Tibetan
སོ་སོས་གོང་༼༡༽བསྒྱུར་བ། །གནས་ཐབས་ཉིད་དེ་དེ་ལས་བཅོས་མི་དགོས། །རྩོལ་མེད་བཙལ་མི་དགོས་ཏེ་བྱུང་ཁུངས་ཀུན་གྱི་དངོས། །རང་དག་དྲི་མའི་ཆོས་ནི་བཅས་ཤིང་བྱེད། །འབད་འགགས་རྩོལ་བ་བྲལ་བར་ངས་རིག་སྟེ། །ལྷག་པར་གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་འདུག་གམ་ཅི། །གང་ལ་སྲིད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ་གདལ་ལོ། །ཞེས་སོ། ། དེ་ཡང་བྱིས་པ་རྣམས་ཡུལ་དང་ཤེས་པར་འཆིང་བའི་རྒྱ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པ་རང་ཡན་དུ་བཞག་པས་གྲོལ་བ་འདི་ནི་གནད་གཞན་ལས་འཕགས་ཏེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གང་གིས་མ་བསླད་རང་རིག་གྲོལ་བའི་གནད། །ལུས་དང་སེམས་དང་ཉོན་མོངས་རང་གི་ཆོས། །མི་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་སྣང་ཡང༌། །མ་བཞག་མ་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་རང་རིག་པ། །ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་སུས་ཀྱང་བཀྲོལ་བ་མེད། །མ་བཅོས་རང་སར་བཞག་པས་འབད་ཅི་དགོས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད། དཔེ་དོན་ངེས་པས་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི་ལྡོག་ཆོས་ལྔ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་ཆིངས་ལྔར་བཤད་དེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འགག་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་ལྡོག་པ་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་གཏན་ནས་འཕགས། །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ཡུལ་རྐྱེན་ཟད། ། ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བ་དག །མཐའ་གྲོལ་ཡིན་པས་མུ་བཞི་འགགས། ། གཅིག་གྲོལ་ཡིན་པས་དུ་མ་སྟོངས། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཡེ་གྲོལ། རང་གྲོལ། ཅེར་གྲོལ། མཐའ་གྲོལ། གཅིག་གྲོལ་གྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ཡེ་གྲོལ་ལ་བསྐྱར་གཞི་མེད་པའི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་སྒོམ་འབད་རྩོལ་ལ་རག་མ་ལུས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡེ་ནི་ཁྱབ་པ་སྤྱིར་བཏང་བས་བྱས་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང༌། གང་དུའང་མ་སོང༌། གར་ཡང་གནས་པ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །གྲོལ་ནི་བཀྲོལ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས། ལྟ་སྒོམ་གྱིས་འབད་མི་དགོས། གྲོལ་ཞེས་རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་ལས། བཅས་བཅོས་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ལུས་ངག་ཡིད་རང་ལུགས་ལ་ལྷོད་ཆགས་ཤིང་སེམས་ཉིད་རྣལ་དུ་ཕེབས་པ་ལ་གྲོལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་གཏན་དུ་དེ་ལྟར་གནས་པས་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་པ་ལས་འཕགས་སོ། །དེས་ན་གྲོལ་བའི་དཔེ་ནི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་འབྲུར་ཡེ་ནས་སྨིན་པ་ལ་ད་སྨིན་རྒྱུ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་གསེར་ཡེ་ནས་སེར་པོ་ཡིན་པ་ལ་ད་སེར་པོར་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡེ་གྲོལ་ལ་གསུམ་
Chinese
各自向上翻译（1）。安住之法即是，不需于此改造。无需无作勤奋寻觅，乃是所有生起之源的实相。自净无垢之法乃是设立与行持。我已领悟离于努力、止息、勤作，尤其解脱与未解脱安住于何处？于何处存在，即是智慧遍布广大。如是说。 此外，对于孩童们被境与识所束缚的牢笼之上，瑜伽士将识安放于自在，此解脱胜于其他要点。又于彼处说：何者未曾玷污，自明解脱之要点。身与心及烦恼，乃是自性之法。不识之孩童们，虽显现为因，然不放置不改造，瑜伽士自明之觉性。本初自解脱，无人能解脱。不改造安放于自处，何需努力？如是说。 第二，于分类差别中宣说，有三：总示本体。广说自性。以譬喻确定而归纳意义。第一是：觉性通透赤裸之法身，观待五种还灭法，宣说为五种圆满解脱之系缚。如是于《珍珠鬘》中说： 无有止息之觉性上。 无有错乱之因，故无有还灭。 本初解脱故，恒时超胜。 自解脱故，境缘穷尽。 现前解脱故，显现清净 。边解脱故，四边止息。 一解脱故，众多空性。 如是说。 第二，有本初解脱。自解脱。现前解脱。边解脱。一解脱之自性广说，共有五种。第一，本初解脱，依于无有重来之基的要点，无需观修努力，完全显示： 本初乃是普遍周遍，无有造作与勤奋之义。从何处也未曾来。往何处也未曾去。于何处也无有安住之义。解脱并非如解开一般。无需以观修而努力。解脱，乃是安住于自性之中，无有设立改造之义。如是，身语意安住于自性而放松，心性安然安住，称为解脱。彼亦恒时如是安住，故超胜共同乘。因此，解脱之譬喻，如阿里的果实，本初成熟，如今无有成熟之因一般。又如黄金本初是黄色，如今无有变为黄色之因一般。本初解脱有三
English
Each translates upwards (1). The method of abiding is itself, there is no need to modify it from that. There is no need to seek without effort, it is the reality of all sources of arising. Self-purifying, stainless Dharma is established and practiced. I have realized that it is free from effort, cessation, and exertion. Especially, where do liberation and non-liberation reside? Where does it exist, that wisdom pervades extensively? Thus it is said. Furthermore, on top of the very prison of children being bound by objects and consciousness, the yogi places consciousness in its own freedom, this liberation is superior to other key points. Again, from that very same place: Whoever has not defiled, the key point of self-awareness liberation. Body, mind, and afflictions are the Dharma of self. Although appearing as the cause for ignorant children, without placing, without modifying, the yogi's self-aware awareness. Primordially self-liberated, no one liberates. Without modification, placing in its own place, what need is there for effort? Thus it is said. Secondly, there are three ways to explain the specific
Tibetan
སྟེ། ཡེ་གྲོལ་གྱི་གོ་བ། འཇོག་པའི་འཐད་པ། གྲོལ་ལུགས་སོ། །ཡེ་གྲོལ་གྱི་གོ་བ་ནི་གློ་བུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐོག་མ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པས་ད་བསྐྱར་ནས་གྲོལ་རྒྱུ་མེད་པའི་གནད་ནི་རིག་པ་ཉིད་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའོ། ། ཡེ་གྲོལ་དུ་འཇོག་པའི་འཐད་པ་ལ་གསུམ། རིགས་པའི་འཐད་པ། ལུང་གིས་འཐད་པ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་པའོ། །རིགས་པས་འཐད་པ་ནི་ཡེ་ཉིད་ནས་རིག་པ་ཉིད་གྲོལ་བའི་གནད་ནི། རིག་པ་ལ་གཞི་མེད་པས་ལྡོགས་མེད་པ་དང༌། རྩ་བ་མེད་པས་བྱུང་ས་མེད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པས་སྒྲ་སྤྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པས་གྲོལ་རྒྱུ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པའི་རྟགས་སུ་སྒོམ་སྒྲུབ་གང་གིས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་མེད། དེའང་རྒྱུ་འབྲས་རྗེས་མེད་ཀྱི་རིག་པས་འཐད་དེ། རིག་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མེད་དེ། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་མི་སྲིད་དོ། །ལུང་གིས་འཐད་པ་ནི། བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་ལས། ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཕྱི་ནས་གྲོལ་རྐྱེན་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་སོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་པ་ནི། གཏད་ཡལ་རང་གཞག་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འགྲུབ་སྟེ། གཏད་ས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་དེ་ཉིད་རང་སར་གྲོལ་ཏེ། ཡེ་ཉིད་ནས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་སེམས་ལ་བྱུང་ས་མེད་པ་དང༌། གནས་ས་མེད་པ་དང༌། འགྲོ་ས་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་ཤེས་སོ། །གྲོལ་ལུགས་ནི། སེམས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་གྲོལ་བྱ་བའམ། མ་གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གདགས་སུ་མེད་པས་ཡེ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པའི་རྟགས་སུ་ད་དེ་ནས་བསྐྱར་ནས་གྲོལ་མི་དགོས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བ་དེ་ལ་གྲོལ་རྒྱུ་མེད་པར་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་གྲོལ་ལ་གཉེན་པོ་མེད་པའི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་རག་མ་ལུས་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་གྲག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱུང་ཡང་རང་ལས་བྱུང་ཞིང་གྲོལ་ཡང་རང་གྲོལ་བས་སོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་དང་སྤྲིན་ནམ་རྒྱ་མཚོ་དང་རླབས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཡུལ་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་པ་དང་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་སྐྱོན་ཅན་ལྟ་བུ་མིན་པས་ན་དོན་གྱི་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཟད་པ་ལ་བྱའོ། །རང་གྲོལ་ལ་གསུམ་སྟེ་རང་གྲོལ་གྱི་གོ་བ། རང་གྲོལ་གྱི་འཐད་པ། རང་གྲོལ་ལུགས་སོ། །རང་གྲོལ་གྱི་གོ་བ་ནི་གཉེན་པོ་མེད་པའི་དོན་ཏེ་སྣང་བ་ཉིད་སྣང་བ་ནས་རང་གྲོལ་བས་སྣང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡང་མེད། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ལ
Chinese
即，本解脱的意义、安立的道理、解脱的方式。本解脱的意义不是突发的，而是从一开始就已解脱，所以现在没有再次解脱的必要，关键在于觉性本身从未迷乱。 安立本解脱的道理有三：理性的道理、圣言的道理、论式的道理。理性的道理是，本来觉性本身解脱的关键在于：觉性没有基础，所以没有返回；没有根源，所以没有产生的地方；没有体性，所以无法用言语确定；没有生，所以没有解脱的必要。而且，作为本解脱的标志，无论修习什么，都无法见到体性。这也是用因果无迹的觉性来证明的，因为觉性没有因，所以没有果，业和异熟是不可能存在的。圣言的道理是，在《有意义的精进》中说：本来解脱的心性，怎么可能有外在的解脱之缘呢？所以说。论式的道理是，用托付消失，自立的论式来成立，即托付处本来解脱，因此它本身就在自己的位置上解脱，因为本来就已解脱。而且，心没有产生的地方，没有停留的地方，没有去的地方，通过这些关键点可以知道是本来解脱。解脱的方式是：心是空性的，所以无法安立为解脱或未解脱，作为本来解脱的标志，现在不需要再次解脱，因为心性本来就是佛，所以知道本来解脱是没有解脱的必要的。第二，依靠自解脱没有对治的关键，从而无需依赖上师的诀窍来显示，就像这样，显现和声音的一切法，虽然产生，也是从自身产生，虽然解脱，也是自解脱。例如，就像天空和云，或者大海和波浪一样。像这样，因为不是依赖其他外境的修行、见解和行为等有缺陷的方式，所以称为意义的解脱，是指法耗尽。自解脱有三：自解脱的意义、自解脱的道理、自解脱的方式。自解脱的意义是没有对治的意义，即显现本身从显现中自解脱，除了显现之外，没有任何法性。同样，空性等等也由此而解脱
English
That is, the meaning of original liberation, the reason for establishing it, and the way of liberation. The meaning of original liberation is not sudden, but has been liberated from the beginning, so there is no need to be liberated again now. The key is that awareness itself has never been confused. There are three reasons for establishing original liberation: the reason of reason, the reason of scripture, and the reason of argument. The reason of reason is that the key to the liberation of awareness itself from the beginning lies in: awareness has no basis, so there is no return; there is no root, so there is no place of origin; there is no nature, so it cannot be determined by words; there is no birth, so there is no need for liberation. Moreover, as a sign of original liberation, no matter what is practiced, the nature cannot be seen. This is also proved by the awareness of causelessness and effectlessness, because awareness has no cause, so there is no effect, and karma and its maturation are impossible. The reason of scripture is that in "Meaningful Diligence" it says: How can there be an external cause of liberation for the mind itself, which is originally liberated? So it is said. The reason of argument is that it is established by the argument of entrusting disappearance and self-establishment, that is, the place of entrustment is originally liberated, so it is liberated in its own position, because it has been liberated from the beginning. Moreover, the mind has no place of origin, no place of dwelling, and no place of going. Through these key points, it can be known that it is originally liberated. The way of liberation is: the mind is emptiness, so it cannot be established as liberated or unliberated. As a sign of original liberation, there is no need to be liberated again now, because the mind itself is originally Buddha, so it is known that original liberation has no need for liberation. Second, relying on the key that self-liberation has no antidote, thus showing that there is no need to rely on the guru's instructions, just like this, all phenomena of appearance and sound, although they arise, also arise from themselves, and although they are liberated, they are also self-liberated. For example, like the sky and clouds, or the sea and waves. In this way, because it is not a defective way of practice, view, and behavior that relies on other external objects, it is called the liberation of meaning, which refers to the exhaustion of dharma. There are three self-liberations: the meaning of self-liberation, the reason of self-liberation, and the way of self-liberation. The meaning of self-liberation is the meaning of no antidote, that is, appearance itself is self-liberated from appearance, and there is no dharma nature other than appearance. Similarly, emptiness and so on are also liberated by this