Tibetan
། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིའང་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པའི་ལུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕན་ཡོན་བཞི་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། སྐྱེ་དགུ་ཀུན་གཞི་ལ་དགའ་བ་ཀུན་གཞི་ལ་ཀུན་དུ་དགའ་བ་ཀུན་གཞི་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ། ཀུན་ གཞི་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཅན་དག་ལ་ཀུན་གཞི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ན་ཉན་པར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་མེད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་དང་། གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་དང་། ཚུལ་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། ལོངས་སྐུ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི། རྫས་མི་རྟག་པའམ་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུན་རྟག་པར་འདོད་པས་བསོད་ནམས་ལས་འདུས་བྱས་པར་འདོད་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་ཟད་དོ། །དེའང་སྙིང་པོའི་ཁམས་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཡོན་ཏན་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་བསལ་བས་སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་བྱས་པ་ལ་རྒྱུས་བསྐྱེད་པར་བརྟགས་ཀྱང་བྲལ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ཕྱི་མར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དག་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་བས་ཀྱང་རྟག་དངོས་སུ་འགྱུར་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སངས་རྒྱས་ཁམས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས་འཕྲིན་ལས་ཏེ། ། དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་བསམ་བྱ་མིན། །ཞེས་སོ། །བདག་མེད་དང་མི་འགལ་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གློ་བུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་། ཀུན་གཞི་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་མི་འགལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་སྲབ་པ་ལ་བདེ་བར་ཁྱེད་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་དང་མི་འགལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་གཏན་གྱི་མྱང་འདས་མ་ཡིན་ཞིང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རགས་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ལ་བྱེད་ལ། ཁྱེད་ཀྱང་འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡེ་སྣོད་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། དགོས་པ་ཆེན་པོའི་ངོར་དགག་བྱ་ཆུང་ངུ་གནང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ཤེས་
Chinese
所有种子如河流般流淌，若执着为“我”则不可行，此理我未曾向孩童们宣说。如是，声闻乘中，从一处引申出的圣教，即《如来功德四法经》中说：“众生喜好阿赖耶识，普遍喜好阿赖耶识，从阿赖耶识中真实生起，对阿赖耶识显现欢喜者，为了使他们舍弃阿赖耶识而宣说佛法，他们才会乐意听闻。”如是。破斥无有大乘分三：无有成立之理，有妨害之理，以及相似之理。初者，有为法与无常不相违，因报身非有为法之故。如《宝性论》云：“非是造作任运成。”如是。有些认为，事物是无常的，或是刹那的相续，而常恒的相续是由福德所造作的，这不过是没有倾向大乘而已。彼等认为，于心性之界中，本体一味的功德无有先后，以二资粮遣除遮蔽之垢染，使二身显现，虽于因上假立生起，然实则可分离。如《经庄严论》云：“先后无差别，然彼真如性，清净而成佛。”等等经文已明示。若因此而认为将成为常有实体，则非也。从一切有实和无实中解脱，如来之智慧观照，是清净不可思议之行境。如《宝性论》云：“佛界菩提佛功德，佛之事业亦如是，清净有情亦非思。”如是。与无我不相违，因如来藏空性，远离了突发性的法，并且阿赖耶识是刹那的相续之故。与痛苦不相违，因你也承认痛苦减轻即是快乐。与寂灭不相违，因阿罗汉并非是究竟的涅槃，而是平息了粗重的轮回痛苦。而我等则认为，佛陀是法身，而你等也不愿断灭而入涅槃。与经藏也不相违，因在重大必要的情况下，允许舍弃微小的应破之法。与烦恼和无明
English
All seeds flow like a river. It is not permissible to grasp at them as "self." I have not taught this to children. Similarly, in the Sutra on the Four Benefits of the Tathagata, which is a teaching that stems from the Hearers' vehicle, it says: "Beings delight in the basis of all (ālaya), universally delight in the basis of all, truly arise from the basis of all, and those who manifestly delight in the basis of all will be willing to listen to the Dharma when it is taught for the sake of abandoning the basis of all." Thus it is. Refuting the absence of the Great Vehicle has three aspects: the absence of proof, the presence of harm, and the similarity of reasoning. The first is that conditioned phenomena are not contradictory to impermanence, because the Sambhogakaya is not a conditioned phenomenon. As it says in the Uttaratantra: "It is unconditioned and spontaneously accomplished." Some people think that things are impermanent or a momentary continuum, and that the constant continuum is created by merit. This is simply not turning one's mind towards the Great Vehicle. They think that in the realm of the essence of the heart, the qualities of the same nature without before or after, are obscured by the stains of obscurations, which are removed by the two accumulations, causing the two bodies to manifest. Although it is assumed that they arise from causes, they are actually separable. As it says in the Ornament of the Sutras: "Although there is no difference between before and after, the thusness is purified and becomes enlightened." And so on, it is clear from the scriptures. If you think that it will become a truly permanent entity, it is not so. The wisdom vision of the Tathagata, which is liberated from all things and non-things, is an inconceivable realm of activity. As it says in the Uttaratantra: "The Buddha-dhatu, the Buddha-bodhi, the Buddha-qualities, and the Buddha-activities, are not to be thought of even by pure beings." Thus it is. It is not contradictory to selflessness, because the Sugata-garbha is empty of adventitious dharmas, and the alaya is a momentary continuum. It is not contradictory to suffering, because you also agree that the lessening of suffering is happiness. It is not contradictory to peace, because the Arhat is not a final Nirvana, but rather the coarse suffering of samsara is pacified. And we think of the Buddha as the Dharmakaya, and you do not want to pass into Nirvana by cessation. It is also not contradictory to the Tripitaka, because in the face of great necessity, small things to be refuted are allowed. And afflictions and ignorance
Tibetan
པས་བསླད་པའི་དགག་བྱར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་འབྲས་དང་མི་འགལ་ཏེ། ལས་རང་ཟད་དུ་འགྱུར་བ་ཐེག་ཆེན་ཡང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ་གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མ་ཚང་བ་དང་འགལ་བ་དང་། །ཐབས་མིན་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་ཕྱིར། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནི་ཐེག་པ་འདི། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་མཚུངས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་བཀའ་ མ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་སྡེ་བཞི་མདོ་སྡེ་དང་བཅས་པའང་བཀའ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་སོ། །ངེད་ཀྱི་ལུང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པས་མཐུན་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་ངེད་ཀྱིས་ཁས་མི་ལེན་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཐུན་སྣང་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ན། ལུང་འདི་དག་ཕྱི་རོལ་པ་དང་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་པས་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །ངེད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ། རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་པས་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མིན་ན། །སྐྱོན་ནི་ཁྱེད་ཅག་ལ་ཡང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ས་བཅུ་མེད་པ་དགག་པ་ནི། ས་བཅུ་མ་ཐོབ་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སར་དབང་རྣམས་མ་ཐོབ་པས་ཚོགས་ཅུང་ཟད་ལས་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ས་མཐོང་སྒོམ་དུ་གསོག་པ་འཐད་དོ། །ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་ན་ལམ་ལ་བར་ཆད་མང་བས་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྦས་པའི་གཞུང་ལས། གང་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་པ། །ལུང་བསྟན་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་གྱུར་ཅིང་། །དབང་བཅུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་དགག་པ་ནི། ཐུབ་ པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཀླད་ནད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷག་སྤྱོད་དང་རིང་འཕུར་ལ་དྲིས་པས་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་ཐུགས་རྗེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདིས་ཀུན་གཞི་གཏན་མེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་སངས་མི་རྒྱ་བར་འདོད་པ་དང་། རྟོགས་པ་འཕགས་པ་དང་མཉམ་ཡང་སའི་ཡོན་ཏན་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། ཤི་ནས་
Chinese
因为菩萨不修习被（小乘）所染污的应遮止之法，并且不与业果相违背，因为大乘也不认为业会自行耗尽。存在的妨害是：如果没有大乘的法，佛陀就不可能出现，因为利他慈悲等在声闻的法中没有，因为佛陀的因不齐全。如《经庄严论》中所说：“不齐全与相违，以及非方便，因此不如此宣说，声闻的此乘，不称为大乘法。”相似之处是：如果大乘不是佛语，那么你们的四阿含经和经部也同样不是佛语。我们的阿含经你们也承认，所以是相同的；如果你们的阿含经我们不承认，那就不是了。如果因为不符合共同显现而不认为是佛语，那么这些阿含经因为不符合外道徒的共同显现，也应成为非佛语。如果说因为我们的声闻没有听过所以不是佛语，这也是不合理的，因为有善现等听过。如果因为怀疑所以不是佛语，那么一切佛语都应成为非佛语，因为魔和外道徒会怀疑。《入行论》中说：“若大乘非佛语，过失汝等亦相同。”破斥没有十地：因为没有获得十地，在凡夫位没有获得诸自在，因此不能圆满少许资粮，所以将圣者的地积聚于见道修道是合理的。如果没有断除烦恼，道路上会有很多障碍，因此会成为障碍。《法藏经》中说：“何时燃灯佛，授记彼之时，得第八地已，亦得十自在。”如是所说。破斥自续佛：能仁本身应成为非佛，因为没有断除脑病等异熟的障碍，并且询问乐行和远游时没有断除无明，并且死后利生事业中断时没有大悲心。以这种方式，也破斥了认为阿赖耶识完全不存在，以及认为声闻不能成佛，以及认为证悟与圣者相同却没有地的功德，然而却认为获得了圣者的法，以及死后
English
Because Bodhisattvas do not practice what should be rejected as being tainted by (the Lesser Vehicle), and it does not contradict the law of karma, because the Great Vehicle also does not believe that karma will exhaust itself. The harm that exists is: if there is no Dharma of the Great Vehicle, Buddhas cannot arise, because altruistic compassion and the like are not in the Dharma of the Hearers. Because the cause of the Buddha is incomplete. As it says in the Ornament of Sutras: "Incomplete and contradictory, and not a means, therefore it is not said in this way, this vehicle of the Hearers, is not called the Dharma of the Great Vehicle." The similarity is: if the Great Vehicle is not the word of the Buddha, then your four Agamas and Sutra Pitaka are also not the word of the Buddha. Our Agamas are also accepted by you, so they are the same; if our Agamas are not accepted by us, then it is not. If it is not considered the word of the Buddha because it does not conform to common appearances, then these Agamas should also become non-Buddha words because they do not conform to the common appearances of outsiders. If it is said that it is not the word of the Buddha because our Hearers have not heard it, this is also unreasonable, because there are Subhūti and others who have heard it. If it is not the word of the Buddha because of doubt, then all the words of the Buddha should become non-Buddha words, because demons and heretics will doubt. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "If the Great Vehicle is not the word of the Buddha, the fault is the same for you." Refuting the absence of the ten grounds: because without obtaining the ten grounds, without obtaining the powers in the position of ordinary beings, therefore the accumulation of merit is not completed, so it is reasonable to accumulate the grounds of the noble ones in the path of seeing and the path of cultivation. If defilements are not abandoned, there will be many obstacles on the path, so it will become an obstacle. As it says in the Hidden Dharma Sutra: "When the lamp maker, prophesied, at that time, the eighth ground is obtained, and the ten powers are also obtained." As it is said. Refuting the self-sufficient Buddha: the Sage himself should become a non-Buddha, because he has not abandoned the obscurations of maturation such as brain disease, and because he has not abandoned ignorance when asked about superior conduct and far flight, and because there is no great compassion when the work of benefiting beings is interrupted after death. In this way, it also refutes the belief that the Alaya consciousness does not exist at all, and the belief that Hearers cannot become Buddhas, and the belief that realization is the same as that of the noble ones but there are no qualities of the grounds, but believes that the Dharma of the noble ones has been obtained, and after death