Tibetan
་བཏགས་སོ། །དེ་ཡང་གདོས་བཅས་དང་འོད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ལུས་སུ་མེད་པས་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་གནས་ལ། འགྱུ་བྱེད་ཡིད་ཀྱི་ལུས་སུ་མེད་པས་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཕྱིར་མི་འཕྲོ་བའི་ཆ་ནས། རྩེ་གཅིག་ནང་དུ་གནས་ཤིང་རང་གསལ་ལ། མྱོང་རིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལུས་མེད་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕྱམ་གཅིག་ལ་བདེ་བར་གནས་པ། རིག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངང་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ཆར་གནས་པས། སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་གི་ལུས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་ནས་བདེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པའི་ཚུལ་དགག་པ་ནི། ཐོས་པ་ཆུང་བའི་སྐྱེ་བོ་ཁ་ཅིག་དག་འདི་སྙམ་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་ལྷ་དག་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པར་མི་རིགས་ཏེ། བརྟེན་ཆོས་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟེན་གཞི་ནམ་མཁའི་དབྱེ་བ་མི་འཐད་ལ། གཟུགས་མེད་པ་ལ་གནས་མེད་དེ། ཞེས་པས་གནས་མེད་པར་བཤད་པ་ཉིད་དང་། གཟུགས་མེད་གང་དུ་ཤི་བ་ན། །དེར་ནི་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་གནས། །ཞེས་པས་གང་དུ་ཤི་ས་དེར་ནི་གནས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཡ་རོལ་ཏུ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་རྟོག་ པའི་ལན་ནི། དེ་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་བསྟན་པས། །གཟུགས་མེད་པ་ལ་གནས་གཟུགས་འདོད་པ་མིན། །གནས་ནི་ཁང་ཁྱིམ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །གཟུགས་ནི་རང་མཚན་ཕན་ཚུན་སྣང་ནུས་པ། །དེ་མེད་ཕྱིར་ན་གཟུགས་གནས་དངོས་སྣང་མེད། །འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པར་བཤད་པ་ཡིན་གྱིས་གནས་ཁས་བླངས་པའང་མ་ཡིན་ལ། ཏིང་འཛིན་རྩེ་གཅིག་གི་ངང་དུ་རིག་པ་བརྟེན་པར་བཤད་པ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་གི་ལས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ཁ་དོག་དངོས་པོ་ལྟར་ཡོད་པ་སྒོ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ་འདོད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གནས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་རི་དང་། ཐང་དང་། ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་རེ་ཞིག་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་འདུག་གནས་སུ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་གྲགས་ལ། གཟུགས་ནི་ཡན་ལག་དང་། ཡན་ལག་གི་ཆ་ཤས་ཅན་འདུས་པར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་ནས་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་དེ་དག་ཁས་བླངས་པ་མེད་པས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་ལ་གཟུགས་དང་། གནས་རང་མཚན་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བརྟེན་པའི་ཆ་ལས་དེ་སྐད་བརྗོད་པས་འགྱུར་ན་ཐལ་བ་མཚུངས་པའི་རིགས་པས་ཀྱང་གནོད་དེ། སྒྲུབ་བྱེད་མགོ་སྙོམས་ཀྱི་རིགས་པ་དགོད་པ་ནི། བརྟེན་པར་བསྟན་པས་ཡོད་ན་མིང་བཞི་ཡི། །ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ནམ་མཁའི་གོ་རིམ་བསྟན་པས་དེར་འགྱུར་ ན། །གང་དུ་ཤི་སའང་དེ་དང་ཅིས་མི་མཚུངས། །ཁྱེད་ཅག་གི་ལུགས་ལའང་གཟུགས་ཡོད་པ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བརྟེན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་ཤི་བའི་ས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ལྷ་དེ་དག་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟེན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆར་གནས་པས། གཟུགས་དང་གནས་རང་མཚན་དུ་འདོད་པའང་ག་ལ་ཡིན། གང་དུ་ཤི་བ་ན་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བརྟེན་ཞེས་བསྟན་གྱི། ས་ཆ་དེར་རྟག་པར་གནས་སོ་ཞེས་མ་བཤད་པས་ཀྱང་དེ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁམས་གང་དུ་ཤི་བ་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཆ་རགས་པ་དང་དྭངས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས། འདུ་བྱེད། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེར་འདུས་པའི་རྟེན་ལ་སོ་སོ་རང་རང་གི་རིག་པའི་རྒྱུད་བརྟེན་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་དུ་བགྲོད་པའི་སྟོབས་དེས་ནམ་མཁའི་རིམ་པ་དེར་ངང་གིས་ཡ་རོལ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ལས་གོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན། དེས་ན་ཚུལ་འདི་རྒྱུད་སྡེར་རབ་ཏུ་བཤད། །ལེགས་བཤད་དམ་པའི་ཕུལ་དུ་འདི་ཟུངས་ཤིག །ཅེས་ལེགས་པར་གདམས་ཏེ། བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིད་བཞིན་མཆོག་གི་རྒྱུད་དང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མ་ལས་མཛད་པའི་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་འགྲེལ་དང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ བསྟན་པའི་སྲོག་ཤིང་ལས་གསལ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ནི། གཟུགས་མེད་པའི་རྣམ་དབྱེ་བསྟན་པ། དེ་ནས་གཟུགས་ཁམས་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །བསམ་གཏན་བཞི་དང་དགེ་བ་བཅུ་འབྲས་ཀྱིས། །འོད་ཀྱི་ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བརྟེན་ནས། །ཏིང་འཛིན་དགའ་བས་ཡུན་རིང་གནས་པ་ཡིན། །སྔོན་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། དགེ་བ་བཅུ་མ་ཉམས་པར་སྤྱད་པ་ལས། གནས་རིས་གང་དང་གང་དུ་དྭངས་པ་འོད་ཀྱི་ལུས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བཀྲེས་པ་དང་། སྐོམ་པ་དང་། ཚ་བ་དང་། གྲང་བ་དང་། ནད་དང་། འཚེ་བ་དང་། རྒས་པ་དང་། རྒུད་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་མི་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དགའ་བས་ཉིན་མཚན་གྱི་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་དུས་འདའ་བ་ཡོད་དོ། །འདི་ལ་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་དང་། ད་ལྟའི་གནས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཚུལ་བཞི་ལ་ལྟོས་ནས། བསམ་གཏན་རིགས་བཞིའི་ལྷ་རིགས་བཞིར་ཕྱེ་ལ། དེ་བཞི་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ
Chinese
已完毕。那也是因为没有粗重和光芒形态的身体，仅仅存在于觉知中。又因为没有游动作用的意之身，所以那个觉知也从不向外散发，而是专注地安住于内，并且是自明的。因为没有感受痛苦的身体，所以在唯一的禅定中安乐地安住。觉性依靠于禅定的状态，仅仅安住于觉知的层面，所以被称为如虚空般的身体。这是舍弃了暂时的痛苦而安乐地安住。这里是为了驳斥对如此所说之义产生颠倒错觉的方式。一些少闻之人会这样认为：无色界的天神不应依赖于虚空，因为所依赖之法是无色的。作为所依的虚空的区分是不合理的。无色没有处所，因为经中说没有处所。以及“无色死于何处，彼处乃有名四蕴住。”因此死于何处，那里就是唯一的处所，不应在色之外，如此臆想。 对此的回应是：如此已显示能依和所依的方式，并非认为无色有处所之色。处所是房屋、土地等等。色是自相、互相显现的能力。因为没有那些，所以没有色处所的实有显现。像这样，说是依赖于虚空，但并非承认了处所。只是在说觉性依赖于专注的禅定状态的层面上，才说是如虚空般的业，并非认为像是颜色事物一样存在，是五根的行境。而且，处所是外境的显现，山、平地、房屋等等，暂时作为能起作用的居住之处而著名。色是肢体和具有肢体部分聚集显现的，普遍著名并被认可的，因为这里没有承认那些，所以并非认为无色之神有色和处所的自相。如果因为依赖的层面而那样说就产生过失，那么以相同推理的理证也会造成损害。为了安立能立的等同理证：如果因为显示依赖而存在，那么名四蕴的蕴聚本身也会那样转变。如果因为显示虚空的次第而变成那样，那么死于何处也为何不和它一样呢？
English
It is finished. That is because there is no body of grossness and light, and it only exists in awareness. Also, because there is no body of mind that moves, that awareness does not emanate outwards, but dwells single-pointedly within and is self-luminous. Because there is no body that experiences suffering, it dwells happily in a single samadhi. Since awareness relies on the state of samadhi and only dwells on the level of awareness, it is called a body that appears like emptiness. This is abandoning temporary suffering and dwelling happily. Here, it is to refute the way of having inverted misconceptions about the meaning of what is said in this way. Some people with little learning think like this: the formless gods should not rely on space, because the dharma that is relied upon is formless. The distinction of space as the basis of reliance is unreasonable. Formless does not have a place, because it is said in the sutras that there is no place. And, "Where the formless dies, there the four aggregates of name abide." Therefore, where one dies, that is the only place, and it should not be outside of form, so they imagine. The response to this is: In this way, the way of the dependent and the relied upon has been shown, it is not that form is desired as a place for the formless. A place is a house, land, and so on. Form is self-character, the ability to appear mutually. Because there are none of those, there is no real appearance of a form-place. Like this, it is said to rely on space, but it is not admitting a place. It is only on the level of saying that awareness relies on the state of single-pointed samadhi that it is said to be a deed that appears like emptiness, it is not that it is thought to exist like a colored object, which is the object of the five senses. Moreover, a place is the appearance of the external environment, mountains, plains, houses, and so on, which are temporarily famous as a dwelling place that can function. Form is the limbs and the appearance of the aggregation of parts of limbs, which is commonly famous and recognized, because those are not admitted here, so it is not that the self-character of form and place is thought to be for the formless gods. If it becomes a fault because of saying it from the level of reliance, then the reasoning of equalizing consequences will also cause harm. In order to establish the reason of equality that establishes: If it exists because of showing reliance, then the aggregates of the four names themselves will also transform in that way. If it becomes that way because of showing the order of space, then why is where one dies not the same as it?
Chinese
也是不相同的。你们的宗派也必然承认有色，因为你们认为名蕴等四蕴是心的所依。也必然承认处所，因为你们认为无色之神存在于死亡的地方。因此，由于安住于所依和禅定之中，怎么会认为色和处所是自相呢？经中说死亡时名蕴等四蕴是心的所依，但并没有说常住于那个地方，因此它们并不在那里。因此，无论在哪个界死亡，即使没有粗细等色蕴的成分，但受、想、行、识的成分，各自依靠聚集于禅定中的所依，凭借禅定向上提升的力量，自然而然地安住在虚空的次第中，因为它们高于三界。原因：因此，这种方式在续部中被广泛阐述。请将这善说精华铭记于心！如此善加教诲。在《大布置如意宝续》、大学者无垢友所著的《摩尼宝鬘续释》以及大学者莲花生所著的《命脉》中都有明确的阐述。现在广泛阐述色界：阐述无色界的差别。之后，色界的自性是：以四禅和十善的果报，在光明的身体上，心识相续安住，以禅定的喜乐，长久安住。以前修持四禅、六度以及不退失地行持十善，无论在哪个层次，由清净的光明身和宫殿所组成的，就叫做色界。在那里，没有饥饿、干渴、寒冷、疾病、损害、衰老、衰败以及不具足自在的痛苦，而是以禅定的喜乐日夜不断地度过时光。虽然这其中有各种不同的差别，但根据以前的因和现在安住的四种禅定状态，可以分为四种禅定种姓的天神。这四种也是禅定的体性
English
are also not the same. Your school must also admit that there is form, because you believe that the four aggregates, such as the name aggregate, are the basis of mind. It must also admit the place, because you believe that the formless gods exist in the place of death. Therefore, since they abide in the support and in samadhi, how can you consider form and place to be self-characterized? It is stated in the scriptures that at the time of death, the four aggregates, such as the name aggregate, are the basis of mind, but it is not said that they always abide in that place, so they are not there. Therefore, no matter in which realm one dies, even if there are no coarse or subtle elements of the form aggregate, the elements of feeling, perception, volition, and consciousness, each relying on the basis gathered in samadhi, by the power of the samadhi rising upward, naturally abide in the order of space, because they are higher than the three realms. Reason: Therefore, this method is widely explained in the tantras. Please keep this essence of good speech in mind! Thus well advised. It is clearly explained in the Great Arrangement Wish-Fulfilling Jewel Tantra, the Mani Garland Tantra Commentary composed by the great scholar Vimalamitra, and the Lifeline taught by the great scholar Padmasambhava. Now, the form realm is widely explained: Explaining the distinctions of the formless realm. Then, the nature of the form realms is: Through the fruits of the four dhyanas and the ten virtues, on the body of light, the mind stream abides, and with the joy of samadhi, it abides for a long time. Previously practicing the four dhyanas, the six perfections, and practicing the ten virtues without decline, in whatever level, that which is composed of the pure body of light and the palace is called the form realm. There, there is no hunger, thirst, cold, disease, harm, old age, decay, and the suffering of not possessing freedom, but the days and nights are spent continuously with the joy of samadhi. Although there are various differences in this, according to the previous cause and the present state of abiding in the four states of samadhi, they can be divided into four types of gods of the four dhyana lineages. These four are also the nature of samadhi.