Tibetan
ང་མ་གྲུབ་སྟེ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བཏགས་མེད་ པས། །འཁྲུལ་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །བློ་ཞེས་ཀུན་དུ་མ་བཏགས་ པས། །དྲི་མ་༼༡༽འཁྲུལ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །མིང་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་མེད་པས། །བཏགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་ཞེས་མིང་དུ་མ་གྲགས་པས། །བློས་བཏགས་འཁྲུལ་བའི་མིང་ཡང་མེད། །སེམས་དང་ཡིད་དུ་མ་གྲུབ་པས། །འགྱུ་བྱེད་འཁྲུལ་པ་ངང་གིས་མེད། །ཕྲ་རགས་དྲི་མ་གཉིས་མེད་ པས། །འབྱུང་རྐྱེན་འཁྲུལ་བ་ངང་གིས་མེད། །བྱ་དང་བྱེད་པོ་གཉིས་མེད་ པས། །ཡུལ་འཛིན་འཁྲུལ་བ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །འོན་ཀྱང་རང་ངོ་ཤེས་པའི་གྲོལ་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་གྲོལ་གཞི་ཞེས་བཏགས་ལ། མ་ཤེས་ན་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞི་སྣང་འདི་གྲོལ་གཞི་ཡིན་ལ། ཀ་དག་ནི་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའང་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངོ༌། །འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱེད་པས་འཁྲུལ་པར་བཏགས་པ་ནི་དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་རྐྱེན་བྱས་དུས་བཏགས་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཁྱད་པར་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ ལས། །ཡོད་དང་མེད་པ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། །སྤྱི་ལ་༼༢༽འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་བྱ་ སྟེ། །མ་རིག་ཉིད་དང་སྤགས་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་བྱ་ཉིད་ཀྱང་དྲི་མར་སྣང༌། ། ཞེས་དང༌། དུང་ཡིག་ཅན་ལས། དེ་ལ་མ་ངེས་ལྷུན་གྲུབ་གཞི། །མ་རིག་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞི་དང༌། །ཤེས་པས་སྤགས་པའི་འཁྲུལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་སྣང་དེ་ལ་རང་ངོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ནམ་མཁའི་མཐའ་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་རིག་མ་རིག་ལས་འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་དབྱིངས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་མེད་པའི་རང་སྣང་ཤོང་ཆེ་ལ་མཚར་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། གསལ་བ་མངོན་སྣང་བརྗིད་རེ་ཆེ། །སྣང་བ་ཉིད་ནི་ལྷུན་རེ་སྟུག །ཆོས་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་དང་རེ་སྤྲོ། །ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་སྦུབས་རེ་ཡངས། །རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་གདལ་རེ་ཆེ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་འབྱུང་སྐྱིད་རེ་ཆེ། །ཁྱབ་པ་ཡེ་གདངས་བཀྲག་རེ་གསལ། །གནས་པ་ཐོགས་མེད་བང་རེ་མགྱོགས། །རིག་པའི་རང་གདངས་འོད་རེ་གསལ། །སྟོང་པ་ཀུན་འབྱུང་ངོ་རེ་མཚར། །མ་བཙལ་བཞག་པས་རྒྱུན་རེ་རིང༌། །མ་བཀག་རང་འབྱུང་གདལ་རེ་ཆགས། །སྣང་སྲིད་གཞི་བཞེངས་དཔངས་རེ་མཐོ། །འབད་མེད་
Chinese
我未成立。出自《摩尼宝珠鬘》：彼之基光明广大，因未名之为“无明”，故无成立错乱之事。因未遍及名之为“心”，故无垢染，亦无错乱之名。因无名与文字之集合，故无假立之错乱。因未闻名“法”，故无由心假立之错乱之名。因未成立心与意，故无动摇之错乱。因无细粗二垢，故无生起之错乱。因无能作与所作，故何来境之执着错乱？如是说。然就认识自性而成为解脱之缘起方面而言，名之为解脱之基；若不认识，则就成为错乱之缘起方面而言，名之为错乱之基。如是，此基光明乃解脱之基，而本来清净乃解脱之处，故辨别此二者之差别亦极为重要，然善能辨别者甚少。依此而成为错乱之缘起，故名之为错乱，犹如将白色海螺误认为黄色之缘起一般，虽非真实错乱，然于成为缘起之时则名之为错乱。出自《摩尼宝珠鬘》：从大差别之显现中，生起有与无二者，总的来说，称为错乱之基，因与无明相混故，所知本身亦显现为垢染。如是说。又出自《具海螺文字者》：彼为不定任运之基，与三无明及四缘，以及与识相混之错乱。如是说。如是之基光明，其自性任运之显现，如虚空之边际般超越轮回与涅槃，显现广大，且因从明与无明中生起轮回与涅槃，故其界广大，因此称之为前所未有之自显现，能容纳且稀有。出自《摩尼宝珠鬘》：明亮显现威严大，显现本身任运稠密，法身面授且欢喜，体性通透空隙宽，自性遍一切广大，大悲普生快乐大，周遍本初光辉明，安住无碍速度快，觉性自光光辉明，空性普生面容奇，不寻自置延续长，不阻自生开展稳，显有基立高度高，无勤
English
I am not established. From the Garland of Pearls: That very great ground appearance, because it is not named "ignorance," there is no establishment of delusion. Because it is not universally named "mind," there is no stain, and there is no name of delusion. Because there is no collection of names and letters, there is no imputed delusion. Because it is not known as "dharma," there is no name of delusion imputed by the mind. Because mind and intellect are not established, there is no naturally occurring delusion of movement. Because there are no subtle or coarse stains, there is no naturally occurring delusion of arising conditions. Because there is no agent and no object, where is the delusion of grasping at objects? So it is said. However, in terms of knowing one's own nature and becoming a condition for liberation, it is named the ground of liberation; if one does not know, then in terms of becoming a condition for delusion, it is named the ground of delusion. Thus, this ground appearance is the ground of liberation, and original purity is the place of liberation, so distinguishing the difference between these two is also extremely important, but very few can distinguish it well. Because it becomes a condition for delusion based on this, it is named delusion, just like the condition of mistaking a white conch for yellow; although it is not a real delusion, it is named delusion when it becomes a condition. From the Garland of Pearls: From the appearance of great difference, the two, existence and non-existence, arise; in general, it is called the ground of delusion, because it is mixed with ignorance, and knowledge itself also appears as a stain. So it is said. Also from the Conch-Lettered One: That is the uncertain, spontaneously present ground, with the three ignorances and the four conditions, and the delusion mixed with knowledge. So it is said. Such a ground appearance, the appearance of its own nature, spontaneously present, appears vast, like the edge of the sky, transcending samsara and nirvana, and because samsara and nirvana arise from knowledge and ignorance, its sphere is vast, therefore it is called the unprecedented self-appearance, which is capacious and wonderful. From the Garland of Pearls: Clear appearance is majestic and great, the appearance itself is spontaneously dense, the Dharmakaya is introduced and rejoices, the essence is transparent and the space is wide, the nature is all-pervasive and vast, great compassion is all-arising and joyful, pervasive primordial radiance is bright and clear, abiding unobstructed speed is fast, the self-radiance of awareness is bright and clear, emptiness is all-arising and the face is wonderful, not sought but placed, the continuity is long, not hindered but self-arising, the unfolding is stable, the basis of appearance and existence is established, the height is high, effortless
Tibetan
རང་གྲོལ་རྒྱ་རེ་ཆེ། །ཡེ་ཐོག་ཆེན་པོ་འཁོར་རེ་མཁས། །ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་བྲིས་རེ་ལེགས། །སྣང་སྲིད་རྣམ་དག་ཁོད་རེ་ སྙོམས། །རང་བྱུང་འོད་གསལ་བཀོད་རེ་ལེགས། །གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་ཤོང་རེ་ ཆེ། །འཁོར་འདས་གཉིས་པོ་འབྲེལ་རེ་མཁས། །སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་བརྩེགས་རེ་ལེགས། །ཞེས་སོ། །དོན་གསུམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གྲོལ་ལུགས་ནི་གཞི་ལས་འཕགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱད་རང་སྣང་དུ་ཤར་བ་སྟེ། གཞན་དུ་མ་བཟུང་བར་གཟུ་བོའི་བློས་རང་གདངས་སུ་ངོ་ཤེས་པས་འགྱུ་བ་རང་ཐོག་ཏུ་ཆོད་དེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་རང་སྣང་དུ་ཤར་བ་རང་ངོ་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། གཉིས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་སངས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པས་གཞི་འབྲས་བུར་སྨིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཡེ་སངས་རྒྱ་ལ་རྟོགས་པས་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ། རང་སྣང་ཀ་དག་ཏུ་ཐིམ་ནས་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཀུན་གྱི་སྔོན་རོལ་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཐོག་མཐའ་ལས། །སངས་རྒྱས་འཁྲུལ་པར་མ་གྱུར་ པ། །གཞི་ལས་འཕགས་པའི་དབང་པོ་ཡིས། །རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས། །རྟོག་དཔྱོད་ཡིད་རྣམས་ཕྱིར་མ་ཤོར། །འགྱུ་བ་རང་ཐོག་ཆོད་པའོ། །དེ་ཡང་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་ལས། །འཁྲུལ་ཞེས་ཀ་ནས་དག་པ་ལ། །མ་འཁྲུལ་ཉིད་དུ་བཅོས་སུ་མེད། །མེད་སྣང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས། །བྱས་བྱུང་རྟོག་པ་རང་འགགས་སོ། །འཁྲུལ་ནས་དམིགས་པར་སྣང་བ་ཡིན། །རང་བཞིན་ཡེ་གདངས་མི་དམིགས་པས། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་གོ། །མི་མཛད་རྟོགས་བྲལ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་དང༌། རང་བྱུང་བདེ་བ་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཉུག་ཙམ་ལས་ནི་རིག་བྱུང་ནས། །ཝལ་གྱིས་གསལ་ནས་སྒྲོ་སྐུར་ བྲལ། །ཞེས་པ་དང༌། མཚན་བརྗོད་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ ཕྱེད། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞི་ནས་འཕགས་པའི་རིག་པ་ས་བོན་ལྟ་བུ་གྲོལ་འཁྲུལ་གང་བྱེད་མ་ངེས་པས་མ་སྨིན་པའི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།སངས་རྒྱས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱས་ཏེ། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། འབྲས་བུར་སྨིན་བྱེད་ཤེས་རབ་སྟེ། ། ཤེས་རབ་སྐུ་རུ་སྨིན་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེ། །ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་སྨིན། །དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་གསལ། །ཞེས་སོ། །དཔྱོད་བྱེད་ཕྱིར་མ་ཤོར་བས་རང་དུ་རྟོགས་པའི་ཚེ་གཟུ་བོའི་བློ་ཅན་ཏེ་ལྷུ
Chinese
自解广大，原始本初轮涅精妙，五彩斑斓书写精妙，显有清净界限平等，自生光明安置精妙，基现广大包容广大，轮涅二者关联精妙，五身智慧堆砌精妙。如是。第三，普贤王如来的解脱方式是，从基位显现的刹那间，基现任运成就的八门于自显中显现，不执著于他，以公正之心识自声，动摇于自位而断，于第一刹那，自显中显现，识自面目而生证悟，分别开来。于第二刹那，迷乱清净，智慧广大，基成熟为果，识自性本初成佛，故名再次成佛。自显融入本初清净，于基位成为一切之先成佛的导师普贤王如来，如《脱变》中所说：如是轮涅有始终，佛陀未曾变为迷乱者，从基位显现的自在者，知自显无自性，分别念及心识未外散，动摇于自位而断。又是《大圆满》中说：迷乱名为本初清净者，不迷乱本身无可改造，无有显现，见无有之法，造作生起分别念自灭。从迷乱显现为对境，自性本初声不缘，诸法平等一味。不作，离念，本初成佛。如是。又《自生乐轮续》中说：仅于须臾，觉性生起，瓦尔般显现，离增损。如是。又《名号赞》中说：一刹那间，分别开来，一刹那间，圆满成佛。如是。又是从基位显现的觉性，如种子般，解脱迷乱任何显现皆不定，故名未成熟之觉性，令其成熟为佛陀，乃由证悟之智慧所作，如《灯炬论》中说：令成果成熟乃智慧，智慧成熟为身，自性法身者，成熟为智慧法身，彼之智慧恒常不断，身与智慧任运成就明。如是。不令分别外散，于自中证悟之时，乃公正之心者，任
English
Self-liberation is vast, the primordial great wheel is skillful, five-colored writing is excellent, phenomenal existence is perfectly even, self-arisen clear light arrangement is excellent, the great ground appearance is vast, the two of samsara and nirvana are skillfully connected, the five bodies of wisdom are excellently stacked. Thus it is said. The third, the way of liberation of Kuntuzangpo (Samantabhadra) is that in the moment of arising from the ground, the eight doors of spontaneous accomplishment of the ground appearance appear in self-appearance. Without grasping onto others, recognizing one's own sound with an impartial mind, the movement is cut off in its own place. In the first moment, the self-appearance appears in self-recognition, and realization arises, separating the distinctions. In the second moment, delusion is purified and wisdom expands, the ground matures into fruit, and recognizing the essence as originally enlightened, it is called again becoming enlightened. Self-appearance dissolves into primordial purity, and in the ground, the teacher who became enlightened before all is called Kuntuzangpo (Samantabhadra). As it is said in the Thallgyur: Thus, samsara and nirvana have beginning and end, the Buddha has not become deluded, by the power arising from the ground, knowing self-appearance to be without self-nature, conceptual thoughts and minds do not scatter outwards, the movement is cut off in its own place. Also, in the Great Perfection, it is said: Delusion is called the one who is pure from the beginning, the non-deluded itself cannot be transformed, the non-existent appearance sees the non-existent Dharma, fabricated arising conceptual thought self-extinguishes. From delusion, it appears as an object, the self-nature primordial sound is non-objective, all Dharmas are equal in one taste. Non-doing, beyond realization, originally enlightened. Thus it is said. Also, in the Tantra of the Self-Arisen Bliss Wheel, it is said: From just a moment, awareness arises, appearing like a "wal", free from exaggeration and denigration. Thus it is said. Also, in the Praise of Names, it is said: In one moment, distinctions are separated, in one moment, perfect enlightenment. Thus it is said. Also, the awareness arising from the ground, like a seed, is uncertain whether liberation or delusion will occur, therefore it is called immature awareness. Making it mature into a Buddha is done by the wisdom of realization. As it is said in the Lamp that Burns: Wisdom is what makes the fruit mature, wisdom matures into the body, the Dharmakaya of self-nature, matures into the wisdom Dharmakaya, its wisdom is constant and uninterrupted, body and wisdom spontaneously accomplished and clear. Thus it is said. Not letting discrimination scatter outwards, at the time of realizing in oneself, is the one with an impartial mind, the spon-