Tibetan
སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རྟོག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་དངོས་དང་བྲལ། །བཅོས་མེད་རང་གསལ་རང་གི་ཏིང་འཛིན་གསལ། །འཛིན་རྟོག་མེད་པའི་ངང་དུ་ཐམས་ཅད་འུབ། །ཅེས་ སོ། །གོལ་ས་སྤང་བ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་ ནི། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་འགྱུས་པ། །ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཡིད། །ཕྱིར་ལ་ཤོར་བ་མེད་པ་ཉིད། །རིས་ཅན་གསལ་བ་མ་ཡིན་དང༌། །གུད་བཅད་སྟོང་པར་མ་སོང་དང༌། །བདེ་བ་རྒྱུན་ཆད་མ་ཡིན་དང༌། །བཏང་སྙོམས་ལྟེངས་པོར་མ་སོང་དང༌། །དྲན་རིག་གསལ་བ་ངལ་སོ་དང༌། །སྦྱངས་པ་ལོག་ཆར་མ་སོང་དང༌། །འཛིན་ཆ་ནང་དུ་འགྱུ་བདེ་དང༌། ། རྣམ་པ་གསལ་བའི་འཛིན་ཆ་དང༌། །ཁ་དོག་ཡིག་འབྲུ་སྒྱུར་བྱེད་རྣམས། །དེ་རྣམས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ན། །མ་གོལ་གནས་པའི་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་སོ། ། དེའང་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བས་མ་གོས། སྣང་བ་ལ་ཤེས་པས་མ་བཅད་པར་གསལ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པ་ལ། ། རང་བཞིན་གང་དུ་མ་འདྲེས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་ཟད་དང༌། ། ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ལས་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་ཚུད་ནས་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པ་ལ་སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ་ དང༌། འདིར་གཞི་བཞག་ཏུ་སོང་བས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་ནས་གང་སྣང་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་ལྷན་ལྷན་གནས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་སྒོམ་པ་ནི། །ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་སྒོམ་པ་ ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཡ་ང་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རེ་དོགས་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །ཡེ་གཞག་གདེང་ལྡན་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྒྱས་བཏབ་པས་ཉོན་མོངས་རང་དག་པའི་ཆ་དེ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ནས་སྣང་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པར་ཤར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འདུ་ཤེས་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་གྲངས་རྣམས་རང་སར་དག །ཅེས་ སོ། །འདིའི་དུས་ན་གང་ཟག་དེ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསླབ་པ་མེད་པར་རང་གི་བློ་ཐོག་ན་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་རང་སར་གནས་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལྟ་བ་ལ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལའང༌། ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད། མན་ངག་རི་བོ་ཅོག་གཞག དགོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ། ཉོན་མོངས་རང་གནས་རྣམ་དག གང་ཟག་ཆོས་བོར་བའི་དུས་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལྟ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་ལྟ་བ་དང་རང་གི་ལྟ་བའོ། །སྤྱིའི་ནི་ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རིམ་བརྒྱད་སོ་སོའི་འདོད་ལུགས་ལ། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ། སྤྱིའི་ཆོས་ཅན་ལ་བལྟས་པས་ཅི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་གྲོལ་ནས་སྣང་སྟོང་མཐའ་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་ཤར་བ་སྟེ། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཆོས་ཅན་མཚན་མར་སྣང་བ་ལ། །མིག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས་པས། །སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལེགས་པ་ཡིན། །རང་གི་རིག་པ་གསལ་བ་ཡི། །ཆོ་འཕྲུལ་ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་སྟེ། །རྟོག་མེད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ལ། ། རང་བྱུང་ཆེན་པོར་ཤེས་གྱུར་ན། །ཆོས་ཅན་ལྟ་བའི་ལྟ་བའོ། །ཞེས་སོ། །ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་གཉིས་མེད་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་ཏེ། རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་ཆེན་པོར་མཐོང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཉིད་རིག་པ་སྐྱེ་མེད་ལ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ངང་གིས་མེད། །རིག་པ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་ལ། །ཞེན་པའི་སྤྱོད་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །བྱར་མེད་ངང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསང་བ་རིག་པ་ལ་བལྟས་པས་ཀ་དག་མཐའ་བྲལ་དྲི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱ་བྱེད་བྲལ་བའི་རིག་པ་ནི། ། གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ན། །སྒོམ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་བྱེད་འདི་ལྟ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་གཅིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །བློ་གཏིང་ཡིད་ཆེས་གྱུར་པ་དང༌། །ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་གྱུར་ན། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་དུས་ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་སྟེང་དུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ལས། ལྟ་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་འགྱུ་བ་ མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ན་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་ཆོད་ནས་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་བཟློག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། རབ་འདི་ཉིད་ལ་འཚང་རྒྱ། འབྲིང་བར་དོར་འཚང་རྒྱ། ཐ་མའང་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། རབ་ལ་སྐྱེ་གཉིས་མི་དགོས་ཏེ། །འབྲིང་པོ་སྐྱེ་གཉིས་མཚམས་སུའོ། །ཐ་མ་རྣམས་ནི་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ། །སྤྲུལ་པ་
Chinese
出自《狮子圆满力》： 无分别之法身，远离实有， 无造作自明，自之定明晰。 无执取分别之状态中，一切融入。（ इति ） 避免歧途是： 《超越论》中说： “不入歧途之禅修， 是根门明朗时， 意之分别未散乱， 心识唯于觉性中行持， 不向外流失之状态。 非有相之显现， 未落入断灭空， 乐受未断绝， 未落入舍弃放任， 觉知明朗，不觉疲惫， 修习未入歧途， 执取分于内易动， 形象明朗之执取分， 颜色文字转变者等， 若未落入彼等歧途， 即是不入歧途之禅修。” 又说：“彼亦是觉性未被显现所染污，显现未被觉性所割裂，明朗且远离戏论。彼经中说： 觉性之体性空明， 自性不与任何混杂， 能取所取之边际穷尽， 法性自性清净。” 如是修习，止观双运，于俱生智中，显现有寂之基之见解， 此处成为立基，故于显现有寂之法，断绝思辨之戏论，无论显现何者，出现何者，皆于法性之状态中任运安住。 《六界》中说： “无沉浮之心性中， 大平等之禅修是， 六聚放松之禅修。” 普贤我所宣说。 无畏惧之心性中， 无希冀恐惧之显现是， 本来安住具信解之见解， 普贤我所宣说。 如是。 此刻烦恼如草木般滋长，烦恼自净之部分显现为智慧，一切显现执著之法显现为法身之游舞。 彼经中说： “于意识显现之心性中， 烦恼之数量于自处清净。” इति。 此刻，若为此人命名，则称为安住于法之时。 轮回涅槃之一切法，无需学习，皆安住于自之智慧上。 彼未分离、不分割，安住于自处，称为禅修。 第三，于见上恒常行持之瑜伽士， 见即是城市。
English
From "The Lion's Complete Strength": The Dharmakaya, devoid of conceptualization, is free from reality. Unfabricated, self-luminous, one's own samadhi is clear. In the state of non-grasping and non-conceptualization, everything is absorbed. ( इति ) Avoiding pitfalls is: In the Uttaratantra, it says: "The meditation that does not go astray is when the sense doors are clear, the mind's conceptualization is not scattered, the mind acts only in awareness, and there is no loss to the outside. Not a clear appearance with characteristics, not gone to a cut-off emptiness, not a continuous stream of bliss, not gone to a state of indifference and carelessness, clear mindfulness is a rest, practice is not gone to wrong rain, the grasping part is easy to move inside, "The grasping part with clear appearance, colors, letters, and transformers, if they do not fall into those directions, then it is a meditation that does not go astray." It also says: "That is, awareness is not obscured by appearance, appearance is not cut off by awareness, it is clear and free from elaboration. In that same [text] it says: In the nature of emptiness and clarity, awareness, "The nature is not mixed with anything, the extremes of grasping and being grasped are exhausted, the nature of phenomena is pure in its own right." Having meditated in this way, shamatha and vipashyana are united, and in the co-emergent wisdom, the view of the basis of existence and peace is established. Here, it has become the basis, so in the phenomena of existence and peace, the elaboration of speculation is cut off, and whatever appears and arises, all abide spontaneously in the state of dharmata. In the Sixth Realm, it says: "In the mind itself, without sinking or rising, the meditation of great equanimity is the meditation of relaxing the six aggregates." Samantabhadra, I have shown. In the fearless mind itself, the appearance without hope or fear is the view of confidence with original abiding, Samantabhadra, I have shown. Thus. At this time, afflictions grow like grass and trees, and the part of self-purification of afflictions appears as wisdom, and all phenomena of appearance and attachment appear as the play of the Dharmakaya. In that same [text] it says: "In the mind itself, the appearance of consciousness, the number of afflictions is purified in its own place." इति. At this time, if a name is given to that person, it is called the time of abiding in the Dharma. All the phenomena of samsara and nirvana abide on one's own wisdom without learning. That which is not separated, not divided, and abides in its own place is called meditation. Third, for the yogi who constantly practices the view, the view is the city.ྒྱུན་གཅོད། (Gyün Chö) Cutting the Lineage. Instructions: Mountain Rock Placement དགོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ། (Gongpa Khams Sum Yongdröl) (Intention) Complete Liberation from the Three Realms, ཉོན་མོངས་རང་གནས་རྣམ་དག (Nyönmong Rangné Namdak) (Afflictions) Self-Abiding Purity Among the five times when a person abandons the Dharma, the first is view, which has two aspects: the general view and the individual view. The general view is clinging to conceptual mind, as stated in the Thalgyur: 'Each of the eight levels holds onto its own tenets, clinging to conceptual mind.' The individual view is the view of the great expanse of the detached activity of the Great Perfection of Naturalness. By looking at the general phenomena, whatever appears is liberated as the play of Dharmata, and spontaneously arises as the Dharmata free from extremes of appearance and emptiness, as stated in Rigpa Rangshar: 'When phenomena appear as characteristics, and the power of the eye is not obstructed, the view of the mind is good. One's own awareness is clear, it is the external appearance of miraculous displays. In the essence of non-conceptual clarity,' 'If one knows it as the Great Spontaneous, that is the view of looking at phenomena.' Thus it is said. Internally, by looking at Dharmata, it is non-dual and without limits. Seeing one's own mind as the Great Unborn, as it is also stated in the same text: 'In the unborn Dharmata awareness, conceptual characteristics are naturally absent. In the awareness without negation or affirmation, where would there be clinging behavior? To realize Dharmata, one should know it as being in non-action.' Thus it is said. Secretly, by looking at awareness, one sees it as primordially pure, without extremes, and immaculate like the sky, as it is also stated in the same text: 'The awareness free from action,' 'If it does not fall to any side, it is called great meditation. This is also how to realize it: with the wisdom of unified consciousness, having deep conviction and trust, if one realizes the unborn Dharmata, great wisdom will arise.' Thus it is said. When seeing the nature of such a view, one is free from clinging to the words of conceptual mind, and realizes the meaning of unchanging, self-arisen wisdom, as stated in the Thalgyur: 'When seeing the nature of view, there is no movement of the words of conceptual mind.' Thus it is said. If these are given a name, it is called the view of cutting the lineage of the city, cutting the lineage of the womb, which is the view of non-regression in the three realms. The best attain enlightenment in this very life, the intermediate attain enlightenment in the bardo, and even the lowest attain enlightenment in the natural Nirmanakaya. As stated in the Nyi-da Khajor: 'The best do not need two lives, the intermediate are in between two lives, and the lowest exhale, Nirmanakaya.'
Chinese
རྒྱུན་གཅོད། （斩断）口诀山岩安放 དགོངས་པ་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ། （意）三界彻底解脱，ཉོན་མོངས་རང་གནས་རྣམ་དག （烦恼）自处清净 补特伽罗舍弃正法之时与五浊，第一是见，有二：共同之见与各自之见。共同的是以分别念执着，如《总说》所说：八次第各自的宗义，即是执着分别念。各自的是自性大圆满的离戏、龙钦之见，看共同的法，无论显现什么都解脱为法性的游舞，自显现为离能所的法性，如《觉性自显》所说：法显现为相，眼根未灭，心的见解是好的。自己的觉性是明亮的，是神变外在的显现，在无分别明亮的体性中， 若知为自生大，即是看法之见。如是说。内看自性，即是无二无边，自心见为无生大，也是出自那部经：法性觉性无生，分别念相自然灭。觉性无有破立，哪里会有执着的行为？证悟法性，当知于无为中。如是说。秘密是看觉性，见为本来清净、无边、无垢如虚空，也是出自那部经：离戏的觉性， 不落于任何一方，称为大禅修。此亦如是证悟：以同一意识的智慧，深信不疑，若证悟法性无生，则生起大智慧。 如是说。如此见之体性时，远离执着于分别念词句之上，证悟自生智慧、无有变异之义，如《总说》所说：见见之体性时，无有分别念词句的动摇。 如是说。若给这些命名，则名为断绝轮回之见的见解，断绝胎藏之轮回，是不退转于三界的见解。上等者于此证悟，中等者于中阴证悟，下等者也于自性化身中证悟。如《日月和合》所说：上等者不需要二生，中等者于二生之间，下等者则呼气，化身