Tibetan
ངས་མེད་བྱོན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་་དག་གིས་ཀྱང་བདག་ཅག་གསོ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར། རང་གི་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་འཁྱམས་པའི་ཚུལ་བསམ་ལ། ད་རེས་ཀྱི་ཚེ་་འདིས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པར་བྱ་དགོས། ཚེ་འདིའང་དར་ཅིག་ཡུད་ཙམ་གཡར་པོ་འདྲ་བས་མི་རྟག་པ་བསམས་ལ་སྙིང་ནས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེང་ནས་བརྩོན་པར་མ་བྱས་ན། །འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་མཛད་པའི། །སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །བདག་ནི་རང་གི་ཉེས་པས་དེའི། །གསོ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་གྱུར་ཏོ། །ད་དུང་དེ་བཞིན་བདག་བྱེད་ན། ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེ་བཞིན་ཏེ། །ངན་འགྲོར་ན་དང་འཆི་བ་དང༌། །གཅད་དང་གཤགས་སོགས་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱོན་གྱུར་ ཀྱང༌། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང༌། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཉིན་མཚན་དུ་མི་རྟག་ཅིང་འཆི་བ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཚད་མེད་ཀྱང་རེ་ཞིག་བསྡུ་ན། དེས་ནི་འདི་ཕྱིར་ཕན་བདེའི་ཆོས་འགྲུབ་ཅིང༌། །བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། ། ཚེ་འདི་བློས་ཐོངས་བདག་འཛིན་འཁྲུལ་པ་་འཇིག །མདོར་ན་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཉེས་ཀུན་མཐར་འབྱིན་ཐར་པ་དམ་པའི་རྒྱུ། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་མི་རྟག་བློ་སྣ་བསྟུངས། །ཞེས་པ་སྟེ། འཆི་ངེས། ད་ལྟ་རང་འཆི་ངེས། སང་དུའང་བསྡད་ལོང་ཨེ་འབྱུང་ཆ་མེད་སྙམ་དུ་དུང་དུང་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན། ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མེ་ལྟར་འབར་བ་ཡང་ངང་གིས་འབྱུང་བས། འདི་དང་ཕྱི་མར་ཕན་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་དང༌། ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ལ་རྟག་མི་ཐུབ་པར་མཐོང་བས་བློ་མི་ཆགས་པ་དང༌། རྩོད་པ་དང༌། འཐབ་པ་དང༌། འཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ཁྲོ་བ་དང༌། གཞན་ལ་གནོད་པ་དང༌། འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངང་གིས་གཏོང་ཞིང༌། ང་རྒྱལ་དང་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་ལོང་མེད་པའི་བསམ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བས་ཀུན་དང༌། མཐུན་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ནོར་དང༌། འཁོར་དང༌། གཉེན་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པར་ཤེས་པས་དེ་དག་ལ་ཆགས་ཞེན་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་དག་ལ་གཞན་གྱི་གནོད་པའམ། ཕན་པའམ། བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་ཡང་ཆགས་སྡང་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་དག་ཤིའམ། བྲལ་ལམ། མེད་ཀྱང་མི་དགའ་བའི་མྱ་ངན་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་དང་ས་ཕྱོགས་གང་དུ་བསྡ
Chinese
那些已经逝去、已经涅槃的人们，也没有成为我们这些活着的人的救护之处。想到自己因业力而在无尽的轮回中漂泊，就应该以今生来把握解脱的道路。今生也如昙花一现，短暂如借用之物，思维无常，就应从内心努力修行佛法。如《入行论》中所说：若从今日不精进，将往恶趣趋下下，利益一切有情者，无量佛陀已逝去，我由自身之过失，未成彼等调伏处，今犹如此而为之，复从 पुन: 仍将受生如是苦，恶趣疾病与死亡，断截剖割等当受。又如《现观庄严论》中所说：天王虽降注大雨，坏种不生如是果，诸佛虽已曾降临，无缘众生不享善。二是宣说利益：像这样日夜思维无常和死亡，功德的积累虽然无量，但略作归纳。由此能成就今生来世的利益和安乐之法，以猛烈的精进努力修行，放下今生的执着，摧毁我执的错觉。总之，一切美好的功德都能成就，一切罪恶都能彻底消除，是通往神圣解脱的根本。一切佛法的根本在于调整对无常的认识。也就是说，必定会死亡，现在就必定会死亡，明天是否还有时间停留也不确定，当心中产生这种强烈的感受时，对佛法的精进也会像火焰般燃烧，自然而然地就能把握住对今生来世有益的道路，因为看到今生的现象无法恒常存在，所以心中不会产生执着，争论、打斗、怀恨、愤怒、伤害他人、一切的损害也会自然而然地放下，因为没有时间去产生傲慢和我执，所以会生起与众不同的想法，与一切人和睦相处，令人愉快，对于财富、眷属、亲友等一切事物，因为知道它们都是无常的，所以不会对它们产生贪恋，对于它们，无论他人带来损害或利益，带来快乐或痛苦，都不会产生贪恋或憎恨，即使它们死亡、离别或消失，也不会产生不悦的悲伤，无论居住在何处，
English
Those who have passed away and entered nirvana have not become a refuge for us who are alive. Thinking about how I wander endlessly in samsara due to karma, I should seize the path of liberation with this lifetime. This life is also like a flash, as short as something borrowed, contemplating impermanence, one should strive to practice the Dharma from the heart. As it says in the Bodhisattvacaryāvatāra: If I do not strive from today, I will go to lower and lower realms. Countless Buddhas who benefit all sentient beings have passed away, but due to my own faults, I have not become a place for their taming. If I continue to do so, again and again, it will be the same. I will experience suffering such as bad destinies, sickness, death, cutting, and dissection. Furthermore, as it says in the Abhisamayalankara: Even if the king of gods pours down rain, bad seeds do not sprout such fruit. Although the Buddhas have come, those without fortune do not taste goodness. Two, showing the benefits: Like this, if you meditate on impermanence and death day and night, although the accumulation of qualities is immeasurable, it can be summarized briefly. By this, the Dharma of benefit and happiness in this life and the next will be accomplished, and one will strive to practice with fierce diligence, abandon attachment to this life, and destroy the illusion of self-grasping. In short, all good qualities will be accomplished, all faults will be completely eliminated, and it is the root of sacred liberation. The root of all Dharmas lies in adjusting the understanding of impermanence. That is to say, one will surely die, one will surely die now, and it is uncertain whether there will be time to stay tomorrow. When this strong feeling arises in the heart, diligence in the Dharma will also burn like a flame, and naturally one will be able to grasp the path that is beneficial to this life and the next. Because one sees that the phenomena of this life cannot be permanent, one's mind will not become attached. Arguing, fighting, holding grudges, anger, harming others, and all harm will also be naturally abandoned. Because there is no time to generate arrogance and self-grasping, one will generate a unique thought, be harmonious and pleasant with everyone, and for all things such as wealth, retinue, relatives, etc., because one knows that they are all impermanent, one will not generate attachment to them. For them, whether others bring harm or benefit, bring happiness or suffering, one will not generate attachment or hatred. Even if they die, separate, or disappear, one will not generate unpleasant sadness. Wherever one resides,