Chinese
如是宣说。 又于开示无执大要中，《宝积经》云：“无住之心性，无去处，呀热洽！于周遍入之六识，无所依处，呀热洽！于摄集一切之阿赖耶，无安立处，呀热洽！于轮转迷乱之无明，无转变之权，呀热洽！于一切境执烦恼，无根本，呀热洽！于细与粗之垢染，无积聚处，呀热洽！于粗大之诸色，无执著处，呀热洽！于士夫所依之命根，无定时，呀热洽！于六聚境之显现，无常，呀热洽！于士夫之忆念思维生起觉受，无尽灭，呀热洽！”又云：“此无根本之法性，不寻而住甚稀奇！于去来之觉性，无有穷尽甚稀奇！于本住大之智慧，无有对治甚稀奇！”又共同乘之《圣妙三摩地王经》中云：“如是虚空少许无云翳，刹那顷现出云之轮，生已坏灭彼云之轮，最初从何而生当观察，诸法一切如是知。如是众人住于岩山中，从歌唱言说笑与哭，依于缘起岩鸣然，然从音声彼音调，何时亦无迁变。诸法一切如是知。”如是广说。 第二、于法尽心逝之意，开示赤裸本来之智慧无有迁变，有三：法尽心逝之觉性开示赤裸本来，任运自明之意修持广大坦然，三要法性之轮安住虚空等性界清净大中。 初者，自住之觉性安住自明，不向外散，不向内收，不于中间作意，观自面目，无有内外中间，自明赤裸，未为见修所染之法身，未为分别所动之智慧，未作散收之意，明了而无有分别，安住而无有执著，宽广而未落边际，平等而无有间断，入。
English
Thus it is proclaimed. Furthermore, in the exposition of the great non-attachment, the Ratnakuta Sutra states: "This mind-essence that does not abide, has nowhere to go, ya re cha! In the six consciousnesses that enter everywhere, there is no place to rely on, ya re cha! In the all-encompassing alaya, there is no place to be placed, ya re cha! In the ignorance that revolves and is confused, there is no power to change, ya re cha! In all object-clinging afflictions, there is no root, ya re cha! In the subtle and coarse stains, there is no place to accumulate, ya re cha! In the coarse elements of form, there is no place to cling to, ya re cha! In the life force that relies on the individual, there is no fixed time, ya re cha! In the appearance of the six aggregates of objects, there is no permanence, ya re cha! In the arising of memory and thought of the individual, there is no exhaustion, ya re cha!" Again, it says: "This rootless nature of reality, is wonderfully abiding without searching! In the awareness that goes and comes, there is no end, how wonderful! In the primordial great wisdom, there is no antidote, how wonderful!" Furthermore, in the common vehicle, the Noble Samadhiraja Sutra, it says: "Just as in the sky, a little without clouds, in an instant, a circle of clouds appears. Having arisen and perished, that circle of clouds, investigate from where it first arose. Know all phenomena in the same way. Just as people dwell in the midst of rocky mountains, from singing, speaking, laughing, and crying, depending on conditions, an echo arises, but from the sound, that melody never moves. Know all phenomena in the same way." Thus, it is extensively taught. Second, regarding the meaning of the exhaustion of phenomena and the transcendence of mind, the naked, pristine wisdom without change is introduced in three parts: the awareness of the exhaustion of phenomena and the transcendence of mind is introduced as naked and pristine; the meaning of self-luminous abiding is cultivated as vast and expansive; and the three key points of the wheel of dharmata are established in the vast, clear expanse of space-like equality. First, the naturally abiding awareness is left as self-luminous, without scattering outward, without gathering inward, and without thinking in between. By looking at its own face, there is no outer, inner, or middle. It is self-luminous and naked, the dharmakaya unstained by view and meditation, the wisdom unmoved by conceptual thought, the meaning unmade by scattering and gathering, clear without thought, abiding without clinging, vast without falling into extremes, equal without interruption, entering.
Tibetan
་མཁན་མེད་པའི་རང་དངས་ཆེན་པོ། ཡེ་ནས་རང་བབས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆེན་པོ་ཆེ། དངས་ཤིང་སྟེང་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ། གསལ་ཞིང་དག་པས་ཉི་ཟླ་ལྟ་བུ། ཡངས་ཤིང་ཕྱམ་པས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། བརྟན་ཞིང་གནས་པས་རི་རྒྱལ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དོན་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འབྲལ་མ་མྱོང་དུ་ཡེ་ནས་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང༌། ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་ངན་རྟོག་གི་སྤྲོས་པས་འཆོལ་བ་ཡང༌། ད་བླ་མའི་གདམས་པས་ངོས་ཟིན་ནས་འཆར་རམ་གནས་སམ་གྱིན་འདར་ལྷན་ནེ་བའི་དུས་གང་དུའང་རང་བབས་ཅོག་གཞག་གི་ངོ་བོར་ངོ་སྤྲད་པ་བཞིན་ངང་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་བྱ་སྟེ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཨེ་མ་སེང་གེ་བགྲོད་མེད་ལམ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་སེང་གེ་ཡིས། །བཏང་བཞག་མེད་པའི་གངས་དཀར་ལ། །མུན་པ་སངས་པའི་རྩལ་གསུམ་རྫོགས། །བསམ་མེད་དངས་པའི་སེང་གེ་ངས། །ཀ་དག་དྲི་མེད་གངས་བཟང་ལ། །འབྱུང་བ་སངས་པའི་རྩལ་གསུམ་རྫོགས། །ཞེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རྟག་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཟང་ངན་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །སྤང་བླང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །བླང་དོར་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཕྱོགས་མེད་རང་གྲོལ་སྣང་བ་ནི། །ཁྱག་གདལ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་བསྒོམ་པ་ནི། །ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཡ་ང་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རེ་དོགས་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །ཡེ་བཞག་གདེང་ལྡན་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཅེས་པ་དང༌། རྩལ་རྫོགས་ལས། འཛིན་ཆགས་མེ་པའི་ཆོས་ཉིད་དངོས་བྲལ་འདི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་མེད་དགོངས་པའི་ཆོས། །སོ་སོར་སྟོང་དང་མཚན་མ་ཚིག་གི་ལམ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་དག །འུབ་ཆུབ་ཏིང་འཛིན་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལས་འཇུག །དག་དང་མ་དག་ཐ་སྙད་ཆོས་སུ་མེད། །གཅིག་དང་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་གནས་དོན། །རང་ལུས་ངང་དུ་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འུབ། །དུས་མེད་རྟོགས་པས་ཏིང་འཛིན་མ་ཡེངས་གསལ། །མཐའ་དབུས་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་མིང་དང་བྲལ། །འགྱུར་བ་མ་ཡིན་དྲང་པོར་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །བྱས་པ་མ་ཡིན་བྱུང་སར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་དེའི་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྟ་སྒོམ་ཡུལ་འདས་ཆེན་པོར་བསྐྱང་བ། ཏིང་འཛིན་རང་བབས་ཆེན་པོར་བསྐྱང་བ། དགོངས་པ་བློ་འདས་ཆེན་པོར་བསྐྱང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་སྤྲད་པའི་ངང་དེ
Chinese
无有工巧的广阔大清净，本来自然的大境界，清澈澄净犹如大海，光明洁净犹如日月，宽广平坦犹如虚空，稳固安住犹如山王。如是之义与一切有情，纵然未曾须臾分离而本来具有，却因不识真相，于轮回中为恶分别之戏论所迷惑。如今，依仗上师的教诲而认识，无论显现、安住或动摇，于任何时候，都如实地安住于本然安住的体性中，不稍作散乱。如雄狮圆满功德中所说：唉玛，雄狮无行之路，无作勤的雄狮，于无有舍弃的雪山上，圆满了遣除黑暗的三种功德。无思清净的雄狮我，于原始清净无垢的妙雪山上，圆满了遣除诸元素的三种功德。又如《虚空六法》中所说：于无常断的心性中，远离好坏的显现是，远离取舍的境界，普贤我所宣说。于无取舍的心性中，无有偏袒的自解脱显现是，广大坦然的境界，普贤我所宣说。于无沉浮的心性中，广大的舍弃是，六聚放松的境界，普贤我所宣说。于无畏惧的心性中，远离希冀的显现是，原始安住具信的境界，普贤我所宣说。又如《功德圆满》中所说：不执著的法性，离实无有，是诸佛无二境界之法。各自的空性与相，是言语之道，无作勤的法性，自然安住。融入禅定，法性从境中生起，清净与不清净，于法中无有言说。超越一与二的原始安住之义，自性之中，融入一个明点。无时之证悟，禅定无散明晰，无有边际，法性离名。非为变化，正直遍满一切，非为造作，于生起处任运成就。如是。第二，于彼之体性中修持，有三：修持见修行果超离所缘大，修持禅定自然安住大，修持境界超离心识大。第一是，于所指示的体性中
English
The great purity of self-radiance without artifice, the great realization of inherent naturalness from the very beginning. Clear and limpid like the ocean, bright and pure like the sun and moon, vast and even like the sky, stable and abiding like the king of mountains. Although all sentient beings have never been separated from such meaning and have it inherently, they are bewildered in samsara by the proliferation of evil thoughts because they do not recognize it. Now, having recognized it through the guru's instructions, whether it arises, abides, or trembles, at any time, one should remain undistracted, just as one has been introduced to the nature of inherent abiding. From "The Lion's Perfection of Power": Emaho! The lion's path where there is no going, the lion without effort, on the white glacier without abandoning, perfects the three powers of dispelling darkness. The lion of thought-free clarity, I, on the excellent glacier of primordial purity without stain, perfects the three powers of dispelling the elements. And from "The Six Spaces": In the nature of mind without permanence or annihilation, the appearances free from good and bad are the realization free from acceptance and rejection, taught by me, Kuntuzangpo. In the nature of mind without acceptance or rejection, the appearances of self-liberation without partiality are the realization of vast openness, taught by me, Kuntuzangpo. In the nature of mind without sinking or elation, the great equanimity is the meditation of relaxing the six collections, taught by me, Kuntuzangpo. In the nature of mind without fear or anxiety, the appearances free from hope and doubt are the realization of primordial abiding with confidence, taught by me, Kuntuzangpo. And from "Perfection of Power": This nature of reality without attachment or clinging, devoid of substance, is the dharma of the non-dual realization of all the Buddhas. The emptiness and characteristics of each, the path of words, the nature of reality without effort, is naturally settled in its own place. Entering into absorption, the nature of reality arises from the object, pure and impure, there is no expression in dharma. The meaning of primordial abiding that transcends one and two, in its own nature, merges into a single bindu. Realization without time, clear meditation without distraction, without beginning or end, the nature of reality is without name. Not changing, directly pervading all, not made, spontaneously accomplished in the place of arising. Thus. Secondly, cultivating within that state has three aspects: cultivating view and meditation as the great transcendence of object, cultivating meditation as the great natural abiding, and cultivating realization as the great transcendence of mind. The first is, within the state of introduction,