Tibetan
་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསུང་དེ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཡང། བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ པའི་ཐུགས་རྗེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གསུང་གི་བྱིན་རླབས་ཅིར་ཡང་མི་འགག་པ་ནི་རིག་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་གསུང་ངོ་། །འགྲོ་དོན་སྣ་ཚོགས་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་སོ་སོར་བརྡའི་དོན་དུས་གཅིག་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་བརྗོད་པ་ཚིག་གི་གསུང་ངོ་། །གསུང་ལྔ་ཡང་མ་འགག་པར་གསལ་བའི་དུས་ཉིད་ནའང་རང་བཞིན་ལས་གཡོས་པ་མེད་པར་གསུང་གི་མཆོག་དེ་ནི་དབྱེར་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་གསུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་ཚིག་ཏུ་མ་བརྗོད་པར་གསལ་བར་གོ་བ་ལ་སོགས་པའི་གསུང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་སྒྲའི་ཕྱེ་བྲག་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གྲགས་ཀྱང་དཔེར་ན་བྲག་གིས་མ་སྨྲས་བཞིན་དུ་བྲག་ཆའི་སྒྲ་སྐ་གོ་བ་ལ་སོགས་པ་ངག་གིས་ཇི་ལྟ་བརྗོད་པ་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུང་གི་རྣམ་གྲངས་ལྔ་བྱུང་ཡང། འདིར་ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་དོན་གྱི་གསུང་དང། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་གསུང་དང། རྡོ་རྗེའི་གསུང་དུ་ངོས་བཟུང་ན་འཐད་པར་སེམས་སོ། །དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ལྔ་པ་ཆོས་སྐུས་འདུལ་བའི་དུས་ནི། སྔ་མ་དང། ཕྱི་མ་དང། ད་ལྟར་གསུམ་བྱ་བ་མེད་དེ་དུས་གསུམ་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ལས། དེ་ཡང་མདོ་བཅུ་ལས། སྔ་མ་ཕྱི་མ་ད་ལྟར་གསུམ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་དོན་འདིས་བསྟན། །དུས་གསུམ་མེད་དེ་ཁྱད་པར་གཅིག །ཀུན་བཟང་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཐུགས་ལ། །སྔ་མ་མི་འགག་ཕྱི་མི་འགྲིབ། །ཅེས་པས། དོན་གྱི་དུས། དུས་གསུམ་རིགས་མེད་ཡིན་གྱི། གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བའི་དུས་ནི། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་དུས་སོ། །སྡུད་པ་པོ་ནི། དོན་གྱི་སྡུད་པ་པོའོ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་ཆོས་རྣམས་ངང་གིས་བསྡུ་བའོ། །གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་ནི། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དང། དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་ཏེ། དེ་ཡང་བསྟན་པ་དེ་དག་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་བསྡུས་ཏེ། དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་བློ་ལ་སྣང་བར་བྱས་ནི་དོན་གྱི་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས་ཚིག་དང་ཡི་གེར་བཏབ་སྟེ། པོ་ཏི་དང་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་ཏེ་ལེགས་པར་བཀོད་པ་ནི་ཚིག་བསྡུད་པ་པོའོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྐུ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལོངས་སྐུའི་བསྟན་པ་ལ་ཡང། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔའམ། ངེས་པ་ལྔ་སྟེ། གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། བསྟན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དང་པོ་གནས་སམ་ཞིང་ཁམས་ནི། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། སྤྱིར་ཡང་ཆོས་རྣམས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་ཏེ། །ཆིས་ཉིད་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་ཁམས་དང་མཚུངས། །ཆོས་ཉིད་རྣམས་པར་དག་པའི་ངང་ཉིད་ལས། །ཆོས་ཅན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་རླབས་དང། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་མཐུན་ལས་དབང་གིས། གདུལ་བྱ་གཉེན་པོའི་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱུང། །དེ་ཡང་དག་དང་མ་དག་གཉིས་སུ་སྣང། །དེ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །རྒྱ་ཆེ་གྲངས་མང་མཐའ་ཡས་བསམ་མི་ཁྱབ། །བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལངས་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་པས། དག་པའི་སྲིད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་གནས་བསྟན་པ། །འཇིག་རྟེན་མཚན་མ་ཀུན་གྱི་སྟེང་གྱུར་པ། གནས་ཀྱི་འོག་མིན་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་ཡི། གཞལ་ཡང་ཁང་དེ་གནས་ཀྱི་འོག་མིན་བཤད། །ཅེས་དང། བཤད་རྒྱུད་ལས། སྟོན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་གནས་བསྟན་པ། །འོག་མིན་འོག་མིན་གནས་འོག་མིན། །རིན་ཆེན་གཞལ་ཡས་བཀོད་པ་ན། །རིན་ཆེན་ཁང་བུ་བརྩེགས་གནས་སོ། །ཞེས་པས། སྤྱིར་འོག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོང་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་ཞིག་ལ་བྱ་སྟེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་ན། འོག་མིན་ལ་རྣམ་གྲངས་བདུན་ནམ་གསུམ་དུ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ། རང་རིག་པའི་གོང་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་ནི་རིག་པའི་འོག་མིན། གཉིས་པ། དོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གོང་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་ནི་དོན་གྱི་འོག་མིན། གསུམ་པ། ལྟ་རྟོག་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གོང་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་འོག་མིན། བཞི་པ། ཡུལ་གྱི་མཁའི་བདེ་བ་གོང་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་ནི་གསང་བའི་འོག་མིན། ལྔ་པ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ནི་གྲངས་ཀྱི་འོག་མིན། དྲུག་པ། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ནི། འཇིག རྟེན་གནས་ཀྱི་འོག་མིན། བདུན་པ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་འོག་མིན་དང་བཅས་བདུན་ནོ། །ཡང་འོག་མིན་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་ནི། དོན་གྱི་འོག་མིན། རྟགས་ཀྱི་འོག་མིན། འོག་མིན་ཆེན་པོའོ། །དོན་གྱི་འོག་མིན་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། སྤྱིར་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་གནས་སོ། །རྟད་ས་ཀྱི་འོག་མིན་ནི། གནས་ཀྱི་འོག་མིན་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བཞུ
Chinese
智慧明觉之语，虽离戏论，然以大悲遍及一切，以慈悲诸法与音声皆于法性中任运成就之语加持，任何亦不间断，乃明觉加持之语。为利乐有情，随顺所化众生之意乐，各别以手势之义同时清晰显现，乃化身所说词句之语。五语亦不间断显现之时，亦不离自性，语之胜者乃无别金刚语。如是未以言词宣说，而于明了通达等语之门中，有情众生之利益，亦不离如是之自性，音声之差别虽显现种种不同，譬如岩石虽未言说，然岩石之声亦可听闻，如是语所言说般而生起。如是虽有五种语之类别，然此处若认定为法身无生义之语，与加持之语，及金刚语，则觉合理。圆满之时，第五法身调伏之时乃，前时与后时及现在三者无有作为，故示现为三时，彼亦于十经中云：前时后时与现在，无有差别此义示，无有三时差别一，普贤智慧胜意中，前时不断后不减。如是说。 义之时，三时无有体性，然于所化前显现之时乃，具足五种圆满之之时也。结集者乃，义之结集者也。自明智慧法身中，诸法自然摄集也。于所化前显现者乃，心勇士金刚与，喜金刚等，彼等之教法心勇士金刚摄集，于义现观之次第于心中显现乃义之结集者，彼者喜金刚以词句文字书写，书于书本及书页中，善为安置乃词之结集者也。二者报身之教法，二者报身之教法亦，五种圆满或五种决定乃，处所圆满，导师圆满，眷属圆
English
The speech of wisdom and awareness, although free from elaboration, yet with great love pervading all, with compassion, all phenomena and sounds are spontaneously accomplished in the nature of reality, the blessing of speech is uninterrupted in any way, it is the speech of the blessing of awareness. In order to benefit sentient beings, in accordance with the inclinations of those to be tamed, the meaning of each gesture is clearly shown simultaneously, it is the speech of the words spoken by the incarnate body. Even when the five speeches are uninterruptedly clear, they do not move from their own nature, the supreme of speech is the indivisible vajra speech. Likewise, without being expressed in words, through the door of speech such as clear understanding, the benefit of sentient beings also does not move from such a nature, although the differences in sound appear in various ways, just as a rock does not speak, but the sound of a rock can be heard, just as speech arises as it is spoken. Thus, although there are five categories of speech, here, if we recognize it as the speech of the unborn meaning of the Dharmakaya, and the speech of blessing, and the vajra speech, it seems reasonable. The perfect time, the fifth time of taming by the Dharmakaya is, the former time and the latter time and the present three have no action, so it is shown as the three times, it is also said in the ten sutras: The former time, the latter time and the present, there is no difference, this meaning shows, there is no difference in the three times, in the supreme mind of Samantabhadra wisdom, the former is not interrupted, the latter is not reduced. Thus it is said. The time of meaning, the three times have no essence, but when it appears before those to be tamed, it is the time of possessing the five perfections. The collector is, the collector of meaning. In the self-aware wisdom Dharmakaya, all phenomena are naturally collected. What appears before those to be tamed is, the heart hero Vajra and, Joyful Vajra and so on, those teachings are collected by the heart hero Vajra, the order of the meaning of realization appears in the mind is the collector of meaning, that Joyful Vajra wrote in words and letters, wrote in books and pages, well arranged is the collector of words. The teachings of the second Sambhogakaya, the teachings of the second Sambhogakaya also, the five perfections or the five certainties are, the perfect place, the perfect teacher, the retinue
Chinese
圆满具足，教法圆满具足，时轮圆满具足。处所圆满具足。首先是处所或刹土。《华严经》中说：总的来说，诸法不生不灭，其自性与虚空空性之界相同。从法性完全清净的自性中，法相缘起之特征，如幻如化不可思议。 善逝的慈悲加持，以及众生共同的业力，为了调伏所化而显现为对治之方式，由此产生了外内情器二种显现。其中又显现为清净与不清净二者。其中，十方的情器世界，广大众多无边无尽不可思议，言语无法表达，是佛的行境。因此，清净的处所是报身佛的处所。超越一切世间相，处所之色究竟天，楼阁重叠，彼楼阁即是处所之色究竟天。又，《续释》中说：导师所证报身之处所，色究竟天，色究竟天，处所色究竟天。珍宝严饰的宫殿中，珍宝楼阁重叠之处所。因此，总的来说，所谓色究竟天，是指没有任何事物可以超越其上。具体来说，色究竟天有七种或三种分类。第一，自明智之上的任何事物都无法超越，是为明智之色究竟天。第二，意义法性之上的任何事物都无法超越，是为意义之色究竟天。第三，见修行无二之上的任何事物都无法超越，是为证悟之色究竟天。第四，境之空乐之上的任何事物都无法超越，是为秘密之色究竟天。第五，非有非无之生处是数量之色究竟天。第六，色界之顶端是世间处所之色究竟天。第七，具有大受用之色究竟天，以上是七种。又，色究竟天有三种说法：意义之色究竟天，表相之色究竟天，以及大色究竟天。意义之色究竟天，是指法界远离一切戏论之相，超越思维之境，普遍周遍一切，是法身之处所。表相之色究竟天，是指处所之色究竟天，导师报身佛所居之处。
English
Perfectly complete, the doctrine is perfectly complete, the times are perfectly complete. The place is perfectly complete. First, the place or realm. From the Avatamsaka Sutra: In general, all dharmas are neither produced nor destroyed, their nature is the same as the realm of emptiness of space. From the nature of dharmas, the nature of complete purity, the characteristics of dependent origination of dharmas are like illusions, inconceivable. The blessings of the compassion of the Sugata, and the common karma of sentient beings, appear as remedies to tame the tamable, from which arise the two appearances of outer and inner containers and contents. Among them, there appear to be two: pure and impure. Among them, the container world of the ten directions is vast, numerous, boundless, inconceivable, and cannot be expressed in words, it is the realm of the Buddhas. Therefore, the pure realm is the place of the Sambhogakaya. Surpassing all worldly signs, the Akanishta of the place, with its stacked pavilions, that pavilion is said to be the Akanishta of the place. Also, from the Explanatory Tantra: The place where the teacher attains the Sambhogakaya, Akanishta, Akanishta, the place Akanishta. In the palace adorned with jewels, the place of stacked jewel pavilions. Therefore, in general, the so-called Akanishta refers to something that cannot be surpassed by anything above it. Specifically, Akanishta is said to have seven or three categories. First, that which cannot be surpassed by anything above self-awareness is the Akanishta of awareness. Second, that which cannot be surpassed by anything above the nature of meaning is the Akanishta of meaning. Third, that which cannot be surpassed by anything above the non-duality of view and practice is the Akanishta of realization. Fourth, that which cannot be surpassed by anything above the bliss of space of objects is the secret Akanishta. Fifth, the birthplace of neither existence nor non-existence is the Akanishta of number. Sixth, the summit of the form realm is the Akanishta of the worldly place. Seventh, the Akanishta with great enjoyment, these are the seven. Also, Akanishta is said to have three aspects: the Akanishta of meaning, the Akanishta of signs, and the great Akanishta. The Akanishta of meaning refers to the Dharmadhatu, which is free from all conceptual elaborations, transcends the realm of thought, is universally pervasive, and is the place of the Dharmakaya. The Akanishta of signs refers to the Akanishta of place, the place where the teacher, the Sambhogakaya Buddha, resides.