Tibetan
ཙལ་བར་རྙེད། མ་བསྒྲུབས་པར་འགྲུབ། མ་བལྟས་པར་མཐོང༌། མ་བགྲོད་པར་ཕྱིན། མ་སྦྱངས་པར་དག མ་བསླབས་པར་ཤེས། མ་བསྒོམས་པར་གྲོལ་ཏེ། མི་སྤོང༌། མི་ལེན། མི་སྒྲུབ། མི་དགག མི་བསམ། མི་བརྗོད། མི་གཡོ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རང་མལ་ན་གནས་པ་ལས། ཆོས་མེད། སེམས་མེད། ལས་མེད། བྱ་བ་མེད། རྩོལ་བ་མེད། ལྟ་བ་མེད། སྒོམ་པ་མེད། སྤྱོད་པ་མེད། འབྲས་བུ་མེད། དབྱིངས་མེད། ཡེ་ཤེས་མེད། འཁོར་བ་མེད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་སངས། རང་ཟད། རང་སྟོངས། རང་དག རང་ཆད་ནས། ཡེ་རྫོགས་ཟང་ཐལ་ཉག་གཅིག་གི་འཛིན་པའང་མེད་དེ། རྒྱ་གྲོལ་ཆོས་ཟད་རྗེན་པར་ཟང་ཐལ་ལོ། །འདིའི་དུས་ན་ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན་པ་སྙམ་བྱེད་དོ། །གང་ཞེ་ན་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མེད་པའི་ཚེ། སྟོན་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་ལགས། བསྟན་པའི་འདུལ་སྟངས་ནི་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ། ངའི་སྐུ་ནི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༑ མི་སྣང༌། མི་འབྱེད། མི་ལེན། མི་འདོར། མི་རྟོག མི་འཛིན། མི་གནས། མི་འགྱུར། མི་མངོན། མི་གསལ། མི་མཛད། མི་གཏོང༌། མི་སེམས། མི་རེག མི་སྡུགམི་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས། སྟོང་པ་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད། །གསལ་བ་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས། །དྲན་པས་མི་བརྗེད་གཟུངས་དང་ལྡན། །སྣང་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ལམ། །མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །སྔགས་ལས་མ་བསྐྱེད་ཡེ་རྫོགས་ཉིད། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བྲལ། །ལྟ་སྒོམ་དྲི་མ་ཀུན་དང་བྲལ། །མཐའ་མེད་དབུས་སུ་དམིགས་པ་མེད། །རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་རྣམས་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་མེད་བརྟག་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དགྲ་མེད་བཤེས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །ལུས་མེད་དབང་པོ་སྣང་བ་མེད། །ཆོས་ནི་བསམས་པས་མི་སྣང་སྟེ། །གང་མེད་གང་དུ་འཛིན་པ་མེད། །ང་མེད་ང་ཡི་འཁོར་ཡང་མེད། །དབྱིངས་མེད་རིག་པའི་སྐུ་ཡང་མེད། །དགེ་མེད་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་མེད། །སྲོག་མེད་བཅད་པའི་དམིགས་པ་མེད། །ཚོགས་མེད་བསགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །གནས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཐབས་མེད་ཉན་པའི་འཁོར་ཡང་མེད། །ཡུལ་མེད་དུས་གསུམ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །དུས་གསུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མེད་པར་ནི། །ང་ནི་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་སྣང༌། །ས་ལས་འདས་པ་ང་ཡི་
Chinese
寻觅而得，不修而成，不观而见，不行而至，不学而悟，不教而知，不修而解脱。不舍，不取，不修，不遮，不思，不言，不动的平等性中，于自处安住。无法，无心，无业，无事，无勤，无见，无修，无行，无果，无界，无智，无轮回，甚至连涅槃也不存在。自净，自灭，自空，自清，自断。原始圆满，通透无碍，唯一执着亦无有。如海脱缚，法尽显露，赤裸通透。此时，觉悟到普贤王如来广大无垠之意。何以故？于《六界续》中云：噫！导师普贤王如来，诸佛事业不显现之时，导师您如何安住？教法的调伏方式为何？答曰：诸佛一切事业不显现之时，吾身乃一切蕴聚为一体，名为：不显，不分，不取，不舍，不思，不执，不住，不变，不现，不明，不作，不放，不念，不触，不聚，以不空之相显现。空性无有境之戏论，光明超越有无之边，以忆持不忘失总持，显现即是现量之道，离于多重表诠之词，不从咒生本自圆满，远离诸因缘，远离见修诸垢染，无边于中无所缘，无相亦无诸境，无神亦无咒，无法超越一切思，无敌亦无友，无身亦无根显现，法者思议不可得，无有何物执于何处，无我亦无我之眷属，无界亦无明智之身，无善亦无罪之异熟，无命亦无断之所缘，无聚亦无积聚之境，无佛亦无有情，无处亦无空性，无方便亦无听闻之眷属，无境亦无三时，三时聚会亦无有，是故于一无所有中，我乃不分不离之显现，超越诸地乃吾之
English
Found by searching. Accomplished without effort. Seen without looking. Arrived without traveling. Understood without studying. Known without being taught. Liberated without meditating. Not abandoning. Not taking. Not practicing. Not preventing. Not thinking. Not speaking. Not moving, but abiding in equality in its own place. Without Dharma. Without mind. Without karma. Without action. Without effort. Without view. Without meditation. Without conduct. Without result. Without realm. Without wisdom. Without samsara. Even nirvana itself does not exist. Self-purified. Self-exhausted. Self-emptied. Self-cleansed. Self-severed. The grasping of the single, primordially complete, unobstructed expanse is also absent. Like the ocean, freed from bonds, the Dharma is exhausted, nakedly transparent. At this time, one thinks of having reached the realization of the great expanse of Samantabhadra. Why? From the "Six Spaces Tantra": "Alas! Teacher Samantabhadra, when the activities of the Buddhas are not manifest, how does the Teacher himself abide? What is the method of taming the teachings?" He replied: "When all the activities of the Buddhas are invisible, my body is called the gathering of all aggregates into one, which is: invisible, indivisible, not taking, not abandoning, not thinking, not grasping, not abiding, not changing, not unmanifest, not clear, not acting, not releasing, not thinking, not touching, not gathering, appearing in the form of non-emptiness. Emptiness has no elaboration of objects. Clarity transcends the limits of existence and non-existence. Endowed with retention that is not forgotten by mindfulness. Appearance is the path of direct perception itself. Free from the elaboration of many indicative words. Not generated from mantra, but primordially complete itself. Completely separated from causes and conditions. Separated from all stains of view and meditation. Without limit, there is no focus in the center. Without form and without objects. Without gods and without mantras. Without Dharma, transcending all examination. Without enemies and without friends. Without body and without sensory appearances. Dharma is invisible by thought. There is nothing to grasp anywhere. Without self and without my retinue. Without realm and without the body of clear awareness. Without virtue and without the ripening of sin. Without life and without the object of cutting off. Without assembly and without the object of accumulation. Without Buddhas and without sentient beings. Without place and without emptiness itself. Without means and without the retinue of listeners. Without object and without the three times. There is no assembly of the three times. Therefore, in nothingness, I am the unseparated, indivisible appearance. Transcending the grounds is my