Tibetan
རིག་པ་དེ་གཞི་ལ་མེད་དེ་ཉམས་སམ་རྣམ་པ་ལ་ཡོད་དོ། །རྣམ་པ་ལས་རྐྱེན་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་གཞི་འོད་ཁྱིམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ་མ་རིག་པ་དངོས་སོ། །དེ་ལ་འཛིན་རྟོག་ཏུ་སོང་བས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་བས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་སྐྱེས་བུའི་བྱད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གསུམ་དུས་མཚུངས་པས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རང་གི་གཞི་ཡིན་པ་ལ་རང་གིས་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ་འཁྲུལ་ནས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་གྲུབ་བོ། དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་སུ་སོང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཐ་དད་བྱུང་ངོ༌། །གཞི་དེ་ལྟ་བུ་མ་དག་པ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང༌། བཀྲ་ཤིས་མཛེས་ལྡན་ལས། དེ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་གའུའི་གནས་ལུགས་ལས་སྣང་བ་མ་འགགས་པ་ལས་གཞི་མ་འགྱུར་བར་སྣང་བ་འགྱུར་ཏེ་ཡུལ་དུ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་མ་འགྱུར་ཡང་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ་འགྱུར་འགྱུར་ལྟར་བྱུང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་བསྟན་ པའོ། །ཐ་མ་རང་གི་སྣང་བ་རང་རྐྱེན་གྱི་གཞི་ལ་བཟློག་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྣང་བ་རང་ཤར་བར་མ་ཤེས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ལ་བདག་པོར་བཟུང་བས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །རང་རིག་པའི་འབྲས་བུ་རང་ཤར་བར་མ་ཤེས་ཏེ་རྒྱུ་ཉིད་ལྟོས་ཅན་དུ་བཟུང་བས་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །ཡུལ་དང་ཤེས་པ་སྟོང་པར་ནི་མ་ཤེས་ཏེ་དམིགས་པ་ལ་ཡུལ་དུ་བཟུང་བས་རང་ངོའི་རྐྱེན་ནོ། །དུས་ལ་ལྟོས་ནས་འོད་རང་བྱུང་བར་མ་ཤེས་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་བས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་དང༌། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །ཆ་དང་ཡན་ལག་ཉིད་དང་ཡང༌། །མ་སྨིན་རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའོ། །མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འཁྲུལ་རྩ་ བྱས། །ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་གཉིས། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར། །རྐྱེན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དག་གིས། །འདུས་ཤིང་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཞེས་ བྱ། །ཆ་ནི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པས། །འཁྲུལ་ཡུལ་ཆ་ལས་བཅུ་གཉིས་ ཕྱེད། །སྨིན་པས་ལོ་དང་བྱེད་ལས་སོ། །ཡན་ལག་སྤྲོས་པ་ཐ་དད་ལས། ། ཐམས་ཅད་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་གཉིས་འགྱུར། །ལས་ཀྱིས་འདོད་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས། །གཟུགས་མེད་རྣམས་ཏེ་རྣམ་གསུམ་ བྱེད། །མ་སྨིན་པས་ནི་རིགས་དྲུག་གཟུགས། །མིང་དང་བྱེད་ལས་ཐ་དད་འགྱུར། །རྣམ་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། །ཀུན་ནས་ལྡང་དང་ཁྱབ་ཚུལ་ལོ། ། འཁོར་བ་ཞེས་པ་མཚུངས་པ་དང༌། །ཚོགས་པའི་ལས་ཏེ་སྡུད་དང་མཆེད། ། རྫོགས་དང་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་གཞི་ནས་འཕགས་ཏེ་མ་སྨིན་པས་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སོ་སོའི་ལས་ཀྱི་འཁོར་བ་དེ་ཡང་དང་པོ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལས་འཁྲུལ་ཏེ་ཕྱིར་ལོ་བཅུ་གཉིས་དང་ཟླ་བའི་ཆ་བཅུ་གཉིས་ནང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཚོགས་པས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུ་སྲིད་པར་བྱས་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་མ་དག་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། གཞི་ལས་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་དུས་རིག་པའི་རྩལ་ལས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་བྱུང་སྟེ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལས་འཁྲུལ་པས་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དཔྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་འདི་ནི་ཡུལ་ལོ་སྣང་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་དུ་འབྱེད་པའོ། །དེ་ལས་མིང་ཅན་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གཟུགས་སུ་འཛིན་པས་སྲིད་པའི་འཁྲུལ་པ་དང་པོ་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཏུ་བྱུང་ ངོ༌། །དེ་ལས་ཡུལ་འཛིན་པའི་རེག་པའོ། །དེ་ལས་ཆགས་སྡང་བར་མའི་ཆའི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལས་ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་སྲེད་པའོ། །དེ་ལས་ཕྱིས་ཀྱི་ལེན་པ་པོ་དང་དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་དུ་ལེན་པའི་ལེན་པའོ། །དེ་ལས་འཁྲུལ་པ་དུ་མར་སྣང་བ་དང་བྱེད་པ་མྱོང་བའི་ཆ་ཅི་འབྱུང་མ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པས་སྲིད་པའོ། །དེ་ལས་གཟུགས་མེད་གཟུགས་དང་འདོད་པར་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལས་རྒས་པ་དང་ན་བ་དང་ཤི་བའི་བར་དུ་འབྱུང་སྟེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེ་ལྟར་འཁོར་བས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་གཞི་སྣང་ལས་དང་པོར་མཆེད་པའོ། །དེ་ལས་སྲིད་པ་སོ་སོར་འཁྲུལ་དུས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་ཞར་ལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ནུབ་ནས་རང་མ་རིག་པ་ལས་ཕྱི་མའི་འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆས་ལུས་འཚོལ་བ་དང༌། མངལ་དུ་ཚུད་དེ་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་མིང་དང་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། དེའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། རྐྱེན་འདུས་པས་རེག་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་དང༌། མྱོང་བ་ལ་སྲེད་པ་དང༌། ཡུལ་དང་ལས་ཀྱི་ལེན་པ་དང༌། ཡང་སྲིད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་དང༌། དར་ལ་བབ་པའི་ཚོགས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་བརྒྱུད
Chinese
觉性不在基础中，而是在体验或现象中。从现象中产生四种缘。也就是，基础以光蕴的形式存在，被称为因缘，也就是无明本身。对它产生执着分别，被称为所有者缘。把它当作有境来执取，被称为所缘缘。例如，就像镜子中显现人的面容一样。这三者同时发生，所以被称为等无间缘。它本是自己的基础，却不认识自己，迷惑而形成了三界轮回。从此，烦恼变得粗大，众生的形体也各不相同。这样的基础是从不清净中迷惑产生的。如是说。在《吉祥庄严》中说：也就是，从自然成就的珍宝盒的体性中，显现不间断，基础不改变，显现改变，追随各种对境，对一切产生分别。法身的显现没有改变，但迷惑的显现却像在改变一样出现。金刚萨埵没有迷惑，但却示现了众生迷惑之相。最后，将自己的显现返回到自缘的基础中。没有认识到二元对立的显现是自生的，却执着于迷惑，所以是所有者缘。没有认识到自明觉性的果是自生的，却将因执着为有待，所以是因缘。没有认识到对境和知识是空性的，却将所缘执着为对境，所以是自性的缘。没有认识到光明是依赖于时间而自生的，却产生了执着于非彼的知识，所以是等无间缘。在《破邪论》中说：对此，迷惑的因和缘，部分和肢分以及自身等，未成熟的分别念是轮回。无明有三种，以自性唯一而作为迷惑的根本。俱生有两种分别念，普遍分别成为对境。缘有四种，聚集和执着而称为迷惑。部分是行等，迷惑的对境从部分中分为十二。成熟的是年龄和作用等。肢分是从不同的戏论中，一切都成为名称的差别。迷惑的对境有两种变化，业是欲界和色界，无色界等分为三种。未成熟的是
English
Consciousness is not in the base, but in experience or phenomena. From phenomena arise four types of conditions. That is, the base exists in the form of a light sphere, which is called the causal condition, which is ignorance itself. When it becomes grasping and conceptualization, it is called the possessor condition. When it is taken as an object, it is called the objective condition. For example, it is like showing a person's face in a mirror. These three occur simultaneously, so it is called the immediately preceding condition. It is its own base, but it does not recognize itself, and is deluded, and the three realms of samsara are formed. From this, the afflictions become coarse, and the forms of sentient beings become different. Such a base is deluded from impurity. It is said. In "Auspicious and Beautiful," it says: That is, from the nature of the spontaneously accomplished jewel box, appearance is uninterrupted, the base does not change, appearance changes, following various objects, and conceptualizing everything. The appearance of the Dharmakaya does not change, but the appearance of delusion appears as if it is changing. Vajrasattva does not have delusion, but shows the aspect of sentient beings' delusion. Finally, returning one's own appearance to the base of one's own condition. Not knowing that the non-dual appearance is self-arisen, but grasping at delusion, it is the possessor condition. Not knowing that the fruit of self-awareness is self-arisen, but grasping the cause as dependent, it is the causal condition. Not knowing that objects and knowledge are empty, but grasping the object as an object, it is the condition of self-nature. Not knowing that light is self-arisen dependent on time, but the knowledge of grasping at what is not that arises, so it is the immediately preceding condition. In "Refutation of Extremes," it says: For this, the cause and condition of delusion, parts and limbs, and oneself, etc., immature conceptual thoughts are samsara. Ignorance has three aspects, with self-nature as one, it is the root of delusion. Co-emergent has two conceptual thoughts, universal conceptualization becomes the object. Conditions have four aspects, gathering and grasping are called delusion. Parts are actions, etc., the object of delusion is divided into twelve from parts. Maturation is age and function, etc. Limbs are from different elaborations, everything becomes the difference of names. The object of delusion has two changes, karma is the desire realm and the form realm, the formless realms, etc., are divided into three. Immaturity is
Chinese
六道众生的形体，名称和作用各不相同地变化。各种念头潜伏着，完全生起和遍布的方式啊。」「轮回是指相同，集合的业即是聚集和增长。」「圆满和差别多种多样啊。」如是说。这又是觉性从根本上超胜而未成熟，因此三界六道中各自的业的轮回，也是最初从十二缘起中错乱，从而在十二年和十二个月份中，十二种烦恼聚集而形成十二处，这是进入十二缘起之道的，从不净中产生。从根本上显现出根本显现时，从觉性的力量中产生意识，由于不认识自己，所以是无明。从那之中错乱而产生行。从那之中对境的相状进行观察，产生识。从那之中分辨说这是境啊等名称。从那之中执著名称所指的意义的自性为色，所以最初的存在的错乱称为名和色。从那之中对境的六种相状产生了知，并且增长，产生了六处。」「从那之中产生了执取境的触。从那之中产生了贪嗔痴中间状态的感受。从那之中产生了对境的贪恋。从那之中产生了后来的接受者，以及如是接受境的受。从那之中产生了显现多种错乱和作用，体验的部分产生什么不确定的生。从那之中产生了无色、色和欲的生。从那之中产生了衰老、疾病和死亡之间，并且一次又一次地如此轮回，所以轮回的因，进入十二缘起之道，最初从根本显现中产生。从那之中，当存在各自错乱时，也应顺便了解十二缘起。法性消失后，从自己的无明中产生后来的行，识的成分寻找身体，进入胎中，从模糊不清的状态开始，形成名和色，以及它的六处，因缘聚合产生触，苦乐的感受，对体验产生贪恋，对境和业的受，再次对存在的执取，从胎中出生，成熟的群体转变为其他的过程
English
The forms of beings in the six realms, names and functions change differently. Various thoughts are dormant, the way they fully arise and pervade. "Samsara means the same, the karma of assembly is gathering and increasing." "Complete and distinct, various kinds." So it is said. Furthermore, awareness surpasses from the root and is immature, therefore the cycle of karma in the three realms and six realms, also initially confused from the twelve links of dependent origination, and thus in twelve years and twelve months, the twelve afflictions gather and form the twelve sense bases, this is entering the path of the twelve links of dependent origination, arising from impurity. When the root manifests from the root, from the power of awareness, consciousness arises, because of not recognizing oneself, it is ignorance. From that, confusion arises, hence action. From that, observing the aspects of the object, consciousness arises. From that, distinguishing and saying this is an object, etc. From that, grasping the nature of the meaning indicated by the name as form, therefore the first confusion of existence is called name and form. From that, knowledge arises and increases towards the six aspects of the object, and the six sense bases arise. "From that, the touch that grasps the object arises. From that, the feeling of the intermediate state of attachment, aversion, and indifference arises. From that, attachment to the object arises. From that, the subsequent receiver and the acceptance of the object as such arise. From that, the manifestation of various confusions and actions, the part of experience arises uncertainly, hence existence. From that, the birth of the formless, form, and desire realms arises. From that, aging, sickness, and death occur in between, and repeatedly cycle in this way, so the cause of samsara, entering the path of the twelve links of dependent origination, initially arises from the root manifestation. From that, when existence is individually confused, the twelve links of dependent origination should also be understood incidentally. After the nature of phenomena disappears, from one's own ignorance, later action arises, the element of consciousness seeks a body, enters the womb, from a vague state, name and form are formed, and its six sense bases, the aggregation of causes and conditions produces touch, the feeling of pleasure and pain, craving for experience, the acceptance of object and karma, again the clinging to existence, birth from the womb, the process of the maturing group transforming into others.