Tibetan
་དུ་ལས་དེ་མ་བསགས་པས་མེད་དོ། །གོང་མས་འོག་མར་འོང་བ་ན། ཇི་ལྟར་འོང་ཞེ་ན། ཚངས་རིས་ལ་སོགས་འཛམ་གླིང་འོང་བའི་ཚེ། །འོག་མའི་སར་བརྟེན་སྤྲུལ་པས་འོང་བའོ། །འདི་ལྟར་ས་མཚུངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པ་འོག་མའི་གནས་སུ། གོང་མ་ཚངས་རིས་ལྟ་བུ་སྤྲུལ་པས་འོང་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ཐ་དད་པས་འོག་མའི་ས་པ་རྣམས་ལ་དེའི་སྣང་ཚུལ་འཁྲུལ་པའི་རླུང་སེམས་ཀྱི་འདུ་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་མའི་ས་པའང་འོག་མས་མི་མཐོང་བས་མི་མཚུངས་པའི་རླུང་སེམས་ཀྱི་འདུ་བས་སྣང་ཚུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཚངས་རིས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འོང་དུས། ལུས་དེ་གནས་ལས་མ་གཡོས་པར། སྤྲུལ་པ་སྔོན་གྱི་ཐོབ་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་མཚུངས་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འོང་ངོ་། །གཞན་འཕྲུལ་མན་ཆད་འདོད་པའི་ས་མཚུངས་པས་ལུས་དངོས་ཀྱིས་འོང་བའོ། །གླིང་བཞིའི་མི་ལ་ཉིན་མཚན་སྣང་བའི་ཆ། །འདོད་ལྷར་པདྨོ་ཕྱེ་དང་ཟུམ་པས་ཤེས། །སྒྲ་མི་སྙན་པ་ཤི་ནས་རྩ་གསུམ་སྐྱེ། །གཞན་རྣམས་མ་ངེས་ལས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གླིང་བཞི་ན་ཉིན་མཚན་དུ་སྣང་བ་ཡོད་དེ། བྱང་དུ་ནམ་ཕྱེད་དུས། ཤར་དུ་ཉི་མ་ནུབ་པ་དང་། ལྷོར་ཉི་མ་ཕྱེད་པ་དང་། ནུབ་ཏུ་ཉི་མ་འཆར་བ་རྣམས་གླིང་བཞིར་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ནམ་ཕྱེད་ཉི་མ་ནུབ་པ་དང་། །ཉི་མ་ཕྱེད་དང་འཆར་དུས་གཅིག །ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལུས་འཕགས་ན་དཔྱིད་ཡོད་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་ན་དབྱར། བ་ལང་སྤྱོད་ན་སྟོན། སྒྲ་མི་སྙན་ན་དགུན་ཡོད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་ན་དབྱར་གྱི་ཉི་མ་བྱང་བགྲོད་ལྡོག་མཚམས་སུ་ཉི་མ་རིང་དུས། བྱང་དུ་དགུན་གྱི་ཉི་མ་ལྷོར་བགྲོད་ཐུང་དུས་ནམ་རིང་བ་དང་། ལུས་འཕགས་སུ་དཔྱིད་ཀྱི་མཉམ་དུས་དང་། ནུབ་ཏུ་སྟོན་གྱི་མཉམ་དུས་འབྱུང་བའི་རིམ་པས། གླིང་བཞིར་དུས་བཞི་དང་། ཉི་མ་རིང་ཐུང་ལྷོ་བགྲོད་བྱང་བགྲོད་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཉི་མ་ནི་ཟླ་བ་དྲུག་དྲུག་ན་ལྷོ་བྱང་དུ་བགྲོད་པར་བྱེད་ལ། ཟླ་བ་ནི་ སྟོད་སྨད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཟླ་འཁོར་བ་ལྟར་གཟའ་སྐར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གླིང་བཞིར་འཁོར་ལ། དེང་སང་རྩི་བ་ནི་ཉི་ཟླ་གཉིས། གཟའ་བདུན་ནམ་བརྒྱད། རྒྱུ་སྐར་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རྣམས་ཀྱི་ཚེས་དང་ཟླ་བ་དང་། ཉི་མའི་ཁྱིམ་གྱི་ཆ་གང་དུ་ཕྱིན་པ་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འཕྲོད་དང་འབྲས་
Chinese
由于没有积累那些业，所以没有。上面到下面来的时候，怎么样来呢？当梵天等来到赡洲的时候，依靠下面的地方，以化身而来。像这样，以等同之心的化身，赡部洲等下面的地方，上面像梵天等以化身而来。因为众生的心的显现不同，下面的地方的人们，因为由对那显现迷惑的风心的聚合所形成。上面的地方的人们，下面的人们也看不到，因为由不相同的风心的聚合，显现不同。如云：事物一而心异故。这样教导的。特别是梵天等色界的天神们，来到赡部洲的时候，身体不从那个地方移动，依靠化身，依靠以前获得的心的等同之相而来。其他的下至他化自在天，因为欲界的处所相同，以实际的身体而来。四大洲的人有白天黑夜的显现的部分，在欲界天神以莲花开合而知。声音不悦耳的死后生三根。其他的不确定，由业而各不相同。四大洲有白天黑夜的显现。在北方半夜的时候，东方太阳落山，南方太阳一半，西方太阳升起，这些在四大洲是轮转的。如俱舍论中说：半夜太阳落，太阳一半升时一。是这样说的。如果在身洲有春天，在赡部洲有夏天，在牛货洲有秋天，在声音不悦耳洲有冬天。在赡部洲夏天太阳北行返回的时候，太阳长的时候，北方冬天太阳南行短的时候，夜晚长，在身洲春天平等的时候，西方秋天平等的时候，以这样的次第，四大洲有四季，太阳长短南行北行是轮转的。而且太阳是六个月六个月地向南北运行，月亮是向上向下运行。像日月运行一样，所有的行星星宿也在四大洲运行。现在计算的是日月两个，七个或八个行星，二十八星宿的日期和月份，太阳的宫位的哪一部分去的时候，吉利和不吉利的遭遇和结果。
English
Since those actions have not been accumulated, they do not exist. When the higher comes to the lower, how does it come? When Brahma and others come to Jambudvipa, they come by relying on the lower place, by means of emanation. Like this, by the emanation of equal mind, the lower places such as Jambudvipa, the higher ones like Brahma and others come by means of emanation. Because the appearances of sentient beings' minds are different, the people of the lower places, because they are formed from the aggregation of wind and mind deluded by that appearance. The people of the higher places are also not seen by the lower ones, because the appearances are different due to the aggregation of dissimilar wind and mind. As it is said: Things are one, but minds are different. This is what is taught. Especially when the gods of the form realm, such as Brahma and others, come to Jambudvipa, their bodies do not move from that place, but they come by relying on emanation, relying on the aspect of the equality of mind previously obtained. Others, down to Paranirmita-vasavartin, come with their actual bodies because the places of the desire realm are the same. The people of the four continents have the appearance of day and night. The gods of the desire realm know by the opening and closing of the lotus. The unpleasant sound is born from the three roots after death. Others are uncertain, and are diverse due to karma. There is the appearance of day and night in the four continents. When it is midnight in the north, the sun sets in the east, the sun is half in the south, and the sun rises in the west. These rotate in the four continents. As it is said in the Abhidharmakosa: Midnight, the sun sets, the sun is half, and the time of rising is one. This is what is said. If there is spring in Videha, there is summer in Jambudvipa, there is autumn in Godaniya, and there is winter in Kurava. In Jambudvipa, when the summer sun turns back north, when the sun is long, in the north, when the winter sun goes south and is short, the night is long, when spring is equal in Videha, and autumn is equal in the west, in this order, the four continents have four seasons, and the sun's length, south and north, rotates. Moreover, the sun travels north and south for six months each, and the moon travels up and down. Just as the sun and moon travel, all the planets and stars also travel in the four continents. What is calculated today is the two, the sun and the moon, the seven or eight planets, and the twenty-eight constellations, and when the date and month, and which part of the sun's house goes to, the auspicious and inauspicious encounters and results.
Tibetan
བུ་བརྩི་བ་ཙམ་ལས་རྒྱུ་སྐར་ཕལ་པ་རྣམས་ལ་དེ་དག་མེད་པས་མ་བརྩིས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉའ་ཤིང་འཛིན་ཡན་ཆད་ན་ཉི་ཟླ་མེད་པས། འདོད་ལྷ་གོང་མ་རྣམས་ལ་ཉིན་མཚན་ཅིས་བཞག་ན། དེ་ན་མེ་ཏོག་རྣམས་ཁ་བྱེ་བ་དང་། ཟུམ་པ་དང་། བྱ་རྣམས་སྐད་འབྱིན་པ་དང་། མི་འབྱིན་པ་དང་། གཉིད་བྲོ་བ་དང་། སངས་པས་འབྱེད་ལ། སྣང་བའི་བྱ་བ་ནི། རང་རང་གི་ལུས་ལ་འོད་ཡོད་པས་བྱེད་དོ། །སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་ལས་བསགས་པས་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་སྐྱེ་ལ། ལྷ་མི་ལ་སོགས་གཞན་རྣམས་ལས་སྣ་ཚོགས་པས་གང་དུ་སྐྱེ་ཕྱོགས་རེར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་སྨོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས། དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་བསྡུ་ན་གསུམ་ཉིད་དེ། །གཟུགས་དང་དུས་དང་མིང་ལས་རབ་ཏུ་དབྱེ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་མཐའ་རྡུལ་ཕྲ་རབ། དུས་ཀྱི་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ། མིང་གི་མཐའ་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལུགས་དེ་དག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ། གཟུགས་མཐའ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དེ་བདུན་འགྱུར་གྱིས། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཕྲན་ལྕགས་ཆུ་རི་བོང་ལུག །གླང་དང་ཉི་ཟེར་སྲོ་མ་ཤིག་ནས་སོར། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་བདུན་ལ་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་ལྕགས་རྡུལ་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་ཆུ་རྡུལ་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་རི་བོང་གི་རྡུལ་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་ལུག་རྡུལ་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་གླང་རྡུལ་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་ཉི་ཟེར་གྱི་རྡུལ་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་སྲོ་མ་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་ཤིག་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་ནས་གཅིག །དེ་བདུན་ལ་སོར་མོ་དབུས་མའི་ཚིགས་གཅིག་གོ། །སོར་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཁྲུ་གང་སྟེ། །ཁྲུ་བཞི་གཞུ་གང་དེ་ཉིད་ལྔ་བརྒྱ་ལ། །རྒྱང་གྲགས་གཅིག་སྟེ་དགོན་པའི་ཚད་དུ་བསྟན། །རྒྱང་གྲགས་བརྒྱད་ལ་དཔག་ཚད་ཅེས་བྱའོ། །སོར་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལ་ཁྲུ་གང་ངོ་། །ཁྲུ་བཞི་ལ་གཞུ་གང་སྟེ་འདོམ་གང་ངོ་། །གཞུ་འདོམ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་སྟེ། གྲོང་ལས་དེ་སྲིད་འཕགས་པ་ལ་དགོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ཉེ་བ་རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ལ་བས་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱང་གྲགས་བརྒྱད་ལ་དཔག་ཚད་གཅིག་སྟེ་གཞུ་འདོམ་བཞི་སྟོང་ངོ་། །དེས་ནི་རི་ཡི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་གནས་དང་ལུས་ཚད་ཐམས་ཅད་གཞལ་ལོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ། དུས་མཐའ་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་སེ་གོལ་གྱི། །དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་ཆ་གཅིག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ། །དེ་ཡི་སྐད་ཅིག་དྲུག་ཅུ་ཐང་ཅིག་ལ། །སུམ་ཅུ་ཡུད་ཙམ་ སུམ་ཅུ་ཉིན་ཞག་གཅིག །སུ
Chinese
因为仅仅是计算儿子，其他星宿没有那些，所以没有计算。直到持轭（གཉའ་ཤིང་འཛིན་）以上没有日月，那么如何为上方的欲天安排昼夜呢？在那里，花朵开放和闭合，鸟儿发出声音和不发出声音，想睡觉和清醒，这些都是通过各自身体的光芒来完成显现的行为。声音不好听的人，因为积累了必定转生到三十三天（ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་）的业，所以死后立即转生到三十三天。而天人等其他众生，由于种类繁多，所以不确定会转生到哪个方向。 先前所说的法的次第，以及刚讲完的差别的法，如果将这些归纳起来，实际上只有三种：从色、时、名中完全区分。像这样，色的尽头是极微尘，时间的尽头是刹那，名称的尽头是三个字，这些世间的法理被归纳起来并展示了。 那么，第一方面：色的尽头是极微尘，那个尘埃七倍地增长。 极微尘、微尘、铁、水、兔、羊、牛、阳光、虱、麦粒、指节。 七个极微尘是一个微尘。七个微尘是一个铁尘。七个铁尘是一个水尘。七个水尘是一个兔尘。七个兔尘是一个羊尘。七个羊尘是一个牛尘。七个牛尘是一个阳光尘。七个阳光尘是一个虱。七个虱是一粒麦子。七个麦子是中指的一个指节。 二十四个指节是一肘。四个肘是一弓，五百弓是一俱卢舍，被认为是寺庙的尺度。八俱卢舍是一逾缮那。二十四个指节是一肘。四个肘是一弓，也就是一寻。五百弓是一俱卢舍，远离村庄那么远的地方被称为寺庙。比那更近的半俱卢舍被称为边际。八俱卢舍是一逾缮那，也就是四千弓。因此，可以衡量山王等所有处所和身体的尺寸。 第二方面：时间的尽头是刹那，也就是铜钹的六十四分之一的一百二十个刹那。六十个刹那是一个唐（ཐང་ཅིག），三十个唐是一个臾（ཡུད་ཙམ་），三十个臾是一个昼夜。
English
Because it only counts sons, and other constellations do not have those, they are not counted. Since there are no sun and moon above Holding-the-Yoke (Gnya'shing 'dzin), how are day and night arranged for the higher desire gods? There, the opening and closing of flowers, the sounds and silences of birds, the desire to sleep and awaken, are all accomplished through the light of their own bodies. People with unpleasant voices, because they have accumulated the karma to be reborn in the Thirty-Three Heavens (Lha sum cu rtsa gsum), are reborn there immediately after death. But other beings such as gods and humans, because of their diverse kinds, are not certain where they will be reborn. The previously mentioned order of the Dharma, and the just-explained Dharma of distinctions, if these are summarized, are actually only three: completely distinguishing from form, time, and name. Like this, the limit of form is the ultimate atom, the limit of time is the moment, the limit of name is the three syllables; these worldly principles are summarized and shown. Then, the first aspect: the limit of form is the ultimate atom, that dust grows sevenfold. Ultimate atom, atom, iron, water, rabbit, sheep, ox, sunlight, louse, barleycorn, finger joint. Seven ultimate atoms are one atom. Seven atoms are one iron dust. Seven iron dusts are one water dust. Seven water dusts are one rabbit dust. Seven rabbit dusts are one sheep dust. Seven sheep dusts are one ox dust. Seven ox dusts are one sunlight dust. Seven sunlight dusts are one louse. Seven lice are one barleycorn. Seven barleycorns are one joint of the middle finger. Twenty-four finger joints are one cubit. Four cubits are one bow, five hundred bows are one krosa, which is considered the measure of a monastery. Eight krosas are one yojana. Twenty-four finger joints are one cubit. Four cubits are one bow, which is one fathom. Five hundred bows are one krosa, a place so far from a village is called a monastery. A half krosa closer than that is called the boundary. Eight krosas are one yojana, which is four thousand bows. Therefore, all places and body sizes, such as the King of Mountains, are measured. Second aspect: the limit of time is the moment, which is one hundred and twenty parts of one sixty-fourth of a cymbal strike. Sixty moments are one thang (thang cig), thirty thang are one yud (yud tsam), thirty yud are one day and night.