Tibetan
ྟོང་ཆ་ལྟ་བུ་དང་གཉིས་ཡོད། ཆོད་པའི་འབྲས་ བུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བར་གཞན་གྱིས་ཆོད་པ་ཞིག་སྟེ་དེ་ཡང་ཚད་མས་བླང་དོར་བྱས་པས་ 5-427 མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་དེ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནི་འབྲས་བུ་མཚན་ཉིད་པའང་ཡིན། འདིར་ ཚད་འབྲས་གསུམ་གཞན་རིག་རང་རིག་གིས་རང་ཡུལ་རྟོགས་རིག་གི་ཆ་ནས་འཇོག་པ་ལས་ ལོག་གི་གསུམ་པ་མེད་པའོ། ། ༈ དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ནི་མ་རྟགས་ཉམས་དགའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་དང་སྒོ་བསྟུན་ ཏེ་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་མཁན་གྱི་སྣང་ཙམ་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་ གཞག་ལ་ཐུགས་བློ་རྒྱས་པས་སྤྱིར་ཚད་མ་ལ་མི་བསླུ་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཅིང་སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ པའི་རྟོག་པ་ལྟ་བུ་ནི་རང་གི་སྣང་ཡུལ་བདེན་སྣང་དོན་སྤྱི་དོན་སྣང་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་ ཆ་ཡོད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ངེས་ཙམ་གྱི་ཆ་དང་རང་སྣང་གི་ཚུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཆོག་པའོ། ། ༈ རང་རྒྱུད་མན་ཆད་ཀྱིས། མངོན་སུམ་ཞེས་པ་ཡུལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་འཛིན་ ཤེས་པ་ལ་གཙོ་བོར་གོ་ཞིང་ཡུལ་སྔ་མ་དེའི་ཆ་ནས་བཞག་ཙམ་ཡིན་པས་དེ་ལུགས་ལྟར་ཡུལ་ ཅན། མངོན་སུམ་དངོས་ཡུལ་མངོན་སུམ་བཏགས་པ་བར་འདོད་ཀྱང་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་ བས་ནི་ཐ་སྙད་རང་དགའི་སྣང་ཚུལ་ལ་མངོན་སུམ་ཞེས་པ་ཡུལ་མངོན་གྱུར་ལྷང་ངེར་ཡོད་ པ་དེ་ཀ་གཙོ་བོར་སྣང་བས་སྣང་ཚུལ་དེ་ཕྱོགས་ནས་ཡུལ་མངོན་སུམ་དངོས་དང་དེ་མངོན་ དུ་གྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་དེའི་ཆ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བཞག་པས་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ བཏགས་པ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་དག་གི་འདོད་པ་དང་ཐལ་འགྱུར་ བའི་བཞེད་དགོངས་མི་འདྲའོ། ། ༈ དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ། གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རང་ཡུལ་ གང་བཟུང་བའི་སྐབས་སུ་དེ་ལུགས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་རེ་མི་འབྱུང་བ་མེད་པས་སྣང་བ། དེ་འདྲ་ལ་ གང་གི་སྣང་བ་བྱུང་བའི་སྣང་བ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ཕྱིར་སྣང་ཆ་དེ་ནི་བློ་རང་ལ་ཆེས་གསལ་གྱི་ མངོན་གསུམ་ཡིན་ལུགས་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ནས་རང་གི་སྣང་བ་ལ་མངོན་སུམ་ 5-428 ཚད་མ་ཡིན་ཆོག་པ་ཡིན། དེ་ནམ་དུ་ཡང་སྣང་ཚུལ་རང་ག་དེ་ཙམ་མི་བསླུ་བ་མ་ཡིན་པ་མེད་ པས་ཚུལ་དེའི་སྒོ་ནས་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་བློ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་སྣང་བ་ལ་ཚད་མ་ཤ་ སྟག་དང་འཛིན་སྟངས་ལ་ཡང་དག་ཡིན་མིན་ཅི་རིགས་ཡོད། ༈ དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ། གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ ངེས་ཤེས་ལྟ་བུའི་ཡིད་མངོན་གྱི་བདག་རྐྱེན་ནི་ངེས་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་ལོག་གི་མིག་ཤེས་དེ་ ཡིན་པ་བཞིན་གཞན་ལ་འགྲེས། དེ་ལུགས་བཞིན་སེམས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་སོགས་ཆེས་མངོན་ གསལ་གྱི་སྣང་བ་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངར་སྣང་བ་དང་། ང་དེ་ཁྱད་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཅན་དུ་སྣང་བ་ སོགས་ལུགས་འདིར་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག
Chinese
如同虚空一般，存在二元对立。决定的结果，是原因和结果之间被其他事物所决断，这就像是通过衡量取舍后所得到的最终结果。那也是结果的特征。在此，衡量、结果这三者，是从他觉和自觉认知自身领域的角度来安立的，除此之外没有其他的第三种情况。 应成中观派，为了顺应那些不精于论证、只求快乐的世俗之人的心意，只是表面上安立宗派，实际上只是有名无实。因为他们对轮回和涅槃的各种现象非常了解，所以只需要不欺骗一般的衡量标准就可以了。例如，认识到声音是无常的这种分别念，虽然从其显现的领域来看，有真实现象、共相、意义现象等方面的错觉成分，但在确定无常的层面以及自身显现的方式上，仍然可以是衡量标准。 自续派以下各派认为，‘现量’主要是指能够使对境显现的、执持对境的意识，而对境只是作为先前存在的事物而存在。因此，他们将对境分为有境、现量、现量所取境和现量假立境。然而，应成中观派认为，‘现量’是指在名言上自然显现的、清晰明了的对境。因此，从显现的方式来看，对境是现量所取境，而使对境显现的意识，则是从对境的角度安立为现量，即现量假立境。因此，较低宗派的观点与应成派的观点是不同的。 应成中观派认为，如果是有二取显现的意识，那么在执持其对境时，必然会产生相应的显现。这种显现被称为‘显现’。因此，显现的层面对于意识本身来说是非常清晰的现量。从其如实显现的方式来看，自身的显现可以是现量。因为这种显现本身永远不会欺骗，所以从这种方式来看，所有具有二取显现的意识，对于各自的显现来说都是现量，而在执持方式上则可能有正确与否的差别。 应成中观派认为，例如，由眼识所引发的定解，其意现量的增上缘就是该定解之前的眼识。同样，对于内心的快乐和痛苦等非常明显的显现，以及自续派所认为的‘我’的显现，以及‘我’显现为具有各种特征的事物等，在本宗都安立为现量。
English
Like emptiness, there is duality. The determined result is something determined between cause and effect by something else, which is like the ultimate result obtained through measurement and acceptance. That is also the characteristic of the result. Here, measurement and the three results are established from the perspective of other-awareness and self-awareness recognizing their own objects, and there is no third possibility other than these. The Prasangika Madhyamaka school, in order to cater to the minds of worldly people who are not skilled in reasoning and only seek pleasure, merely establishes a philosophical system in name only. Because they have a thorough understanding of the various aspects of samsara and nirvana, it is sufficient to have only non-deceptive general standards of measurement. For example, the conceptualization of realizing that sound is impermanent, although it has elements of illusion in terms of its appearance, such as true appearance, general characteristics, and meaningful appearance, it can still be a valid measure in terms of the certainty of impermanence and the way it appears to oneself. The Svatantrika school and below mainly understand 'direct perception' as the consciousness that apprehends the object, making it manifest, and the object is merely posited as a prior entity. Therefore, according to that system, they consider the object to be the object-possessor, the actual direct perception, the object of direct perception, and the imputed direct perception. However, the Prasangika Madhyamaka school considers 'direct perception' to be the clear and manifest appearance of phenomena in conventional terms. Therefore, from the perspective of appearance, the object is the actual object of direct perception, and the consciousness that makes it manifest is posited as direct perception from the perspective of the object, which is the imputed direct perception. Therefore, the views of the lower schools and the Prasangika school are different. According to the Prasangika Madhyamaka school, if it is a consciousness with dualistic appearance, then when it grasps its object, there will inevitably be a corresponding appearance. This appearance is called 'appearance'. Therefore, that aspect of appearance is very clear to the mind itself as direct perception. From the perspective of being exactly as it is, one's own appearance can be a valid direct perception. Since that appearance itself is never deceptive, from that perspective, all minds with dualistic appearance are valid direct perceptions for their own appearances, and there may be various degrees of correctness or incorrectness in the way they grasp. According to the Prasangika Madhyamaka school, for example, the dominant condition of the mental direct perception, such as the ascertainment led by the visual consciousness that apprehends form, is that visual consciousness prior to that ascertainment. Similarly, the very clear appearances of mental happiness and suffering, as well as the appearance of 'I' according to the Svatantrika school, and the appearance of 'I' as having various characteristics, are all established as direct perception in this system. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ནང་ཡིད་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་ གཏོགས་པའོ། ། ༈ རང་གིས་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་གཞན་ལ་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་ངག་དེ་རྟགས་སྦྱོར་རེད། དེ་ཡང་། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་ རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་རེད། གཞན་ལ་མི་འདོད་པའི་ཐལ་བ་འཕང་བའི་ ཐལ་རྟགས་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་ངག་དེ། ཐལ་འགྱུར་རེད། དེ་ཡང་སྒྲ་ཆོས་ ཅན། མ་བྱས་པར་ཐལ། རྟག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་རེད། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་ རྒོལ་དབང་རྣོན་ལ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་ཐབས་ཐལ་འགྱུར་ཙམ་དང་དབང་རྟུལ་ལ་ཐལ་འགྱུར་ རྟགས་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་དགོས། ༈ ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ། རྟགས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའང་སྣང་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ གསུམ་ཚང་དགོས་ཤིང་། བུམ་འཛིན་ཚད་མ་ལྟ་བུ་ནི་བུམ་པ་བཟུང་བའི་བྱ་བ་དང་། བྱ་བའི་ ལས་བུམ་པ་དང་། བུམ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པ་སྟེ་གསུམ་པོ་སྣང་ཙམ་མི་བསླུ་བ་དང་། བུམ་འཛིན་ གྱི་བློས་བུམ་པ་བཟུང་བའི་དུས་སུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཉིས་སྣང་ཡོད་སྟབས་བུམ་པ་ཡུལ་ 5-429 དུ་ཡོད་པ་དང་རང་ཉིད་ཡུལ་ཅན་དུ་ཡོད་པ་བུམ་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོར་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ ཐ་དད་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་བློ་རང་གིས་རང་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། བློ་དེས་ དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཕྱི་མས་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་མྱོང་གྲུབ་ལྟར་ ཡང་གོ་བ་ལེན་ཤེས་དགོས། ༈ སྤྱིར་བློ་དེས་ཡུལ་རྟོགས་པའི་ཆ་དང་། དེ་རྟོགས་མཁན་བློའི་ཆ་གཉིས་ཡོད། བློས་ ཡུལ་དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་ཆ་དང་། དངོས་སུ་རྟོགས་མཁན་གྱི་ཆ་དང་གཉིས་ཡོད། བློས་ ཡུལ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པའི་ཆ་དང་། ཤུགས་ལ་རྟོགས་མཁན་གྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད། དེ་གསུམ་རེ་ རེ་ལ་མཚན་མཚོན་གཉིས་རེ་ཕྱེས་ནི་རེད། ༈ བུམ་འཛིན་ཚད་མས་བུམ་པ་རྟོགས་དུས་སུ་བུམ་པ་དེ་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་གྱི་ སྒྲོ་འདོགས་དང་། བུམ་པ་དེ་བུམ་པ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་དང་ གཉིས་དེ་དངོས་སུ་བཅད་ནི་རེ། ཚད་མ་དེས་བུམ་པ་དེ་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་མིན་པ་ཤུགས་ལ་ རྟོགས་དུས་སུ། བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ ཡིན་པ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་དང་གཉིས་དེ་ཤུགས་ལ་བཅད་ནི་ རེད། དེས་འགྲེས། ༈ བུམ་འཛིན་མིག་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དང་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་གཉིས་ཀ་བུམ་པ་རེད། བུམ་འཛིན་རྟོག ༈ སྤྱིར་བདག་མེད་དངོས་རྟོགས་ཀྱི་བློས་བུམ་པའི་བདག་མེད་པ་དངོས་སུ་རྟོགས་ པའི་ཤུགས་ལ་གཞན་ཀ་བའི་བདག་མེད་པ་སོགས་དགག་བྱ་རིགས་གཅིག་དུ་མ་རྟོགས་ ཆོག་ཀྱང་དེ་འདྲའི་བློ་དེས་ཤུགས་ལ་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའི་མ
Chinese
是内意识的显现。 以自己想要履行承诺的想法，从实际将依据、法相、意义三者施加于他人的角度出发所设立的言语，就是依据施加。例如：‘声音，有法，是无常的，因为是所作’。从实际施加将他人不希望接受的过失抛出的过失依据的角度出发所设立的言语，就是过失转变。例如：‘声音，有法，应是不被创造的，因为是常’。对于过失转变派来说，对于外来的辩论者，对于智慧敏锐者，只需过失转变就能产生理解，而对于智慧迟钝者，则需要过失转变和依据施加两者。 对于过失转变派来说，依据不应与所证混淆，也需要显现的三个条件都具备。例如，如瓶子的量度，拿着瓶子的行为，行为的对象瓶子，拿着瓶子的行为者，这三者显现时不应有错谬。当拿着瓶子的意识拿着瓶子的时候，由于存在对象和持有对象的二元显现，瓶子存在于对象之中，而自己存在于持有对象之中，从瓶子持有意识本身的角度，通过对象和持有对象不同显现的方式来理解，意识自己理解自己。并且，由该意识引导的后续认知，也应像体验到的一样，理解先前对象和持有对象的状态。 一般来说，意识理解对象的部分和理解者的意识部分是两个方面。意识直接理解对象的部分和直接理解者的部分是两个方面。意识间接理解对象的部分和间接理解者的部分是两个方面。这三者各自可以分为名称和所指两个方面。 当瓶子持有量度理解瓶子的时候，瓶子不是瓶子的对象的虚构，以及持有瓶子不是瓶子的持有对象的虚构，这两者是直接断除的。当量度间接理解瓶子不是瓶子的时候，不是瓶子不是瓶子的对象的虚构，以及持有不是瓶子不是瓶子的持有对象的虚构，这两者是间接断除的。这就是解释。 瓶子持有眼识的显现对象和执持方式的对象都是瓶子。 一般来说，直接证悟无我的意识，直接理解瓶子的无我，间接可以理解其他柱子的无我等等，可以理解多种否定对象，但是这样的意识间接可以理解瓶子这样的肯定，以及无常这样的非
English
It belongs to the manifestation of inner consciousness. The statement established from the perspective of actually applying the three aspects of sign, dharma, and meaning to others with the intention of fulfilling one's own commitment is a sign application. For example, 'Sound, the subject, is impermanent, because it is produced.' The statement established from the perspective of actually applying a consequence that the other party does not want to accept is a consequence. For example, 'Sound, the subject, should be uncreated, because it is permanent.' According to the consequentialist system, for sharp-witted opponents, only consequences are needed to generate understanding, while for dull-witted ones, both consequences and sign applications are necessary. According to the consequentialist system, the sign must not be confused with the object to be proven, and it must also possess the three aspects of mere appearance. For example, the valid cognition of a pot, such as the act of holding a pot, the object of the act being the pot, and the agent of the pot-holding, all three must be unerring in their appearance. When the consciousness of holding a pot holds the pot, because there is a dual appearance of object and subject, the pot exists as the object, and oneself exists as the subject. From the perspective of the pot-holding consciousness itself, understanding through the appearance of object and subject as distinct, the consciousness understands itself. Furthermore, the subsequent cognition led by that consciousness should also understand the previous object and subject as they were experienced. Generally, there are two aspects: the aspect of the consciousness understanding the object, and the aspect of the consciousness that understands it. There are two aspects: the aspect of the consciousness directly understanding the object, and the aspect of the one who directly understands it. There are two aspects: the aspect of the consciousness indirectly understanding the object, and the aspect of the one who indirectly understands it. Each of these three can be divided into two aspects: the name and the named. When the valid cognition of pot-holding understands the pot, the imputation that the pot is not a pot (object), and the imputation of the subject holding the pot as not a pot, these two are directly severed. When the valid cognition indirectly understands that the pot is not not a pot, the imputation of not not a pot (object), and the imputation of the subject holding not not a pot, these two are indirectly severed. That is the explanation. Both the appearing object and the apprehended object of the pot-holding eye consciousness are the pot. In general, a consciousness that directly realizes selflessness can directly realize the selflessness of a pot, and indirectly realize the selflessness of other things like pillars, etc. It can realize multiple objects of negation, but such a consciousness can indirectly realize affirmations like a pot, and non- -------------------------------------------------------------------------------- ་