Tibetan
ན་གྲུབ་ཐིམ་ཚུལ་དང་སྦྱར་ནས་ནང་གསལ་དུ་གནས་པ་ནི། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། ངེས་པ་མེད་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ལས། །སྣ་ཚོགས་དུ་མ་ཤར་ཚུལ་ལ། ། འགག་པ་མེད་པའི་རོལ་བ་ནི། །ཅིར་ཡང་མཛད་ཅིང་ཅིར་ཡང་འཆར། །ངེས་མེད་སྣང་བ་དུ་མའོ། །དེ་ཉིད་གཟུ་བོའི་བློ་ཅན་ལ། །མཐོང་བ་མ་འགགས་ནང་གསལ་ཏེ། །དེ་ལ་ངེས་པའི་ཆར་གཟུང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཐིམ་ཚུལ་ནི། །རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། །རོལ་པའི་རྩལ་ལས་ཐིམ་ལུགས་བརྒྱད། །ལྷུན་གྲུབ་ངེས་པ་མེད་པའི་གཞི། །ཡོན་ཏན་ཚུལ་དུ་འདི་ལྟ་བུ། ། ཐུགས་རྗེ་ཉིད་ནི་ཐུགས་རྗེ་ལ། །རང་གི་ངོ་བོ་རང་ཐིམ་པས། །མ་བཞག་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །མཛད་པ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་འདས། །མི་མཛད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས། །བྱེད་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །མ་བྱས་བྱེད་པར་སྣང་བྱེད་པས། །འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་དག་པའི་ཀློང༌། །དེ་ཉིད་རང་ལ་རང་ཐིམ་ པས། །གཞན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ། །རང་གི་ཟེར་རྣམས་རང་ཐིམ་ལྟར། །རང་གི་གདངས་དང་བཅས་པ་ཡི། །གཟིགས་སྣང་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཀུན་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། རྐྱེན་ལ་མི་གནས་རང་སའོ། །རང་འོད་རང་ལ་ཐིམ་པ་ནི། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོར་ ཤར། །རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་དག་པས། །མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་འགག། ཕྱི་རོལ་འབྱུང་བཞི་རགས་པར་ཡང༌། །འདིར་མི་སྣང་སྟེ་ཞེན་པ་ལོག །རང་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཁ་དོག་བདག་འཛིན་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་གཞན་དུ་སོང་བ་མེད། །རང་གི་ངོ་བོ་རང་ཐིམ་པས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་བཞིན། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་རང་ཡལ་ལྟར། །མི་འབྱེད་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་ནི། །འཛིན་ཆགས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡོན་ཏན་འཆར་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་པས། །ཤེས་པའི་འཛིན་རྟོག་དྲན་བསམ་ནི། །རང་གནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀློང་དུ། །ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་མྱ་ངན་འདས། །སོ་སོའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་ཆ་ཡང༌། །བྱས་པ་མེད་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ། །ནུབ་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཉིད་རང་ལ་རང་ཐིམ་པས། །ཡེ་ཤེས་རོལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀུན། ། རང་ངོ་མ་ལ་ཐིམ་པ་ནི། །དཔེར་ན་མ་པང་བུ་འཇུག་བཞིན། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཡིད་ཆེས། །རང་གི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡང་ནི་ཡོན་ཏན་ཐིམ་པའི་ཚུལ། །སྐུ་ཉིད་སྐུ་ལ
Chinese
那成就融入之理而安住于内明中者。灯明能显中说：无定任运中，多种显现之理。无碍之嬉戏是，作何亦显何，不定显现多。其于公正具慧者，见者无碍内明故，于彼取定之分。如是说。其时任运之融入之理是，于珍宝聚中说：从嬉戏之力量融入之理八，任运无定之基，功德之理如此。慈悲即于慈悲，自之体性自融入，不舍获得之理，于无为之界中逝。不作何亦非，行作一切皆寂灭，未作显现为作故，有为诸法清净界。其自于自融入故，非往他处。譬如日之精华，自之光芒自融入般，自之光彩并具之，所见一切皆寂灭。此皆功德珍宝，不住于缘自处也。自光融入于自是，此亦功德大，显现。自之体性极清净故，执著名相之耽著断绝。外境四大粗大者，于此不显现，故耽著还灭。自净大空性中，颜色我执寂灭。此亦非往他处，自之体性自融入故，显现一切皆寂灭。光之坛城自融入故，譬如虚空之彩虹，如于虚空自消逝般，于无别大界中，执著一切皆寂灭。此亦功德珍宝，功德显现之理如此。智慧即于智慧，于自之体性自融入故，知识之执取分别忆念思惟是，于自处平等性界中，一切无二寂灭。各自之智慧显现分亦，于无为之界中央，不灭而寂灭。其自于自融入故，智慧嬉戏多种皆，融入于自面目是，譬如母怀抱子般，自之智慧自信解，自之自性寂灭。此亦功德珍宝，又功德融入之理，身即于身
English
That which abides in inner clarity by combining the manner of accomplishment and absorption. In the Lamp Illuminator, it says: From the spontaneous arising of indeterminacy, the manner of the manifestation of various kinds. The unobstructed play is, doing anything and appearing as anything. Many indeterminate appearances. To those who are fair-minded and wise, seeing is unobstructed, hence inner clarity. Therefore, take the part of certainty. Thus it is said. At that time, the manner of absorption of spontaneous arising is, in the Heap of Jewels it says: From the power of play, eight ways of absorption. The basis of spontaneous arising is indeterminacy. Such is this quality. Compassion itself is in compassion. Because one's own essence is absorbed into itself, by the manner of obtaining without leaving anything behind, it passes into the realm of non-action. Since it does not act and is nothing, all actions and behaviors are extinguished. Since it appears to act without acting, all conditioned things are in the realm of purity. Since it is absorbed into itself, it does not go elsewhere. For example, in the essence of the sun, just as its own rays are absorbed into itself, all appearances, together with its own radiance, are extinguished. All of this is a precious quality. It does not abide in conditions, but is in its own place. When one's own light is absorbed into oneself, this also manifests as a great quality. Because one's own essence is completely pure, the object of attachment to grasping at characteristics ceases. Even the gross outer four elements do not appear here, so attachment is reversed. From the great emptiness of self-purity, the ego-grasping of color is extinguished. This also does not go elsewhere. Because one's own essence is absorbed into itself, all appearances are extinguished. Because the mandala of light is absorbed into itself, like a rainbow in the sky, just as it vanishes into the sky itself, in the realm of great non-differentiation, all grasping and attachment are extinguished. This is also a precious quality. Such is the manner of the manifestation of qualities. Wisdom itself is in wisdom. Because it is absorbed into one's own essence, the grasping, conceptualization, memory, and thought of knowledge are, in the realm of equality in one's own place, all non-dual and extinguished. Even the appearance of individual wisdom, in the center of the realm of non-action, is extinguished without disappearing. Because it is absorbed into itself, all the various plays of wisdom are absorbed into one's own face, like a child entering its mother's lap. One's own wisdom is self-confidence. One's own nature is extinguished. This is also a precious quality. Again, the manner of the absorption of qualities, the body itself is in the body.
Tibetan
་རང་ཐིམ་པས། །གཟུགས་ཀུན་མི་རྟོག་ཆེན་པོར་ནི། །སྣང་བ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །རགས་པས་བསྡུས་པའི་འབྱུང་བ་དང༌། །ཕྲ་བས་བཟུང་བའི་མ་རིག་སོགས། །འབྱེད་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །སྐུ་རྣམས་རང་ངོར་ཐིམ་པས་ནི། །ཤེས་པའི་འབྱུང་ཆ་ཕྱིར་མ་ཤོར། །དཔེར་ན་བུམ་པའི་སྐུ་གཟུགས་བཞིན། །ནང་གསལ་ཕྱི་ཡི་འགྱུ་བ་རྣམས། །རང་བཞིན་མེད་པར་གནས་སུ་དག །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ ཆེ། །ཡང་ནི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །གཉིས་མེད་གཉིས་མེད་རང་ཐིམ་པས། ། གྲངས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་རྣམས། །ཉག་གཅིག་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་ནི། །མི་གཉིས་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་ནི། །རང་ཐིམ་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ཆུ་བོ་ཆུ་བོ་ལ། །ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། ། མ་འགགས་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །མཐའ་གྲོལ་ཉིད་ནི་མཐའ་གྲོལ་ལ། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་པས། །སྐུ་གསུམ་འཛིན་པའི་རང་རྒྱུད་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ཟད་པར་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་ཉིད་རང་དག་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ལ། །ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་ངོས་གཟུང་མེད། །མུ་བཞིའི་རྟོག་ཞེན་རང་འགགས་པས། །མི་གནས་ཆེན་པོར་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །སྣང་བའི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །མ་དག་འཁོར་བ་རང་འཇུག་སྒོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག་སྒོ་ལ། །སོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཐིམ། །དཔེར་ན་སྦྲ་ཡི་ཆོན་ཐག་རྣམས། །བརྟུལ་བས་དབུས་སུ་རང་འདུས་ལྟར། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །འདི་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཆ་རྫོགས་པས། །དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རང་ཐིམ་པས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་འདས། །དཔེར་ན་སེང་གེ་གངས་ཟིན་བཞིན། །མི་ལྡོག་འཇིགས་མེད་གདེང་རྣམས་རྙེད། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །འདི་ལྟར་ཡོན་ཏན་འབྱུང་ཚུལ་གྱིས། །གཅིག་པར་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །མ་བཙལ་རང་གིས་རང་རྙེད་པར། །སྔོན་ནས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚིག་དོན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་གནས་དང་པོ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ།། །། དེ་ནས་སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་དེའི་ངང་ལས་འཁྲུལ་བ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁྲུལ་བའི་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ལུས་གྲུབ་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལ
Chinese
自性融入，所有色蘊於大無分別中，無顯現而寂滅。粗分所攝之諸大種，與細分所執之無明等，無有分別而寂滅。諸身融入自性中，識之生起分不外洩，譬如瓶身之形狀，內明外之動搖等，無自性而安住於本位。這也是珍貴的功德。又是這樣的功德，無二無二自性融入，對於計數的執著等，唯一離戲，如二人合一之方式，於自性融入中寂滅。二取之顯現自性融入，譬如河流入於河流，融入般不可分離，於大無分中寂滅。這也是珍貴的功德。無有止息的功德是這樣的，解脫邊際者於解脫邊際，於自之本性中自性融入，執持三身之自續一切，諸境耗盡而寂滅。邊際自淨自性融入，譬如虛空入於虛空，融入般不可指認，四邊之分別執著自滅，於無住大中寂滅。這也是珍貴的功德。顯現的功德是這樣的，不淨輪迴自入之門，於本性清淨之門，以無有去處之方式融入。譬如帳篷之繩索等，因彎曲而於中央自聚般，諸根之行境寂滅。這也是珍貴的功德。如是功德圓滿之故，清淨智慧自性之門，於本性中自性融入，身與智慧寂滅。譬如獅子抓住雪山般，獲得不退轉無畏之自信。這也是珍貴的功德。如是功德生起之方式，唯一安住之智慧，不尋找而自得，從前即是彼之自性。如是說。語義寶藏中，建立基礎之次第，即金剛處第一廣說。 །། 接著，第二總義，從彼之狀態中，迷亂如何產生之方式有二，迷亂之方式總說，與身體成就方式之種類分別廣說。第一，有本質簡要宣說，與自性廣說二者。
English
Through self-absorption, all forms, in the great non-conceptual state, pass into sorrow without appearance. The elements gathered by the coarse, and the ignorance held by the subtle, etc., pass into sorrow without distinction. As the bodies dissolve into their own essence, the elements of consciousness are not lost. Just as the form of a vase, the inner clarity and outer movements, abide without inherent nature. This is also a precious quality. And again, such a quality, non-dual, non-dual, self-absorbed, all clinging to enumeration, uniquely free from elaboration, in the manner of two becoming one, passes into sorrow in self-absorption. The appearance of duality self-absorbed, just as a river into a river, indistinguishable as they merge, passes into sorrow in great indistinguishability. This is also a precious quality. Such an unceasing quality, the liberated one into liberation, self-absorbed into one's own nature, all self-continuums holding the three bodies, pass into sorrow as all realms are exhausted. The very end self-purified, self-absorbed, just as space into space, unrecognizable as they merge, the conceptual clinging of the four extremes self-ceases, passes into sorrow in the great non-abiding. This is also a precious quality. Such a quality of appearance, the impure cycle, the door of self-entry, into the pure door of essence, merges in a way that has no going. Just as the ropes of a tent, gathered in the center by bending, the realm of the senses passes into sorrow. This is also a precious quality. Thus, as the qualities are fully complete, the door of pure wisdom itself, self-absorbed into essence, body and wisdom pass into sorrow. Just as a lion seizes a snow mountain, one finds irreversible, fearless confidence. This is also a precious quality. Thus, by the way qualities arise, the wisdom that abides as one, without seeking, one finds oneself, from the beginning that is its nature. Thus it is said. From the treasury of precious words and meanings, the order of establishing the foundation, that is, the first vajra place extensively explained. །། Then, the second general meaning, from that state, how confusion arises has two aspects: a general explanation of how confusion arises, and a detailed explanation of the categories of how the body is formed. The first has two aspects: a brief explanation of the essence, and an extensive explanation of the nature.