Tibetan
།དང་པོ་ནི། འཇིགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ལྷ་འདྲེ་དེ། དང་པོ་གང་ནས་འོང་བལྟས། བར་དུ་གང་དུ་གནས་བལྟ། ཐ་མ་གར་འགྲོ་ལྟ་སྟེ། མ་རྙེད་པའི་ངང་དུ་བཞག །ལྷ་འདྲེ་དེ་ལ་དབྱིབས་གྲུ་བཞི། ཟླུམ་པོ་གང་དུ་འདུག་ལྟ། ཁ་དོག་དཀར་པོ་དམར་པོ་གང་དུ་འདུག་བལྟས་པས། མ་རྙེད་པའི་ངང་དུ་བཞག །མིག་གིས་ལྷ་འདྲེའི་གཟུགས་ལ་བལྟ། རྣ་བས་སྐད་ལ་ཉན། སྣས་དྲི་ལ་སྣོམ། ངག་ཏུ་གཏམ་ལབ་ལབ་ཏུ་འདྲེ་བཟུང་ལ་ཅི་འདྲ་འདུག་ལྟ། མ་རྙེད་པ་དང་སྟོང་པའི་ངང་དུ་བཞག །ནང་འཇིག་མཁན་གྱི་རྣམ་རྟོག་རྩད་བཅད་པ་ནི། ཁ་ནང་དུ་ལོག་ལ་འདྲེར་འཇིག་པའི་མཁན་པོའམ། བདག་གིས་སེམས་ཉིད་ཡ་ཀི་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ནས་མ་ཀི་རྐང་པའི་མཐིལ་ཡན་ཆད་དུ། ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གང་ན་འདུག་བལྟའོ། །འཇིགས་མཁན་དེའི་དབྱིབས་སམ། ཁ་དོག་ངོ་བོ་ཅི་འདྲ་འདུག་བལྟས་པས་མ་རྙེད་པ་དང་སྟོང་པའི་ངང་ལ་བཞག་གོ །བར་འཇིགས་པའི་ངོ་བོ་རྩད་གཅད་པ་ནི། འཇིགས་པ་ཞེས་བྱའི་ངོ་བོ་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག །གནས་གང་ན་འདུག །དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཅི་འདུག་ལྟ། དེ་ལྟར་བལྟས་པས་ཕྱི་ནས་འཇིག་ཡུལ་མ་རྙེད། ནང་ནས་འཇིག་མཁན་མ་རྙེད། བར་ན་འཇིགས་པའི་ངོ་བོ་མ་རྙེད་པ་དེ། ཡོད་ན་རྙེད་འོངས་པ་ལ་མེད་པས་མ་རྙེད་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་འབོལ་ལེ་བཞག་གོ །ནུབ་གསུམ་པའི་ཉམས་ལེན་ནི། དང་པོ་འགྲོ་ཙ་ན་ལྟ་བའི་རྦད་ཁམས་ཆེ་བ། སྒོམ་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ། སྤྱོད་པའི་སྙིང་ཁམས་ཆེ་བ་དང་གསུམ་གྱི་ངང་ནས་འགྲོ་སྟེ། དང་པོ་ནི་ཡར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །མར་དམྱལ་བའི་ཚེ་ཚད་དང༌། ལུས་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཤད་པ་ཡིན། དོན་དམ་པར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དོན་ལ་བདེན་པ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་སྙམ་པར་བྱའོ། ། སྒོམ་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ནི། སྔར་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའི་ཉམས་དང་མ་བྲལ་བར་བྱས་ལ། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་དུ་ཡང་མེད་དེ་སྣང་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི། བདེན་པ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སྤྱོད་པའི་སྙིང་ཁམས་ཆེ་བ་ནི། ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་གདུག་རྩུབ་ཅི་བྱུང་ཡང༌། ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད་པ། ཐེ་ཚོམ་སོམ་ཉི་མེད་པ། སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ། རེ་དོགས་ཚམ་ཚོམ་མེད་པ། ལུག་ཁྱུའི་ནང་དུ་སྤྱང་ཁུ་རྒྱུག་པ་བཞིན་ནམ། རི་དྭགས་དབུས་སུ་སེང་གེ་རྒྱུག་པ་བཞིན། ཉམས་
Chinese
第一，对于恐怖之境的神鬼，首先观察它从何而来，中间观察它在何处，最后观察它往何处去，在未寻得的状态中安住。对于那神鬼，观察它形状是方形还是圆形，颜色是白色还是红色。观察之后，在未寻得的状态中安住。眼睛观看神鬼的形体，耳朵倾听声音，鼻子嗅气味，口中喃喃自语，观察降伏鬼怪会是怎样。在未寻得和空性的状态中安住。对于内在制造恐惧的分别念进行追查：将脸转向内，谁是制造鬼怪恐惧的制造者？我自己的心性，从上面梵穴顶到下面脚底，在外、内、秘密三者之中，它在哪里？观察那制造恐惧者的形状、颜色、本体是什么，观察之后，在未寻得和空性的状态中安住。中间追查恐惧的本体：名为恐惧的本体是什么样的？它在何处？形状和颜色是什么样的？如此观察之后，从外未寻得恐惧之境，从内未寻得制造恐惧者，中间未寻得恐惧的本体。如果存在就能寻得，因为不存在所以未寻得，就在那样的状态中放松安住。第三个傍晚的修习是：首先，行走时，观的力量要大，具备禅修的体验，行为的精髓要大，从这三者的状态中行走。首先，向上，佛的身体和智慧也是心的幻化，胜义谛中没有成立。向下，讲述地狱的寿命，以及身体冷热的痛苦，胜义谛中没有真实成立。在意义上，要认为真实成立连微尘许也没有。具备禅修的体验是：之前在介绍时，不要脱离介绍的体验，在入定中，一切法永远不存在，连显现也没有，如同虚空一般。在后得时，仅仅是显现，没有真实，要了知如幻如梦。行为的精髓要大是：无论发生疾病、痛苦、违缘、障碍、残酷的事情，都不要害怕和胆怯，不要有怀疑和犹豫，不要有取舍、否定和肯定，不要有希望和恐惧、犹豫不决，如同狼闯入羊群，或者狮子闯入兽群一般，体验
English
Firstly, regarding the deities and demons of fearful places, first look at where they come from, in the middle look at where they reside, and finally look at where they go, and rest in the state of not finding them. For that deity and demon, look at whether its shape is square or round, and look at whether its color is white or red. After looking, rest in the state of not finding it. The eyes look at the form of the deity and demon, the ears listen to the sound, the nose smells the scent, and the mouth mutters, looking at what it is like to subdue the demon. Rest in the state of not finding it and emptiness. Investigating the thoughts that create fear from within: turn the face inward, who is the creator of the fear of demons? My own mind, from the crown of the head above to the soles of the feet below, where is it among the outer, inner, and secret? Look at the shape, color, and essence of the one who creates fear, and after looking, rest in the state of not finding it and emptiness. In the middle, investigate the essence of fear: what is the essence of what is called fear like? Where is it located? What are its shape and color like? After looking in this way, the place of fear is not found from the outside, the creator of fear is not found from the inside, and the essence of fear is not found in the middle. If it existed, it would be found, but because it does not exist, it is not found, and rest loosely in that state. The practice of the third evening is: firstly, when walking, the power of view should be great, possessing the experience of meditation, and the essence of conduct should be great, walking from the state of these three. Firstly, upwards, the body and wisdom of the Buddha are also a manifestation of the mind, and there is no establishment in the ultimate truth. Downwards, the lifespan of hell and the suffering of the body's heat and cold are described, but there is no true establishment in the ultimate truth. In meaning, one should think that not even a particle of truth has ever been established. Possessing the experience of meditation is: in the past, during the introduction, one should not be separated from the experience of the introduction, and in equipoise, all phenomena never exist, and even appearance does not exist, like the center of the sky. In post-meditation, there is only appearance, but there is no truth, and one should realize it as like an illusion or a dream. The essence of conduct being great is: no matter what happens, such as illness, suffering, adverse conditions, obstacles, or cruelty, one should not be afraid or timid, without doubt or hesitation, without acceptance or rejection, negation or affirmation, without hope or fear, or indecision, like a wolf running into a flock of sheep, or a lion running into the midst of wild animals, experience
Tibetan
ང་བག་ཚ་མེད་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །སླེབས་ནས་ཚིག་གསུམ་པོ་འདི་ཉམས་སུ་བླངས་བར་བྱའོ། ། ལྷ་འདྲེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་རྟོག་རྩད་གཅད་པ། འཇིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་འཛིན་རྩད་གཅད་པ། བར་ཆད་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་འདས་རྩད་གཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཉིད་ད་ལྟར་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་མ་མྱོང༌། ཕྱིས་ཀྱང་དངོས་པོར་སྐྱེ་མི་སྲིད། སེམས་ཉིད་ནི་འདྲེ་ཁྱོད་བས་ང་རང་བདག་པོས་ཀྱང་མི་ཤེས་ན། འདྲེ་ཁྱོས་འཚོལ་ཅིག་བྱས་ལ། འདྲེ་ཡོད་པ། བདེན་པ། རྟེན་ནག་པོ་ཆེན་པོ། ཡོར་ཡོར་པོ་རྐང་ལག་མང་པོ་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་ཐོགས་པ་ཞིག་བསྒོམས་ལ། དེས་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱལ་བར་བསྒོམ། སེམས་དངོས་མེད་ལ་ཕན་གནོད་འདུག་གམ་མི་འདུག་ལྟ། སེམས་དངོས་མེད་དེ་དངོས་པོར་འགྱུར་མི་འགྱུར་ལྟ། ལྷ་འདྲེ་བདེན་པར་འདུག་གམ་མི་འདུག་བལྟ་བར་བྱའོ། ། འཇིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་འཛིན་རྩད་གཅད་པ་ནི། འཇིགས་ན་དེ་བས་ཀྱང་ཇེ་འཇིགས་ཇེ་འཇིགས་ཉམས་འཇིགས་བག་ཇེ་ཚ་རུ་བཏང་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྱུ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དངོས་མེད་འདི་རྙེད་དམ་མི་རྙེད་ལྟ། འཇིགས་མཁན་ཅི་འདྲ་འདུག་གམ་ལྟ། འཇིགས་རྒྱུ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་བལྟ་བར་བྱའོ། །བར་ཆད་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་འདས་རྩད་བརྡར་གཅད་པ་ནི། བར་ཆད་བྱུང་གི་དོགས་པ་དང༌། མི་འོང་དུ་རེ་བ་དང༌། བྱུང་བའི་བར་ཆད་དངོས་དང༌། དེ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། དེ་བས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་དོགས་པ། སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ། དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་བར། བདེ་སྡུག་གཉིས་ཀྱི་བར། འཇིགས་མི་འཇིགས་གཉིསཀྱི་བར་ན་རེ་དོགས་རྟོག་འགྱུ་ཙམ་དེ་ལས་མེད་པས། དེ་གཏན་ལ་ཅི་ཕེབས་བྱའོ། །གཉན་ཁྲོད་དུ་ཉལ་དུ་འགྲོ་བ་དེ་འདྲེ་ཡོད་ནས་ཉལ་དུ་འགྲོ་བ་མིན། འདྲེ་ལ་དོ་བདོ་ནས་འགྲོ་བ་མིན། ཕྱི་འཇིགས་པའི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས། འཇིགས་མཁན་གྱི་རིག་པ་དེ་རྩད་བརྡར་གཅོད་པ་ཡིན། སྙད་འདྲེ་ལ་བཏགས་ནས་ནང་འདྲེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ནོ།། ནུབ་བཞི་པའི་ཉམས་ལེན་ནི། དང་པོ་གཅོད་ལ་འགྲོ་ཙ་ན། ཆེ་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བར་བྱ་ཞེས་པ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྒྱབ་ཚན་ཆེ་བ། དམ་ཚིག་གི་ཆོས་རྒྱུས་ཆེ་བ། ལུས་སྲོག་གཏོང་ཕོད་ཆེ་བ་དང་གསུམ་དགོས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མོས་གུས་ཚུད་པས། བྱིན་རླབས་ཞུགས་པ་ཞིག་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་ཡང་གཅོད་ལ་འགྲོ་བའི་དུས་སུ། ག
Chinese
我无所畏惧地前往。到达后，应当修持这三个词语：依靠鬼神来断除分别念，依靠恐惧来断除我执，依靠障碍来断除轮回与涅槃。第一，心性现在也从未存在过实物，以后也不可能产生实物。心性连我这个主人都不了解，更何况你这个鬼呢？让你去寻找，观想鬼存在，真实，是巨大的黑色依处，摇摇晃晃，有很多手脚，拿着各种武器。观想它施加各种损害。看看心无实物，是否会受到伤害？看看心无实物，是否会变成实物？看看鬼神是否真实存在。依靠恐惧来断除我执：如果恐惧，那就更加恐惧，越来越恐惧，体验恐惧，越来越紧张。依靠它，看看能否找到这个流动的无实物之识？看看恐惧者是什么样的？看看恐惧的对象是什么样的？依靠障碍来断除轮回与涅槃：担心出现障碍，期望不会出现障碍，已经出现的真实障碍，这一切都是心的幻化。因此，轮回与涅槃也是心所造。担心在轮回中流浪，期望成佛，这一切都是自己的心的幻化。在轮回与涅槃之间，在快乐与痛苦之间，在恐惧与不恐惧之间，除了希望、怀疑、思考和流动之外，别无他物。那么，应该如何确定它呢？去凶险之地睡觉，不是因为有鬼才去睡觉，不是为了和鬼争斗才去。依靠外在的恐惧之境，是为了断除恐惧者的觉知。假借鬼的名义，是为了确定执着内在鬼的觉知。第四个夜晚的修持是：首先，当去断法时，说是要具备三种伟大之处才能去。即加持的后盾强大，誓言的法缘强大，舍弃身命的勇气强大。第一，通常要包含对上师三宝的虔诚，需要一个得到加持的人。特别是当去断法的时候。
English
I go without fear. Having arrived, these three words should be practiced: relying on ghosts and spirits to cut off conceptual thoughts, relying on fear to cut off self-grasping, and relying on obstacles to cut off samsara and nirvana. First, the nature of mind has never existed as a real thing, and it is impossible for it to arise as a real thing in the future. Even I, the master, do not understand the nature of mind, let alone you, the ghost? Let you search for it, and visualize that the ghost exists, is real, is a huge black support, swaying, with many arms and legs, holding various weapons. Visualize it inflicting various harms. See if the mind, which is without substance, is harmed or not. See if the mind, which is without substance, turns into a substance or not. See if the ghosts and spirits really exist. Relying on fear to cut off self-grasping: if you are afraid, then be even more afraid, more and more afraid, experience fear, and become more and more nervous. Relying on it, see if you can find this flowing, insubstantial consciousness? See what the fearful one is like? See what the object of fear is like? Relying on obstacles to cut off samsara and nirvana: worrying about obstacles arising, hoping that obstacles will not arise, and the real obstacles that have already arisen, all of this is the illusion of the mind. Therefore, samsara and nirvana are also created by the mind. Worrying about wandering in samsara, hoping to become a Buddha, all of this is the illusion of one's own mind. Between samsara and nirvana, between happiness and suffering, between fear and non-fear, there is nothing but hope, doubt, thought, and movement. So, how should it be determined? Going to sleep in a dangerous place is not because there are ghosts, nor is it to fight with ghosts. Relying on the external realm of fear is to cut off the awareness of the fearful one. Using the name of a ghost is to determine the awareness of clinging to the inner ghost. The practice of the fourth night is: first, when going to Chöd, it is said that one must go with three great qualities. That is, the support of blessings is strong, the Dharma connection of vows is strong, and the courage to give up body and life is strong. First, in general, it is necessary to include devotion to the Guru and the Three Jewels, and one needs to be blessed. Especially when going to Chöd.