Tibetan
འི་ཀུན་གྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། །བར་སྐབས་སེམས་ལ་མི་རྟག་འཆི་བ་སྒོམས། །འདུས་བྱས་སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྐྱོན་མང་བ། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་བསམ་པར་བྱ། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་འདི་སྣང་ལ་བདེན་པས་སྟོང༌། །སྣང་ལ་སྟོང་པའི་གཟུགས་སུ་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་བརྗོད་དེ་རྫིང་བུའི་གནས་དེ་ཉིད་ནས་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ངུར་པའི་ཚོགས་དག་ཀྱང་དེའི་སླད་བཞིན་དུ་འབྲངས་ཏེ། ཤར་ཕྱོགས་གངས་རིའི་ར་བ་མཐོང་བའི་ངོས་ཤིག་ཏུ་བསྐྱལ་ཏེ་དད་པས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་འདི་སྐད་དུ། བདག་ཅག་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟེན་པའི་ནང་གི་ཐ་མ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་འབྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ལྟོས། ཀྱེ་མའོ་རེ་མཚར། ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་རྟེན་གྱི་པདྨོ་བསྟེན་པའི་འོད་གསལ་སླན་ཆད་མཐོང་རེ་ཀན། ཞེས་གདུང་བའི་མཆི་མ་འབྱིན་ཅིང་ཕྱིར་ལོག་གོ །དེ་ནས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་རང་གི་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་གངས་རིའི་རྩེ་མོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ནང་ན་གསལ་ཞིང༌། མཐིང་གར་སྣུམ་ཞིམ་འཚེར་བའི་ནང་ན་འོད་ཟེར་ནམ་མཁའ་དྭངས་བའི་མདོག་ལྟར་སྔོ་བ་མཐོང་སྟེ། བཞིན་བཟང་གིས་ཞེ་ས་དང་བཅས་པས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་དྲིས་པ། སྟོན་ཀའི་མཚན་མོ་དཀར་བའི་རི་བོང་འཛིན། །དྭངས་པའི་མཁའ་དང་མཉམ་དུ་ལྷུང་བར་དོགས། །ཚངས་དང་བདེ་འབྱུང་དག་གིས་བཀོད་པའམ། །ཡིད་འོང་འདི་འདྲ་ཅི་ཞིག་ལགས་སམ་ཀྱེ། །ངང་པའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཟླ་བ་ཀུནྡའི་མདངས་འཕྲོགས་འཛེས་པའི་རི། །ཡིད་འོང་ནགས་ཀྱི་ནང་ན་གསལ་བ་དག །རང་བྱུང་འཇིག་རྟེན་དབང་པོའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ། །འོད་ཟེར་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་ངེས། །ཞེས་བརྗོད་དེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེའི་ཉེ་འཁོར་དུ་སོང་བ་ལས། ནགས་འོད་ཟེར་སྤྲིན་བསམ་གཏན་པ་དག་གིས་བརྟེན་པའི་གནས་སུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བྱ་དང་ཤིང་དང་མེ་ཏོག་གི་ཚལ་འཛུམ་པས་ཁེབས་ཤིང༌། བསིལ་བའི་ཆུ་རྒྱུན་གཙང་མ་ཁ་དུ་མ་ནས་འབབ་པ། འགྲམ་ཐམས་ཅད་རྩྭ་ལྗང་སེར་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། བཞིན་བཟང་གིས་སྨྲས་པ། རྨ་བྱའི་མགྲིན་པ་ལྟ་བུར་འཚེར་བའི་གནས། །དབེན་ཞིང་ཉམས་དགའ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང༌། །སྨན་ཤིང་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་རྣམ་བཀྲ་ཞིང༌། །བསིལ་བའི་ཆུ་གཙང་པདྨས་ཁེབས་ལ་གཟིགས། ། ཞེས་བརྗོད་དེ་སོང་བ་ལས། གངས་རིའི་ངོས་བྲག་རིའི་མགུལ། རྡོ་རྗེའི་ཁམས་ལས་རང་བྱུང་བའི་སྐུ་གཟུགས་མཐོང་སྟེ། བཞིན་བཟང་གིས་དྲིས་པ། ཟླ་བ་ནོར་བུའི་མདངས་འདྲ་འཛུམ་པའི་ ཞལ། །གངས་
Chinese
是所有人的逝去之处。 中间要修习无常死亡之心。 积聚之物无有实义且过患甚多。 也应思维轮回的自性。 各种各样的法显现却无有真实。 应了悟显现为空性的形相。 这样说着便从那水池的地方离开了。 之后天鹅的眷属们也同样地跟随着。 来到能够见到东方雪山山脚的一处地方，以虔诚之心顶礼并说道： 我们这些侍奉天鹅国王的人中，最末等的也是这个了。 看看这各自分离的法性吧。 唉呀真是稀奇。 侍奉您的足莲的光明，以后再也见不到了啊。 这样悲伤地流着眼泪返回了。 之后天鹅国王也和自己的眷属们一起向东方飞去了。 那时，在那漫长的时间里，在雪山顶峰的花园中，显现出一种景象，在湛蓝油润的光泽中，光芒如同晴朗天空的颜色一般蔚蓝。 具善以敬语向天鹅国王问道： 秋夜皎洁的月亮。 像是要和清澈的天空一同坠落一般。 是梵天和自在天所创造的吗？ 如此美妙的景象是什么呢？ 天鹅国王说道： 夺取了月亮和昆达花光彩的山峰。 在令人心旷神怡的森林中显现。 是自生世间自在的花园。 确信那就是名为光芒云的花园。 这样说着，便来到了那花园的附近。 在名为光芒云的森林中，禅定者们所依止的地方，处处都是令人心旷神怡的鸟、树木和鲜花盛开的花园。 清凉的清澈水流从许多源头流淌下来。 岸边都被绿黄色的草地覆盖着，来到了这样一个地方。 具善说道： 像是孔雀的脖颈一般闪耀的地方。 寂静而又赏心悦目，实在是令人心旷神怡。 药草树木鲜花果实色彩鲜艳。 请看那清凉的净水被莲花覆盖。 这样说着继续前行。 在雪山的山腰，岩石的山脊上。 见到了从金刚界自然生成的身体形象。 具善问道： 像是月亮宝珠般光彩夺目的面容。
English
is the place where all pass away. In the meantime, meditate on impermanence and death in your mind. Things that are compounded have no essence and many faults. Also, contemplate the nature of samsara. These various phenomena appear but are empty of truth. Realize appearance as emptiness. Saying this, he departed from that pond. Then the flock of geese also followed after him. They went to a place where they could see the base of the eastern snow mountain, and prostrated with devotion, saying: We are the last of those who rely on the king of geese. Look at the nature of separation. Alas, how wonderful. The light of the lotus of your feet, we will never see again. Shedding tears of sorrow, they returned. Then the king of geese also flew eastward with his entourage. At that time, after a long time, on the summit of the snow mountain, in the garden, a sight appeared, in the blue, oily, fragrant luster, the light was as blue as the color of the clear sky. Bzhin Zang respectfully asked the king of geese: The white rabbit of the autumn night. It seems to fall together with the clear sky. Was it created by Brahma and Shiva? What is this wonderful sight? The king of geese said: The mountain that steals the radiance of the moon and the kunda flower. It appears in the delightful forest. It is the self-born garden of the lord of the world. It is certain that it is the garden called Cloud of Light. Saying this, he came near the garden. In the forest called Cloud of Light, the place where meditators dwell, everywhere is covered with delightful birds, trees, and gardens full of blooming flowers. Cool, clear streams flow from many sources. All the banks are covered with green and yellow grass, and they came to such a place. Bzhin Zang said: A place that shines like the neck of a peacock. It is secluded and delightful, and very pleasing to the mind. Medicinal trees, flowers, and fruits are colorful. Look at the cool, clear water covered with lotuses. Saying this, they continued on. On the mountainside of the snow mountain, on the ridge of the rocky mountain. They saw a body image that arose naturally from the vajra realm. Bzhin Zang asked: A face that shines like the light of a moon jewel.
Tibetan
རིའི་དྲུང་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི། ། ཡིད་འོང་མཚན་དཔེའི་འོད་ཟེར་འགྱེད་པ་བཞིན། །ཡིད་འོང་འདི་འདྲ་གང་གི་སྐུ་ཡིན་ནམ། །ངང་པའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་པོའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་བསོད་ནམས་སྤེལ་སླད་དུ་རང་བྱུང་དུ་བྱུང་བའོ། །ཞེས་བརྗོད། བསྟོད་པས་ཀྱང་བསྟོད་པ། རབ་དཀར་ལྷུན་པོའི་དྲུང་ན་མཛེས་པའི་ སྐུ། །འགྱིང་བཅས་པདྨའི་སྟེང་ན་མི་གཡོ་ཞིང༌། །ཐོར་ཚུགས་རྩེ་ནས་འོད་དཔག་མེད་འཕྲོ་བའི། །མགོན་པོ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བརྗོད་དེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་འདས་ཏེ་སོང་བའི་ཤར་ཕྱོགས་ན་འཁྲི་ཤིང་རབ་ཏུ་བསྐོར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱེད་ཙམ་གསལ་བ་དག་མཐོང་སྟེ་བཞིན་བཟང་གིས་དྲིས་པ། དཔག་བསམ་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བ་ཡི། །གྲོང་དག་འཛུམ་པས་ལྟ་བ་བཞིན། ། མཐོ་རིས་ལྷ་ཡུལ་འདྲ་བ་ཡི། །མཛེས་པ་འདི་འདྲ་ཅི་ཡིན་ནམ། །ངང་པས་སྨྲས་པ། མེ་ཏོག་འཕྱོང་ཁ་རྒྱས་པའི་ཤིང༌། །ནོར་བུའི་དྲྭ་བས་སྦྲེང་པ་ན། །ཡིད་འོང་གྲོང་ཁྱེར་མཛེས་པ་ནི། །སྐྱིད་པའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པར་མངོན། །ཞེས་བརྗོད་དེ་སོང་བ་ལས། མཐར་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱིད་པའི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་གཞི། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་གང་ཞིང་འདོད་རྒུའི་དཔལ་གྱིས་འབྱོར་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། དེ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་ཆོས་སྟོན་ཞིང་ཀུན་གྱིས་བསྟོད་དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་གོ་འཕང་དུ་གྱུར་པ་ལ་ལོ་འགར་གནས་པའི་འོག་ཏུ། ཐར་པ་དམ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་དེ་ནས་བྱུང་སྟེ་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་ནགས་ཚལ་དཔལ་གྱི་འབྱུང་གནས་འཕགས་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་སོས་ཀའི་དུས་ལ་ཉེ་བར་བབ་པས་མེ་ཏོག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་སྒྲ་སྙན་པར་གྲགས་པའི་ནགས་ཁྲོད་ཙནྡན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ལྗོན་པས་དཀྲིགས་ཤིང༌། ཕུ་ཆུ་གཙང་མའི་རྒྱུན་ཁ་དུ་མ་ནས་འབབ་པའི་འགྲམ། སྨན་དང་མེ་ཏོག་གི་དྲི་བཟང་ཞིམ་པོས་ཁྱབ་ཅིང༌། བུང་བ་མྱོས་པའི་གླུ་ལེན་པ་བྲག་རིའི་ངོས་ལ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང༌། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུ་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་སྐུ་གཟུགས་དུ་མ་རྡོའི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ལས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཏུད་པའི་གཟུགས་ཤིག་རྒྱང་མ་ནས་མཐོང་སྟེ། ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་སྨྲས་པ། ཡུན་རིང་དུས་ནས་མཆོག་ཏུ་སྨོན་པ་ཡི། །ཞི་བའི་ནགས་འདི་མཐོང་པས་དགའ་བ་ལྟར། །ཙནྡན་བསིལ་བའི་ཁ་
Chinese
山的旁边自然形成的，如同令人心旷神怡的相好光明照耀一般。如此令人心旷神怡的是谁的身像呢？天鹅王说道：这是圣观世音菩萨的身像，为了增长福德而自然显现的。说完，又赞颂道：雪白山王旁边美丽的身像，威严地在莲花上不动摇，发髻顶端放射着无量光，向怙主观世音菩萨顶礼。说完，便超越了那些园林，向东方走去，看到一些被蔓藤缠绕，约略显现一半的城市，于是善面问道：被如意宝珠环绕的，如同城市以微笑注视一般，如同高处天界一般的，如此美妙的是什么呢？天鹅说道：花朵盛开的树木，用珍宝的网来连接，令人心旷神怡的美丽城市，显然是安乐的源泉。说完便离开了。最终到达了城市安乐的源泉之地，那里充满了众多的人民，并且拥有如意之财富。在那里，他向所有的人民宣讲佛法，所有的人民都赞颂他，他成为了导师，在那里住了几年之后，为了成就殊胜的解脱，他离开了那座殊胜的城市，向东方走去，到达了森林财富的源泉，圣者手持金刚的园林。那时，正值接近夏季的时候，各种各样的花朵都盛开了，在声音悦耳的森林中，各种檀香树木茂密地生长着，清澈的泉水从许多源头流淌下来，药材和花朵的芬芳弥漫着，蜜蜂陶醉地歌唱着，在岩石的表面上，显现着圣观世音菩萨、文殊童子和金刚持等等众多身像，从各种各样的石头中显现出来，从远处看到一个被最殊胜者们亲近的身像，天鹅王非常高兴地说：如同见到长久以来最渴望的寂静森林一样高兴，檀香清凉的
English
Naturally formed beside the mountain, like the light of pleasing marks and signs shining forth. Whose form is so pleasing? The Swan King said: This is the form of the noble Avalokiteśvara, which appeared naturally to increase merit. Having said this, he also praised: The beautiful form beside the white mountain king, unmoving on the lotus with majesty, from the top of the hair radiates immeasurable light, I prostrate to the protector Avalokiteśvara. Having said this, he passed beyond those gardens and went eastward, seeing some cities that were wrapped in vines and only half visible, so Good Face asked: Surrounded by strings of wish-fulfilling jewels, like cities gazing with a smile, like the heavenly realm on high, what is so beautiful? The swan said: Trees with blooming flowers, connected by nets of jewels, the beautiful city that is pleasing to the mind, is clearly the source of happiness. Having said this, he left. Eventually, he arrived at the source of the city's happiness, a place filled with many people and rich in the wealth of desires. There, he taught the Dharma to all the people, and all the people praised him, and he became a teacher. After staying there for several years, in order to attain supreme liberation, he left that supreme city and went eastward, arriving at the source of the forest's wealth, the garden of the noble Vajrapani. At that time, as the summer season was approaching, various kinds of flowers were blooming profusely, and in the melodious forest, various sandalwood trees grew luxuriantly, and clear streams flowed from many sources, and the fragrance of medicines and flowers pervaded, and bees sang drunkenly, and on the surface of the rocks appeared many forms such as the noble Avalokiteśvara, Mañjuśrī Kumārabhūta, and Vajradhara, manifested from various kinds of stones, and from afar he saw a form approached by the most supreme ones, and the Swan King said with great joy: As happy as seeing this peaceful forest that I have longed for for a long time, the cool sandalwood