Tibetan
ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལན་སྨྲས་པ། སེམས་མེད་པ་དང་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱུང་བའོ། །སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་སངས་པས་སངས་རྒྱས་ཁྱད་པར་○ཕབྱས་པ་བདེན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ད་དུང་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་ངེས་པས་བདེན་པོ་དངོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། དག་བྱར་སངས་ཀྱང་སངས་པའི་དག་བྱ་དེ་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཐུན་མོང་གི་ལུང༌། དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུང༌། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་ཀྱང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལྔ་དག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་འགྱུར་བཤད་དེ། སེམས་དངོས་ལས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་ན། དག་བྱ་དང་གནས་གྱུར་དོན་མེད་དོ། །བླ་ན་མེད་པའི་ལུང༌། རིག་པ་རང་ཤར་གྱི་རྒྱུད་ལེའུ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དྲུག་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་སུན་དབྱུང་བའི་ལེའུ་ལས། ལ་ལ་དག་གི་འདོད་པ་ནི། །སེམས་ལ་འབྲས་བུ་ཚོལ་བར་འདོད། །དེ་ལ་ལྡོག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅི་ཙམ་ལགས། །དྲིས་ལན་རྒྱས་པར་བཏབ་པ་ནི། །སེམས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འོ་ན་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི། །དྲིས་ལན་རྒྱས་པར་གདབ་པ་ནི། །སེམས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་གཟུང་འཛིན་ག་ལ་ཡོད། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་བཞིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ལྡོག་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ། །སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་ཡོད་དམ་མེད། །དྲིས་ལན་རྒྱས་པར་གདབ་པ་ནི། །སེམས་ལ་གཟུང་དང་འཛིན་ཡོད་ཀྱང༌། །ཆོས་ཉིད་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ལྡོག་པ་ཡང་སྨྲས་པ། །གང་གི་དམ་བཅའ་ཉམས་པར་འགྱུར། །སེམས་དང་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་བྱུང་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་འབད་པས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དྲིས་ལན་བཟློག་སྟེ་སྨྲས་པ་ནི། །གལ་ཏེ་སེམས་མེད་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྙེད་དམ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་ལ་དྲིས་ལན་རྒྱས་བཏབ་པ། །སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འཚོལ་ཏེ། །སེམས་ལས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་སྡུད་པ་ཡིན། །འཛིན་པ་ཡུལ་ལ་འགྱུ་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན། །སེམས་ནི་སྤང་བའི་རིམ་པ་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་སེམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་དེ་ལས་གྱེས་པ་ཡིན། །འདྲ་གཞི་དག་ལས་གོལ་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་དྲི་མ་ཅན་དུ་བསྟན། །ཅི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་བྱ་སྒྲོ་ལྟ་བུ་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་སེམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་བཟློག་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སེམས་ཉིད་འདོད། །དེ་ནས་དྲིས་ལན་རྒྱས་གནང་བ། །སེམས་ལ་འབྲས་བུ་མི་འདོད་དེ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །འོ་ན་རིག་པ་འདི་ཉིད་ལ། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དུ་དང་ལྡན། །དེ་ནས་དྲིས་ལན་འདི་ལྟར་བྱ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ནི། །སྟོང་དང་གསལ་དང་ཁྱབ་པ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །རིག་པ་ལ་གཞི་བྱེད་ལམ་བྱེད་འབྲས་བུ་བྱེད་ན། རིག་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མཚན་མར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་པ་དང་གསལ་བ་དང་འཛིན་ཞེན་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཤེས་རིག་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཡོད། །ཅི་ཕྱིར་གསལ་བར་ཡོད་གྱུར་ན། །མཚན་མ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རམ། །ཅི་ཕྱིར་གསལ་བས་མཛེས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་དྲིས་ལན་འདི་ལྟར་བྱ། །མཚན་མ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན། །གསལ་ཡང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའོ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་འདོད་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གནད་ཉིད་ནི། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་རྟོག་ལ། །ངོ་བོ་འཇུག་ཅིང་ཁྱབ་པ་སྟེ། །དྲན་བསམ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་མའོ། །དབྱེ་བ་དག་དང་མ་དག་པའོ། །ངེས་ཚིག་བསམས་པས་དྲན་ཡུལ་བསྐྱེད། །གང་ལ་སེམས་དང་གང་གིས་སེམས། །གང་སེམས་པ་དང་གང་ཕྱིར་སེམས། །ཞེས་གསུངས་པས། འདི་ལ་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ། སོ་སོའི་དོན་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཟུང་འཛིན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་མ་རིག་པ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཡོད་པ། ངེས་ཚིག་ནི། གཟུང་འཛིན་དུ་སྐྱེས་པས་○ཕཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་སེམས་པས་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་ལ་ཆགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ནོ༑ ༑འདོད་པ་ན་ཀུན་རྟོག་རགས་པའོ། །དབྱེ་ན། དག་པ་དང་མ་དག་པ་གཉིས་སོ༑ ༑དག་པ་ལ་སེམས་ཉིད་དག་པ་དང༌། སེམས་དག་པ་གཉིས་ལས། སེམས་ཉིད་དག་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་དང་དངོས་པོ་མཚན་མར་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་སྟེ། སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་
Chinese
如果问为什么呢？回答说：不是因为有心或无心而成就佛果，而是因为法身智慧的有无才导致如此。即使承认通过消除心的迷惑而使成佛有所不同，但仍然不能确定是自性任运成就的佛，因此也不是真实的。即使净化所要净化的，但所净化的那个净化物并不是佛，所以佛不是从心中产生的。这里也有经文的妨害，共同的经文，《入中论》中也说：心止息者，以身示现。还有，不共的经文，《金刚顶经》中也说：五种识蕴清净即是五智的自性。等等，都说的是转依。如果从心本身成就佛果，那么净化和转依就没有意义了。无上的经文，《智慧自生续》第八十六品，驳斥一切论敌的章节中说：有些人认为，在心中寻求果实。对此有反驳如下：心的本体是什么？详细的回答是：因为心没有本体。那么心的特征是什么？详细的回答是：因为心没有本体。法性怎么会有能取所取呢？比如虚空的特征一样，因为没有能取和所取。对此说了反驳之词：心有能取所取吗？详细的回答是：心有能取和所取，但法性没有能取所取。对此也说了反驳：谁的誓言会破灭？因为心和法性是一体的。如果心中产生了能取所取，那么努力也无法获得佛果，因为心有能取所取。反过来说：如果无心就是佛，你得到了吗？因为什么？对此详细的回答是：不在心中寻求果实，因为从心中产生各种各样的事物。心是收集习气的地方，因为执着在对境上游动。心是轮回的根本，心是舍弃的次第，为什么因为心中存在。心是迷惑的根本，一切都由此而生。
English
If asked why, the answer is: Buddhahood is not attained because of having or not having mind, but because of the presence or absence of the Dharmakaya's wisdom. Even if it is acknowledged that becoming a Buddha is different by eliminating the delusion of the mind, it is still not certain that it is the spontaneously accomplished Buddha of the ground, so it is not truly real. Even if what is to be purified is purified, that purified thing is not the Buddha, so the Buddha does not arise from the mind. Here, there is also the harm of scriptures. The common scripture, in the Madhyamakavatara, also says: 'When the mind ceases, it is manifested by the body.' Also, the uncommon scripture, in the Vajrasekhara Sutra, also says: 'The purification of the five aggregates of consciousness is the nature of the five wisdoms.' And so on, all speak of transformation. If Buddhahood is accomplished from the mind itself, then purification and transformation are meaningless. The unsurpassed scripture, in the eighty-sixth chapter of the Rigpa Rangshar Tantra, the chapter refuting all opponents, says: 'Some desire to seek the fruit in the mind.' To this there is a refutation as follows: 'What is the substance of the mind?' The detailed answer is: 'Because the mind has no substance.' 'Then what is the characteristic of the mind?' The detailed answer is: 'Because the mind has no substance.' 'How can Dharma-nature have grasping and grasped?' 'Like the characteristic of space, because there is no grasping and grasped.' To this, a word of refutation is spoken: 'Does the mind have grasping and grasped, or not?' The detailed answer is: 'The mind has grasping and grasped, but Dharma-nature has no grasping and grasped.' To this, a refutation is also spoken: 'Whose vow will be broken?' 'Because the mind and Dharma-nature are one.' 'If grasping and grasped arise in the mind, then Buddhahood will not be attained by effort, because the mind has grasping and grasped.' Reversing the answer, it is said: 'If no-mind is Buddhahood, have you attained it? Because of what?' To this, the detailed answer is given: 'Do not seek the fruit in the mind, because various things arise from the mind.' 'The mind is the place where habits are collected, because attachment moves towards objects.' 'The mind is the root of samsara, the mind is the order of abandonment, why? Because it exists in the mind.' 'The mind is the root of delusion, all arise from it.'
Chinese
因为偏离了根本的基础，所以说心是具有染污的。因为有分别念，所以心就像鸟毛一样。因为没有心念。」「然后说了相反的话。」「那么，你认为心性是什么样的呢？」然后详细地回答说：「心不想要果，因为有明觉的智慧。那么，这个明觉本身，具有多少种相状呢？」然后这样回答：「明觉的智慧的相状是，空、明、遍。」这样说。如果明觉有基础、道路、果实的作用，那么，明觉本身不会变成事物和相状吗？不会变成，因为是空性、光明，没有任何执着。又从那里面说：「知识明觉本身是光明的。」为什么是光明的呢？不会变成具有相状吗？为什么光明是美丽的呢？对此这样回答：「不会变成具有相状，因为对它没有贪着。这也应该这样理解。例如像太阳的轮廓一样，光明却没有偏向任何一方。为什么呢？因为没有希求。」这样说。第二，详细解释各自的自性，分为两种：详细解释心和智慧的自性。第一种是：《中观根本慧论》中说：「心和智慧的关键是，心被称为错乱的分别，本质是进入和遍布，是记忆和思考的基础，分类是清净和不清净。定义是思考产生记忆的对象。什么用心，用什么心，心是什么，为什么心。」因此，这里有本质、定义、分类、各自的意义四种。第一，本质是：所境和能境产生执着的知识，存在于无明遍布的地方。定义是：因为产生执着，所以心被称为境和有境。前面两种心也是专注于一境的禅定的执着。想要的是粗大的分别念。分类是：清净和不清净两种。清净分为心性清净和心清净两种。心性清净是：心和心所及事物执着于相状的空性法性，即如是性各自的明觉，如同罗睺罗用母亲……
English
Because it deviates from the fundamental basis, it is said that the mind is defiled. Because there are discriminations, the mind is like a bird's feather. Because there is no mind." "Then, the opposite words were spoken." "Then, what do you consider the nature of mind to be?" Then, a detailed answer was given: "The mind does not desire fruit, because there is the wisdom of awareness. Then, this awareness itself, how many characteristics does it have?" Then, answer like this: "The characteristics of the wisdom of awareness are emptiness, clarity, and pervasiveness." It is said. If awareness has the function of basis, path, and fruit, then, will that awareness itself not become an object and a characteristic? It will not become, because it is emptiness, clarity, and there is no grasping. Again, from that it says: "Knowledge awareness itself is clear." Why is it clear? Will it not become characterized? Why is clarity beautiful? To this, answer like this: "It will not become characterized, because there is no attachment to it. This should also be understood in this way. For example, like the disc of the sun, it is clear but does not fall to any side. Why? Because there is no desire." It is said. Second, the detailed explanation of the respective nature is divided into two: the detailed explanation of the nature of mind and wisdom. The first is: In the *Mūlamadhyamakakārikā*, it is said: "The essence of mind and wisdom is that mind is called confused discrimination, its essence is entering and pervading, it is the basis of memory and thought, its classification is pure and impure. The definition is that thought generates the object of memory. What uses the mind, what uses the mind, what is the mind, and why the mind." Therefore, here there are four: essence, definition, classification, and respective meaning. First, the essence is: the knowledge that arises as object and subject, grasping, which exists in the pervasiveness of ignorance. The definition is: because grasping arises, the mind is called object and subject. The previous two minds are also grasping of samadhi focused on one point. What is desired is coarse discrimination. The classification is: two types, pure and impure. Pure is divided into the purity of mind nature and the purity of mind. The purity of mind nature is: the emptiness of mind, mental events, and objects grasping at characteristics, the suchness, the self-awareness of each, like Rāhula using the mother...