Tibetan
ཀྱང་ལེགས་བསྟན་ཡིད་ལ་ཟུང༌། །བསྒྲུབ་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡི། །བྱར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དོན། །བྱ་བ་དང་ནི་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡོད། །སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་འདི། །གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །མེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་དག་བདེ་བའི་སྐུ། །བྱས་པ་མ་ཡིན་རང་བྱུང་རྟོག་མེད་ཉིད། རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལ། །བསྒོམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། །བཏང་དང་བཞག་པ་མེད་པའི་ཆོས། །བསྒོམས་དང་མ་བསྒོས་མཐའ་ལས་གྲོལ། །འཛིན་མེད་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཅི། །ཡང་དག་རིག་པ་དྲི་མ་མེད། །དྲི་མེད་དག་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད། །བསྒོམས་པས་ཡང་དག་ཉིད་མི་རྙེད། །རྙེད་ན་རང་རིག་མེད་པར་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། ཅེས་པ་དང༌། ཡང༌། དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་འདི་ལྟ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པས་རང་སར་གྲོལ། །དམིགས་པ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མེད། །བྱས་པས་མ་བྱུང་ཀུན་ལ་ཡོད། །འདུས་མ་བྱས་པས་རྣམ་དག་དབྱིངས། །འཛིན་པའི་ཐ་སྙད་ཆོས་དང་བྲལ། །རང་བཞིན་མེད་པས་བརྗོད་དང་བྲལ། །ཅེས་པ་དང༌། ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། ཧ་ཧ། ཆོས་མེད་པ་ལས་ཆོས་ཉིད་འབྱུང༌། །ཡུལ་མེད་པ་ལས་ཡུལ་ལྟར་སྣང༌། །ཆོས་མེད་ཤེས་རབ་ཁོང་གསལ་བས། །དྲན་མེད་ཡུལ་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། འཛིན་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དངོས་བྲལ་འདི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་མེད་དགོངས་པའི་མཆོག །སོ་སོར་རྟོག་དང་མཚན་མ་ཚིག་གི་ལམ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་སར་དག །འུབ་ཆུབ་ཏིང་འཛིན་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་འཇུག །དག་དང་མ་དག་ཐ་སྙད་ཆོས་སུ་མེད། །གཅིག་དང་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་གནས་དོན། །རང་ལུས་ངང་དུ་ཐིག་ལེ་གཅིག་གིས་འུབ། །ཅེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མཐའ་མེད་དབུས་སུ་དམིགས་པ་མེད། །བསམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་རྣམས་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་མེད་བཏགས་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དགྲ་མེད་བཤེས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །ལུས་མེད་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། །ཆོས་ནི་བསམས་པས་མི་སྣང་སྟེ། །གང་མེད་གང་དུ་འཛིན་པ་མེད། །ང་མེད་ང་ཡི་འཁོར་ཀྱང་མེད། །དབྱིངས་མེད་རིག་པའི་སྐུ་ཡང་མེད། །དགེ་མེད་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་མེད། །སྲོག་མེད་བཅད་པའི་དམིགས་པ་མེད། །ཚོགས་མེད་བསག་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད། །
Chinese
也请将善说铭记于心。没有修持，没有炫技，没有希求的，无为任运自成，原本即是意义。行为和作者在哪里存在？无有作为的法性自生，不落于任何一方，如虚空般。不是存在，仅仅是空性。不是不存在，乃是真实现乐之身。不是造作，乃是自生无念。在大圆满阿底瑜伽中，哪里有修行的法性？无有舍弃和安住之法，从修与未修的边解脱。无执著，心有什么垢染？真实觉性无有垢染。在无垢清净的法身上，没有修行和所修。通过修行不能获得真如，如果获得，则会变成没有自明觉性。为什么自明觉性智慧中，没有散乱和不散乱？对于有执著的，没有自生智慧。如是说。又，彼等诸法如是：无生故无灭。无执故自解脱。无所缘故无戏论。非造作而生，周遍一切。非积聚故，清净法界。执着的言说与法分离。无自性故，与言说分离。如《宝饰庄严经》所说：哈哈。从无法中生出法性。从无境中显现如境。无法之智慧内心明亮，无有忆念，不在境中。如《狮子圆满力经》所说：无有执著的法性，远离实有，是诸佛无二见之最胜。个别分别和相，言语之道，无有作为的法性，自然清净。乌布楚定（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）禅定，法性融入境中。清净和不清净，言说中没有法。超越一和二的本初义，自性之中，一个明点而乌布。如《六界经》所说：无边中央没有对境。没有思维，也没有诸境。没有本尊，咒语也不存在。没有法，名言超越一切。没有敌人，朋友也不存在。没有身体，没有显现为根。法不是通过思考而显现，无有何物，在哪里没有执着？没有我，也没有我的眷属。没有界，也没有觉性的身。没有善，也没有罪业的异熟。没有生命，没有断除的对境。没有积聚，也没有积累的境。
English
Also, keep the good teachings in mind. Without practice, without showing off skills, without aspirations, the effortless, spontaneously perfect, original state is the meaning. Where are actions and actors? This naturally arising Dharma nature, free from actions, does not fall to any side, like the sky. It is not existence, it is only emptiness. It is not non-existence, it is the body of true bliss. It is not created, it is naturally arising non-thought. In the Great Perfection Ati Yoga, where is the Dharma nature of meditation? A Dharma without abandonment or abiding, liberated from the extremes of meditation and non-meditation. Without grasping, what is the stain of the mind? True awareness is without stain. In the stainless, pure Dharmakaya, there is no meditation or object of meditation. Through meditation, one does not find true reality. If found, it becomes devoid of self-awareness. Why is it that in self-aware wisdom, there is no distraction or non-distraction? For those who have grasping, there is no self-arising wisdom. Thus it is said. Again, these dharmas are like this: without birth, there is no cessation. Without grasping, there is self-liberation. Without an object, there is no elaboration. Not created, yet present in all. Not compounded, therefore the pure realm. The term of grasping is separate from Dharma. Without self-nature, it is separate from expression. As said in the Jeweled Array: Haha. From no Dharma, Dharma nature arises. From no object, it appears as an object. The wisdom of no Dharma is clear within, without memory, not in an object. As said in the Lion's Perfect Power: This Dharma nature without grasping and attachment, devoid of substance, is the supreme, non-dual view of the Buddhas. Individual discriminations and signs, the path of words, the Dharma nature without action, naturally pure. Ub Chup Ting Dzin (Tibetan, Devanagari script, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning) Samadhi, Dharma nature enters into the object. Pure and impure, there is no Dharma in words. The original meaning beyond one and two, in its own nature, Ub by a single Thigle. As said in the Six Spaces: Without end, in the center, there is no object. There is no thought, and there are no objects. There is no deity, and mantras do not exist. Without Dharma, designations are beyond all. Without enemies, friends do not exist. Without a body, there is no appearance as senses. Dharma is not apparent through thought, without what, where is there no grasping? Without I, there are no retinues of I. Without realm, there is no body of awareness. Without virtue, there is no ripening of sin. Without life, there is no object of cutting off. Without assembly, there is no object of accumulation.
Tibetan
སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །གནས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། །བྱ་ཆུབ་སྙིང་པོ་གོལ་སྒྲིབ་མེད་པ་ལ། །གོལ་དང་སྒྲིབ་པར་འཛིན་པར་ག་ལ་ཡོད། །གོལ་མེད་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྲིབ་དང་བྲལ་བ་ལ། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཉོན་རེ་མོངས། །ཆོས་སྐུ་མ་སྐྱེས་རང་ལས་བྱུང་བ་ལ། །གཞན་ནས་འོང་དུ་རེ་བ་ཡོང་རེ་འཁྲུལ། །སྐྱེ་མེད་བསམ་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེར་བསྟན་པ་འོ་རེ་བརྒྱལ། །ཅེས་པ་དང༌། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། བྱས་པ་མ་ཡིན་བྱེད་མཁན་ག་ལ་ཡོད། །བཅོས་པ་མ་ཡིན་བཅོས་པའི་བདག་པོ་མེད། །ལྟ་བ་མ་ཡིན་ལྟ་བྱེད་ཆོས་དང་བྲལ། །མཐོང་བ་མ་ཡིན་མཐོང་བྱེད་རྣམ་པར་གསལ། སྣང་བྱེད་མ་ཡིན་སྣང་བའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །བྲི་བ་མ་ཡིན་ཐོགས་མེད་ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ། །རྩོལ་བ་མ་ཡིན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཆོས་དང་བྲལ། །གཅིག་པུ་མ་ཡིན་དུ་མའི་ཆོས་དང་བྲལ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ། །ཅེས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་གསང་བ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས་ཀྱང༌། ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །གནས་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་གནས། །གནས་ཙམ་ཉིད་ནས་གནས་པ་མེད། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །འགྲོ་འོང་མེད་ལས་འགྲོ་དང་འོང༌། །འགྲོ་འོང་ཉིད་ནས་འགྲོ་འོང་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ། །མེད་ཆོས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པས་ན། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་བྱུང་བ་དང༌། །བྱུང་ནས་ཞིག་སྟེ་སྟོང་པར་གནས་པ་ན། །ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས། མ་རིག་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད། །རྟེན་མེད་གནས་མེད་ལེན་པ་མེད། །སྤྲུལ་འདྲ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང༌། གསང་འདུས་ལས། དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། །ནམ་མ
Chinese
无佛亦无有情众，无处亦无空性。如是说。 普贤王如来心镜中，菩提心要无有错谬覆障，何来执着错谬与覆障？ 无错谬故，一切覆障皆悉无有。 法身远离覆障，执着错谬与覆障，诚乃迷乱。 法身无生，自性所生，若期望从他处而来，实乃错谬。 无生离于思虑之觉性，若以言词文字诠释，诚乃困顿。 如是说。 无有文字故，非所作，作者何在？ 非所改，无有修改之主。 非见，离于能见之法。 非见，能见者显明。 非显现，离于显现之方。 非书写，无碍周遍十方。 非勤作，离于勤作修成之法。 非唯一，离于众多之法。 无有内外，内外无有而显明。 如是说。 共同之秘密幻化中亦云： 唉玛，稀有奇哉之法！ 圆满佛陀众之秘密。 从无生中，一切生。 然才生已，即无生。 唉玛，稀有奇哉之法！ 圆满佛陀众之秘密。 从无住中，一切住。 然才住已，即无住。 唉玛，稀有奇哉之法！ 圆满佛陀众之秘密。 从无去来中，有去与来。 然去来已，即无去来。 如是说。 宝积陀罗尼经中亦云： 如来恒常生，无有法。 一切诸法，皆如善逝。 孩童心识者，以相执着故，于世间中，行于无有之法。 如是说。 三摩地王经中亦云： 何时此世间界生起，生起后坏灭而安住于空性中，如是先前，其后亦如是，一切诸法，如是知晓。 如是说。 圣宝积经中： 无明如虚空，一切诸法无自性，无依无处亦无取，当知如幻化。 如是说。 密集金刚经中： 此等事物皆无生，无法与法性，如虚
English
Without Buddha and without sentient beings. Without place and without emptiness. Thus it is said. From the Mirror of the Mind of Samantabhadra: In the heart essence of enlightenment, there is no error or obscuration. How could there be clinging to error and obscuration? Since there is no error, all obscurations are completely absent. The Dharmakaya is free from obscuration. To cling to error and obscuration is truly confusing. The Dharmakaya is unborn, arising from itself. To hope it comes from elsewhere is truly mistaken. The awareness that is unborn and beyond thought. To explain it with words and letters is truly exhausting. Thus it is said. From the Absence of Letters: Since there is no action, where is the actor? Since there is no alteration, there is no owner of alteration. Since there is no view, it is separate from the Dharma of the viewer. Since there is no seeing, the seer is clearly manifest. Since there is no appearing, it is separate from the side of appearance. Since there is no writing, it is unobstructed and pervades the ten directions. Since there is no effort, it is separate from the Dharma of effort and accomplishment. Since it is not one, it is separate from the Dharma of many. Without outer and inner, it is clear without outer and inner. Thus it is said. Also from the Common Secret of Illusion: Ema, wondrous and amazing Dharma! The secret of all the perfect Buddhas. From the unborn, all are born. But as soon as it is born, it is unborn. Ema, wondrous and amazing Dharma! The secret of all the perfect Buddhas. From the un abiding, all abide. But as soon as it abides, it is un abiding. Ema, wondrous and amazing Dharma! The secret of all the perfect Buddhas. From the absence of going and coming, there is going and coming. But as soon as there is going and coming, there is no going and coming. Thus it is said. Also from the Jewel Talala Sutra: The Tathagata is always born. Without Dharma. All Dharmas are like the Sugata. Because childish minds cling to signs, they practice the Dharma of non-existence in the world. Thus it is said. Also from the Samadhiraja Sutra: When this world realm arises, and after arising, it is destroyed and abides in emptiness, just as before, so it is afterwards. Know all Dharmas in this way. Thus it is said. From the Noble Jewel Heap Sutra: Ignorance is like the sky. All Dharmas are without characteristics. Without support, without place, and without taking. Know it completely as an illusion. Thus it is said. From the Guhyasamaja Tantra: These things are unborn. Without Dharma and Dharmata. Like the s