Tibetan
བཀོད་ལས། སྐུ་གཅིག་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྣང༌། །སྐུ་གཅིག་འགྲོ་དོན་མཐར་ཕྱིན་པ། །སྐུ་གཅིག་སྣང་བ་ཀུན་ཏུ་སྟོན། །སྐུ་གཅིག་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །བསམ་གཏན་སྙིང་པོ་ཚིག་ལས་འདས། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ་ཉིད་གསལ། །ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཆོད་གཉིས་སྣང་བྲལ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་སྐུ་དོན་མི་འགྲུབ། །མཐའ་གཉིས་མི་གནས་རང་གསལ་ཆེ། །ཕྱག་རྒྱའི་རྡོ་རྗེ་འགྱུར་བ་མེད། །མི་བསྐྱོད་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བྱུང་བའི། །ཡང་དག་གཞུང་ཉིད་རབ་བརྟན་སྐུ། །ཐིག་ལེ་སྣ་ཚོགས་སྐུ་ཡི་དབྱིག །མཚོན་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་སྐུ་གསུམ་རྫོགས། །བྱ་བྱེད་མེད་པས་དབྱིངས་དང་ལྡན། །གཅིག་ལས་མི་གཡོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གཉིས་སུ་མ་ཡིན་རང་སྣང་ཡུལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ལས་འདས། །འཛིན་པའི་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས། །དཀྱིལ་འཁོར་རྡོ་རྗེ་ཡིད་བཞིན་གཏེར། །མཐའ་ལ་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་ངང༌། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་སངས། །བྱས་པས་མ་བྱུང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །བཟུང་བས་མི་ཟིན་ཆུ་ཟླ་འདྲ། །ཐུགས་རྗེ་ཐབས་ལ་རང་སྣང་བས། །ཉི་མ་དང་ནི་ཟེར་བཞིན་དུ། །ཤེས་རབ་རྩལ་གྱིས་རབ་གནས་པས། །དོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་མཐའ་ཡས། །སྐུ་ཡི་སེམས་ཉིད་སྟོང་བདག་མེད། །ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་སྐྱེ་འཇིག་བྲལ། །བསམ་འདས་ཆོས་ཉིད་ཞི་བ་སྟཻ། །སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཞིང་དུ་གྲོལ། །རང་བྱུང་སྐུ་ཉིད་རྣམ་པར་དག །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས། །རིག་པའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་ཀུན་ལ་ཡོད་ཀྱང་སྐལ་བ་ཅན་འགའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་ནི། ལྷུན་མཉམ་མི་གཡོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་གདུང༌། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཆོག་རབ་འབྱམས་འདི། །ཚིག་གིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀློང་རྡོལ་སོ་སོ་རང་རིག་ཡུལ། །བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །མཚོན་དང་མི་མཚོན་མེད་པར་ཐག་བཅད་དེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་རྙེད་པས། །བྱིང་རྒོད་རྣམ་རྟོག་དགྲ་བོ་བསད་མ་དགོས། །རིག་པའི་རང་ངོ་ལྟ་སྒོམ་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་གདུང་སྟེ། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཚོན་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ནི། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོ་ལས། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བསམ་དང་བརྗོད་པས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ
Chinese
如是安立：一身体显现于一切有情。一身体圆满成办一切利益。一身体普遍示现一切显现。一身体不住于边际。金刚心之智慧身。禅定心之超越言词。现前菩提之身自性明。智慧一决断，离于二取之显现。金刚持身不成就义。不住二边，自性大光明。手印金刚无有变异。从不动佛坛城所生之。真实正道极坚固之身。明点种种是身体之界。具相坛城圆满三身。无有作为，故与法界相应。不离于一，法身。非为二元，自显现之境。超越胜义世俗二谛。完全舍弃能执之二边。坛城金刚如意宝。不移于边，平等之状态。清净迷乱二者之分别念。非由造作所生之法身。不可执取，如水中之月。以大悲方便自显现故。如太阳及其光芒般。以智慧之力善安住故。意义之坛城显现无边。身体之心性空无我。智慧蕴聚离生灭。超思法性寂灭性。解脱于无量光佛刹。自生身自性清净。从空性之誓言中。于明觉之境中显现。如是说。如是之法界虽于一切处皆有，然于具缘者之境中开示者为：本然平等不动金刚心之传承。此无有聚散之殊胜法界极广大。非为言词所能诠释之行境。智慧藏开显，各别自证之境。瑜伽士远离思议言语戏论。决定不以言词诠释或不诠释。未寻得禅修及所修之事。故不需杀死沉没与高扬之分别念敌。明觉之自性，超越见修勤作，乃金刚心之传承。无有聚散，超越言语诠释之法界自性。乃各别自证智慧之境，而非思议言语戏论之境。于《稀有王经》中云：不可思议之法性菩提心。不能以思议言语而决定。如是说。于《金刚断经》中云：法性非为所知
English
Thus established: One body appears to all sentient beings. One body perfectly accomplishes all benefits. One body universally manifests all appearances. One body does not abide at the extremes. The wisdom body of the Vajra Heart. The meditation heart transcends words. The body of manifest enlightenment is self-luminous. Wisdom is decisive, free from dualistic appearances. The body of Vajradhara does not accomplish meaning. Not abiding in the two extremes, great self-luminous clarity. The hand-seal vajra is without change. Born from the mandala of Akshobhya. The true and correct path is a very stable body. Various bindus are the elements of the body. The mandala with symbols completes the three bodies. Without action, it is endowed with the sphere. Unmoving from the one, the Dharmakaya. Not dualistic, the realm of self-appearance. Transcending the two truths, ultimate and relative. Completely abandoning the two extremes of grasping. The mandala vajra is a wish-fulfilling treasure. Unmoving at the edge, in a state of equanimity. Clearing away the thoughts of straying and obscuration. The Dharmakaya is not born from action. Unreachable by grasping, like the moon in water. Because of the self-appearance of compassion and skillful means. Like the sun and its rays. Because of being well-established by the power of wisdom. The mandala of meaning has endless appearances. The mind-essence of the body is empty and without self. The aggregate of wisdom is free from birth and death. The inconceivable nature of reality is peaceful. Liberated in the realm of Amitabha. The self-born body is completely pure. From the vow of emptiness. It appears in the realm of awareness. Thus it is said. Although such a sphere exists everywhere, it is shown to the realm of some fortunate ones: The lineage of the spontaneously co-emergent, unmoving Vajra Heart. This supreme sphere, without gathering and scattering, is vast. It is not an object of practice that can be expressed in words. The wisdom expanse bursts forth, the realm of individual self-awareness. By the yogi who is free from thought, speech, and elaboration. Deciding without expressing or not expressing. Not finding meditation or what is to be meditated upon. Therefore, there is no need to kill the enemy of sinking and rising thoughts. The self-face of awareness, transcending view, meditation, effort, and accomplishment, is the lineage of the Vajra Heart. The nature of the sphere without gathering and scattering, transcending expression and speech. Is the realm of individual self-aware wisdom, not the realm of thought, speech, and elaboration. In the "King of Marvels Sutra" it says: The inconceivable nature of reality is Bodhicitta. It cannot be determined by thought and speech. Thus it is said. In the "Vajra Cutter Sutra" it says: The nature of reality is not knowable.
Tibetan
། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་དག་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡོངས་གཅོ༷ད་ལ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གཅད་ལ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཏེ་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱར་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་འཆད་པ་ཙམ་ལས་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དོན་རང་ཐོག་ཏུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཚིག་གོ །འདིར་ནི་བློས་བསམས་ན་སྤྲོས་པ་ཡིན་པས་དྲན་བསམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ༑ རྟོག་པ་དང་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློས་བསམ་བརྗོད་མེད་པར་གནས་དུས་དོན་རང་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པས་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གནས་པ་ཉིད་དུས་དེར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ཉིད་རང་བབས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ནི་ཡང་རབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་གདུང་འཛིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དང་མཐུན་པར་གང་ཟག་དེ་ཡང་བྱ་བྲལ་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་བརྟག་དཀའི་སེམས་ལ་རེག་ནུས་ཤིང༌། །མ་བསམས་འཁྲུལ་པ་ཞིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བྱ་བྲལ་གླེན་པའི་ཤུགས་འཆང་བློ་བདེ་བ། །སྤྲོས་མེད་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བྱོས། །ཞེས་པ་དང༌། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཡང་ན་ངང་རིང་ཤུགས་དལ་བ། །ལྷུག་པ་གླེན་པའི་ལྷོད་ཡོད་པ། །རྟོག་པ་ཆུང་ཞིང་རང་བཞིན་དལ། །ལུས་ངག་བྱ་བ་བྲལ་བ་དང༌། །ཤེས་རབ་ལྡན་པས་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་ནས་རིག་པ་ཉིད་རང་སོར་གནས་སམ། འཆར་རམ། བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རོལ་པ་ཙམ་ལས། གོལ་སྒྲིབ་ལོགས་སུ་བསལ་དུ་མེད་དེ། གོལ་སྒྲིབ་དེ་ཉིད་རིག་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གཅིག་བྱུང་བ་མེད་ལ། རིག་པ་ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་གནས་པས། རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་དུས་གསེར་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ས་རྡོ་ངན་པ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་བཙལ་མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང༌། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྒོམ་མ་མྱོང༌། །རང་སེམས་མི་རྟོག་པ་
Chinese
那是不可能知道的。如是说。是各自自证的境界。言思无尽般若波罗蜜多。不生不灭虚空之体性。各自自证智慧行境者。顶礼三世诸佛之母。如是说。其他论师说，法性完全断绝，不是所知，因为超离了思说。分别断绝是所知，因为是证悟真谛者们的境界。这样说也只是表面文章，我不认为合理，因为是没有在自身体验的言辞。在此，如果用心思量就是戏论，所以不是忆念思虑的境界，因为与分别念和实物相违。不住于用心思量言说，而是安住于当下，所以是各自自证的境界，因为智慧的体性，法性胜义谛安住的当下，在那时显现的缘故。证悟那个意义本身为自然本成大圆满的人，是最上等的金刚藏的传承者，与法性相应，那个人也是无为，停止努力的形态。如雄鹰所说：自性有无难以测度的心能够触及，不思议，迷乱止息的智慧本身，怀着无为愚者的力量，安乐，无戏论虚空的心者们行持。如是说。彻底转变中说：或者耐心，力量缓慢，放松，具有愚者的松弛，分别念小，而且自性缓慢，身语无为，具有智慧者将证悟。如是说。认识智慧的体性后，智慧本身安住于自处吗？或者显现吗？无论发生沉没升高等什么，都只是自生智慧本身的体性和游舞，没有另外可以消除的错乱和遮蔽，因为错乱和遮蔽本身，除了智慧之外没有另外产生，而且智慧本来就安住于法身无为任运大圆满中，如同去往珍宝金洲时，即使寻找黄金之外的泥土恶石也找不到一样。普作续中说：大菩萨谛听！过去诸佛也没有在自心之外寻找法，没有对如是进行改造，没有修持禅定分别念，自心不分别。
English
That is impossible to know. Thus it is said. It is the realm of individual self-awareness. Inexpressible Prajnaparamita. The very nature of unborn, unceasing space. Homage to the Mother of the Buddhas of the Three Times, the realm of individual self-aware wisdom. Thus it is said. Other teachers say that Dharmata is not knowable because it is completely cut off from thought and expression. It is knowable in terms of distinctions, because it can be made into the realm of those who see the truth. But this is just a superficial explanation, and I don't think it's reasonable, because it's words without personal experience. Here, if you think about it with your mind, it is elaboration, so it is not the realm of memory and thought, because it contradicts conceptualization and substance. It is the realm of self-awareness because it abides without thinking or speaking, and the meaning comes to fruition in its own right. Because the nature of awareness, the Dharmata, abides in the ultimate truth, it manifests at that time. The person who realizes that meaning itself as naturally present and spontaneously accomplished is the holder of the lineage of the Vajra Essence. In accordance with Dharmata, that person is also in a state of non-action, where effort has ceased. As the Great Garuda says: The mind, whose nature is difficult to determine whether it exists or not, can be touched, and the wisdom that dispels delusion without thinking. Those who hold the power of the non-acting fool are happy and content. Those with minds like unelaborated space should practice. Thus it is said. In the Consequence School it says: Or be patient, slow in strength, relaxed, with the looseness of a fool, small in conceptualization, and slow in nature. Body and speech are free from action, and those with wisdom will realize it. Thus it is said. Having known the nature of awareness, does awareness itself abide in its own place? Or does it arise? Whatever happens, whether sinking or rising, it is only the nature and play of self-born wisdom. There is no separate way to eliminate error and obscuration, because error and obscuration themselves do not arise apart from awareness. And since awareness has always abided in the Dharmakaya, the great spontaneously accomplished non-action, it is like going to the golden island of jewels, where you cannot find bad earth and stones other than gold. In the All-Creating King it says: Listen, great Bodhisattva! Even the Buddhas of the past did not seek Dharma outside of their own minds. They never tried to modify what is as it is. They never meditated on conceptualizing samadhi. The mind itself does not conceptualize.