Tibetan
ཁྲུལ་མཁན་འགྱུ་བ་མཆེད་པའི་རིག་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་བཅིངས་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ། །གཞི་དང་ཤེས་པ་སྦགས་པ་ དང༌། །གཟུང་དང་དབང་པོ་འཁོར་ཚུལ་ལོ། །རྐྱེན་ནི་ཡུལ་དང་གཟུང་ཆ་ ལས། །མཐའ་ཡི་སོ་སོར་འབྱེད་པ་དང༌། །གཅིག་མ་ཤེས་པའི་དམིགས་རྟེན་ནོ། །གཞི་ནི་གར་ཡང་འབྱེད་མེད་ཅིང༌། །ངེས་པ་མེད་པར་བཅོམ་ལས་སོ། ། ཤེས་པ་འགྱུ་དང་ཡལ་བ་དང༌། །མཆེད་པར་འཛིན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྦགས་པ་དྲི་མར་འཛིན་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱས་རང་རྒྱུད་བཅིངས་པའོ། །གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང༌། །བདེན་པས་དམ་དུ་བཅིངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་རྐྱེན་གྱི་ཆ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་ཡང་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་སྟེ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་སྟེ།དོན་གྱི་མ་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ལ་རང་མ་རིག་པས་བརྟགས་ནས་འཁྲུལ་པར་སོང་བ་ལ་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་ཆར་བྱུང་བའོ། ། ཡུལ་ཐ་དད་སྣང་བ་ལ་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་བརྟག་དཔྱད་སྐྱེས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དེ་ལ་རྐྱེན་ནི་བཞི་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་གསུམ་འདུས་པས་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་གཟུགས་དང་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱད་རང་ཆས་སུ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མེ་ལོང་དང་འདྲ་བར་ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཤར་བ་དང་དེ་ལ་བཞིན་ཡོད་པས་རྐྱེན་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཤར་བ་ལྟར། དམིགས་པའི་ཡུལ་རང་འོད་ཕྱིར་ཤར་བ་ལས་བདག་པོའི་རྐྱེན་མེ་ལོང་དང་བཞིན་དང་བདག་དངོས་སུམ་དུ་བཟུང་བས་བཞིན་དང་མེ་ལོང་དུ་རྟོག་པ་ལྟར། འོད་དང་རིག་པ་དང་ཆོས་ཉིད་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་རྐྱེན་གསུམ་དུས་མཚུངས་པས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་དངོས་སུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་གི་རྒྱུད་ལས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དང་པོ་གཞི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅིར་ཡང་འཁྲུལ་ལོ། །གཞི་དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་རིག་པའི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་བྲེང་ཙམ་ཞིག་འགྱུས་པ་ལས། ཤེས་པ་དམུན་པོས་ཕ་གི་ལས་ང་བྱུང་ངམ་ང་ལས་ཕ་གི་བྱུང་ངམ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ལོ། །མ་
Chinese
迷惑者流动的智慧被束缚于能取所取，如《超越》中所说：迷惑之因是无明，基和识被染污，能取和根转动的方式，缘是境和能取分，尽头的各自辨别，以及不识一的所缘。基在何处也不可分，无有定准而被摧毁。识是流动和消失，以及执持扩展。染污是执持为垢染，被知束缚自续。对于非能取者，也以真实而紧紧束缚。如是说。第二，详细解释了相状缘起之分。也就是将无有视为有，对此迷惑之因有三种无明：对于事物未迷惑之分，以自无明进行衡量而陷入迷惑，这被称为因自性唯一的无明。不识其本身，是俱生无明，是轮回涅槃二者的显现。境相各异的显现中，生起各自的分别和遍计，是遍计所执的无明。对于这样的因，有四种缘：因缘是如此三种无明聚集而产生迷惑，如同具有形体和肢体的士夫，其身体自然产生一样。由此，所缘缘如同镜子一般显现在外境上，并且其中有面容，如同因缘面容显现在镜子中一样。从所缘境自身的光芒向外显现，因此，增上缘如同将镜子、面容和自我实体三者执为面容和镜子一样进行分别。如同将光、明和法性三者进行分别一样，这被称为增上缘。如此，因三种无明和缘三种同时，等同于无间缘，也就是直接产生迷惑。这些也出自《金刚萨埵心镜续》中：三界的一切有情，最初从什么也不是的基中迷惑为任何事物。那个基的自性是空性，自性是光明，大悲能显现于有情。对此，执持的识从无明之分中产生，仅仅流动一点点，愚昧的识仅仅产生“是从彼生我，还是从我生彼”的想法，就迷惑了。无
English
The wisdom of the deluded flowing is bound to the grasper and the grasped. As it says in the Uttaratantra: "The cause of delusion is ignorance. The base and consciousness are defiled, the way the grasper and the senses revolve. The condition is the object and the grasped part. The separate distinctions at the end, and the support for not knowing the one. The base is nowhere distinguishable, destroyed without certainty. Consciousness is movement and disappearance, and all that is held to be expanding. Defilement is holding onto impurity, being bound by what is known to one's own continuum. Even for what is not grasped, it is tightly bound by truth." So it is said. Secondly, the aspect of the conditions is explained in detail. That is, seeing what is not there as being there, there are three kinds of ignorance that cause delusion: For the part of the meaning that is not deluded, it is measured by its own ignorance and goes into delusion, which is called the ignorance of the same self-nature as the cause. Not knowing that itself is co-emergent ignorance, which arises in the appearance of both samsara and nirvana. In the appearance of different objects, the arising of individual discrimination and conceptualization is the ignorance of the conceptualized. For such a cause, there are four conditions: The causal condition is that the three ignorances gather together in this way, and delusion arises, just as a person with form and limbs naturally has a body. From this, the objective condition appears in the external world like a mirror, and there is a face in it, just as the face appears in the mirror due to the condition. From the light of the objective object itself shining outward, therefore, the dominant condition is like distinguishing between the mirror, the face, and the self-entity as the face and the mirror. Just as distinguishing between light, awareness, and dharmata, this is called the dominant condition. Thus, the three ignorances of the cause and the three conditions are simultaneous, equivalent to the immediate condition, which is the direct arising of delusion. These are also from the Vajrasattva Heart Mirror Tantra: "All these sentient beings of the three realms are initially deluded into anything from a base that is nothing at all. The nature of that base is emptiness, the nature is luminosity, and great compassion can appear to sentient beings. To this, the grasping consciousness arises from the part of ignorance, moving just a little bit. The ignorant consciousness merely has the thought, 'Did I arise from that, or did that arise from me?' and is deluded just by the arising of consciousness. No