Tibetan
་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཆས་བཞག་ལ། དབྱེ་བ་བཞི་ནི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་གོ །བྱེད་ལས་ནི་བག་ཆགས་སྔ་ཕྱིའི་རྟེན་བྱེད། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་བྱེད། ལུས་དང་ཚོགས་པ་དུ་མའི་འཆར་གཞི་བྱེད། ལུས་སེམས་དང་འཁོར་འདས་སོ་སོ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆ་བྱེད་དེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཀུན་གཞི་ཉིད་ནི་བསགས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བག་ཆགས་སྔ་ཕྱིའི་ཉིང་མཚམས་དང༌། རྣམ་སྨིན་སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྟོབས་དཀར་ནག་སོ་སོ་བའི་རྟེན་བྱེད་པས་ཀུན་ཞེས་བྱ་ལ། ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་གནས་ཡིན་པས་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རེ་ཞིག་བཤད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། ཀུན་གཞི་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཞི་མའང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འཁོར་བའི་གཞིར་འཐད་ཀྱི་རྣམ་བྱང་གི་གཞི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྱིར་གཞི་ལ་དངོས་ཀྱི་གཞི་ཟེར་ལས་ཉི་མ་ལྟ་བུ་དང༌། དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་གཞི་དགེ་བས་མཐོ་རིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ལས། འདི་སྦྱོར་བའི་གཞི་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། མྱང་འདས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བསགས་པའི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་ཆ་ལས་སོ། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་ལས་དེ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆ་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སེལ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ལ་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུར་བཏགས་ཀྱི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་འདོད་དེ། མྱང་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་བྱེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་དང༌། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་གནས་དང་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཤེས་པའི་སྟེང་ན་འདྲ་གཞི་གཅིག་པ་ལ་འཁྲུལ་ནས། རིག་པ་དྲི་བཅས། ཀུན་གཞི་དྲི་མེད་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་འདྲེས་པས་མ་ཕྱེད་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་སོང་བའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཤེས་པས། ཚིག་གིས་སོ་སོར་ཕྱེ་ཡང་ཕན་མེད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་མ་ཕྱེད་ན་གཟུགས་གཉིས་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་དོན་སོ་སོར་སྣང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ནི་ནོར་ས་
Chinese
所有的一切都汇集于名为“阿赖耶”的一个之中，这是安立为体性相同，四种差别是观待于相异的遮遣而安立的。」「作用是作为前后习气的所依，作为业和烦恼的因，作为身和众多组合的计划，作为连接身心和轮回涅槃各自的部分。如《牟帝迦鬘》中所说：『阿赖耶自身是积聚之因。』如此等等。安立名称的理由是：作为前后习气的连接点，作为前后异熟的关联，作为黑白二业力量各自的所依，因此称为“一切”；作为一同汇聚之处，因此称为“基”。如《中观根本慧论释·破有无品》中说：『因此对阿赖耶略作解释，是善与非善一切之基。』以及《宝性论释》中说：『阿赖耶是一切之基，也是完全清净之基。』如此等等。作为轮回之基是合理的，如何作为清净之基呢？一般来说，基分为真实的基，如太阳等；以及与之相关的基，如善业作为善趣之基等。而这只是名言上安立为相关的基。即趋向于涅槃的解脱分善业，是通过三门积聚在阿赖耶上的部分。解脱分之业，对于涅槃的部分，是作为去除遮蔽的垢染之因，因此安立为涅槃之因，但并不认为是生起者和所生起者的因果关系。因为涅槃的体性是无为法，所以与因缘新生的观点相违背。如《宝性论》中说：『无为且任运成就，非由他缘所证悟，具知与悲及能力，具二利故是佛陀。』如此等等。因此，如果对阿赖耶的处所和法身二者，在知晓的基础上，误以为是相同的所依，认为“有垢的觉性，无垢的阿赖耶就是法身”，这是因为混淆而没有区分。因为没有了知体性相同而遮遣相异的意义差别，即使用词语来区分也无济于事。如《六界论》中说：『因此，如果不对阿赖耶和法身加以区分，就如同对两个事物执持为不同的觉识一样，无法显现各自的意义。』如此等等。这两者是容易出错的地方。
English
All of them gather into one called "Alaya," which is established as having the same essence, and the four distinctions are established in relation to different negations." "The function is to serve as the basis for past and future habitual patterns, as the cause of actions and afflictions, as the plan for the body and many assemblies, and as the part that connects the body and mind and samsara and nirvana respectively. As it says in the Garland of Pearls: 'Alaya itself is the cause of accumulation.' And so on. The reason for applying the name is that it serves as the connection point for past and future habitual patterns, as the connection for past and future ripening, and as the basis for the power of white and black deeds respectively, so it is called 'all'; and because it is the place where they gather together, it is called 'basis.' As it says in the Root Verses on the Middle Way: 'Therefore, I will briefly explain Alaya, the basis of all that is virtuous and non-virtuous.' And as it says in the commentary on the Uttaratantra: 'Alaya is the basis of all, and it is also the basis of complete purification.' And so on. It is reasonable as the basis of samsara, but how is it the basis of purification? Generally, a basis is called a real basis, like the sun, and a related basis, like virtuous deeds as the basis of higher realms. But this is only nominally established as a related basis. That is, the virtuous deeds of the liberation part that lead to nirvana are the part that is accumulated on the Alaya through the three doors. The deeds of the liberation part, for the part of nirvana, serve as the cause of removing the obscuring defilements, so it is established as the cause of nirvana, but it is not considered as the cause and effect of the producer and the produced. Because the nature of nirvana is unconditioned, it contradicts the view that it is newly created by causes and conditions. As it says in the Uttaratantra: 'Unconditioned and spontaneously accomplished, not realized by other conditions, endowed with knowledge, compassion, and power, possessing two benefits, it is the Buddha.' And so on. Therefore, if one mistakes the place of Alaya and the Dharmakaya as the same basis, believing that 'the defiled awareness, the undefiled Alaya is the Dharmakaya,' it is because of confusion and not distinguishing. Because one does not know the difference in meaning between the same essence and different negations, even if one distinguishes with words, it is useless. As it says in the Six Spaces: 'Therefore, if one does not distinguish between Alaya and Dharmakaya, it is like holding two objects as different awarenesses, and one cannot manifest their respective meanings.' And so on. These two are places where mistakes are easily made.
Tibetan
ཆེ་བས་ཁྱད་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་སྐུའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ། བྱེད་ལས། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྔ་ལས། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་འཁོར་བས་མ་གོས་པའི་རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ཏེ། །རང་གར་འཛིན་པའི་མཚན་མ་མེད། །ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་དབྱེར་མེད་ལ། །ཞེས་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་ཟད།། སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྤགས་དྲན་པ་སངས། ། སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང༌། །རང་གར་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངེས་ཚིག་ཆོས་ནི་ཡང་དག་ལམ། སྐུ་ནི་དེ་ལས་གྲུབ་པའོ། །ཞེས་སོ། ། དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དབྱེ་བ་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྲུལ་སྐུ། ། གསུམ་གྱིས་ཕྱེ་བས་ཁྱད་པར་འཇུག །ཅེས་སོ། །བྱེད་ལས་ནི། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རོལ་པས་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། འགག་མེད་ཞེན་མེད་ཆགས་པ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་སྤྱོད་པའོ། །ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེ་ཡེངས་པ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་སྒོམ་པ་ཡིན། །བལྟར་མེད་བལྟས་ཟིན་ལྟ་བ་རྫོགས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ལྟ་བ་ཡིན། །བྱས་མེད་བྱུང་མེད་འབྱུང་བ་མེད། ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡིན། །བསྒྲུབ་མེད་བསྒྲུབས་ཟིན་སྒྲུབ་པ་རྫོགས། ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །གཅིག་བྱུང་གཉིས་བྱུང་ཐམས་ཅད་བྱུང༌། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ཡོན་ཏན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྟོང་པ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་སྐུ་ལ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྫོགས་པས་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མི་འཇིགས་སྟོབས་དང་གསལ་བ་དང༌། །བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ངེས་ཚིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྐབས་འདིའི་ཆོས་སྐུ་ནི་གཞི་གནས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་འདོད་དེ། རང་ཤར་ལས། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནད་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། སོ་སོའི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཁྱད་པར་དངོས། མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན། ཤེས་པར་གདམས་ཚུལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ། སོ་སོའི་གནས་དང་ལྔ་ལས།
Chinese
以伟大来区分差别是极其重要的。」「第二，解释法身的差别，分为：体性、词义。」「分类、作用、命名原因等五方面。法身的体性是不被轮回所染污的觉性，如同虚空一般。在《现观庄严论》中说：法身离戏论，没有自执的相，体性空明无别。以及在《摩尼宝鬘论》中说：法身是漏尽的。」「空寂而光明，光明而周遍。非思虑所及，觉念清明。与戏论自性分离，如虚空般周遍而空寂。远离一切自相。」词义是，在《现观庄严论》中说：词义是，法是真实道，身由此而成。这样说。」「如果分类，有三种。在《现观庄严论》中说：分类为法身、报身、化身。」「以三种来区分，从而产生差别。」「这样说。作用是，以见、修、行、果、功德、事业的游舞而无染。在《自生智》中说：无碍无执无贪著，是法身的行为。坦然澄澈无散乱，是法身的禅修。无可见已见见已圆满，是法身的见。无作无生无有生，是法身的果。无修已修修已圆满，是法身的事业。一生二生一切生，是法身的功德。这样说。命名的原因是，对于空性、事物和无相之身，圆满了力量、无畏和不混杂的功德之法，所以称为法身。在《现观庄严论》中说：无畏力与光明，一切事业皆圆满，是法身的词义。这样说。此处的法身是指根本法身，自性清净，本体、自性、大悲三者的特征。在《自生智》中说：本体、自性、大悲三者，是法身的特征。这样说。第二，心与智慧的关键在于二：共同的分类是总的显示，以及各自的自性是分别的解释。第一部分分为：差别的真实，不了解的过失，了解的教诲方式，二者的本体，各自的处所等五方面。
English
It is extremely important to distinguish differences with greatness." "Secondly, explaining the distinctions of the Dharmakaya, divided into: Essence, Definition." "Classification, Function, Reason for naming, and five aspects. The essence of the Dharmakaya is the awareness unpolluted by samsara, like the sky. In the 'Abhisamayalankara' it says: The Dharmakaya is free from elaboration, without the characteristic of self-grasping, the essence is emptiness and clarity, inseparable. And in the 'Mani Garland' it says: The Dharmakaya is exhausted of outflows." "Empty and clear, clear and pervasive. Not conceived by thought, memory is clear. Separated from the nature of elaboration, pervasive and empty like the sky. Separated from all self-characteristics." The definition is, in the 'Abhisamayalankara' it says: The definition is, Dharma is the true path, the Kaya is formed from it. So it is said." "If classified, there are three. In the same text it says: The classification is Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya." "Distinguished by the three, thus differences arise." "So it is said. The function is, to purify without defilement through the play of view, meditation, conduct, result, qualities, and activities. In the 'Self-Arisen Wisdom' it says: Unobstructed, unattached, without clinging, is the conduct of the Dharmakaya. Serene, clear, without distraction, is the meditation of the Dharmakaya. Nothing to see, already seen, seeing is complete, is the view of the Dharmakaya. Unmade, unborn, without arising, is the result of the Dharmakaya. Uncultivated, already cultivated, cultivation is complete, is the activity of the Dharmakaya. One arises, two arise, all arise, are the qualities of the Dharmakaya. So it is said. The reason for naming is, for the Kaya of emptiness, things, and without characteristics, the Dharma of qualities of power, fearlessness, and unmixedness are complete, therefore it is called Dharmakaya. In the same text it says: Fearlessness, power, and clarity, all activities are complete, is the definition of the Dharmakaya. So it is said. The Dharmakaya here refers to the fundamental Dharmakaya, naturally pure, characterized by essence, nature, and compassion. In the 'Self-Arisen Wisdom' it says: Essence, nature, and compassion, are the characteristics of the Dharmakaya. So it is said. Secondly, the key to mind and wisdom lies in two: the common classification is a general presentation, and the individual nature is a separate explanation. The first part is divided into: the reality of difference, the fault of not knowing, the way to teach understanding, the essence of the two, the respective places, and five aspects.