Tibetan
་སེམས་ཉིད་ནི། །དགོས་འདོད་སྐོང་བས་ནོར་བུ་འདྲ། །དགོས་པ་ཚང་བས་བང་མཛོད་བཞིན། །གང་བསྟན་སྣང་བས་མེ་ལོང་འདྲ། །དྲི་མེད་གསལ་བས་ཤེལ་གོང་འདྲ། །སྣ་ཚོགས་ཟ་འོག་གུར་ཁྱིམ་འདྲ། །སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པས་ཁྱུང་ཆེན་འདྲ། །ལྟ་བའི་རྩལ་རྫོགས་སེང་གེ་འདྲ། །གཏིང་རྫོགས་ཁྱབ་པས་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། །ནང་བྱུང་གྲོལ་གཞི་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངང་དེར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་འཆར་རམ་གནས་ཀྱང་ཅོག་གཞག་བཅོས་བསླད་མེད་པར་རང་སོར་གློད་ནས་དངས་ཕྱིན་པར་གསལ་ངར་དང་བཅས་པ་སྟེ་རྗེན་ཡེར་རེ་རེ་ངོས་བཟུང་དུས་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པའི་སྟེང་དུ་ཕོག་པས་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ན་རང་བཞིན་བར་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྣང་མེད་སྟོང་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །མ་བཟུང་མ་བཏང་མ་བསླད་རང་སོ་སྟེ། །གཅིག་གིས་གསུམ་ལ་སུ་ཡིས་ཕོག་པ་ཉིད། །རྫུན་མིན་བདེན་མིན་གནས་ཐབས་ལྷང་ངེ་བའོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དུས་སུ་རྟོག་པར་སྣང་ཡང་རང་ངོ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྗེན་ལ་བུད་ཟིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་དང་དུས་གསུམ་གྱི་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པའི་རིག་པ་རང་ས་ན་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ངོ་བོ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ། །འདས་པའི་ཡུལ་དང་མ་འོངས་ཡུལ། །སྣང་བ་ཐད་ཀར་བཅད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཤེས་པ་ལ་རྐྱེན་དྲག་པོས་བསླང་སྟེ་དུག་ལྔ་ལྟ་བུར་རམ་རམ་སྐྱེས་དུས་ཐད་ཀ་ན་རིག་པ་མ་གཏོགས་པ་མེད་པས་ངོས་རྗེན་པར་བཟུང་དུས་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པར་གསལ་ལ་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བ་དང་བར་མ་དང་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་རིག་པ་མ་གཏོགས་པ་མི་འཆར་བས་ངོས་ཟིན་དུས་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པར་འཆར་ཏེ། རིན་ཆེན་སྤུངས་པ་ལས། གཟུགས་སྐུ་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཚེ། །ང་ཡི་སྐུ་ཡི་རོལ་པ་ཡིན། །འདི་ལ་ཡ་ང་མེད་པའི་མི། །ང་ཡི་སྐུ་ལ་འདི་ཡིས་ རེག །གཏི་མུག་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི། །ཞེན་པ་དྲག་པོ་ནམ་སྐྱེས་ན། །ང་ཡི་རིག་པ་རྟོག་མེད་ཡིན། །འདི་ཉིད་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ། །ང་ཡི་མིག་ལ་འདི་ཉིད་མཐོང༌། །ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཕྱིར་སྣང་ཚེ། །ང་ཡི་སྒྲིབ་པ་རང་དག་ཕྱིར། །འདི་ལ་རྗེས་སུ་གཅོད་མེད་ན། །ང་ཡི་སྒྲ་རྣམས་འདི་ཡིས་ཐོས། །བསམ་པའི་རྟོག་ཚོགས་འདུས་པའི་ཚེ། །ང་ཡི་ཏིང་འཛིན་མི་རྟོག་བཟང༌། །འདི་ལ་ཞེན་པའི་བློ་མེད་ན། །ང་ཡི་དྲི་རྣམས་འདི་ཡིས་ཚོར། །རགས་པའི་གཟུགས་ལ་བློ་ཞུགས་ཚེ།
Chinese
心性乃是，如意满足似宝珠，所需齐备如宝库，所显皆明如明镜，无垢清澈如水晶，五彩锦缎似帐篷，无有取舍似大鹏，观之功力圆满似雄狮，深邃广阔似大海，内生解脱之基似虚空。如是说。第二，于彼自性中阻断束缚者：觉性赤裸显现或安住时，不作造作修饰，于自位放松，清澈通透而具明觉，即赤裸裸、鲜明地一一辨认时，觉性赤裸即落于断绝三时关联之上，故称法身安住于自位，处于自性无间之禅定中。如大鹏云：无有显现离空性之智慧，不取不舍不作伪，于自位，一者以何者击中三者耶？非虚假非真实，安住之方式坦然。如是说。此时，虽显现为分别念，然已赤裸而出于不分别自性之智慧中。因断绝能取所取与三时之关联，觉性于自位而光明之故。雄狮功力圆满云：智慧自显之体性，乃无有心之分别念，过去之境与未来之境，显现直接断绝也。如是说。于觉知上以猛烈之缘起引发，如五毒一般，或于刚生起时，当下唯有觉性而无其他，故于赤裸裸辨认时，智慧尤为明晰，且于觉知之上，无论生起喜与不喜、中间与善念恶念，除觉性外不显现其他，故于认识时，法身赤裸显现。如珍宝聚云：色身显现为境时，乃我身之游舞，于此无有恐惧之人，此触及我之身。「痴嗔贪」之，执着猛烈之时，我之觉性乃无分别，此即自解脱，此于我眼中所见。心之忆念向外显现时，我之遮障自清净，于此无有追随时，我之音声皆由此听闻。思绪之分别聚合之时，我之等持无分别乃殊胜，于此无有执着之念时，我之气味皆由此觉知。粗大之色法入于心时，
English
The nature of mind is like a wish-fulfilling jewel that fulfills desires, like a treasure that fulfills needs, like a mirror that reflects whatever is shown, like a crystal ball that is immaculate and clear, like a colorful silk tent, like a great garuda without attachment or aversion, like a lion with perfect viewing skills, like an ocean that is deep and vast, like the sky that is the basis for inner arising and liberation. So it is said. Secondly, blocking and binding in that state is: when naked awareness arises or abides, without fabrication or adulteration, let it be released in its own place, clear and transparent with clarity and intensity, that is, when each naked and distinct one is identified, that naked awareness is struck upon the severance of the three times, so it is said that the Dharmakaya abides in its own place, in the samadhi of uninterrupted self-nature. As the Great Garuda says: That wisdom that is devoid of appearance and emptiness, not grasped, not abandoned, not adulterated, is in its own place. By whom does one strike the three? It is neither false nor true, the way of abiding is clear. So it is said. At this time, although it appears as thought, it has already emerged naked into the wisdom of non-discrimination of its own nature. Because the connection between the grasped and the grasper and the three times is severed, awareness is clear in its own place. As the Lion's Perfect Skill says: The nature of wisdom's self-appearance is without the mind's discrimination. The past object and the future object, the appearance is directly cut off. So it is said. When knowledge is aroused by strong conditions, like the five poisons, or when it arises, there is nothing but awareness at that moment, so when nakedly identified, wisdom is particularly clear, and on top of knowledge, no matter what arises, whether it is happiness or unhappiness, or in between, or good or bad thoughts, nothing but awareness appears, so when recognized, the Dharmakaya appears naked. As the Heap of Jewels says: When the form body appears as an object, it is the play of my body. A person who has no fear of this, this touches my body. When strong attachment to "ignorance, hatred, and desire" arises, my awareness is non-discriminating. This is self-liberation. This is what I see in my eyes. When the mind's memory appears outward, my obscurations are self-purified. If there is no following this, all my sounds are heard by this. When the aggregates of thought gather, my samadhi is excellent in non-discrimination. When there is no attachment to this, all my smells are perceived by this. When the mind enters the gross form,
Tibetan
།ང་ཡི་ཉམས་མྱོང་ཤར་བས་ཡིན། །འདི་ལ་གཅིག་དང་གཉིས་ཟད་ནས། ། འདིས་ནི་ང་ཡི་རོ་རྣམས་མྱོང༌། །འདི་ལྟར་སྣང་ཚད་ཐོས་ཚད་ཀུན། །ཀུན་བཟང་ང་ཡི་རོལ་པར་བཤད། །རོལ་པའི་འཆར་བྱེད་མ་འགགས་པས། །ང་ཡི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་འབྱུང༌། །ཡོན་ཏན་སྣང་བྱེད་འདི་ཙམ་པས། །ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཟད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་ཕྱག་རྒྱའི་ཞིང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་ཀྱི་རིག་པའི་ངང་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་རང་གཞག་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བྱུང་ཚོར་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །མ་བསམས་ལྷག་མཐོང་སྣང་བ་ནི། །འགྲོ་འོང་ཟད་པའི་དགོངས་པ་ ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །གཟུང་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །མ་འགགས་དག་པའི་སྣང་བ་ནི། །རོལ་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་ ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །འཛིན་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །རང་ཤར་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ནི། །མ་འགགས་མི་རྟོག་དགོངས་པ་ ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཟུག་རྔུ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །བདག་རྟོག་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །རང་གཞག་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །རྟག་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །བཟང་ངན་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །སྤང་བླང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །བླང་དོར་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །ཕྱོགས་མེད་རང་གྲོལ་སྣང་བ་ནི། །ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །འདི་ལ་རིག་པ་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་གནས་པའི་དུས་ན་གནས་ཆའི་མི་རྟོག་པ་དེ་སྒོམ་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན། འདིའི་དུས་ཀྱི་རིག་གེ་སིང་ངེ་བའི་གསལ་དངས་ཀྱི་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་མ་ཡེངས་པར་ཕྱལ་ལེ་སྐྱོང་བའོ། །ཡང་རིག་པ་ཡུལ་ལ་འཆར་དུས་གང་ཤར་ལ་ལྟ་བ་དེ་སྒོམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེའི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་གསལ་རྗེན་རྗེན་པའི་ཆ་དེ་མ་ཡེངས་པར་སྐྱོང་བའོ། ། གནད་འདི་མ་གོ་ན་གནས་པ་དང་འཆར་བ་གཉིས་ལ་ལྟ་བ་དེ་སྒོམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་སྙམ་ནས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་གནས་པ་ཙམ་བསམ་གཏན་གྱི་ལྷ་དང་འདྲ་ལ། འཆར་བ་ཙམ་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བས་དེ་ལ་བསྒོམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་རེ་སྐན་ནོ། །འདིར་གང་གི་དུས་ཡིན་ཀྱང་རིག་པའི་ཆ་རྗེན་པ་ཟང་ཐལ་ཤེལ་གོང་འདྲ་བ་དེ་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་རིང་ལ་སྐྱོང༌། གྱུར་ནས་དེའི་ངང་ལ་མི་འབྲལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྲེགས་གཅོད་ཀྱི་དོན་གོ་རིག་པ་རྗེ
Chinese
我的经验显现是这样。 在此，一和二都已穷尽。 “这尝遍了我的味道。 如此，显现的一切、听到的一切， 都被说成是普贤我的嬉戏。 嬉戏的显现不间断， 成为我的功德。 功德的显现仅此而已， 不会穷尽，没有穷尽。 因此，是三身手印的净土。” 如是领受此种体性之时，觉性的状态即是法身自性大圆满的意趣。六界虚空续中说：“无生无觉的心性 中， 无思胜观的显现是， 来去穷尽的意趣 啊。 普贤我已开示。 无执的心性 中， 无碍清净的显现是， 大乐的禅定 啊。 普贤我已开示。 无取的心性 中， 自显大圆满的显现是， 无碍无念的意趣 啊。 普贤我已开示。 无苦的心性 中， 离我执的显现是， 自性大圆满的意趣 啊。 普贤我已开示。 无常断的心性 中， 离好坏的显现是， 离取舍的意趣 啊。 普贤我已开示。 离取舍的心性 中， 无偏自解脱的显现是， 遍满广大的意趣 啊。 普贤我已开示。” 此处，觉性无散乱安住之时，安住状态的无分别并非想要修习。此时，觉性明朗澄澈的赤裸觉性，不要散乱，坦然守护。又，觉性于境显现之时，观视所显现的一切，并非存在修习。彼时，觉性明朗赤裸的部分，不要散乱，守护即可。 若不理解此要点，则会误以为观视安住和显现二者是修行的体性。仅仅是心安住，如同禅定的天神；仅仅是显现，如同庸常的分别念，若于此修行，则成佛的希望渺茫。此处，无论何时，觉性的赤裸部分，如同通透的水晶球，在尚未转为虚空之前守护，转为虚空之后，安住于彼状态而不分离即可。彻却的意义在于理解觉性赤
English
My experience manifests thus. Here, one and two are exhausted. "This has tasted all my flavors. Thus, everything that appears, everything that is heard, are said to be the play of Kuntuzangpo, my own. Since the manifestation of play is uninterrupted, it becomes my own qualities. The manifestation of qualities is just this, it will not be exhausted, there is no exhaustion. Therefore, it is the pure land of the three kayas' mudra." Like that, the state of awareness at the time of taking such a nature into experience is itself the intention of the great self-established Dharmakaya. From the Six Spaces Tantra: "In the mind-essence without arising or feeling , the appearance of unthought higher seeing is, the intention of exhausting coming and going . Kuntuzangpo, I have shown. In the mind-essence without grasping , the appearance of unobstructed purity is, the samadhi of great bliss . Kuntuzangpo, I have shown. In the mind-essence without holding , the appearance of great self-arising is, the intention of unobstructed non-thought . Kuntuzangpo, I have shown. In the mind-essence without pain , the appearance free from self-grasping is, the intention of great self-establishment . Kuntuzangpo, I have shown. In the mind-essence without permanence or annihilation , the appearance free from good and bad is, the intention free from abandoning and taking . Kuntuzangpo, I have shown. In the mind-essence free from taking and rejecting , the appearance of impartial self-liberation is, the intention of vast expanse . Kuntuzangpo, I have shown." Here, at the time when awareness abides without scattering, the non-conceptual state of abiding is not what is desired for meditation. At this time, the naked awareness of the clear and limpid awareness, without distraction, maintain it openly. Again, when awareness arises in an object, looking at whatever arises is not what exists as meditation. At that time, the part of awareness that is clear and naked, without distraction, just maintain it. If you do not understand this key point, you will mistakenly think that looking at the two, abiding and arising, is the nature of meditation. Merely the mind abiding is like the gods of contemplation; merely arising is like ordinary thoughts, so if you meditate on that, the hope of attaining Buddhahood is slim. Here, at whatever time, the naked part of awareness, like a transparent crystal ball, maintain it for as long as it has not turned into space. Once it has turned into space, abide in that state without separating from it. The meaning of Trekchö is to understand the naked aware