Tibetan
ལུས་མ་གྲུབ་ན་སྲོག་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྟེ་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་སྡིག་པའི་ལས་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་བྱར་མི་རུང་སྟེ། བུ་མོ་ཟླ་མཆོག་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ནོར་དང་མཛའ་བཤེས་དེ་བཞིན་ཕ་མ་དང་། །སྲོག་གི་སླད་དུའང་སྡིག་པ་མི་བགྱིད་དོ། །ཞེས་སོ། །འགལ་ བ་ནི་ལུང་རྒྱལ་བྱེད་ལས། རང་ལ་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ། །དེ་ནི་གཞན་ལའང་མི་བྱེད་དེ། །འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་འདོད་པས་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་མི་འཐད་པ། དཔེ་མ་གྲུབ་པ། རང་གཞུང་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ལའང་། ཀུན་ཏུ་ཡོད་མེད་དུ་ཐལ་བ། འབད་པ་རྒྱུན་ཆད་དུ་ཐལ་བ། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ། རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲར་མི་རུང་བ། སྨྲས་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན། ཡུལ་གཅིག་ན་ཡོད་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་དང་། དུས་གཅིག་ན་ཡོད་པ་ལྟར་དུས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། རྣམ་པ་བུམ་པར་ཡོད་པ་ལྟར་སྣམ་བུར་ཡང་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་རྟོག་པ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། ལྟོས་པ་ཚང་མ་ཚང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་ནི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་བུམ་པ་ཡུལ་དེར་བཞག་པ་དང་གཞན་དུ་བསལ་བ་ཡོད་པ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ངེས་ལས། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེ་འགའ་ཞིག །འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་སོ་ནམ་ལ་སོགས་པས་ལོ་ཐོག་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལ་རྒྱུ་སོ་ནམ་ལ་འབད་ཀྱང་སྟོན་ཐོག་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཁོ་ནར་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ཚེ་མཐའ་དག་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །འབྲས་འབྱུང་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་ས་བོན་ལ་སོགས་ནི། །བརྒྱ་ཕྲག་དག་གི་སྒོ་ནས་སྡུད་པར་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དུ་བ་མེ་ལས་བྱུང་བ་དང་། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་དང་། དབྱུ་གུ་བསྣུན་པ་ལས་རྔ་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཉིད་མཐོང་བས་ན། རྒྱུ་མེད་ཁེགས་པས་བརྩད་མི་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པའོ་ཞེས་སྨྲར་མི་རུང་སྟེ། ལྕེ་དང་རྐན་མ་ཕྲད་པ་ལས་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཚིག་མི་འབྱུང་བས་འདི་ནི་རང་ཚིག་གིས་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་ཏེ
Chinese
如果身体没有形成，生命怎么能形成呢？就像微尘一样。从世俗的角度来说，为了生命也不应该造恶业。在《胜月女经》中说：为了财产、朋友、父母，甚至为了生命，也不应该作恶。文中这样说。相违背的是在《隆国经》中说：对自己不相容的，也不要对别人做。这是佛法的总集，其他的要通过欲望来行事。文中这样说。驳斥事物无因有三种：道理上不合理，比喻不成立，与自宗相违背。第一种又分五种：成为处处皆有或处处皆无，努力成为徒劳，被现量所破，不能说成是无因，说了也变得没有意义。第一种，如果瓶子是无因的，那么在一个地方存在，就应该在所有地方都存在；在一个时间存在，就应该在任何时间都存在；在形式上，像存在于瓶子中一样，也应该存在于氆氇中，或者会变成没有分别，因为所有的依赖都没有差别。依赖于因缘是可以的，因为瓶子放在那里和移到别处是可以的。在《释量论》中说：因为无因不依赖于其他，所以会变成恒常存在或者不存在。事物有些是从依赖中产生的。文中这样说。第二种，为了通过耕作等来获得庄稼果实，所有的努力都会变成徒劳，因为没有原因。没有原因，即使努力耕作，也不会有秋收的果实。在《入行论》中说：如果某物仅仅由无因而生，那么一切事物都将永远从一切事物中产生。为了产生果实，这个世界也不会通过数百种方式来收集种子等。文中这样说。第三种，因为看到烟从火中产生，苗从种子中产生，敲击手杖产生鼓声，所以无因已经被驳斥了，不需要争论。第四种，不能说一切都是无因的，因为舌头和上颚不接触，就不会发出“无因”这个词，所以这也被自己的话所否定。第五种，说成是无因，会变得没有意义，因为……
English
If the body is not formed, how can life be formed? It is like a dust particle. In conventional terms, one should not commit evil deeds even for the sake of life. As it is said in the Sutra Requested by the Daughter Zla-mchog (Chandrashri): 'For the sake of wealth, friends, parents, and even for the sake of life, one should not commit evil deeds.' Thus it is said. What contradicts this is said in the Lung-gyal-che (Agama): 'What is not agreeable to oneself, one should not do to others. This is the collection of all dharmas. Others should be engaged with desire.' Thus it is said. There are three ways to refute the causelessness of things: it is unreasonable in meaning, the example is not established, and it contradicts one's own tenets. The first of these is further divided into five: it leads to being everywhere or nowhere, effort becomes futile, it is refuted by direct perception, it is impermissible to speak of causelessness, and speaking of it becomes meaningless. The first is that if a pot is causeless, then as it exists in one place, it should exist everywhere; as it exists at one time, it should exist at all times; and in form, as it exists in a pot, it should also exist in woolen cloth, or it would become without distinction, because all dependencies would be without difference. It is permissible to depend on conditions, because it is permissible for the pot to be placed there and removed elsewhere. In the Pramāṇavārttika (Commentary on Valid Cognition), it is said: 'Because the causeless does not depend on others, it will become either always existent or non-existent. Some things arise from dependence.' Thus it is said. The second is that all efforts to obtain crops and fruits through agriculture and so on would become futile, because there is no cause. Without a cause, even if one makes efforts in agriculture, the fruit of the autumn harvest will not occur. In the Bodhisattvacaryāvatāra (Guide to the Bodhisattva's Way of Life), it is said: 'If something arises solely from a cause, then everything will always arise from everything. For the sake of producing fruit, this world will not gather seeds and so on through hundreds of means.' Thus it is said. The third is that because it is seen that smoke arises from fire, sprouts arise from seeds, and the sound of a drum arises from striking a stick, causelessness has been refuted, and there is no need to argue. The fourth is that it is not permissible to say that everything is causeless, because the word 'causeless' does not arise without the tongue and palate touching, so this is also refuted by one's own words. The fifth is that speaking of causelessness becomes meaningless, because...
Tibetan
། ཚིག་གི་ཕ་རོལ་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ནི། ཉི་མར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཤར་འོང་བ་དང་། ཆུར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་ཐུར་དུ་འབབ་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་གཅིག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་མ་བསྐྱེད་ཆོས་འགལ་བས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ། །རྣོ་བ་དག་ལ་རྒྱུ་མེད་པ། །དེས་ན་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །ཞེས་ནི་ཁ་ཅིག་རབ་ཏུ་བརྗོད། །གང་ཞིག་སྐྱེ་ན་གང་སྐྱེ་བ། །གང་ཞིག་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་ནི་དེ་རྒྱུར་རབ་བསྟན་པ། །དེ་དག་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད། །ཅེས་སོ། །སྤྲིན་ཡང་ས་ཆུའི་རླངས་པ་རླུང་གིས་བཏེག་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ཆགས་ པའང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འཇིག་རྟེན་གཞན་ནས་རླུང་གིས་ཁྱེར་ནས་འདིར་འོངས་ཏེ་ཆེར་མཆེད་ནས་ཆར་དུ་བབ་པ་ལ་སོགས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་འགའ་ཞིག་སྲིད་དམ་ཅེ་ན། མི་སྲིད་དེ་དུ་བ་མེ་ལས་སྐྱེ་བར་ལྐོག་ན་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་སྐྱེའོ། །དེས་ན་སྐྱེས་དུས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁྲུལ་སྣང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་གཞུང་དང་འགལ་བ་ནི། རྒྱལ་བྱེད་ལས། འདིར་ནི་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་དག །ཆུད་ཟ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་སྤོང་མདུང་གི་བུ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ། དོན་མི་རིག་པར་ཐལ་བ། བློ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རང་རིག་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་། རང་རིག་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་ན། རང་མ་རིག་པ་ལས་ལོག་ཙམ་གྱིས་རང་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། རྣམ་ཤེས་བེམ་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །བེམ་མིན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིར་བདག་ཉིད་རིག་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་རང་མི་རིག་ན་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ ཐལ་ཏེ་ཤེས་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཤེས་པ་དེས་ཡུལ་གཏན་མི་རིག་པར་ཐལ་ཏེ་རང་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བུམ་པ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ལ་མིག་ཤེས་ཉིད
Chinese
因为不能在语言之外产生证悟。譬喻不成立是，太阳产生的因就是从太阳升起，水产生的因就是向下流淌得以成立。因为在一个事物上，部分不可能既是生者又是能生者。因为观察一个因，生与不生是相违的，所以会变成不同的事物。《释量论》中说：“如荆棘等，锐利者无因，故彼等成无因。”有些人这样说。“何者生，即何所生，何者变，即所变。彼是彼之因，彼等亦于彼。”云也是土地水汽被风吹起。世界的形成也是从其他世界被风吹来的云等原因，来到这里蔓延开来，变成下雨等等。一切都是由共同的业因所成就的。《俱舍论》中说：“业生种种世间。”如果问有没有未见过的无因的事物？没有，因为烟从火中产生，虽然隐藏，但果明显，所以一切事物都从因产生。因此，出生时的所有因果也像错觉梦境一样，如果分析，就会知道没有自性。与自宗相违的是，《律经》中说：“此处善与非善，自己所造之业，不会白白浪费，因此舍弃罪恶，持矛之子。”这样说的缘故。以知识遮破自无明有三：成为非知识的过失，成为不识对境的过失，成为错乱的过失。第一个是自识是知识的自性，也是自识知识的处境，所以，仅仅从自无明中返回就会变成自识。《中观庄严论》中说：“从识蕴的自性中，返回而生起，凡不是蕴的自性，此即称为自性明。”因此，如果自不识，就会成为连知识都不是的过失，因为脱离了知识的遍及。第二个是，知识会成为完全不识对境的过失，因为不识自己。也就是说，瓶子由眼识成立，而眼识本身
English
Because enlightenment cannot be generated beyond language. The example is not established because the cause of the sun's rising is from the sun itself, and the cause of water's flowing downward is established from the water itself. Because in one entity, a part cannot be both the generator and the generated. Because when observing one cause, being generated and not being generated are contradictory, so it will become different entities. The Pramāṇavārttika states: "Like thorns, etc., sharpness is without cause, so they become without cause." Some say this. "Whatever is born, is what is born, whatever changes, is what is changed. That is the cause of that, those are also in that." Clouds are also water vapor from the earth carried by the wind. The formation of the world is also from the causes of clouds, etc., carried by the wind from other worlds, coming here and spreading, becoming rain, etc. Everything is accomplished by the common cause of karma. The Abhidharmakośa states: "Karma generates various worlds." If asked whether there are unseen causeless things? No, because smoke arises from fire, although hidden, the result is obvious, so all things arise from causes. Therefore, all cause and effect at the time of birth are like illusions and dreams, and if analyzed, it will be known that they have no self-nature. Contradictory to one's own doctrine is what the Vinaya Sutra states: "Here, good and non-good, the karma created by oneself, will not be wasted, therefore abandon evil, son of the spear." This is why. There are three ways to refute self-ignorance with knowledge: the fault of becoming non-knowledge, the fault of not recognizing the object, and the fault of becoming confused. The first is that self-awareness is the nature of knowledge, and it is also the state of self-awareness knowledge, so merely returning from self-ignorance will become self-awareness. The Madhyamakālaṃkāra states: "From the nature of consciousness aggregate, turning back arises, whatever is not the nature of the aggregate, that is called self-nature clarity here." Therefore, if one does not recognize oneself, it will become the fault of not even being knowledge, because it is separated from the pervasiveness of knowledge. The second is that knowledge will become the fault of completely not recognizing the object, because it does not recognize itself. That is to say, the vase is established by eye consciousness, and the eye consciousness itself