Tibetan
昂旺羅卓扎巴大師教言集JNLD22ལས་དང་པོ་པ་དག་གིས་རང་ལུགས་དུས་འཁོར་ལྷན་སྐྱེས་ཕྱོགས་ལ་བཟླས་སྒོམ་བྱེད་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 4-49 ༄༅། །ལས་དང་པོ་པ་དག་གིས་རང་ལུགས་དུས་འཁོར་ལྷན་སྐྱེས་ཕྱོགས་ལ་བཟླས་སྒོམ་བྱེད་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ལས་དང་པོ་པ་དག་གིས་རང་ལུགས་དུས་འཁོར་ལྷན་སྐྱེས་ ཕྱོགས་ལ་བཟླས་སྒོམ་བྱེད་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། བདེ་ཆེན་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། གཉུག་མ་དོན་གྱི་དུས་འཁོར་ལོ། ། གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ངོ་བོར་བཞུགས། ། གང་ལ་གུས་འདུད་བཅས་ཀྱི་སྒོས། ། གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་མངོན་བྱེད་ཐབས། ། དང་པོའི་ལས་ཅན་འཇུག་པའི་སྒོ། ། ཐུན་མོང་ཐུན་མིན་མཉམ་བཞག་དང་། ། བསྐྱེད་བཟླས་གོ་དོན་མདོ་ཙམ་འཆད། ། དེ་ལ་འདིར་རང་ཅག་ལས་དང་པོ་པ་གང་དག་གིས་ཐུན་ནང་དམ་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་ ལེན་པའི་སྐབས་སུ་ཐོག་མར་མཁོ་བའི་རང་རྒྱུད་ལེགས་བཅོས་བྱེད་ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་ ཀྱི་སྒོར་དང་པོའི་ཉམས་ལེན་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་རང་གིས་ཐུན་བཞི་སོགས་གང་གི་སྐབས་ཡིན་ ཡང་ཐོག་མར་གང་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་རེ་ལྟོས་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་སྐྱབས་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་ གསུམ་སྟེ་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཡིན་ཞིང་། དེ་ 4-50 གསུམ་ཡང་དོན་དམ་གཉུག་མའི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་ དེ་ཉིད་ལ་གློ་བུར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བདེན་པར་འཛིན་པ་ བློས་བྱས་ཀྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ཆུ་ལ་རྙོག་ལྟར་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་གཤིས་ལ་མེད་པའི་འོད་ གསལ་གནས་ལུགས་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་ཆ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་གདོད་ནས་བཞུགས་པའི་དོན་ དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ཞིང་། དེ་འདྲའི་སེམས་ཀྱི་རང་གཤིས་དྭངས་མའི་ ཆ་ཡེ་ནས་སྤྲོས་པ་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བའི་འཁྲུལ་བ་གཤིས་ན་མི་དར་བའི་རང་ བཞིན་ཞི་བ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་དག་གི་ཆ་དེ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ ལྟ་བུའི་དག་ཆེན་གནས་ལུགས་མངོན་བྱང་ཆུབ་པའི་ཆ་དེ་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པའི་དགེ་འདུན་ མཆོག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཙམ་ལས་དོན་གྱི་གནས་ཚོད་ལ་རང་གསལ་སེམས་འདིའི་གཤིས་དེ་གའི་ ཆ་ལས་ལོགས་སུ་སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཟེར་ཡུལ་ཞིག་གང་ནའང་མེད་ཀྱང་ ཡིན་ལུགས་དེ་འདྲ་ཇི་བཞིན་ངེས་མི་ནུས་པའི་འགྲོ་བ་ཕལ་གྱི་ངོར་ཙམ་ལ་བདག་ཅག་གི་ སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་གསུང་རབ་ཐུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྣམས་དང་རྗེས་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ མཆོག་མངའ་བའི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་སོ་སོའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་རང་རང་ དང་འཚམས་པའི་མགོན་སྐྱབས་ལེགས་པར་མཛད་པའི་དཀོན་མཆོག་རྣམ་གསུམ་གྱི་མཛད་ ཕྲིན་དུས་དུས་སུ་བསླུ་མེད་དུ་ཉེ་བར་འཇུག་པ་ལས་འདིར་གནས་ལུགས་ཀྱི
Chinese
昂旺·洛卓扎巴大师教言集JNLD22：初学者修持自宗时轮金刚俱生次第之法 4-49 初学者修持自宗时轮金刚俱生次第之法 初学者修持自宗时轮金刚俱生次第之法 大乐空色大手印， 本初实义时轮法。 基果无别体性住， 以具恭敬之门径。 显现彼性之方便， 初业有情入门道。 共同不共等持及， 生圆次第略释义。 此处，我等初学者在修持正法时，首先需要的是改良自相续的方法，即以生起次第和圆满次第之门，进行初步的修持。无论修持四座或其他任何一座，首先要信任和依赖的对境是究竟的皈依处——三宝，即佛、法、僧三者。 4-50 若从胜义本初住法而言，自性心之本然，刹那生起分别念，贪著等烦恼，以及实执，所有造作之集合，如水中之浊，于心性之自性本无，具有光明之本性，具足一切功德之分，此乃本初安住之胜义佛。如是心性清净之分，本自远离一切戏论，痛苦之错觉于本性中不生，自性寂灭大乐之法界清净之分，即是胜义法。如是清净大乐之本性，显现菩提之分，即是胜义僧。然就实义而言，除自明心性之本性之外，别无所谓皈依处三宝。 然对于未能如实了知此理之普通众生而言，我等导师佛陀及其经藏、证悟，以及具足殊胜智慧之追随者们，以各自之方式，为一切众生提供与其相应的庇护，此乃三宝之事业，时时无欺地利益众生。此处仅就实相之理略作阐述。
English
Collection of Teachings by Ngawang Lodro Drakpa JNLD22: How Beginners Practice the Sahajakaya Aspect of Their Own Kalachakra Tradition 4-49 How Beginners Practice the Sahajakaya Aspect of Their Own Kalachakra Tradition How Beginners Practice the Sahajakaya Aspect of Their Own Kalachakra Tradition Great Bliss Empty Form Mahamudra, Innate Meaning of the Kalachakra. Ground and Result Inseparable Essence Abides, With Respectful Adoration. Method to Manifest That Nature, Gate for Beginners to Enter. Common and Uncommon Samadhi, and Generation and Recitation, Briefly Explain the Meaning. Here, when we beginners engage in the practice of the sacred Dharma, the first thing needed is the method to improve our own mindstream, that is, the initial practice of the generation and completion stages. Regardless of whether it is the practice of four sessions or any other session, the object of trust and reliance is the ultimate refuge—the Three Jewels, namely the Buddha, Dharma, and Sangha. 4-50 If we consider the ultimate, innate state, the very nature of the mind is such that adventitious thoughts, afflictions such as attachment, and the entire collection of conceptual fixations, like turbidity in water, are not inherent in the nature of the mind. There is a luminous aspect of the nature of mind that possesses all qualities, which is called the ultimate Buddha who has been present from the beginning. Such a pure aspect of the nature of mind, where all elaborations are completely pacified and the delusion of suffering does not arise in its nature, the pure aspect of the great peace of Dharmadhatu, is called the ultimate Dharma. The aspect of manifesting enlightenment in such a pure state is called the ultimate Sangha. However, in terms of the actual state, there is no refuge, no Three Jewels, apart from the very nature of this self-luminous mind. However, for ordinary beings who cannot fully realize this truth, our teacher Buddha, his scriptures, his realization, and his disciples who possess supreme wisdom, in their respective ways, provide excellent protection to all beings according to their needs. The activities of the Three Jewels are unfailingly beneficial at all times. Here, I will briefly explain the nature of reality. -------------------------------------------------------------------------------- ་སྐྱབས་གསུམ་
Tibetan
སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་གཤིས་སུ་ཚང་བ་དེ་ཡང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་ བོར་གྱུར་པའི་ངེས་པ་དོན་གྱི་དཔལ་ལྡན་རྩ་བའི་བླ་མའི་ཐུགས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཉག་ གཅིག་ཀྱང་ཡེ་ནས་ཡིན་ཡོད་པ་ལ་ཡིད་གཏིང་ནས་ཆེས་ཏེ་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་རང་ གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བློ་སེམས་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་རོ་ མཉམ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཐུགས་ཡིད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་འདོད་ཀྱིས་སྐྱབས་སུ་ངེས་པར་འགྲོ་བ་ནི་ 4-51 སྐབས་འདིའི་སྐྱབས་འགྲོའི་སྒོ་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་ལ་བློས་ངེས་པ་ཅི་འདྲོངས་བྱ་དགོས་སོ། ། དེ་ནས་རང་གཞན་གྱི་ན་རྒ་འཆི་བ་སོགས་མི་འདོད་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་གདོས་བཅས་ བེམ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཁྱད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཅན་གཟུང་ འཛིན་བདེན་པར་ཤར་བའི་ནང་ཀུན་ཉོན་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། ཕྱི་གཟུགས་ སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཉེ་བར་མཆེད་པའི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི་རྣམས་ནི་ སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་རང་དབང་མ་ཐོབ་ན་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་འཕེལ་ཁ་སྟོབས་ ངེས་པར་རང་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཆེ་བ་དང་། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་དམིགས་རྣམ་ལ་ གང་ནས་སྐོར་ཐབས་དཀའ་ཞིང་བློ་དེ་ཕྱོགས་སུ་ལས་རུང་གི་ཆ་ཉུང་ཤས་ཙམ་ཡང་དཀོན་ པས་སྒོ་གང་ཐད་ནས་རང་དབང་མེད་པར་ཉེས་ཚོགས་གྲངས་ལས་འདས་པ་ངང་གིས་འབྱུང་ བ་འདི་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ལ་རྟག་པར་སྤྱོད་པའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ངེས་ པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་མས་ཡང་ཡང་དྲངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ལུས་སེམས་དེ་ འདྲ་བ་ནི་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ད་བར་བྱུང་ཞིང་ལུས་སེམས་དེ་ དག་དང་གང་མ་བྲལ་ཚུན་ཟག་བཅས་དེ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གང་རུང་གི་མཐུ་སྨིན་པས་ བར་བར་བཟོད་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲག་པ་དང་སྐབས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བདེ་དང་ བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རེ་རེབ་ཙམ་རེ་མྱོང་ནས་སླར་སྡུག་བསྔལ་ཤུགས་དྲག་ལ་ངེས་ པར་སྦྱོར་བ་སོགས་གཏན་བདེའི་གོ་འཕང་ནམ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་གནས་ཚུལ་གྱི་ལུས་ སེམས་སྡུག་བསྔལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་བ་འདི་ཉིད་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་དེ་འདྲའི་ འཁོར་བ་ཁམས་གསུམ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་པ་འདི་ལ་མི་འདོད་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ཁུང་ ཚང་ཅན་ཤིན་ཏུ་ཐར་དཀའ་བའི་གནས་ཡིད་མི་འོང་དུ་སྙིང་གཏིང་ནས་ཐག་ཆོད་དེ་ལུས་ སེམས་སྡུག་བསྔལ་བ་འདི་དང་རང་གཞན་རྣམས་ནམ་ཞིག་ཏུ་འབྲལ་བའི་དུས་ཚོད་ཅིག་ 4-52 ཡོད། ལུས་སེམས་དེ་དག་དང་གཏན་བྲལ་གྱི་གོ་སྐབས་ཞིག་ཐོབ་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་ བའི་རྒྱུན་གཏན་འགགས་སུ་སོང་སྟེ་ཞི་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་པ་གཏན་གྱི་བདེ་ བ་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་ནས་ཀྱང་ས
Chinese
皈依三宝 心性本自光明，圆满具足，此乃证悟真谛法身之体性。深信不疑，具德根本上师之意乃法界智慧之唯一精髓，本自具足。于此法界之中，为使自他一切众生之心识，止息所有迷乱显现，融入平等无别之意，而发愿皈依。此乃此处皈依之门径，务必对此深信不疑。 其次，对于自他之衰老、病痛、死亡等不悦意之事之根源——有漏之色身，尤其是那具有迷乱显现之意识，以及显现能取所取为真实，由内而摄持一切烦恼之意，以及外在色等，趋向于贪欲之感官意识。若不能从一切门径中获得自主，则贪嗔等烦恼必将自发增长。对于信心等善法之目标，难以寻觅，且于此方面堪能之分亦甚为稀少。因此，于任何方面皆不得自在，无数过患自然而生，此乃恒常受苦之必然之因。以诸多理由反复强调，痛苦之根源，此等身心，自无始轮回以来，从未间断。只要不脱离此等身心，则无论善恶之业成熟，间或感受难以忍受之剧烈痛苦，间或感受转变与平静之状态，终将再次遭受剧烈痛苦。此乃无法获得永恒安乐之状态。因此，需认识到此身心乃痛苦之轮回自性。下定决心，此等包含三界之轮回，乃百般不悦之渊薮，极难解脱之境地。何时能脱离此痛苦之身心？ 何时能获得彻底脱离此等身心之机会？若能彻底断绝此等痛苦之延续，则寂灭智慧之法界将成为至高无上之永恒安乐。
English
Taking Refuge in the Three Jewels The very nature of mind, inherently clear and complete, is the essence of the Dharmakaya (法身，Dharmakāya, dharmakāya, body of the law). With unwavering faith, the mind of the glorious root Guru (上师，Guru, guru, teacher) is the sole essence of the wisdom of Dharmadhatu (法界，Dharmadhātu, dharmadhātu, the realm of reality), inherently present from the beginning. Within this Dharmadhatu, to pacify all the deluded appearances of the minds of oneself and all sentient beings, merging them into the single, undifferentiated mind, one takes refuge with fervent aspiration. This is the gateway to taking refuge in this context, and one must cultivate deep conviction in this. Furthermore, the source of undesirable experiences such as aging, sickness, and death for oneself and others is the contaminated physical body, and especially the consciousness with its deluded appearances, the inner afflicted mind-consciousness that perceives subject and object as real, and the outer sense consciousnesses that proliferate towards desirable sense objects. If one does not gain freedom from all these avenues, the force of afflictions such as attachment and aversion will inevitably increase on their own. It is difficult to find opportunities for virtuous objects of faith, and even a small capacity to work with them is rare. Therefore, without freedom in any direction, countless faults naturally arise, and this is the very cause of constantly experiencing suffering. Repeatedly emphasizing with many reasons, the source of all suffering, such a body and mind, has been continuous since beginningless time. As long as one is not separated from these bodies and minds, the maturation of either virtuous or non-virtuous karma will bring intense suffering, and occasionally one may experience fleeting moments of change and equanimity, only to inevitably return to intense suffering. This is a state where the attainment of lasting happiness is never realized. Therefore, one must recognize that this body and mind are the very nature of suffering in samsara (轮回，Saṃsāra, saṃsāra, cyclic existence). Resolve deeply that this samsara, encompassing any of the three realms, is a source of hundreds of undesirable things, a place that is extremely difficult to escape. When will there be a time when oneself and others are separated from this suffering body and mind? When will one have the opportunity to completely separate from these bodies and minds? If the continuation of such suffering is completely cut off, then the peaceful realm of wisdom will become the supreme and ultimate happiness. --------------------------------------------------------------------------------