Tibetan
སྣང་བ་ལ་བྱེད་ན། བུམ་པ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་རྣམ་པ་དྲན་དུ་མེད་པ་དང་། བློ་དངོས་པོ་དང་དོན་སྤྱི་དངོས་མེད་གཅིག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལ། མི་གཅིག་ན་བློ་ལ་དྲན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོ་དངོས་མེད་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བུམ་པའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བློ་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་དྲན་པ་ཁེགས་པས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་གིས་རློམ་པ་ཙམ་ལས་ཡུལ་དེ་ཉིད་དྲན་པར་བྱར་ མེད་པས། ཡུལ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བ་བློ་ད་ལྟར་བས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡུལ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དྲན་པ་ཞེས་བྱ་འདས་པ་ཡི། །ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དགག་པ་ལ་དགུ་སྟེ། སྤྱིར་དགག་པ། ཐོབ་པ་དགག་པ། རིགས་མཐུན་དགག་པ། ཆོས་བཞི་དགག་པ། ཡི་གེ་དགག་པ། འཇུག་པ་དགག་པ། མགྱོགས་པ་དགག་པ། ཡུལ་དགག་པ། ཚོགས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཐ་སྙད་དུའང་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དུ་མེད་དེ་མི་རྟག་པ་གཟུགས་སུ་ཐལ་བ་དང་གཟུགས་མེད་པ་ལ་མི་རྟག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་མི་རུང་སྟེ། གཟུགས་དང་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པ་དང་། འཇུག་པ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །ཐོབ་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བྱ་བྱེད། དུས། ཐོབ་བྱ་ལ་བརྟགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། གཅིག་ལ་བྱ་བྱེད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བུམ་པ་ཐོབ་དུས་ཐོབ་པར་མི་རུང་སྟེ། ཐོབ་ཟིན་ཐོབ་ན་འགགས་ལ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ན་མ་སྐྱེས་ལ། ཐོབ་དུས་ཐོབ་ན་ཕྲད་པ་མ་གྲུབ་པས་ཁེགས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བུམ་པ་རྟག་པ་ཐོབ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། རྟག་པ་ཐོབ་བྱར་མ་གྲུབ་ལ་ཐོབ་ན་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཐོབ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། ཐོབ་བྱར་བཟོ་དུས་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་དངོས་རྣམས་ལ། །ཐོབ་པ་ཅི་ཡོད་ཤོར་ཅི་ཡོད། །ཅེས་སོ། །རིགས་མཐུན་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ། འདྲ་མི་འདྲར་མ་ངེས་པ། མཐུན་བྱེད་མ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་སྣམ་མི་རྟག་པར་འདྲ་བ་མེད་དེ་གཉིས་ཀ་ཆ་མེད་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ནོ
Chinese
如果从显现方面来说，因为瓶子没有成立，所以它的形状无法回忆。如果识是事物和总义非事物一体，则太过分了，如果不一体，则识回忆是相违的缘故，并且事物和非事物是相违的，所以不成立。第二，不是瓶子的形状，因为是把自己的识显现于彼处而妄加执着。因为瓶子的回忆被遮破，所以也不成立。第三，只是分别念的妄想，无法回忆那个境，因为过去未来现在的境，现在识作为境，本身和境没有关联，所以也会变成不是境的回忆。《四百论》中说：“回忆称为已逝去，于境颠倒而转。”遮破不相应行有九种：总遮破、获得遮破、同类遮破、四法遮破、文字遮破、进入遮破、迅速遮破、境遮破、集合遮破。第一，不相应行在名言中也没有成立为实有，因为从色等来说，不是它本身也不是其他。不是它本身，因为不常住变成色，并且无色中没有不常住的缘故。不能是他者，因为和色关联没有成立，并且会变成不是一个进入处。其他的道理也同样适用。遮破获得有三种：作者和所作、时间、观察所获得。第一，像律仪等，所获得和获得者不能是一体，因为一个不可能有作者和所作两种。第二，天授获得瓶子时，不能正在获得，因为已经获得再获得则已灭，没有获得而获得则未生，正在获得而获得则相遇没有成立，所以被遮破。第三，瓶子常住不能作为所获得，因为常住没有成立为所获得，如果获得则会变成无常。无常不能作为所获得，因为作为所获得时已经灭了。《入行论》中说：“如是空性的事物中，有什么获得，有什么失去？”遮破同类有三种：互相观待、不确定相同不相同、共同作用者没有成立。第一，瓶子和氆氇没有相同的不常住，因为两者都是无分，所以没有成立。第二，错
English
If we consider it from the aspect of appearance, since the pot is not established, its form cannot be recalled. If consciousness is one with things and generalities that are non-things, it is too extreme. If they are not one, then it is contradictory for consciousness to recall, and since things and non-things are contradictory, it is not established. Secondly, it is not the form of the pot, because it is falsely attributed to the appearance of one's own consciousness there. It is also not established because the recollection of the pot is refuted. Thirdly, it is merely the presumption of conceptual thought, and it is impossible to recall that object itself. Because the past, future, and present objects are made into objects by the present consciousness, and because they are not related to the object, it will also become not a recollection of the object. The Four Hundred says: "Memory is called that which has passed away, and it turns upside down in relation to the object." Refuting non-associated formations has nine aspects: general refutation, refutation of attainment, refutation of similarity, refutation of the four dharmas, refutation of letters, refutation of entry, refutation of speed, refutation of object, and refutation of aggregation. Firstly, non-associated formations are not established as real even in conventional terms, because from form and so on, they are neither the same nor different. They are not the same, because impermanence would become form, and there would be no impermanence in the formless. It cannot be other, because the connection with form is not established, and it would become not a single entry point. Other reasons can also be applied. Refuting attainment has three aspects: agent and action, time, and examining what is to be attained. Firstly, in the case of vows and the like, the object to be attained and the attainer cannot be one, because it is impossible for one to have both agent and action. Secondly, when Devasbyin attains the pot, he cannot be attaining it at the time, because if he has already attained it, it has ceased, and if he has not attained it, it has not arisen. If he is attaining it at the time, then the meeting is not established, so it is refuted. Thirdly, a permanent pot cannot be the object to be attained, because permanence is not established as the object to be attained, and if it is attained, it will become impermanent. Impermanence cannot be the object to be attained, because it ceases when it is made the object to be attained. The Engaging in Bodhisattva Deeds says: "Thus, in empty things, what is attained, what is lost?" Refuting similarity has three aspects: mutual dependence, uncertainty of similarity and dissimilarity, and the common factor not being established. Firstly, the pot and the woolen cloth do not have the same impermanence, because both are partless, so it is not established. Secondly, mis-
Tibetan
ར་བུ་ཉི་མ་དང་འདྲ་ལ་མུན་པ་དང་མི་འདྲ་བ་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་ཙམ་དུ་ཆོས་འདྲ་བ་དང་། དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐིང་ཤུན་དང་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོར་འདྲ་ཞེས་པའི་སྤྱི་མཐིང་ག་ཙམ་ཁེགས་པས། འདྲ་ཆོས་གཉིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲ་ཆོས་བྱེ་བྲག་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་སྤྱི་མཐིང་གའང་མི་འགྲུབ་སྟེ་རགས་ཕྲ་ཕྲད་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བཞི་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་། སོ་སོར་རྟག་མི་རྟག་ཏུ་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བ་ནི་མེད་པ་ལས་ཡོད་པར་མི་རིགས་པ་དང་། རྒས་པ་གསར་པ་ལས་རྙིང་པར་འགྱུར་བ་དང་། གནས་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཞིག་པ་དང་། འཇིག་པ་ཡོད་པ་ལས་མེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་མི་རུང་སྟེ། རྡུལ་ཆར་མ་གྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་རྒས་གནས་ གསུམ་ཡོད་པས་འཇིག་པ་དང་བྱ་བ་འགལ་བ་དང་། དེ་གསུམ་ཡང་འཇིག་པར་འཕོ་བས་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་ཙམ་ལ་ཐ་དད་མ་གྲུབ་ལ། དངོས་པོ་ལ་ཆ་ཤས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་གསུམ་སོ་སོ་ཡིས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་བྱ་བར་ནི། །ནུས་མིན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ། །འདུས་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་རུང་། །ཞེས་སོ། །སྐད་ཅིག་མའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དེ་བཞི་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་ལ། སྐད་ཅིག་ལས་ཐ་དད་པ་དངོས་པོ་ལ་མེད་པས། དེ་བཞི་མ་ཞུགས་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཅོག་ལ་དེ་བཞི་ཞུགས་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གང་ལའང་སྣང་ཚོད་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་གཤིས་ལ་སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་ཙམ་དུའང་སྐད་ཅིག་གི་ཆ་ཤས་མེད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དངོས་པོ་འགག་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི། །སྐྱེ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འགག་བཞིན་མ་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དངོས་པོ་མི་འཐད་དེ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ཀུན་དུ། །རྒ་དང་འཆི་བའི་ཆོས་ཡིན་ན། །གང་དག་རྒ་དང་འཆི་མེད་པར། །གནས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིགས་པ་འདིས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ན། སྐྱེ་རྒ་གནས་འཇིག་དང་བྲལ་བའི་གཤིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཕྱམ་ཕྱལ་གྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་རིག་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་རང་བབས་སུ་སྐྱེ་བས། སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཆུང་ངུས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེད་བྱས་ནའང་། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། རྟོགས་ན་ལྟ་
Chinese
如同太阳一般，与黑暗不同是不合理的，因为仅仅在事物层面相似，而在分析时，这种相似性并不成立。第三个例子是，说蓝色树皮和蓝色莲花相似，仅仅是笼统的蓝色相似，但两种相似的性质并不成立。由于两种具体的相似性质不成立，笼统的蓝色也就不成立，因为粗细混合导致不成立。对四种法（生、老、住、灭）的驳斥分为两点：一是不能成为一体，二是不能各自成为常或无常。第一点是，生是不可能从无到有的，老是从新到旧的变化，住是从生到未坏，灭是从有到无的变化，这些都是不合理的，因为微尘尚未成立，不同的作用是不可能的。生、老、住三者存在，与灭的作用相违背。这三者也转变为灭，因此形式相同。仅仅在显现上，差别并不成立，而在事物上，部分并不成立。根本慧论中说：生等三者各自，作为有为法的特征和作用，不可能在一个时间里，在一个事物上同时存在。因此，对于一个刹那的事物来说，这四者是不可能同时存在的。由于在刹那之外没有其他的事物，如果这四者不进入，那么承诺所有有为法都具备这四者就失败了。因此，对于任何事物来说，虽然在显现上看起来是那样，但那是一种错觉。在事物的本性中，即使是生、老、住、灭，也没有刹那的部分，因此不成立。该论中说：事物正在坏灭时，生是不可能成立的。如果不是正在坏灭，那就不可能是事物。如果所有事物在任何时候，都是衰老和死亡的规律，那么什么是不衰老和死亡，常住的事物呢？因此，用这种理路来分析显现的事物时，会瞬间认识到远离生、老、住、灭的本性，如同虚空一般空旷。安住于实相的禅修自然而然地产生，从而将轮回彻底摧毁。四百论中说：即使是小智慧，也不会对这个法产生丝毫怀疑。即使产生丝毫怀疑，也会彻底摧毁轮回。意思是，如果证悟，就能见到。
English
It is unreasonable to be like the sun but unlike darkness, because the similarity is only at the level of things, and upon analysis, this similarity does not hold. The third example is that saying blue bark and blue lotus are similar, only the general blue is similar, but the two similar properties do not hold. Since the two specific similar properties do not hold, the general blue also does not hold, because the mixture of coarse and fine causes it to not hold. The refutation of the four dharmas (birth, aging, abiding, and decay) is divided into two points: one is that they cannot become one, and the other is that they cannot each become permanent or impermanent. The first point is that birth is impossible from non-existence to existence, aging is the change from new to old, abiding is from birth to not yet destroyed, and decay is the change from existence to non-existence. These are all unreasonable, because the atom has not been established, and different actions are impossible. The existence of birth, aging, and abiding contradicts the action of decay. These three also transform into decay, so the forms are the same. Only in appearance, the difference is not established, and in things, the part is not established. The Root Wisdom Treatise says: Birth and the other three each, as the characteristics and actions of conditioned dharmas, cannot exist simultaneously in one time, in one thing. Therefore, for a momentary thing, these four cannot exist simultaneously. Since there is no other thing outside of the moment, if these four do not enter, then the commitment that all conditioned dharmas possess these four is a failure. Therefore, for any thing, although it appears that way in appearance, it is an illusion. In the nature of things, even birth, aging, abiding, and decay do not have a momentary part, so it is not established. The treatise says: When a thing is in the process of decay, birth cannot be established. If it is not in the process of decay, then it cannot be a thing. If all things at all times are the law of aging and death, then what is not aging and death, the permanent thing? Therefore, when analyzing the appearing things with this reasoning, one will instantly recognize the nature that is free from birth, aging, abiding, and decay, as vast as the sky. The meditation that abides in reality arises naturally, thereby completely destroying samsara. The Four Hundred Verses says: Even small wisdom will not have the slightest doubt about this dharma. Even if the slightest doubt arises, it will completely destroy samsara. It means that if one realizes, one can see.