Tibetan
ས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར། དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟེན་ནོ། །གཞན་ཡང་དཔེ་དུ་མ་ལ་བསམས་ནས་ཀྱང་བསྟེན་པར་གདམས་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་དཔུང་གཉེན་དཔའ་བོ་རྒྱལ་པོ་དང་། །སློབ་དཔོན་སྨན་པ་ཕན་འདོགས་གྲོགས་ཀྱི་དཔེས། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །དེས་ནི་འདི་ཕྱིར་བདེ་ལེགས་ཆོས་འགྲུབ་བོ། །དུས་རྟག་ཏུ་གཡེལ་བ་མེད་པར་གཅེས་སྤྲས་དང་མོས་གུས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི་གདམས་ངག་ནི། ཕྱི་རོལ་པས་དོན་མེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལའང་འབད་ པ་དྲག་པོ་བྱེད་ན། བདག་གིས་དོན་ཡོད་པ་བདེ་བ་ནས་བདེ་བར་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་། བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དཔུང་གཉེན་གྱི་དོན་དུ་རྗེ་དཔོན་ལ་སོགས་པ་བཀུར་ཞིང་མཆོད་ན། བདག་གིས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པའི་བླ་མ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཆོད་སྙམ་པ་དང་། དར་ཅིག་གི་འཇིགས་པས་སྐྲག་པ་རྣམས་དཔའ་བོ་བསྟེན་ན། བདག་གིས་གཏན་གྱི་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ལས་ཐར་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟེན་སྙམ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལའང་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རོལ་མོ་དང་གདུགས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ན། བདག་གིས་ཡུན་གྱི་དོན་སྲིད་ཆེན་པོ་སྟེར་བའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། བཟོ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་རིག་པ་སློབ་པའི་སློབ་དཔོན་ལའང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ན། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། འདུ་བ་སྙོམས་པའི་སྨན་པའང་མཆོད་ན། དུག་ལྔའི་གཅོང་ནད་འདོན་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཉིན་རེའི་འཇིགས་པ་སྐྱོབ་པའི་སྐྱེལ་མ་ལའང་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་མཆོད་ན། བདུད་བཞིའི་དགྲ་ལས་སྐྱོབ་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཟས་གོས་དང་ནོར་ལ་སོགས་པའི་ཆས་ ཅུང་ཟད་ཕན་འདོགས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་སྲོག་ཀྱང་གཏོང་བར་ནུས་ན། དགོས་འདོད་ཀྱི་ནོར་བུ་སྟེར་བའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། དར་ཅིག་འགྲོགས་པའི་གྲོགས་ལའང་དགའ་བས་མཆོད་ན། གཏན་གྱི་གྲོགས་མཆོག་དམ་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་རང་ངོ་སྤྲོད་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཚེ་འདིར་བརྩེ་བའི་འདུན་གྲོས་བསླབ་པ་ལའང་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་ན། གཏན་གྱི་སྐྱིད་འདུན་འཆོས་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པས་བླ་མ་བསྟེན་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། དཔེ་དང་། རྣམ་གྲངས་མང་པོ་བལྟས་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །དེས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱིས་བསྟོད་ཅིང་བཀུར་བ་དང་། ཚེ་རིང་ནད་མེད་འབྱོར་བས་མཐོ་བ་དང་། གང་འདོད་པ་འགྲུབ་ཅིང་། བདེ་བར་ཚེའི་དུས་བྱེད། བར་དོའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ། ཕྱི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བཞུགས་པའི་ཞིང་ཁམས་དག་པར་པདྨོའི་སྟེང་དུ་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་ནས་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་བོ། །དེ་ལྟར་བསམས་ཏེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རང་ལ་བདོག་པས་ཉེ་བར་མཉེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཚོགས་རྫོགས་བར་ཆད་ཞི་ཞིང་དཔལ་འབྱོར་ལྡན། །བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རང་ལ་ཡོད་པའི་ཡོ་བྱད་བསྲི་ཕོངས་ མེད་པས་མཆོད་ཅིང་། ཐུགས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། རང་གིས་གཞན་གྱི་མདུན་དུའང་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ལ་འབུལ་དུ་གཞུག་གོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་དེ་གང་ལ་མཉེས་པའི་ཡོ་བྱད་དེ་བཞེད་མ་ཐག་བསྲི་ཕོངས་མེད་པར་འབུལ་ལ། གཉིས་འདམ་ཡོད་ན་བཟང་ཤོས་དེ་བླ་མ་ལ་འབུལ་ལོ། །བླ་མ་དམ་པ་དེ་ལ་སྐུ་དྲིན་དང་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་དུ་ཡོ་བྱད་ཕུལ་བས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་མང་དུ་ཐོབ་བོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་འབྲུ་རེའི་ཡོན་བསྐལ་པ་རེའི་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པས་མི་རྫོགས་ན་བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་དྲིན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ལུང་མནོས་སམ་བླངས་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ཡི་གེའི་གྲངས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའི་བསྐལ་པར་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཀྱང་། ད་དུང་སློབ་དཔོན་གྱི་གུས་པ་ཡང་མ་རྫོགས་ན་ཆོས་ཀྱི་གུས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་སོ། །ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པ་ཡང་། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་ལས་བསམ་པ་དགེ་བ་དང་། དེ་བས་སྦྱོར་བ་དགེ་བར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་པ་དང་། སའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་གཏེར་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྙེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དྲང་པོར་སྦྱོང་བ་དང་། དེ་དེ་དག་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་དང་། གཟུངས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་སྟོན་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་མཁས་པར་རྟོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་། སྒྱུ་མར་གྱུར་པའི་བསྐལ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བ་དང་པོའི་གཏེར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། གང་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་སྙིང་པོ་འཁོར་མང་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒྲགས་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་མིག་འབྱེད་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་གང་དག་ལ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་། རྐྱེན་ངན་པའི་བར་ཆོད་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་དང་། དཔལ་ དང་འབྱོར་པ་ཆེ་བ་དང་། མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ནི། མཐོང་བ་དང་། མ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཏེ། བདག་གིས་ཀྱང་ཚེ་ཟད་པ་ལས། བླ་མ་དམ་པ་ཀུ་མཱ་རཱ་ཛ་ལ་འཁོར་གསུམ་དག་པས་མཆོད་པའི་ཕན་ཡོན་གྱིས་ཕྱིར་ཡང་ཚེ་འཕེལ་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འདུ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕན་ཡོན་དེ་འདྲ་ན། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རང་བཞིན་དུའང་སྔོན་བསྐལ་པ་བཟང་ལྡན་གྱི་དུས་ན་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆུང་བས། དགེ་སྡིག་དལ་གྱིས་ཚེ་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་གཞི་ཆེ་ལ། དེང་སང་དུས་སྙིགས་མར་རྟོག་པ་རགས་པས་ཚེ་འདི་གར་ལས་ཀྱི་མཐོང་ཆོས་དངོས་སུ་སྨིན་ལ། ཡུལ་མཆོག་ལ་བྱས་པ་ལོ་ཟླ་བས་མ་ཆོད་པར་དངོས་སུ་སྨིན་པར་མདོ་སྡེ་དག་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་རང་གཞན་ལ་དངོས་སུ་མཐོང་བས་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཡུལ་མཆོག་བླ་མ་དང་། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། ནད་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་དང་། ཕ་མ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་སྟོབས་ཆེའོ། །
Chinese
将断除一切土地。将获得圆满的闲暇和圆满，以对说法者生起导师之想的方式来依止。此外，还劝诫通过思考多种譬喻来依止：以苦行、军队、勇士、国王，导师、医生、助益、朋友为例，应精勤依止善知识。因此，今生来世安乐，佛法成就。应当时时无有懈怠，以珍爱和恭敬来依止的教诲是：外道徒对无意义的苦行，如依止五火等，也精进努力，我为何不对能将我从安乐引向安乐的有意义的上师生起恭敬和承侍之心呢？世间人为了军队的利益而恭敬供养君主等，我为何不供养能救护一切轮回痛苦的上师呢？害怕一时之恐怖的人们依止勇士，我为何不依止能使我从永恒轮回和恶趣中解脱的上师呢？对国王也用珍宝、乐器和伞等来供养，我为何不对赐予我永久大利益的上师生起恭敬和承侍之心呢？对学习工巧等世间学问的导师也承侍恭敬，我为何不对向有情众生宣说成就佛陀之道的上师生起恭敬和承侍之心呢？对调和四大不调的医生也供养，我为何不对拔除五毒痼疾的上师生起恭敬和承侍之心呢？对救护每日怖畏的船夫也珍爱供养，我为何不对救护我脱离四魔之敌的上师生起恭敬和承侍之心呢？为了稍微助益衣食和财物等的人，也能舍弃生命，我为何不对赐予我如意宝的上师生起恭敬和承侍之心呢？对一时交往的朋友也欢喜供养，我为何不对使我认识自性的永恒殊胜之友，甚深妙法之上师生起恭敬和承侍之心呢？
English
One will completely abandon all lands. One will attain perfect leisure and endowments, and should rely on the teacher with the attitude of generating the perception of the teacher as the Buddha. Furthermore, one is advised to rely on the teacher by contemplating various examples: By the examples of asceticism, an army, a hero, a king, a teacher, a doctor, a benefactor, and a friend, one should strive to rely on a virtuous spiritual friend. By that, happiness and well-being will be achieved in this life and the next, and the Dharma will be accomplished. The instruction on relying on the teacher with constant diligence, cherishing, and reverence is as follows: If non-Buddhists exert great effort even in meaningless ascetic practices such as relying on the five fires, why should I not generate reverence and service towards the Lama who leads me from happiness to happiness in a meaningful way? If worldly people honor and offer to lords and masters for the sake of military assistance, why should I not make offerings to the Lama who saves me from all the suffering of samsara? If those who are frightened by temporary fears rely on heroes, why should I not rely on the Lama who liberates me from eternal samsara and the lower realms? If even kings are offered precious jewels, musical instruments, and umbrellas, why should I not generate reverence and service towards the Lama who bestows upon me the great benefit of lasting importance? If even teachers who teach worldly knowledge such as crafts are served and honored, why should I not generate reverence and service towards the Lama who teaches sentient beings how to attain Buddhahood? If even doctors who balance imbalances are offered to, why should I not generate reverence and service towards the Lama who removes the chronic disease of the five poisons? If even ferrymen who save one from daily fears are cherished and offered to, why should I not generate reverence and service towards the Lama who saves me from the enemies of the four maras? If one is willing to give up one's life for those who provide even a little help with food, clothing, and wealth, why should I not generate reverence and service towards the Lama who bestows the wish-fulfilling jewel? If even friends who associate with one for a short time are offered to with joy, why should I not generate reverence and service towards the Lama who introduces me to my own nature, the supreme and profound Dharma, the ultimate friend?
Chinese
如果对于今生爱恋的愿望也珍爱勤勉地去实现，那么对于能成就永久安乐愿望的上师，为何不敬信和承侍呢？ 像这样思维，欢喜依止上师，并且广阅典籍和各种论述，从而生起敬信和承侍之心。 这样就能获得因果的殊胜功德，受到他人的赞颂和尊敬，寿命延长，无有疾病，财富增上，一切愿望皆能实现，安乐地度过一生，从中有救脱中阴的怖畏，来世能够往生到有佛陀真实安住的清净刹土，于莲花中化生，最终成就菩提等等功德。 如此思维之后，就像要令上师的身语意三门欢喜一样，尽己所有来承侍上师。 因为佛法的功德是无法衡量的。 如此行持，就能圆满资粮，平息障碍，具足财富，迅速获得寂静的菩提果位。 对于自己拥有的财物，不应吝啬，应当以之供养上师，不仅要令上师心生欢喜，而且自己也要在他人面前赞颂上师的功德，并劝请他人也来供养。 也就是说，一旦知道上师喜欢什么东西，就应立即毫不吝啬地供养。 如果有两种选择，就应将最好的供养给上师。 以对上师的恩德和佛法的功德，供养上师财物，就能获得广大的功德资粮。 仅仅是佛法中的一个词语的功德，用一劫的时间来承侍也无法报答，更何况是上师的恩德呢？ 在《居士强猛请问经》中说： 任何菩萨，为了受持、读诵，而精勤于六度波罗蜜多或菩萨道之资粮等，如果从上师那里接受或领受了一个偈颂，那么对于这位上师，就算用相当于偈颂字数的劫数，以利养、恭敬和一切供养来承侍，也仍然无法圆满对上师的敬意，更何况是对佛法的敬意呢？ 利益是无法衡量的。 在《秘密不可思议经》中说： 善男子或善女子们，应当以极其恭敬之心来承侍上师。 这样做了之后，从善法中生起的意乐是善的，并且因此行为也会变得善良。
English
If one cherishes and diligently fulfills even the desires of this life, why would one not have faith and serve the Lama who fulfills the wishes for lasting happiness? Thinking in this way, one should rejoice in relying on the Lama, and by studying many examples and categories, one should generate faith and service. By doing so, one will obtain the great qualities of cause and effect, be praised and honored by others, have a long life, be free from illness, increase wealth, fulfill all desires, live happily, be protected from the fears of the bardo, and in the future, be reborn in a pure land where the Buddha dwells, being born miraculously on a lotus, and ultimately attain enlightenment. Thinking in this way, one should please the Lama's body, speech, and mind as much as possible. One should please the Lama with whatever one possesses, without being miserly. Because the qualities of the Dharma are immeasurable, one will complete the accumulations, pacify obstacles, possess wealth, and quickly attain the peaceful state of enlightenment. One should offer one's possessions without stinginess, not only to please the Lama, but also to praise the Lama's qualities in front of others and encourage them to make offerings as well. That is, as soon as one knows what the Lama likes, one should offer it immediately without hesitation. If there are two choices, one should offer the best one to the Lama. By offering possessions to the Lama as a token of gratitude and for the sake of the Dharma, one will accumulate a vast collection of merits. The merit of even a single word of the Dharma cannot be repaid even by serving for an eon, let alone the kindness of the Lama. In the Sutra Requested by the Fierce Householder, it says: 'Any Bodhisattva who diligently practices the six paramitas or the accumulations of the Bodhisattva path in order to receive and recite the Dharma, if they receive or obtain a single verse from a teacher, even if they serve that teacher with material gain, respect, and all offerings for as many eons as there are letters in the verse, they still cannot fully repay the teacher's kindness, let alone the kindness of the Dharma.' The benefits are immeasurable. In the Inconceivable Secret Sutra, it says: 'Sons or daughters of good families should serve the Lama with great reverence. By doing so, the intention arising from virtuous actions will be virtuous, and therefore the actions will become virtuous.'