Tibetan
ཕགས་ཚུལ། གདམས་པ་དངོས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཐུན་མོང་ལས་གནད་བདུན་གྱིས་འཕགས་ཏེ། རིག་པ་ཅེར་མཐོང་དུ་རྟོག་པས་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པའི་གནད། ཆོས་ཉིད་དབང་པོས་མཐོང་བས་ཤེས་རབ་ལ་ཆེ་ཆུང་མེད་པའི་གནད། གནས་ལུགས་རང་ངོ་རྟོགས་པས་ཚིག་གི་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བའི་གནད། བླང་དོར་འབད་རྩོལ་མེད་པས་ན་སོ་ལ་རྒན་གཞོན་མེད་པའི་གནད། རང་རིག་ལ་དྲི་མ་མེད་པས་ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པའི་གནད། ཆོས་ཉིད་བསམ་རྫོགས་ལས་འདས་པས་ལྟ་སྒོམ་གཞི་ལམ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་གནད། འབྲས་བུ་ཀ་དག་ཡིན་པས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་ཏེ་ཁམས་གསུམ་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གནད་དོ། །དང་པོ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གནད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་རྟོགས། །སྙིང་ཏིག་ངེས་པར་བསྡུས་པ་ཡིས། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་མཐའ་ཟད་པས། །ཤེས་རབ་མ་ཡིན་དབང་པོ་མཐོང༌། །ཚིག་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བས། །ཐུན་མོང་ཐེག་པས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འདི་མཐོང་ཁམས་གསུམ་བཟློག་པ་མིན། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལྟོས་མིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མན་ངག་གི་འབྲེལ་དགོད་པ་དང༌། འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་མན་ངག་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པའི་རྒྱུད་ལས། འབད་མེད་རང་གྲོལ་ཚད་འཛིན་པ། ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་མཚམས་སུ་བརྟག །ཅེས་པ་དང༌། རྫོགས་པ་རང་བྱུང་ལས། ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་རང་བཞག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཁྲེགས་ཆོད་ནི་ལམ་འབད་མེད་དུ་རང་གྲོལ་བ་སྣང་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རིག་པ་རྗེན་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལེ་ལོ་ཅན་མ་བསྒོམས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་གནད་ཡིན་ལ། ཐོད་རྒལ་ནི་འབད་བཅས་སུ་གྲོལ་བ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་རྡོས་བཅས་འོད་ལུས་སུ་དག་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། གང་ཟག་བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་ གིས། །རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ། །འབད་རྩོལ་མེད་པས་རང་གྲོལ་ ཉིད། །འབད་བྱས་ཉམས་སུ་བླང་བྱའོ། །འབད་མེད་རྣམས་ནི་རང་དག་ ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་མན་ངག་ཉིད་བཤད་པ་ལ། ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་འདེབས་ལུགས་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་འདིར་རྒྱ་ནག་པོའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཤྲཱི་སིངྷའི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་ནས་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ཟད་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ལ་
Chinese
ཕགས་ཚུལ། 教导真实开示。第一是，以七个要点胜过共同（之处）：以觉性赤裸显现而了悟，是根器无利钝之要点。以法性由根器所见，是智慧无大小之要点。以实相自性了悟，是不见言词法性之要点。以无取舍勤作，是年龄无老少之要点。以自明无垢染，是业力无好坏之要点。以法性思圆超越，是不依赖见修基道之要点。以果位本净，是三身于道显现中生起，于三界中不退转之要点。第一是，出于驳论： 以法性现量之要点， 亦能了悟业力无好坏。 心髓要义汇集故， 诸根无有利钝性。 心识分别言词尽， 非是智慧根所见。 以言词不见法性故， 共同乘不能成办义。 以是三身道显现之故， 见此不退三有轮。 诸法平等一味故， 基道果位不相依。 如是说。第二有二：安立口诀之关联，以及宣说具有关联之口诀本身。第一是且却与妥噶两种。出于《面授引导之续》： 无勤任运自解脱， 且却妥噶之间作观察。 如是说。以及《自生圆满》中： 且却妥噶任运住。 如是说。 也就是说，且却是不依赖显现，于道上无勤任运自解脱，懒惰者不修亦能成佛，是根器锐利者之要点。妥噶是依赖光明之显现而有勤解脱，精进者于此生即能以粗重之身清净为光身而成佛。出于《摩尼宝鬘》： 依于有情心之别， 如何次第当宣说。 无有勤作故自解， 勤作应当修持之。 无勤诸者自清净。 如是说。 第二，宣说具有关联之口诀本身。且却之安立方式虽极多，然此处是追随汉地大导师师利星哈之后，以三种意义来开示，即：法尽本净大
English
Phags tshul. The actual instruction is shown. The first is that it is superior to the common in seven key points: The key point of no sharpness or dullness in the senses by realizing awareness as bare seeing. The key point of no greatness or smallness in wisdom by seeing the nature of reality with the senses. The key point of not seeing the nature of words by realizing the self-face of reality. The key point of no old or young age by having no effort of acceptance or rejection. The key point of no good or bad deeds by having no impurity in self-awareness. The key point of not relying on the ground, path, and view of meditation because the nature of reality is beyond complete thought. The key point of not turning back in the three realms because the fruit is primordially pure, and the three bodies arise as the path appears. The first is from the refutation: By the key point of directly seeing the nature of reality, one also realizes that there is no good or bad in actions. Because the heart essence is definitely condensed, there is no sharpness or dullness in the senses. Because the mind's thoughts exhaust the limits of words, it is not wisdom that sees the senses. Because the nature of reality is not seen by words, the common vehicle does not accomplish the meaning. Because it is the appearance of the three bodies on the path, seeing this does not reverse the three realms. Because all dharmas are equally of one taste, the ground, path, and fruit are not dependent. So it is said. The second has two parts: establishing the connection of the oral instructions, and explaining the oral instructions themselves that have a connection. The first is the two aspects of Trekchö and Tögal. From the Tantra of Introduction to the Face: "Effortless self-liberation is the measure, examine the boundary between Trekchö and Tögal." So it is said. And from Dzogpa Rangjung: "Trekchö Tögal is self-abiding." So it is said. That is, Trekchö is the key point of sharp faculties, where lazy people attain enlightenment without meditating, taking the naked awareness as the path effortlessly self-liberating without relying on appearance. Tögal is the key point of diligent ones who rely on the appearance of clear light to liberate with effort, purifying the coarse body into a light body in this very life and attaining enlightenment. From the Garland of Pearls: "According to the differences in beings' minds, how should the order be explained? Because there is no effort, there is self-liberation. Effort should be practiced. Those without effort are self-purified." So it is said. The second is explaining the oral instructions themselves that have a connection. Although there are extremely many ways to establish Trekchö, here, following the great teacher Shri Singha of China, it is shown with three aspects of meaning: the great primordial purity of the exhaustion of phenomena.