Tibetan
་རླུང་གི་ལས། །ལུས་ལས་ཕྱི་རོལ་འཕགས་ལས་ བྱུང༌། །མཐོང་བྱེད་གསུམ་གྱི་ཆ་ལས་ཀྱང༌། །ལུས་ནི་འོད་གསལ་དག་པ་ལ། ། རླུང་ནི་མེ་སྟག་འཕྲོ་བ་བཞིན། །གཅིག་ཏུ་མི་གནས་རང་གསལ་གཞི། །སྣང་ཆ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང༌། །འདིས་ནི་ལུས་སེམས་འབྲེལ་བཅད་ནས། ། ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་ལ་ཕྲ་བའི་རླུང་མེ་སྟག་ཏུ་འཕྲོ་བ་ལྟ་བུ་དེས་སེམས་ཕྲ་བ་དེའི་རྟ་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་སྣང་ཆ་མཐོང་བ་མ་འགགས་པའི་རྟེན་བྱེད་ལ། རིག་པ་དངོས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གདངས་ཡོད་པའི་ཆས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་ཆ་མ་འགགས་པས་སྣང་བ་གཉིས་འཛིན་པ་སྟེ། རྒྱང་ཞགས་ཀྱི་གཉིས་ཀྱི་ཆ་འཛིན་དང་གཅིག་པར་སྣང་ངོ༌། །དེའང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ཡོད་པའི་ཆ་ལས་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། ། ལྔ་པ་འབྲས་བུ་རང་དེངས་ཀྱི་ཚད་ལ་འབྲས་བུ་དངོས་དང་ཆ་འདྲ་བས་འབྲས་བུ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སྟོན་སོར་༼༡༽ལོ་ཐོག་རྒྱས་པ་དེ། ནས་དངོས་སུ་ད་དུང་མ་གྲུབ་ཀྱང་ནས་སུ་ལེགས་པར་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་ལུས་འོད་དུ་གྲོལ་དུས་སྣང་བ་ཞིང་ཁམས་སུ་རྒྱས་པས་སྐུ་གསུམ་རང་སྣང་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །རིག་པ་ནི་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་ལམ་སྲོལ་དུ་ཚུད་པས་སྐུར་སྣང་བའོ། །ལམ་ཟད་དུ་ཉེ་བ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཚད་ནི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པའོ། །ཕེབས་པ་ནི་དེ་ལས་འདས་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་སྣང་བའོ། །དེ་དག་ནི་ཟླ་བ་ཉ་གང་བའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་སྟེ་ཡར་གྱི་འཕེལ་ཟད་པས་རང་ངོ་ལ་བཅོས་སུ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ནི་དེ་ལས་ཟླ་བ་མར་འགྲིབ་པ་ལྟར་སྐུ་ཡལ་ནས་ཐིག་ལེ་ལ་ཐུག་པ་ལ་སོགས་དང་པོའི་ས་ལ་ངེས་པར་སྣང་བ་སྟེ། འདི་ལ་ཟད་པའི་རང་བཞིན་སྤྱིར་བསྟན་པ། འཐད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགོད་པ། ཐོབ་པས་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཟླ་བ་མར་བྲི་ནས་གནམ་སྟོང་ལ་ཅི་ཡང་མེད་དུས་ཟླ་བའི་སྣང་བ་བྲི་བར་སྣང་ཡང་དང་པོ་ལས་ཆེར་སོང་བ་དང་ཆུང་ཏུ་སོང་བ་མེད་པ་ལྟར་རིག་པའི་སྣང་བ་ཡར་འཕེལ་དུས་ཆེར་མ་སོང༌། མར་ཟད་དུས་ཆུང་དུ་མ་སོང་སྟེ་གདངས་དབྱིངས་སུ་རང་ཐིམ་ལ་སོང་བ་ནི་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་ཆ་ཙམ་སྟེ། གང་བ་མེད་ཅིང་བྲི་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་ཕྱིར་སྣང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐིམ་ནས་ཆོས་ཉིད་གང་དུའང་བསམ་བརྗོད་མེད་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བ་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཟད་ཅེས་བྱ། སྟོང་ཞེས་བྱ། མེད་ཅེས་བྱ། ཐ་སྙད་ལས་འདས་པའི་ཚིག་གོ །ཚུལ་འདི་མདོ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། འོད་དང་པདྨོ་ལྟ་བུ་དང༌། །རི་མོ་ནམ་མཁའ་འཇའ་འདྲ་མཐོང༌། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ནི། །མུ་སྟེགས་ཅན་ལམ་ཁྲིད་པར་བྱེད། །ཉན་ཐོས་དག་དང་རང་རྒྱལ་གྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡང་ལྷུང་བྱེད་པས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམས་སྤངས་ཤིང༌། །སྣང་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡི་ཕྱག ། ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ནས་ཕྱུང་ནས་ནི། །དེ་ཡི་མགོ་ལ་ཉུག་བྱས་མཛད། །ཡང་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ལྟས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་སྟོང་གཟུགས་འཁྲུལ་སྣང་དུ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་གདངས་ཡིན་པས་མ་འཁྲུལ་ལོ ༼༡༽། །རིག་གདངས་ཕྱིར་ཤར་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས་དོན་དམ་དངོས་སུ་མི་འཐད་དེ། སྙིང་པོའི་རང་གདངས་ཡིན་པས་ཕྱིར་སྣང་ཟད་དགོས་པའི་གནད་ནི་རིག་པ་གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་དང་བྲལ་ནས་ངོ་བོ་ནང་དབྱིངས་སུ་བཙན་ས་ཟིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དོན་ལ་རིག་པ་ཤེལ་གོང་ལྟར་གནས་ཏེ། དང་པོ་གཞི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་ཤེལ་རང་ངོ་ན་ཡོད་པ་ལྟར་ལྷུན་གྲུབ་གཏིང་གསལ་གྱི་ཆར་གནས་པ་དེ་རླུང་གིས་གཡོས་པས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདངས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཤར་བ་ཉི་མའི་རྐྱེན་གྱིས་འོད་ལྔ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ལས་སླར་ནང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་ཉི་ཟེར་མེད་པས་འོད་ཆ་ཤེལ་གོང་དུ་ཡལ་བ་ལྟར་རིག་པ་རླུང་དང་བྲལ་བ་གདངས་རིག་པ་དབྱིངས་སུ་ལོག་སྟེ་ངོ་བོ་ལ་བཙན་ས་ཟིན་པའི་དུས་སོ། ། དེའང་ནང་དབྱིངས་དང་པོའི་རིག་པ་ལས་རླུང་གཡོས་ཏེ་རབ་༼༢༽གདངས་སུ་ཤར་དུས་སུ་རླུང་དེས་ཕྱིར་འབྱུང་ལྔ་ཡུལ་ལྔར་སྣང་བའི་རྒྱུ་བྱས་པས་ལུས་དང་ཡུལ་དུ་རང་སྣང༌། ནང་དུ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྟ་བྱས་པས་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་དང་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་རྣམ་པར་ཤར་ཏེ་གཟུང་འཛིན་ལས་ཀྱི་ཁ་བརྒྱུད། གསང་བར་འོད་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་བསྐྱོད་པས་གཞི་སྣང་སྙིང་པོའི་འོད་གསལ་སྣང་བའི་རྐྱེན་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀུན་བྱེད། །ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུས་ངག་གི་གནད་གཅུན་པས་རླུང་རང་སར་དག་ནས་ཕྱི་འབྱུང་ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་གི་ཆ་དང༌། ནང་འཁྲུལ་རྟོག་སེམས་སེམས་བྱུང་རང་འགགས་ཏེ། གསང་བ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་གོང་དུ་འཕེལ་བས་རླུང་གི་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་དག་དུས་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་ཐུག་ནས་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུར་གྲོལ
Chinese
风的业。从身体之外显现。从能见三者的部分中，身体是光明清净的。风如火星飞溅。不 স্থির于一处，自明之基。以二相之形式出现。此乃断绝身心之关联。并非三界之颠倒。如是说。彼亦，于觉性，微细之风如火星飞溅般，以彼为微细心识之骏马，作为轮回显现不灭之所依。觉性实则具有本智之自性光明，故涅槃之见不灭，而执持二相。犹如绳索之二端，显现为执持与一体。彼亦从具有任运成就之门的部分中显现。第五，果位自显之量，以与果实相似之部分而被称为果实。如秋收时节，庄稼丰收，虽稻谷尚未完全成熟，然已妥善储藏。彼亦，身体于光中解脱之时，显现于净土中增长，故称见三身自显之果。觉性乃是基位之觉性显现，进入道之轨辙，故显现为身。从接近道之穷尽中，圆满坛城等。量乃是身的坛城圆满。莅临乃是无有超越彼者而显现。彼等如满月之相，因向上之增长而耗尽，故于自性中无可修饰。法性穷尽之显现，如月亮从彼衰减般，身消融于明点等，于最初之地 निश्चित显现。对此，有穷尽之自性总说、安立理智之差别、以获得而总结等三者。初者，如月亮渐亏，天空空无一物之时，月亮之显现似渐亏，然如初时未曾增大，亦未曾缩小般，觉性之显现，向上增长时未曾增大，向下耗尽时未曾缩小，乃是自性融入光明中，仅是融入于明光中之部分，故称无增无减。彼亦，因外在显现融入虚空，故显现之有法融入法性，法性于何处亦无有思议言说，故称法性穷尽。相对于无有显现而言，称之为穷尽。称之为空。མ
English
The activity of wind. It arises from beyond the body. Even from the parts of the three that see, the body is clear and pure with light. The wind is like sparks flying. It does not stay in one place, the basis of self-illumination. It appears in the form of two aspects. This severs the connection between body and mind. It is not a reversal of the three realms. So it is said. Moreover, in awareness, the subtle wind, like sparks flying, uses that as the horse of the subtle mind, and serves as the basis for the unceasing appearance of samsara. Awareness itself has the self-radiance of wisdom, so the vision of nirvana is unceasing, and it holds the two appearances. It appears like the two parts of a lasso, holding and being one. It also arises from the part that has the door of spontaneous accomplishment. Fifth, the measure of the self-manifestation of the fruit is called the fruit because it resembles the actual fruit. Like the abundant harvest in autumn, even though the rice has not yet fully matured, it is well stored as rice. Also, when the body dissolves into light, the appearance expands into the pure land, so it is called the fruit of seeing the self-manifestation of the three bodies. Awareness is the awareness of the ground that has become manifest and has entered the path, so it appears as the body. From nearing the exhaustion of the path, the completion of the mandala, etc. The measure is the completion of the mandala of the body. Arriving is appearing without anything transcending it. These are like the appearance of the full moon, and because of the increase and exhaustion of upward movement, they cannot be altered in their own nature. The appearance of the exhaustion of dharmata is like the moon waning from it, the body dissolving into bindus, etc., and definitely appearing in the first ground. In this, there are three: a general statement of the nature of exhaustion, an establishment of the distinction of reason, and a conclusion with attainment. The first is: as the moon wanes and there is nothing in the empty sky, the appearance of the moon seems to wane, but just as it has not increased greatly from the beginning and has not become small, the appearance of awareness has not increased greatly when it increases upward. It has not become small when it is exhausted downward, but it has gone to self-dissolution in radiance, which is just a part of being gathered into clear light, so it is called without increase or decrease. Also, because the external appearance dissolves into space, the appearance, which is a phenomenon, dissolves into dharmata, and dharmata is without thought or expression anywhere, so it is called the exhaustion of dharmata. Relative to the absence of appearance, it is called exhaustion. It is called emptiness. M
Chinese
谓之。是超越言诠之语。」「此理于经中亦有述及，如《楞伽经》云：『如光与莲，如空中虹。种种之相，乃引导外道。声闻及缘觉，亦落入其境。故当舍弃此等，若能无所显现，尔时佛为天中尊。』」「从十方刹土中取出，涂于其顶上，是真随行之相。』如是说。其中，有者认为空色是错觉显现，有者认为是真实存在，此二者皆非，因其为界如来藏之自性显现，故非错觉。」「（1）」「。明觉之光外显之影像，故不应是真实存在。然因是心性之自性显现，故外相必须止息，其关键在于明觉须脱离动摇之风，于本体内界中稳固安住。如是，明觉如水晶球般安住。最初，如基位时之明觉，如水晶般自在，安住于任运自成、澄澈清明之状态。然因风之摇动，任运自成之光辉向外显现，如因日光而显现五彩光芒，复又融入内界，如无日光则光芒消逝于水晶球中。如是，明觉脱离风，光芒明觉回归于界中，于本体中稳固安住之时也。」「又，自内界最初之明觉，因风之摇动而显现为极（2）光辉之时，彼风即成为外五大显现为五境之因，故于身与境中自显。内则成为心与心所之骑乘，故显现为八识与五十一心所之相，造就能取所取之业缘。秘密而言，五光驱动智慧之光辉，故成为基显心性光明显现之缘。是故，风名为作业者。」如是说。其中，以身语之要诀调伏，风于自处清净，则外境错觉显现之分，与内之错觉分别念心心所自然止息。秘密之光明显现更增，故风之动摇皆得清净之时，光明之显现亦于法性穷尽处而解脱于本体本初清净之法身。
English
It is called. It is a word beyond expression." "This principle is also mentioned in the sutras, such as in the Lankavatara Sutra: 'Like light and lotus, like a rainbow in the sky. These various signs lead the non-Buddhists. The Sravakas and Pratyekabuddhas also fall into their realm. Therefore, one should abandon these. If one can have no appearance, then the Buddha is the lord of gods.'" "Having taken it from the ten directions of the Buddha-fields, and anointed it on his head, it is a sign of true following.' Thus it is said. Among them, some consider empty forms to be illusory appearances, while others consider them to be truly existent. Neither of these is correct, because it is the self-radiance of the essence of the Tathagatagarbha, so it is not an illusion." "(1)". The image of the outward manifestation of luminous awareness is not truly existent. However, because it is the self-radiance of the essence of the heart, the outward appearance must cease. The key is that the luminous awareness must be separated from the moving wind and firmly abide in the inner realm of its essence. Thus, luminous awareness abides like a crystal ball. Initially, like the luminous awareness at the base stage, it is as free as a crystal, abiding in a state of spontaneous accomplishment and clear clarity. However, because of the movement of the wind, the radiance of spontaneous accomplishment manifests outwardly, like the manifestation of five-colored light due to sunlight, and then merges back into the inner realm, like the disappearance of light into the crystal ball without sunlight. Thus, when the luminous awareness is separated from the wind, and the radiance of luminous awareness returns to the realm, firmly abiding in its essence." "Moreover, from the initial luminous awareness of the inner realm, when the wind moves and manifests as extreme (2) radiance, that wind becomes the cause of the outer five elements manifesting as the five objects, so it manifests spontaneously in the body and environment. Inwardly, it becomes the mount of mind and mental factors, so it manifests as the aspects of the eight consciousnesses and fifty-one mental factors, creating the karmic connections of grasping and being grasped. Secretly, the five lights drive the radiance of wisdom, so it becomes the cause of the manifestation of the luminosity of the essence of the base. Therefore, wind is called the agent of action." Thus it is said. Among them, by subduing the key points of body and speech, the wind is purified in its own place, so the part of the outer illusory appearance and the inner illusory conceptual mind and mental factors naturally cease. The secret luminous manifestation increases further, so when all the movements of the wind are purified, the manifestation of luminosity also reaches the exhaustion of dharmata and is liberated into the Dharmakaya of the original purity of the essence.