Tibetan
་ཕྱིར་དང་། འགག་མི་འགག་ཏུ་བློས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟག་མི་རྟག་དང་རྫས་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པའི་རིགས་པས། སྣང་བ་མི་དགག་པར་གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་ཙམ་ཡང་ཁེགས་པས་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ལ། །སྐྱེ་བ་འཇིག་པ་འགག་པ་དག །ཁྱོད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་ འདྲར་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དང་འགལ་བས་ཀྱང་མེད་དེ། འཇུག་པ་ལས། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་མེད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་རྒྱུ་འགག་མ་འགགས་ལ་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པས་བདག་སྐྱེ་གཞན་སྐྱེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྣང་ཚོད་དཔྱད་ནས་མ་དམིགས་པའི་དོན་དམ་ཡང་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་ཆར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དཔྱད་པའི་དོན་དམ་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མ་གྲུབ་པས་དེ་ལ་དཔྱད་པའི་དོན་དམ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དཔྱད་མཁན་རྟོག་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེས་དཔྱད་པའི་དོན་དམ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། དམིགས་བཅས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་བློ་སྟོང་ཉིད་དང་འགལ་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། སེམས་ནི་དམིགས་དང་བཅས་རྣམས་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དཀའ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །རྟོག་པས་གཞིག་པ་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་གནས་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཀུན་དུ་རྟོག་དང་བཅས་རྣམས་ལ། །སྟོང་ཉིད་དམ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དམིགས་པས་ཀུན་དུ་དཀྲུགས་པའི་ཡིད། །འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱད་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་མི་འཐད་དེ། མ་དམིགས་པ་དེ་བློས་ངེས་པ་དེ་ཡིན་ནམ། ཡུལ་དེ་ ཡིན། བློ་དེ་ཡིན་ན་དཔྱད་བྱ་དང་དཔྱོད་བྱེད་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་ལ། ཡུལ་ཡིན་ན་ཆ་ཤས་དང་ཆ་མེད་དང་མ་གྲུབ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བས་དོན་དམ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མིག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་རྣལ་མ་ནི་དཔྱད་རུང་མ་དཔྱད་རུང་དཔྱད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་གནས་དགོས་ཏེ། ཡུམ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱོན་ཡང་རུང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས
Chinese
并且，因为不能确定是否止灭。因此，用观察常与无常、事物和时间等等的道理，仅仅说现象不被遮破而从他产生也是被驳倒的，所以不能承认。因此，应当了知如梦境的生起一样，显现而无自性。如《梵天请问经》中说：以恒时无自性，事物种种之显现，生灭止息诸法，汝示如梦如幻。 如此，显现也不与世俗名言相违背。《入行论》中说：他生于世间亦无有。因此，应当了知以因止灭与不止灭等等的观察，自生他生皆不能成立。观察显现的量而无所见的胜义也不存在，因为世俗本身在分等部分上不能成立，因此对它的观察的胜义也不能成立，如同石女之子不能成立，因此对它的观察的胜义也不能成立一样。又，因为观察者产生于分别，所以以它观察的胜义不能成立，因为有境的分别观察之识与空性相违而不能成立的缘故。《入行论》中说：胜义非是识之境，识乃世俗所许尔。以及，心乃有境诸法中，空性安住实为难。以分别破除也是分别，因此也不是实相，因为是遍计的缘故。《宝积经》中说：于诸具足分别者，胜义空性实非有，以境周遍扰乱意，乃是轮回之自性。如是宣说的缘故。观察的对境世俗未见，那本身不应是胜义，未见是心识所确定，还是境，如果是心识，则所观察和能观察是实体相违，所以不能成立，如果是境，则会变成部分和无分以及不能成立三种，因此与任何胜义都不能成立的自性相违，并且会成为显现生灭，并且会成为眼等之境。因此，真实的胜义必须安住于可观察不可观察，不依赖于观察，如《母经》中说：如来不来也可，如来
English
And, because it is not certain whether it ceases or not. Therefore, by the reasoning of examining permanence and impermanence, things, and time, etc., even just saying that phenomena are not refuted and arise from others is refuted, so it cannot be accepted. Therefore, it should be understood that like the arising of a dream, it appears but has no self-nature. As it is said in the Brahma's Questions Sutra: "By always having no self-nature, various things appear, birth, destruction, and cessation, you show as like a dream, like an illusion." Thus, appearance is also not contradictory to worldly conventions. As it is said in the Entering the Middle Way: "Arising from others is also not in the world." Therefore, it should be understood that by examining whether the cause ceases or does not cease, etc., neither self-arising nor other-arising is established. There is also no ultimate truth that is not seen after examining the measure of appearance, because the conventional itself is not established in terms of parts, etc., therefore the ultimate truth of examining it is also not established, just as the son of a barren woman is not established, therefore the ultimate truth of examining it is also not established. Also, because the examiner arises in conceptuality, therefore the ultimate truth examined by it is not established, because the consciousness of objective conceptual examination is contradictory to emptiness and therefore not established. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: "The ultimate is not the object of the mind, the mind is considered to be conventional." And, "For all those with objects, emptiness is difficult to abide in." What is destroyed by conceptuality is also conceptuality, therefore it is also not the reality, because it is imputation. As it is said in the Heap of Jewels Sutra: "For all those with concepts, there is no ultimate emptiness, the mind disturbed by objects, is the nature of samsara." Therefore, it is said. The object of examination, the conventional that is not seen, should not be the ultimate, is that unseen thing determined by the mind, or is it the object? If it is the mind, then the object of examination and the examiner are substantially contradictory, so it cannot be established, if it is the object, then it will become three: part, partless, and unestablished, therefore it is contradictory to the nature that no ultimate truth can be established, and it will become apparent arising and ceasing, and it will become the object of the eye, etc. Therefore, the true ultimate truth must abide in what can be examined and what cannot be examined, not depending on examination, as it is said in the Mother Sutra: "Even if the Tathagatas do not come, the Tathagatas"
Tibetan
་བྱོན་ཡང་རུང་། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དཔྱད་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་རུང་སྟེ། བློ་སྐད་ཅིག་ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཆ་མེད་པས་དཔྱོད་མཁན་མ་གྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་དམིགས་བསམ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་དཔྱད་གཞིར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་མི་འཐད་དེ། ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་ཞིང་། ལྡོག་པ་ཐ་དད་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པས་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མཐུན་པའི་སྣང་རྫས་ཀྱང་ཁེགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལས་རྫས་གཞན་དོན་དམ་མེད། དོན་དམ་ལས་རྫས་གཞན་ཀུན་རྫོབ་མེད། དུས་གཉིས་ཀའི་རྫས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་མ་གྲུབ་ན་ལྡོག་པའང་མེད་པས་བདེན་གཉིས་བཞག་ཏུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། བློས་དཔྱད་པ་དང་དཔྱད་ཡུལ་གྱི་བདེན་གཉིས་དངོས་པོ་ ལ་མེད་པས་བདེན་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བདེན་པ་གཅིག་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད། །བྱིས་པ་སྤྲོས་ལ་དགའ་བས་བརྟག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ལུང་ལས་གསུངས་མོད་ཅེ་ན། དཔྱད་བྱ་དཔྱད་ཡུལ་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྣང་ཚོད་དཔྱད་པ་མ་ཞུགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆ་ཙམ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་ཀྱི། གཤིས་ལ་བདེན་རྫུན་གང་ཡང་མེད་པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །བདེན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་ཡོད་ན་རྫུན་པ་དང་གསུམ་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྟགས་པ་མཚུངས་སོ། །ཡུམ་ལས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པའམ་རྫུན་པ་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། དཔྱད་པ་མཚུངས་ཏེ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ན་ཐ་སྙད་དུའང་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མོ་གཤམ་ལ་བུ་དོན་དམ་ལ་མེད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚུལ་འདི་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་གཟེབ་ལས་མ་འདས་པས་སྣང་བར་གྲུབ། དོན་ལ་མ་གྲུབ་ཅེས་པས་རྟག་ཆད་ལས་མ་འདས་པ་ཉིད་དེ་སྣང་སྟོང་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཆ་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་བཀག་ པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པ
Chinese
來也沒關係。正如這般，這是不會增長或減少的。如果說「分析是理解的方法」也是不行的，因為剎那沒有分，沒有思維分析的部分，所以分析者無法成立。勝義諦的目標和思維超越了戲論，所以分析的基礎也無法成立。僅僅因為本質相同而以不同方面來區分是不合理的，如果本質相同，就會有互相混淆的過失。不同的方面是虛構的，因為它們不是實質，所以共同的顯現實質也會被排除。因為在世俗諦中沒有其他勝義諦的實質，在勝義諦中沒有其他世俗諦的實質。兩個時期的實質都無法成立。如果實質無法成立，方面也就不存在，因此二諦將無法安立。因為心識的分析和分析對象的二諦在事物中並不存在，所以沒有一個或多個真諦。《楞伽經》中說：「真諦唯一，非有二。凡夫喜戲論，故作分別。」如果有人說，經典中是這樣說的，那並不是說分析者和分析對象，而是在尚未進行顯現分析的本質上，僅僅是顯現和無自性的部分，才在名言上說，本性中沒有真假，所以無法安立二諦。如果可以安立二諦，就會變成有虛假，變成有三種，這樣的推論是相同的。《母經》中說：「善現，一切法既非真實亦非虛妄，以其自性本無之故。」如果有人說，這是在勝義諦中說的，那推論是相同的，如果在實質上無法成立，在名言上也無法安立，就像石女沒有兒子，在勝義諦中沒有，在世俗諦中有的情況是不可能的。因此，這種方式也沒有超出虛構的範圍，因為顯現上成立，實質上不成立，這本身並沒有超出常斷二邊，因為沒有脫離對顯現空性的真實執著。六十正理論的註釋中說：「任何以世俗諦存在而承諾的事物，那時就會變成常，任何以勝義諦不存在而承諾的事物，那時就會變成斷。」因為執著常斷見是所有過患的根源，所以是被禁止的。《中觀根本慧論》中說：「世尊知有與無，」
English
It doesn't matter if they come. Likewise, this suchness does not increase or decrease. It is also not acceptable to say that "analysis is a method of understanding," because a moment of mind has no parts, and there is no part of thought or analysis, so the analyzer cannot be established. The ultimate aim and thought are beyond elaboration, so the basis of analysis cannot be established either. It is not appropriate to distinguish merely by aspects when the essence is one, because if the essence is one, there would be the fault of mutual confusion. Different aspects are fabrications, and because they are not substances, the common appearance substance would also be excluded. Because there is no other ultimate substance apart from the conventional, and no other conventional substance apart from the ultimate. The substance of both times cannot be established. If the substance cannot be established, then there are no aspects, so the two truths cannot be established. Because the mind's analysis and the two truths of the object of analysis do not exist in things, there is no one or many truths. The Lankavatara Sutra says: "The truth is one, not two. Children like elaboration, so they investigate." If someone says, "But it is said in the scriptures," it is not said as the analyzer and the object of analysis, but only in the essence where appearance analysis has not entered, only the aspect of appearance and no self-nature is expressed in name, but there is no truth or falsehood in nature, so the two truths cannot be established. If the two truths can be established, then there will be falsehood, and there will be three, the inference is the same. The Mother Sutra says: "Subhuti, all phenomena are neither true nor false, because their nature is without essence." If someone says, "That is said in the ultimate truth," the analysis is the same, because if it is not established in reality, it cannot be established in name either, just as a barren woman cannot have a son, it does not exist in the ultimate truth, and it is impossible to exist in the conventional. Therefore, this method has not gone beyond the box of fabrication, because it is established in appearance, and not established in reality, which itself has not gone beyond permanence and annihilation, because it has not separated from the attachment to truth in appearance and emptiness. The commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning says: "Whatever is affirmed as existing in the conventional truth, at that time it becomes permanent, and whatever is affirmed as not existing in the ultimate truth, at that time it becomes annihilation." Because clinging to permanence and annihilation is the source of all faults, it is prohibited. The Root Wisdom says: "The Blessed One knows existence and non-existence,"