Tibetan
་རང་ཕྱོགས་ལ་ངར་སྣང་གི་ཆ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ངར་འཛིན་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ དང་། དེ་ལས་ཀྱང་ཤེས་པ་རགས་པར་སོང་ནས་ཡུལ་བཟང་ངན་བར་མ་ཐམས་ཅད་ལ་བློ་ སྒོ་རྣམ་པར་བཀྲ་ཞིང་དེ་ལྟར་སོ་སོར་ཕྱེ་བའི་ཆར་གྱུར་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་། དེ་ལས་ 4-66 ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉེ་བར་རགས་ཤིང་ཡུལ་ལ་མཆེད་པ་གཟུགས་གསལ་བར་མཐོང་ཆ་མིག་གི་ ཤེས་པ་དང་། སྒྲ་གསལ་བར་མཐོང་ཆ་རྣ་བའི་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དྲི་རོ་རེག་བྱ་གསུམ་ རིམ་པས་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ཆ་སོ་སོ་ལ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཀྱི་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ནས་ འཇོག་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆར་ གཏོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་སྤྱིར་དེ་དག་རྣལ་འབྱོར་པས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཡུལ་ མཐར་ཐུག་མ་ཡིན་ཀྱང་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཙམ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་གང་དག་གི་ཐོག་མའི་ དམིགས་སྒོ་སྐལ་ལྡན་ཅིག་ཆར་པའི་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བ་ཉུང་ཤས་དག་ལ་དང་པོ་ཉིད་ནས་ ཡེ་ཤེས་རྗེན་ཆར་པའི་ཆ་ཤས་རེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ནུས་ཡོད་སྲིད་ནའང་དེ་འདྲ་མིན་པའི་ སྐལ་ལྡན་རིམ་གྱིས་པ་ཆེས་མང་ཕྱོགས་དག་གིས་གོང་སྨོས་ཀྱི་ཡིད་ནས་བཟུང་རྣམ་ཤེས་ རགས་པ་རང་རང་གི་ངོ་ཐད་ཙམ་ནི་ཧ་ཅང་དམིགས་རྣམ་གསལ་བའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཕྱིར་ ཆེས་སྤྲོས་བཅས་མ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ལ་རང་ངོ་ཙམ་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་ དུ་མི་རུང་ཡང་དེ་ཀུན་གྱི་རྩ་བའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་ནི་ཡུལ་གང་དག་གིས་སྡེ་ཁ་མ་ བསྒྱུར་བས་དམིགས་རྣམ་རིས་སུ་མ་ཆད་ཅིང་ཆེར་མི་གསལ་བའི་ཤེས་པ་གསལ་རིག་ས་ ལེ་བའི་ངོ་ཙམ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ཕུག་ན་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཆེས་ཉེ་བའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རང་གཤིས་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་མི་རྟོག་པ་མཐར་ཐུག་གི་གནས་ ལུགས་སུ་བཞུགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་ཤེས་གཉིས་རལ་གྲི་དང་ ཤུབས་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ཕྱིར་རལ་གྲིའི་ཤུབས་ལ་བརྟེན་ནས་རལ་གྲི་དངོས་ལ་རིམ་པས་ འཇུ་དགོས་པ་བཞིན་ཕྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་ ལ་ཆ་ཤས་ནས་རིམ་པས་མངོན་དུ་བྱ་དགོས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཐོག་མར་ལས་དང་པོ་རིམ་ གྱིས་པ་གང་དག་གིས་མཉམ་པར་འཇོག་ཡུལ་རྣམ་ཤེས་རགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་ 4-67 པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གསལ་རིག་ས་ལེ་བ་ཡུལ་གང་དག་གིས་མ་བསྒྱུར་བའི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཕྲ་བའི་ཆ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བལྟ་བའི་སྐབས་སུའང་ཤེས་པ་གསལ་ཙམ་གྱི་ངོ་ བོ་དེ་དྲན་པས་མི་བརྗེད་ཅིང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡིན་ལུགས་ཇི་བཞིན་ཧ་གོ་བའི་ངང་ནས་ཡུལ་ གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་རང་ས་དེ་ཀར་སྡོད་པ་དེའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་ཏེ་མར་མེ་རང་གསལ་དང་ ཆུ་རྙོག་རང་དྭངས་ཀྱི་དཔེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞ
Chinese
那种对自身一方的傲慢感，是俱生我执（藏文：ངར་འཛིན་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་，汉语字面意思：执我烦恼意的识）的显现。而当这种觉知变得粗大，对一切好、坏、中性的事物都敞开意识之门，并能清晰地将它们区分开来时，这就是意识（藏文：ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་）。 更进一步，当觉知变得非常粗糙并向外蔓延，清晰地看到事物时，这就是眼识（藏文：མིག་གི་ཤེས་པ་）。清晰地听到声音时，这就是耳识（藏文：རྣ་བའི་ཤེས་པ་）。同样地，气味、味道、触感这三者，依次清晰地显现时，分别对应鼻识（藏文：སྣ་ལྕེ་ལུས་ཀྱི་ཤེས་པ་）、舌识（藏文：ལྕེ་ལུས་ཀྱི་ཤེས་པ་）、身识（藏文：ལུས་ཀྱི་ཤེས་པ་）。 所有这些都属于‘识’（藏文：རྣམ་ཤེས་）的范畴，而非‘智慧’（藏文：ཡེ་ཤེས་）。因此，一般来说，它们不是瑜伽士禅定的最终目标。然而，对于初学者来说，它们可以作为暂时的目标。对于极少数根器极其敏锐的人来说，一开始就有可能在智慧（藏文：ཡེ་ཤེས་）的显现上进行禅定。但对于大多数根器一般的人来说，从上述的意识（藏文：ཡིད་）开始，粗大的识（藏文：རྣམ་ཤེས་）本身，由于其目标非常清晰，因此会陷入过度的分别念，无法平静。因此，不能将它们本身作为禅定的目标。但是，所有这些识的根本——阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་），由于它不被任何目标所改变，没有清晰的分别念，是一种不明显的、清晰而觉知的状态。 在其深处，本具的智慧（藏文：གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་）以一种非常接近的方式，作为法性（藏文：ཆོས་ཉིད་）存在，其自性极其纯净，处于一种超越概念的、终极的、无分别的境界。凭借这种力量，阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་）和识（藏文：རྣམ་ཤེས་）二者，就像剑和剑鞘一样存在。因此，就像需要依靠剑鞘才能逐渐掌握剑本身一样，也需要依靠外在的阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་），才能逐渐显现内在的阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་）。 基于这个原因，对于初学者来说，禅定的目标是作为粗大识（藏文：རྣམ་ཤེས་）之根本的阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་），它是一种清晰而觉知的状态，不被任何目标所改变的微细识（藏文：རྣམ་པར་ཤེས་པ་）。在观察它的时候，不要忘记觉知的本质，要以正念（藏文：དྲན་པས་མི་བརྗེད་）和正知（藏文：ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡིན་ལུགས་ཇི་བཞིན་ཧ་གོ་）来理解它的本来面目，不要让心散乱到其他地方，而是安住在那个状态。持续保持这种状态，就像蜡烛自然发光，浑水自然澄清一样，安住于禅定之中。
English
That sense of arrogance towards one's own side is a manifestation of the innate ego-grasping (Tibetan: ངར་འཛིན་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་, meaning: ego-grasping afflicted mind consciousness). And when that awareness becomes coarser, opening the doors of consciousness to all good, bad, and neutral things, and clearly distinguishing them, that is consciousness (Tibetan: ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་). Further, when awareness becomes very coarse and spreads outward, clearly seeing things, that is eye consciousness (Tibetan: མིག་གི་ཤེས་པ་). Clearly hearing sounds, that is ear consciousness (Tibetan: རྣ་བའི་ཤེས་པ་). Similarly, when smell, taste, and touch manifest clearly in sequence, they correspond to nose consciousness (Tibetan: སྣ་ལྕེ་ལུས་ཀྱི་ཤེས་པ་), tongue consciousness (Tibetan: ལྕེ་ལུས་ཀྱི་ཤེས་པ་), and body consciousness (Tibetan: ལུས་ཀྱི་ཤེས་པ་) respectively. All of these belong to the category of 'consciousness' (Tibetan: རྣམ་ཤེས་), not 'wisdom' (Tibetan: ཡེ་ཤེས་). Therefore, generally speaking, they are not the ultimate object of meditation for a yogi. However, for beginners, they can serve as temporary objects. For the very few individuals with extremely sharp faculties, it may be possible from the beginning to meditate on the manifestation of wisdom (Tibetan: ཡེ་ཤེས་). But for most individuals with ordinary faculties, starting from the aforementioned consciousness (Tibetan: ཡིད་), the coarse consciousness (Tibetan: རྣམ་ཤེས་) itself, due to its very clear object, falls into excessive conceptualization and cannot be calmed. Therefore, they cannot be taken as the object of meditation themselves. However, the root of all these consciousnesses—the alaya-consciousness (Tibetan: ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་)—because it is not altered by any object, lacks clear conceptualization, and is a subtle state of clear and knowing awareness. Deep within it, innate wisdom (Tibetan: གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་) exists in a very close way as the nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད་), its essence being extremely pure, in a state beyond concepts, ultimate, and non-dualistic. By virtue of this power, the alaya-consciousness (Tibetan: ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་) and consciousness (Tibetan: རྣམ་ཤེས་) exist like a sword and its sheath. Therefore, just as one needs to rely on the sheath to gradually master the sword itself, one also needs to rely on the external alaya-consciousness (Tibetan: ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་) to gradually manifest the inner alaya-consciousness (Tibetan: ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་). For this reason, for beginners, the object of meditation is the alaya-consciousness (Tibetan: ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་) that is the root of coarse consciousness (Tibetan: རྣམ་ཤེས་), a subtle consciousness (Tibetan: རྣམ་པར་ཤེས་པ་) that is a clear and knowing state, unaltered by any object. When observing it, do not forget the essence of awareness, and understand its true nature with mindfulness (Tibetan: དྲན་པས་མི་བརྗེད་) and clear comprehension (Tibetan: ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡིན་ལུགས་ཇི་བཞིན་ཧ་གོ་), do not let the mind wander elsewhere, but abide in that state. Continuously maintain this state, and like a candle naturally shining and muddy water naturally clearing, abide in meditation. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ག་པ་ན་རྣམ་ཤེས་རགས་པ་གང་དག་གི་བྱེད་ ལས་སུ་ཤར་བ་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འགྱུ་རྟོག་གང་བྱུང་དག་ཐོག་མར་ལས་དང་ པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་ཤེས་པ་མྱུར་མོ་འོང་དཀའ་ན་དེ་མཚམས་ནས་རང་སྐོར་འགྱུ་རྟོག་བྱུང་ བའི་དེ་མ་ཐག་གི་སྐབས་ནས་འགྱུ་བ་དེ་ཉིད་ངོ་ཟིན་ཏེ་མཚམས་གཅོད་པའམ་རང་དྭངས་ སུ་བྱེད་པ་སོགས་ཐབས་ཅི་རིགས་པས་རྟོག་བྲལ་རིག་པ་ས་ལེ་བར་གནས་ནུས་པ་འོང་ལ། དེ་ཡང་བར་སྐབས་རྣམས་སུ་སེམས་བཟང་ངན་བར་མའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་འཕྲོ་བ་དང་ཁྱད་ པར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་ཉམས་ཀྱི་རྒོད་པ་བྱུང་ན་རྩེ་གཅིག་རྩོལ་བྲལ་རང་གྲོལ་ གསུམ་པོ་ཅི་རིགས་ཁམས་དང་བསྟུན་ནས་འཕྲོ་རྒོད་དེ་དག་འགོག་པར་བྱེད་དགོས་ཤིང་། ཡང་བར་འགར་སེམས་གནས་ཀྱི་གསལ་ངར་ཙམ་ཉམས་པའམ་དམིགས་རྣམ་མི་གསལ་ བའི་བྱིང་བའི་སྐྱོན་བྱུང་ན་རང་གསལ་ངང་དུ་ཅེར་གྱིས་བལྟ་བ་དང་རང་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ སེམས་གཞུར་བ་སོགས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པས་ཉེས་པ་དེ་ཡང་འགོག་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ རྣམ་ཤེས་རང་གསལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་འཛིན་མེད་ཅི་ཡོང་ལ་འབད་པ་ལྷུར་བླངས་པ་ གལ་གནད་ཡིན་ལ་དེ་སྐབས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཆའི་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཀྱང་རྣམ་པ་སྣ་ ཚོགས་གྲངས་མེད་བྱུང་ཤིང་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དོན་གྱི་ཡིན་ལུགས་ལ་རྣམ་ཤེས་སེམས་གནས་ ཙམ་གྱི་སྟོང་པའི་གཟུགས་སྣང་དང་། གཉུག་མ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཉེ་བའི་རྟགས་མཚན་རྗེས་སུ་ མཐུན་པ་ཙམ་ནི་ཡིན་པས་དེ་དག་གང་ཐད་ནས་ཆོས་དབྱིངས་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཆ་ཅི་རིགས་ 4-68 མངོན་ལ་ཁད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ཕྱིར་ཟབ་མོ་གསང་ཆེན་གྱི་གནས་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ ཁྱད་པར་ཅན་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་རླབས་པོ་ཆེ་སྒོ་ཀུན་ ནས་ནམ་ཡང་མི་བསླུ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་བྱ་མི་དགོས་ཤིང་། དེ་དག་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་རྣམ་ཤེས་ ཀྱི་སྣང་ཆ་དང་མ་བྲལ་བའི་སྐབས་ཙམ་ཡིན་ཡང་སྐལ་ལྡན་རིམ་གྱིས་པ་དང་པོའི་ལས་ཅན་ དག་གིས་ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་འདི་ནས་མ་བྱས་པར་ཐབས་གཞན་མེད་པས་ཀུན་གཞི་གསལ་ རིག་ཙམ་གྱི་སྟེང་ནས་ཐོག་མར་གནས་ཆ་བཙལ་བ་འདི་གལ་ཆེ་ཞིང་ཚུལ་དེ་རྣམས་དོན་གྱི་ ཡིན་ལུགས་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་མཆོག་རྣམ་བྱང་ཐར་པའི་འཆར་གཞི་གང་དེ་ནི་གཤིས་ ཇི་བཞིན་པ་ལྟར་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་བདག་ཉིད་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་མ་ ལུས་པའི་དགོངས་ཆེན་ཟབ་མོའི་དབྱིངས་ཉག་གཅིག་ཏུ་ངེས་ན་དེའི་ཚུལ་འདིར་བཤད་བྱ་ སྐབས་སུ་མ་བབ་ལ། འོ་ན་གང་ཞེས་ན་གནས་ལུགས་ཡེ་གཞི་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཉིད་གནས་ སྐབས་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཆ་ཇི་ལྟར་མངོན་པའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ན་དེ་ལའང་མདོ་ཕྱོགས་ ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་མངོན་ད
Chinese
那么，粗重的意识在哪些活动中显现？对于被过去、现在、未来三时所涵盖的各种念头，初学者很难立即识别。因此，从念头产生的瞬间开始，就要立即识别并阻止念头，或者通过各种方法使其自然清净，从而能够安住于无念的明觉之中。而且，在此期间，如果心散乱于好、坏、中性的事物，或者特别对感官享受产生贪恋，就要根据自己的根器，运用专注、无勤、自解脱这三种方法中的任何一种来阻止这些散乱和贪恋。 此外，如果在一段时间内，心的专注力减弱，或者目标不清晰，产生昏沉的过失，就要以明晰的状态专注地观看，或者将心专注于自己的目标。通过各种方法来阻止这些过失，努力使意识处于自明的状态，远离念头，不执着任何事物。这一点至关重要。此时，意识的显现中会出现各种各样、无数的空性影像。所有这些都只是意识安住于事物真实状态时，所显现的空性影像，以及与本初智慧接近的征兆。因此，从任何方面来看，这都是接近法界实相的征兆。因此，对于习惯于甚深秘密之境的特殊习气，无疑会在今生和来世产生巨大的利益。这一点是真实不虚的，无需怀疑。 以上所说的是初学者意识显现尚未脱离的状态。然而，对于有缘分的、渐次修行的初学者来说，如果不从这个乘的入门处开始，就没有其他方法。因此，首先在阿赖耶识的明觉基础上寻找安住之处非常重要。要知道，这些方法都是从事物真实状态中意识的特殊性而产生的。 至于本初智慧的究竟实相，如果按照其本性来说，它是自生智慧，具足一切功德，是过去、现在、未来一切诸佛的甚深密意之唯一境界。关于这一点，现在不是讨论的时候。那么，什么是应该讨论的呢？那就是，在修道过程中，究竟的原始实相如何在暂时的道路上显现。对此，可以稍微阐述一下，即从小乘和大乘的道路上如何显现。
English
So, in what activities do the gross consciousnesses manifest? For the various thoughts encompassed by the three times of past, present, and future, it is difficult for beginners to recognize them immediately. Therefore, from the moment a thought arises, one should immediately recognize and stop the thought, or purify it naturally through various methods, so that one can abide in non-conceptual awareness. Moreover, during this time, if the mind is distracted by good, bad, or neutral things, or especially if attachment to sensory pleasures arises, one must use any of the three methods of focus, non-effort, and self-liberation, according to one's capacity, to prevent these distractions and attachments. Furthermore, if over a period of time, the mind's focus weakens, or the target is not clear, and the fault of dullness arises, one should watch attentively in a clear state, or focus the mind on one's own target. By various methods, one should also prevent these faults, striving to keep the consciousness in a self-illuminating state, away from thoughts, and without clinging to anything. This is crucial. At this time, various and countless empty images will appear in the manifestation of consciousness. All of these are merely empty images that appear when consciousness abides in the true state of things, and signs that are close to primordial wisdom. Therefore, from any aspect, this is a sign of approaching the reality of Dharmadhatu. Therefore, for the special habits accustomed to the realm of profound secrets, there is no doubt that great benefits will certainly arise in this life and future lives. This is true and unwavering, and there is no need to doubt it. What has been said above is only the state where the manifestation of consciousness has not yet separated from the beginner. However, for fortunate, gradually practicing beginners, there is no other way than to start from the entrance of this vehicle. Therefore, it is very important to first seek a place of abiding on the basis of the clarity and awareness of the Alaya consciousness. It should be known that these methods arise from the particularity of consciousness in the true state of things. As for the ultimate reality of primordial wisdom, if according to its nature, it is self-born wisdom, complete with all virtues, and the sole realm of the profound intention of all Buddhas of the past, present, and future. This is not the time to discuss this. So, what should be discussed? That is, how the ultimate original reality manifests on the temporary path during the course of practice. In this regard, it can be elaborated slightly, that is, how it manifests from the paths of the Small and Great Vehicles of the Sutras. --------------------------------------------------------------------------------