
Chinese
不作意是，对于存在进行分别念，是障碍，那也是虚假的。如是说。无常断的理证是：显现法，不是实有，因为既不是断灭也不是不断灭。那又如果断灭，瓶子是在存在时断灭还是不存在时断灭？存在时断灭是不合理的，因为断灭的意义是存在变为不存在，与此相违。不存在时断灭是不合理的，因为存在和不存在不能是同一事物，因此断灭不成立。不是不断灭，因为刹那和微尘变化以及时间变化显现。因此，一个事物存在和不存在二者不合理，因此也不成立。如《根本慧论》中说：如果暂时存在的事物，坏灭是不合理的。一个事物，存在和不存在的道理是什么？对于变为不存在的事物，坏灭也是不合理的。如是说。变化和不变化的理证是：显现法，应是无实有，因为既不是变化也不是不变化。那事物是转变为其他状态还是不转变？如果转变，那么老年人也会转变为年轻人，因为是转变的状态。而且，对于常法来说，转变不成立。如果不是常法，那么在显现转变时，因为灭亡，转变不成立。也没有转变的因，因为分析部分后已经遮破。如果不转变，那么年轻人转变为老年人是不可能的。因为彼和非彼不成立，所以也没有转变。如《根本慧论》中说：对于彼来说，没有其他的转变，对于非彼来说，也不存在。因为年轻人不会变老，因为衰老者不会衰老。如是说。又在自身的时间不成立，年轻人不是衰老，因为与衰老是本体相违。同样，老年人不会衰老，因为在衰老本身的刹那，能作和所作是本体相违，并且已经衰老也没有意义。四法破斥在声闻的场合已经宣说完毕。因此，对于实有宗的立宗，所有都是医治梦中城市的努力，因此，不如狮子的牙齿没有被狐狸咬噬更为吉祥。对于他宗的任何观点，这些道理中的任何一个都可以粉碎成微尘。
English
Non-apprehension is: The conceptualization of existence is an obstacle, and that too is false. Thus it is said. The reasoning of neither permanence nor destruction is: The appearing phenomenon is not real, because it is neither destruction nor non-destruction. Furthermore, if it is destruction, does the pot destruct when it exists or when it does not exist? It is unreasonable for it to destruct when it exists, because the meaning of destruction is that existence becomes non-existence, which contradicts this. It is unreasonable for it to destruct when it does not exist, because existence and non-existence cannot be the same entity, therefore destruction is not established. It is not non-destruction, because moments and particle changes, as well as time changes, appear. Therefore, it is not reasonable for one thing to be both existence and non-existence, so it is not established. As it says in the Root Wisdom: For something that exists for a while, cessation is not reasonable. What is the reason for one thing to be both existence and non-existence? For something that becomes non-existence, cessation is also not reasonable. Thus it is said. The reasoning of change and non-change is: The appearing phenomenon should be unreal, because it is neither change nor non-change. Furthermore, does the thing change to another state or not change? If it changes, then even an old person would change into a young person, because it is a state of change. Moreover, for permanence, change is not established. If it is not permanent, then when change appears, because of cessation, change is not established. There is also no cause for change, because it is refuted by analyzing the parts. If it does not change, then it is impossible for a young person to change into an old person. Because that and not that are not established, there is also no change. As it says in the Root Verses: For that, there is no other change, and for not that, there is also no existence. Because the young do not age, because the aged do not age. Thus it is said. Also, it is not established in its own time, the young are not aging, because aging and the entity are contradictory. Similarly, the old do not age, because at the moment of aging itself, the agent and the object are contradictory, and aging is also meaningless. The refutation of the four dharmas has already been explained in the context of the Hearers. Therefore, all the proofs of those who assert reality are efforts to heal a dream city, so it is more virtuous that a lion's tooth is not gnawed by a fox. For any view of the opponent, any one of these reasonings can shatter it into dust.