Chinese
这些也都在各自的相续中产生。先前的一切法都在相续中一时显现。同样，先前未曾见过的法也显现，因此称为法性中阴。关于常时的三摩地，也是出自同一续部：常时的三摩地在相续中自然生起，因此恶劣的分别念永远不会产生。 第三，以根的次第来归纳意义，分为二：根的详细分类和各自自性的广说。第一是二十一种。出自《自生》：根有三种，即上、中、下。上等有七种，即上等的下品、上等的中品、上等的上品、上等的殊胜、上等的顶端、上等的顶点、上等的究竟。这是上等的分类。也就是见解的方式，智慧的显现生起的方式，证悟的程度，显现的生起方式，理解的时间，认识的见解方式生起后，在各自的显现上获得稳固。中等也有七种，即中等的下品、中等的中品、中等的上品、中等的殊胜、中等的顶端、中等的顶点、中等的究竟。对于这些，也会出现智慧生起的程度。这是中等的分类。下等也有七种，即下等的下品、下等的中品、下等的上品、下等的顶端、下等的殊胜、下等的顶点、下等的顶点完成。 第二有三，即总说解脱与迷乱的体性，分别解说根的解脱方式，以融入次第作总结。 第一是：在这些法性显现的时期，认识自性者通过二十一种根的次第而解脱，不认识者则从此产生迷乱的次第，如先前基础显现中众生迷乱的方式一样。出自《日月和合》：也有二十一种根的差别解说。在那里，自己的觉性没有融入，且先前没有上师教言者，对显现感到害怕、惊慌、沮丧、恐惧、失去意识等，再次取轮回的近取因，即二十一种根的差
English
These also arise in their respective continuums. All previous dharmas appear simultaneously in the continuum. Similarly, dharmas that have not been seen before also appear, therefore it is called the Bardo of Dharmata. Regarding the constant Samadhi, it is also from the same continuum: Constant Samadhi arises naturally in the continuum, therefore bad discriminations will never arise. Third, summarizing the meaning by the order of the faculties, there are two: the detailed classification of the faculties and the extensive explanation of their respective natures. The first is twenty-one. From 'Self-Arisen': There are three types of faculties, namely superior, intermediate, and inferior. The superior has seven types, namely the lowest of the superior, the middle of the superior, the highest of the superior, the excellent of the superior, the top of the superior, the peak of the superior, and the ultimate of the superior. This is the classification of the superior. That is, the way of seeing, the way the appearance of wisdom arises, the degree of realization, the way the appearance arises, the time of understanding, the way of seeing knowledge arises, and then one gains stability in one's own appearance. The intermediate also has seven types, namely the lowest of the intermediate, the middle of the intermediate, the highest of the intermediate, the excellent of the intermediate, the top of the intermediate, the peak of the intermediate, and the ultimate of the intermediate. For these, there will also be a degree of wisdom arising. This is the classification of the intermediate. The inferior also has seven types, namely the lowest of the inferior, the middle of the inferior, the highest of the inferior, the excellent of the inferior, the top of the inferior, the peak of the inferior, and the completion of the peak of the inferior. The second has three, namely, a general explanation of the nature of liberation and confusion, a separate explanation of the way the faculties are liberated, and a conclusion with the order of absorption. The first is: During these appearances of Dharmata, those who recognize their own nature are liberated through the order of the twenty-one faculties, and those who do not recognize it then generate the order of confusion, just as the way sentient beings are confused in the previous basic appearance. From 'Sun and Moon Union': There is also a separate explanation of the twenty-one faculties. There, those whose own awareness has not merged and who have not previously had the instructions of the Lama are afraid, panicked, depressed, frightened, lose consciousness, etc. at the appearance, and again take the near-cause of taking rebirth in Samsara, namely the difference of the twenty-one faculties.
Tibetan
་བྲག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །འཁྲུལ་ཚུལ་ནི། ཐ་མའི་ཐ་མ་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་དང༌། འབྲིང་གི་ཐ་མ་ཡུལ་མེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་དང༌། རབ་ཀྱི་ཐ་མ་འཛིན་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ཏེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ནི་གོང་གི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་གྱི་གནས་པ་ལས་གསལ་བ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བར་དོ་ལ་འདི་ལྟར་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་ཉམས་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་དེ་མ་ཐག་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་དམིགས་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་སྙམ་བྱེད་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་ཡུལ་མེད་པ་ལ་འཁྲུལ་ ལོ། །ལ་ལ་སྙིང་པོ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་མ་རིག་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་རྐྱེན་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་བཏགས་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་ང་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་འཛིན་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་འདུ་ཤེས་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་རྒྱུ་ལ་འཁྲུལ་ ལོ། །ལ་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་རྟགས་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ལ་ལ་གཟུགས་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །བར་མ་དོ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་བློ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་ལུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་རྫོགས་པར་འོང་སྟེ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་ལུགས་རེ་རེ་ལ་སྣང་བ་རེ་རེ་འཆར་རོ། །དེ་ནི་བར་དོ་ལ་འཁྲུལ་ལུགས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་དབང་པོའི་གྲོལ་ལུགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། སྤྱིར་སྐད་ཅིག་བསམ་གཏན་གྱི་ཞག་མང་ཉུང་ཇི་ཙམ་བསྟན་ཡང་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་གྲོལ་ལུགས་འདིར་འདུ་བས། དབང་པོ་རབ་རྣམས་སྐད་ཅིག་གསུམ་ལ་གྲོལ་ཏེ། དང་པོ་ལ་རང་སྣང་མཐོང༌། གཉིས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། གསུམ་པ་ལ་ཕྱེད་ཐོག་ནས་གྲོལ་བའོ། །འདི་ལའང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་དེ་སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་རྫོགས་མ་ཐག་ལ་ཀ་དག་ཏུ་གྲོལ་ལ། ལྷག་མ་དྲུག་གི་སྐད་ཅིག་གསུམ་ནི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་སྟེ། བསམ་གཏན་གྱི་ཞག་མང་ཉུང་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུད་ན་གསལ་ལོ། །འབྲིང་རྣམས་སྐད་ཅིག་བཞི་ལ་གྲོལ་ཏེ། དང་པོ་ལ་རང་སྣང་དུ་ཤར། གཉིས་པ་ལ་རང་གདངས་སུ་ཤེས། གསུམ་པ་ལ་ཤེས་ཐོག་ཏུ་གནས། བཞི་པ་ལ་གནས་ཐོག་ནས་གྲོལ་ལོ། །ཐ་མ་རྣམས་སྐད་ཅིག་ལྔ་ལ་གྲོལ་ཏེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྣང་བ་ཤར། གཉིས་པ་ལ་དཔྱད་པ་ཞུགས། གསུམ་པ་ལ་རང་སྣང་དུ་ཤེས། བཞི་པ་ལ་ཤེས་ཐོག་ཏུ་གནས། ལྔ་པ་ལ་གནས་ཐོག་ནས་གྲོལ་བའོ། །འདི་དག་ཀྱང་བྱ་བ
Chinese
也存在于悬崖中迷惑的情况。迷惑的方式是：下品之下等迷惑于形象等七种，中品之下等迷惑于无处等七种，上品之下等迷惑于执著等七种，这二十一种与前面所说的一样，比常住的状态更为明显。自显中说：众生在中阴中如此迷惑。有些迷惑于形象，有些迷惑于体验，有些迷惑于紧接着，有些迷惑于对境，有些迷惑于毫不思念，有些迷惑于思念者，有些迷惑于境，有些迷惑于无境，有些迷惑于精华，有些迷惑于无明，有些迷惑于缘，有些迷惑于假立，有些迷惑于我，有些迷惑于不认识，有些迷惑于执著，有些迷惑于无执著，有些迷惑于意识，有些迷惑于因，有些迷惑于刹那，有些迷惑于相，有些迷惑于色。因为中阴中有众生二十一种心识，所以会出现二十一种迷惑的方式，显现圆满。也就是说，每一种迷惑的方式都会显现一种显现。这就是关于中阴中迷惑方式的详细解说。 第二，详细解说根的解脱方式。总的来说，无论显示多少刹那禅定的时间长短，都包含在这二十一种根的解脱方式中。上品根在三个刹那中解脱：第一个刹那见到自显，第二个刹那区分差别，第三个刹那从区分的基础上解脱。其中，上品中的最上等在第三个刹那结束时立即解脱到本来清净中，其余六种的三个刹那是指行为圆满的三个刹那，禅定的时间长短各有不同，经典中有所说明。中品根在四个刹那中解脱：第一个刹那显现为自显，第二个刹那了知为自声，第三个刹那安住于了知的基础上，第四个刹那从安住的基础上解脱。下品根在五个刹那中解脱：第一个刹那显现显现，第二个刹那进入观察，第三个刹那了知为自显，第四个刹那安住于了知的基础上，第五个刹那从安住的基础上解脱。这些也是行为
English
There is also confusion in the cliffs. The ways of confusion are: the lowest of the lowest are confused about appearances, etc., seven types; the lowest of the middle are confused about having no place, etc., seven types; the lowest of the highest are confused about grasping, etc., seven types. These twenty-one are clearer than the state of permanence, as mentioned above. In Rangshar it says: Sentient beings are confused in the bardo in this way. Some are confused about appearances. Some are confused about experience. Some are confused about immediately after. Some are confused about the object. Some are confused about not thinking. Some are confused about the one who thinks. Some are confused about the object. Some are confused about having no object. Some are confused about the essence. Some are confused about ignorance. Some are confused about conditions. Some are confused about imputation. Some are confused about the self. Some are confused about not knowing. Some are confused about grasping. Some are confused about non-grasping. Some are confused about perception. Some are confused about the cause. Some are confused about the moment. Some are confused about the sign. Some are confused about form. Because there are twenty-one minds of sentient beings in the bardo, twenty-one ways of confusion will appear completely. That is, each way of confusion will manifest one appearance. This is a detailed explanation of the ways of confusion in the bardo. Second, the specific explanation of the ways of liberation of the senses. In general, no matter how much or how little time is shown for a moment of meditation, it is included in these twenty-one ways of liberation of the senses. The superior senses are liberated in three moments: in the first moment, one sees one's own appearance; in the second moment, one distinguishes the differences; and in the third moment, one is liberated from the basis of distinction. In this case, the most superior of the superior is liberated into the original purity as soon as the third moment is completed. The three moments of the remaining six are the three moments of the completion of the action. The length of time of meditation varies, as explained in the tantras. The middle senses are liberated in four moments: in the first moment, it arises as one's own appearance; in the second moment, one knows it as one's own sound; in the third moment, one abides on the basis of knowing; and in the fourth moment, one is liberated from the basis of abiding. The inferior senses are liberated in five moments: in the first moment, appearance arises; in the second moment, investigation enters; in the third moment, one knows it as one's own appearance; in the fourth moment, one abides on the basis of knowing; and in the fifth moment, one is liberated from the basis of abiding. These are also actions