Tibetan
་མི་འཚེ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་རྟག་ཏུ་དགེ་ལ་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ལས་རྫས་ཐ་དད་ཅིང་། གནས་དང་། དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་། དུས་དང་། རྫས་མཚུངས་པ་ལྔས་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། རེག་པ་དང་མིག་ཤེས་གཉིས་དབང་པོ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་དམིགས་པ་དང་། གཉིས་ཀས་ཀྱང་སྔོན་པོར་འཛིན་པ་དང་། རྫས་རེ་རེ་བར་མཉམ་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི། །དོན་གཅིག་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ནི། །རྟེན་དང་དམིགས་པ་རྣམ་བཅས་དང་། །མཚུངས་པར་ལྡན་པའང་རྣམ་པ་ལྔ། །ཚོར་བ་མྱོང་བ་འདུ་ཤེས་ནི། །མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་བཞི་ལས་གཞན། །ཞེས་སོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ནི། ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། ཐོབ་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་། སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་། རིགས་མཐུན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། མིང་གི་ཚོགས་དང་། ཚིག་གི་ཚོགས་དང་། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། འཇུག་པ་ དང་། སོ་སོར་ངེས་པ་དང་། འབྱོར་འབྲེལ་དང་། མགྱོགས་པ་དང་། གོམས་པ་དང་། དུས་དང་། ཡུལ་དང་། གྲངས་དང་། ཚོགས་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་སེམས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའོ། །ཐལ་མོ་དང་ཁུ་ཚུར་ལྟར་གནས་ཀྱི་ལྡོག་རྫས་ཐ་དད་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་པའི་གཞི་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ། །ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། །ཞེས་སོ། །དེ་གསུམ་ཆར་རྟག་དངོས་ཀྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའོ། །འཇིག་པ་དོན་གཞན་ནི་བུམ་པ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པའོ། །དེ་བཞི་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པ་རྗེས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ། རྒ་བའི་རྒ་བ། གནས་པའི་གནས་པ། འཇིག་པའི་འཇིག་པའོ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་། བུམ་པའི་རྫས་བརྒྱད་དང་། བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་མི་རེང་བཅུ་དྲུག་གཤིབས་པ་ལྟར། རྫས་ཐ་དད་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་རྫས་སུ་གྲུབ་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བུམ་པ་སྐྱེ་དུས་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་མ་འོངས་པའི་ས་ནས་ད་ལྟར་གྱི་སར་འདྲེན་པའོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བརྒྱད་ སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་པོ་དེའི་མཐུ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བའི་མཐུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་མི་འཇིག་པ་ལ་འཇིག་པ་གཞན་པོ་དེས་འཁོར་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་འདས་པའི་སར་འཕུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཛོད་ལས། མཚན་ཉིད་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། །རྒ་དང་གནས་དང་མི་རྟག་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་ལ་སོགས། །དེ་ཆོས་བརྒྱད་དང་གཅིག་ལ་འཇུག །ཅེས་སོ། །དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ནི། དེས་ན་འདས་པའི་དངོས་པོ་བུམ་པ་ཆག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཏན་མ་ཞིག་པར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ཉི་མ་བདུན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔོན་ནས་རྟག་ཏུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ས་ན་བསྐལ་པས་མི་མཐོང་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཡོད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་འབྱེད་ཅེ་ན། རང་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་པ་ནི་འདས་པའོ། །བྱ་བ་མ་བྱས་པ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །བྱེད་བཞིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བའོ། །འོ་ན་ཕྱིས་ཀྱི་བུམ་པ་འཇིམ་དུས་སུ་ཡོད་ན་གྲངས་ཅན་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་ཡོད་དེ། ད་ལྟར་གྱི་སར་སྐད་ཅིག་ལས་མི་གནས་ཤིང་སྐད་ཅིག་ཇི་སྙེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇིམ་པ་དང་། བུམ་པ་དང་། གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་མ་འོངས་པའི་ས་ན་ཡོད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་ཕན་ཆད་འདས་ པའི་སར་འབྱོལ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་ནི། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་པོའི་གང་ཟག་གི་བདག་གཅིག་ནི་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་མིས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་ནས་ལྷར་སྐྱེས་པ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པའི་མིའི་ཕུང་པོ་འགག་པས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། ལྷའི་ཕུང་པོས་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བསྲུངས་པར་འབྲས་བུ་མྱོངས་པས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྲིད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དུས་ཕུང་པོ་འདོར་ཡང་བདག་གཅིག་པུ་དེས་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་དེ། ལུང་ལས། ང་དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་བུར་གྱུར་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་ཏོག་ལ་མེ་ཏོག་ཕུལ་བས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ལྷའི་ལུས་ཐོབ་ནས་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་ནའང་མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པས་ཤེས་ལ། བདག་གིས་དགེ་བ་སྔོན་དུ་གསོག་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་སོག་པ་པོ་ཕྱི་མར་བདག་མྱོང་བ་པོ་དེའི་མགོན་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས།
Chinese
如不害等，精进恒常生善等。所有这些都与心识本体各异，以处所、所缘、相状、时间和本体相同这五者随顺于心识，即触与眼识二者从同一根 उत्पन्न，如瓶子一般于同一时间缘于一境，二者也都执持蓝色，并且各自的本体相等。《俱舍论》中说：心与意及识，意义一，心与心所，所依与所缘，以及具足相，相同而俱有，有五种。感受是领受，认识是执取相状的自性，行蕴异于其余四者。不相应行有二十三种，即：获得、无想定、灭尽定、无想、命根、同类、生、老、住、无常、名身、句身、文身、异生、入、各别决定、和合、 দ্রুত、串习、时、方、数、和合。所有这些都与色、心、心所三者本体各异。如同手掌和拳头一般，是处所的差别，本体各异。非缘起的事物的基础是：非从因缘所生，即虚空、分别灭和非分别灭这三者。《彼论》中说：非缘起亦有三种，虚空以及二灭。这三者都成立为常实之本体。坏灭的其他意义是：以瓶子为代表的缘起之四相，即生、老、住、无常。这四者以缘起为代表，是随顺于缘起的四相，即生的生、老的老、住的住、灭的灭。这样，四相与随顺的四相，以及瓶子的八种本体，这十六者如同十六根木头并排一般，本体各异地于同一时间成立为本体而存在。其中，瓶子产生时，根本的生与生的生是未
English
Like non-harming, etc., diligence constantly arises in virtue, etc. All of these are different in substance from the mind, and follow the mind with five things: place, object, aspect, time, and substance being the same. That is, touch and eye consciousness arise from the same sense faculty, and like a pot, they focus on one object at the same time, and both grasp blue, and each substance is equal. The Treasury says: Mind, intellect, and consciousness are one meaning, mind and mental factors, support and object, and possessing aspects, are also endowed with five similarities. Feeling is experiencing, perception is the nature of grasping characteristics. Aggregate of formations is other than the other four. Non-associated formations are twenty-three, namely: attainment, cessation of perception, cessation of feeling and perception, non-perception, life faculty, homogeneity, birth, aging, abiding, impermanence, name-body, sentence-body, word-body, ordinary being, entering, separate determination, association, swiftness, habituation, time, place, number, and aggregation. All of these are different in substance from the three: form, mind, and mental factors. Like the palm and fist, the difference in place is that the substances are different. The basis of the unconditioned is: not born from causes and conditions, namely space, analytical cessation, and non-analytical cessation, these three. From that very text: The unconditioned also has three aspects, space and the two cessations. All three are established as permanent and real substances. The other meaning of destruction is the four characteristics represented by the conditioned pot, namely birth, aging, abiding, and impermanence. These four, represented by the conditioned, are the four characteristics that follow the conditioned, namely the birth of birth, the aging of aging, the abiding of abiding, and the destruction of destruction. Thus, the four characteristics and the four characteristics that correspond to them, and the eight substances of the pot, these sixteen are like sixteen pieces of wood lined up, existing as substances at the same time in different substances. Among them, when the pot is born, the root birth and the birth of birth are not yet
Chinese
从彼处引至此处。因此，瓶子等八法产生，是其他生起之力的作用。而此生起，乃是生起的生起之力。同样，对于不坏的瓶子，其他的坏灭之力会推动连同八事一起到达过去之处。如《俱舍论》中说：体性即是生，老与住和无常性，彼等生之生等，彼与八法合一。如是。三时实有是：因此，过去的物体，如破裂的瓶子等，不是完全消失，而是恒常存在。未来的物体，如七日等，也从先前就恒常存在。但在过去和未来的处所，劫也无法见到，也无法受用。如果物体恒常存在，那么以什么来区分三时呢？已经完成产生各自果实之作用的是过去。未完成作用的是未来。正在做的是现在。那么，后来的瓶子在泥土时就存在，与数论派有什么区别呢？有区别。因为在现在之处，不住一刹那，并且刹那间有多少的因果，泥土和瓶子以及瓦片等都是各不相同的缘故。因此，瓶子本身在未生起之间，存在于未来之处，而从生起之刹那以后，就漂流到过去之处了。不可言说的我：作者和受用果实者的补特伽罗之我，是必定存在的。否则，如果人守护戒律而生为天人，那么守护戒律之人的身体灭亡，所作就成了徒劳。而天人的身体未守护戒律，却享受果实，就会陷入未做却相遇的过失。因此，从一生传递到另一生时，虽然舍弃了身体，但唯有我享受先前所作之业的果实。经中说：我那时成为婆罗门之子时，向如来宝髻献花，因此五百世获得天身，现在成佛时，也以名号庄严。由此可知，我先前所积累的善业，在那时，积累者在后世会成为我享受者的庇护。经中说：
English
It is drawn from that place to this place. Therefore, the arising of the eight dharmas such as a vase is due to the power of another arising. And that arising is the power of the arising of arising. Similarly, for an indestructible vase, another force of destruction propels it, together with the eight things, to the past. As it says in the Treasury of Knowledge: "The characteristics are birth, aging, abiding, and impermanence. These, such as the birth of birth, are one with the eight dharmas." Thus it is. The three times are substantially established: Therefore, past objects, such as broken vases, etc., are not completely destroyed, but always exist. Future objects, such as seven days, etc., also always exist from the beginning. But in the past and future places, they are not visible even for an eon, and they cannot be enjoyed. If objects always exist, then what distinguishes the three times? That which has completed the action of producing its own fruit is the past. That which has not done the action is the future. That which is being done is the present. So, if the later vase exists when it is clay, what is the difference from the Samkhya school? There is a difference. Because in the present place, it does not remain for even a moment, and in as many moments as there are causes and effects, the clay, the vase, and the shards are all different. Therefore, the vase itself exists in the future place until it is born, and from the moment of birth onwards, it drifts to the past place. The inexpressible self: The self of the person who acts and enjoys the fruit certainly exists. Otherwise, if a person keeps the precepts and is born as a god, then the body of the person who kept the precepts perishes, and the action becomes futile. And the body of the god, not having kept the precepts, enjoys the fruit, and thus falls into the fault of encountering what was not done. Therefore, when passing from one existence to another, although the body is abandoned, only the self enjoys the fruit of the actions previously done. The scripture says: "When I was the son of a Brahmin at that time, I offered flowers to the Tathagata Jewel Peak, and therefore I obtained a divine body for five hundred lifetimes, and now that I have become a Buddha, I am adorned with marks." From this it is known that the virtuous deeds that I accumulated earlier, at that time, the accumulator will become the protector of the enjoyer in the future. It says in the same: