Tibetan
ས་ཏེ། བུམ་པའི་རྒྱུ་འཇིམ་པ་དང་། བདག་པོ་རྫ་མཁན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དག་འགགས་པ་ལ་ནི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་མི་སྣང་སྟེ། མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །སྣང་བ་བློ་ནི། སྤྱིར་ཤེས་པའི་སྣང་ཡུལ་གསུམ་སྟེ། ལྷ་ཡི་བསྐྱེད་རིམ་ལྟ་བུ་དོན་སྤྱི་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་མེད་པ་གསལ་བ་དང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་དོན་རང་མཚན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིགས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྣང་ཚད་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དངོས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བདེན་དང་ཁྱད་མེད་དོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ནི། དོན་སྤྱི་དང་། མེད་པ་ གསལ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ནས་ལོགས་ན་མེད་དེ། རྟོག་བཅས་དང་། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་རང་མཚན་ཐམས་ཅད་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པར་སྣང་བ་འདི་ཉིད་བུམ་པ་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་ཡིན་ལ། བུམ་པ་ནི་དངོས་སུ་སུས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མཐོང་མི་སྲིད་པར་བུམ་སྣང་དང་གོ་ཐ་མི་དད་ལྐོག་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ལ་བསྣུན་པའི་མཚོན་ལ་སོགས་པ་ལྐོག་ན་ཡོད་པའོ། །དེས་ན་ཤེས་པས་ཡུལ་རིག་ཅེས་པའི་དོན། ཤེས་པ་དངོས་ཀྱིས་ཡུལ་དངོས་རྗེན་ཅེར་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་བུམ་པར་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བུམ་པ་ཅི་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ལ། ཤེས་པས་ཤེས་ཡུལ་བཟུང་བ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། བུས་ཕའི་བྱད་མ་བཟུང་ཡང་ཕའི་བྱད་ཅི་འདྲ་བར་སྐྱེས་པ་ལ་ཕའི་བྱད་བཟུང་བར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། དུས་ཐ་དད་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་། །ཞེ་ན་རིག་པ་ཤེས་པ་ཡིས། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འཇོག་ནུས་པའི། །རྒྱུ་ཉིད་ལ་ནི་གཟུང་བར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་མྱོང་བ་དང་། གཞན་དམིགས་པ་གཉིས་ལས། གཞན་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། བདག་ཉིད་གསལ་བར་མྱོང་བ་སྟེ། །དོན་དང་འདྲ་བ་དམིགས་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། དམིགས་མྱོང་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྡུལ་དུ་མ་འདུས་ནས་རགས་པ་རྩོམ་པའི་ཚེ། རྡུལ་རྣམས་རེག་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་དང་རེག་པས་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འབྱར་ལ་མ་རེག་པར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་བར་མེད་པས་འབྱར་ལ། ངོས་ཆས་རེག་པ་མེད་པས་མ
Chinese
譬如，瓶子的材料是泥土，主人是陶匠。因此，心的生起和住留等止息时，色声等便不显现。《俱舍论》中说：“四者心及诸心所，三者等持二种性，余者从彼二者生。” 显现的智慧是，一般而言，认识的显现对境有三种：如天神的生起次第般的事物总相，如二月般的不存在显现，以及如瓶子般的自相。如此，所有被三种类别所涵盖的显现量都是真实的认识，与真实现象无有差别。隐蔽的对境是事物总相和不存在。 显现是不存在的，因为它本身并不独立存在，而是显现在有分别和无分别的错觉中。在非错觉中显现的所有自相，被称为由事物所决定的形象。显现为瓶子的这个显现并非瓶子本身，而是心。瓶子实际上是任何人任何时候都无法看到的，它与瓶子的显现和理解无有差别，是隐蔽存在的。同样，击打身体的武器等也是隐蔽存在的。因此，所谓“认识以智慧认知对境”的含义并非是说，认识以真实的智慧直接、赤裸裸地认知真实的对境，而是说，在对境瓶子生起的第二个刹那，认识本身生起为瓶子的形象，这仅仅是假立为认识抓住了认识的对境。就像儿子没有抓住父亲的脸，但父亲的脸生起为何种形象，就说儿子抓住了父亲的脸一样。《释量论》中说：“时间不同如何取？若谓识以智慧力，能立识之形相者，即于彼因应知执。” 因此，所有的认识都有自体验和对境两种，其中仅是对境与事物相似。《中观庄严论》中说：“自性明了为体验，与事相同为对境，因此一切诸识之，对境体验各相异。”当众多微尘聚集形成粗大的物体时，微尘之间是不可能接触的，因为它们会分解成六个部分。环绕也是不可能的，因为有间隔，而且光明和黑暗的微尘接触也会分解成六个部分。然而，它们是粘连在一起但不接触的。这是因为它们之间没有间隔而粘连在一起，但表面和部分之间没有接触。
English
For example, the material of a pot is clay, and the owner is the potter. Therefore, when the arising and abiding of the mind cease, forms, sounds, etc., do not appear. The Treasury of Knowledge says: "The four are mind and mental factors, the three are the two kinds of samadhi, and the others arise from those two." The appearing wisdom is, in general, the appearing objects of knowledge are three: the general appearance of things like the generation stage of deities, the non-existence appearing like two moons, and the self-character of things like a pot. Thus, all the appearing quantities covered by the three categories are real knowledge, and there is no difference from the real phenomenon. Hidden objects are the general appearance of things and non-existence. The appearance is non-existent, because it does not exist independently, but appears in illusions with and without distinction. All self-characters that appear in non-illusions are called the image determined by things. The appearance of this pot is not the pot itself, but the mind. The pot is actually impossible for anyone to see at any time, it is no different from the appearance and understanding of the pot, it is hidden. Similarly, weapons that strike the body are also hidden. Therefore, the meaning of "knowledge knows the object with wisdom" does not mean that knowledge directly and nakedly knows the real object with real wisdom, but that in the second moment when the object pot arises, knowledge itself arises as the image of the pot, which is only nominally established as knowledge grasping the object of knowledge. Just as the son does not grasp the father's face, but the father's face arises in what image, it is said that the son grasps the father's face. The Commentary on Valid Cognition says: "How to grasp when the time is different? If it is said that consciousness can establish the form of consciousness with the power of wisdom, then it should be known that the cause is grasped." Therefore, all knowledge has two kinds of self-experience and object, of which only the object is similar to the thing. The Ornament of the Middle Way says: "Self-nature is clearly experienced as experience, and being the same as things is the object, therefore, the object and experience of all consciousnesses are different." When many dust particles gather to form a coarse object, it is impossible for the dust particles to touch each other, because they will decompose into six parts. Surrounding is also impossible, because there is a gap, and the contact of light and dark dust particles will also decompose into six parts. However, they are glued together but do not touch. This is because they are glued together without a gap, but there is no contact between the surface and the parts.
Tibetan
་རེག་པའོ། །དབང་པོ་ནི། རྫས་ལྐོག་ན་མེད་ཀྱི་མིག་ཁྲ་བོ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཆའོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་དབང་པོ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ངེས་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བར་ནུས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དབང་པོ་ནི་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ལ། སྐྱེས་ཙ་ན་དབང་དོན་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཤེས་དང་། མིག་ཤེས་དམིགས་པའི་རང་རིག་གཉིས་ཀྱི་ཤུགས་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི། གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ལས། དེ་ཉིད་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་བཀག་ཙམ་གྱིས་ཁེགས་པས། ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་གསུམ་ལས་དོན་ལོགས་པ་མེད་པས་མིང་ཙམ་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དང་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཕན་ཆད་ཕུང་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པའམ། མཚོ་ ལ་འཁྱགས་པ་ཞུ་བ་ལྟར། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འགོག་པ་དང་དབྱེར་མེད་པས་རྡུལ་ཙམ་མམ་མིང་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་ཞི་སྟེ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། བྲལ་བའི་རྫས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པར་ཐོབ་པའི་རྫས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དེ་དངོས་པོ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བདུན་ལས། རྐྱེན་བཞི་དགག་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ། དེ་མ་ཐག །དམིགས་པ། བདག་པོ། བསྐྱེད་ཚུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཉིད་མེད་དེ། འབྲས་བུ་མ་གྲུབ་པར་དེའི་རྒྱུ་མི་འགྲུབ་པས་ན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུས་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས། དངོས་སུ་ཕན་འདོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འབྲས་བུ་མེད་པར་རྒྱུ་ལ་ནི། །རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་རྣམས་ཀུན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཡང་མེད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་སྐྱེ་དུས་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པར་ཐལ་ལ། མེད་ན་རྒྱུ་འགགས་པས་འབྲས་བུ་དང་མ་ཕྲད་དེ་བར་དུ་ཆོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་རྣམས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ན། །འགགས་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་མི་རིགས། །འགགས་ན་རྐྱེན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། དམིགས་རྐྱེན་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡུལ་ཡང་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་པའི་དུས་ན། ཡུལ་ཤེས་དུས་མཉམ་ན་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་མི་སྲིད་པས་རྐྱེན་དུ་མི་རུང་ལ། མི་མཉམ་ན་
Chinese
是触。根：指这两个实在而非隐蔽的明亮的眼睛，具有产生识的能力的部分。因此，他人的根不能现量确定，因为不见果就不能现量确定其能力。自己的根，在眼识等产生时是隐蔽的，产生时，由根境所取的境识和眼识所缘的自证二者的力量来确定。不具生灭等的行，在色、心和心所三者中，仅以遮止彼和异二者就可排除，是遍计所执，如兔角。因为这三者之外没有其他事物，所以仅是名称。声闻、独觉阿罗汉和佛陀入灭后，蕴和种子就像天空中的云消散，或海中的冰融化一样，与法界虚空的灭尽无别，微尘或名称也不留地寂灭，什么也没有，虽然这和胜论师一样，但得到分离的物质有多少，得到的物质也有多少，但不是实物论者。他们是这样认为的。为了破斥它，像以前一样有七种，其中破斥四缘有五种：因、等无间缘、所缘缘、增上缘、产生方式的破斥。第一，因本身不存在，因为在果未成立时，它的因不能成立，所以是互相观待的缘故，并且遮止了能力，因为不是实物因，所以实际上不可能有帮助。如《四百论》中说：无果则因无，因性亦非有，是故一切因，皆应成是果。等无间缘也不存在，因为因果没有相遇。如果果产生时，因的体性存在，则因果会变成同时，如果不存在，则因已灭，所以和果不相遇，中间有间隔。如彼论中说：法若不生者，则无有灭义，是故无间缘，既灭何为缘。所缘缘不成立，在既是境又是因的时候，如果境识同时，则因果不可能同时，所以不能作为缘，如果不
English
It is touch. Faculty: It refers to the part of these two real and not hidden bright eyes that have the ability to generate consciousness. Therefore, the faculties of others cannot be determined directly, because the ability cannot be directly determined without seeing the result. One's own faculties are hidden when eye consciousness and the like arise, and when they arise, they are determined by the power of the object consciousness that grasps the object of the faculty and the self-awareness that is the object of eye consciousness. Conditioned phenomena that do not possess arising and ceasing, etc., among the three, form, mind, and mental factors, are excluded by merely negating both that and other, and are completely imputed, like a rabbit's horn. Because there is no other thing besides these three, it has become merely a name. After the Hearers, Solitary Realizers, Arhats, and Buddhas pass away, the aggregates and seeds are like clouds dissipating in the sky or ice melting in the sea, inseparable from the cessation of the sphere of reality, and even a particle or name is extinguished without leaving anything behind, and there is nothing. Although this is the same as the Vaisheshikas, the number of substances that are separated is the same as the number of substances that are obtained, but it is not a substance theorist. This is what they believe. To refute it, there are seven types as before, of which there are five types to refute the four conditions: cause, immediately preceding condition, objective condition, dominant condition, and refutation of the mode of production. First, the cause itself does not exist, because when the result is not established, its cause cannot be established, so it is mutually dependent, and it also prevents the ability, because it is not a substantial cause, so it is actually impossible to help. As it says in the Four Hundred Verses: Without a result, there is no cause, and the nature of the cause is not present, therefore all causes should become the result. The immediately preceding condition also does not exist, because cause and effect do not meet. If the nature of the cause exists when the result arises, then the cause and effect will become simultaneous, and if it does not exist, then the cause has ceased, so it does not meet the result, and there is an interval in between. As it says in that same text: If phenomena do not arise, then there is no meaning of cessation, therefore the immediately preceding condition is not reasonable, and if it ceases, what is the condition? The objective condition is not established. When it is both an object and a cause, if the object consciousness is simultaneous, then cause and effect cannot be simultaneous, so it cannot be a condition, and if it is not