Chinese
在详细解释这些分类时，有三个方面。首先，广泛展示法身及其智慧：法身的本质是自生智慧。所有显现都是全知智慧之海。在原始的界域中，它存在于一个明点之中。 觉性的本质，从一开始就是清净的，它存在于法身的核心中，并在此显现，这被称为根本清净法身宝藏的秘密空间。由于身和智慧不可分离的唯一明点存在于离戏之中，它超越了思维、言语和目标的范畴，是唯一佛陀的行境。除了显现智慧的清晰而精微的部分之外，身和智慧并没有各自独立存在。从本质、自性和慈悲三者来看，本质存在于身中，因此三身的显现不是具有区分的特征。自性是光明的显现，因此不是具有区分的颜色。慈悲是智慧的显现，因此形式不会进入客体，所以身和智慧只是部分，三身只是本质、自性和慈悲的显现。如《现观庄严论》中说： “由于本质存在于身中，法、受用和化身如雨般降临，没有分离和区分的方式，从自然而然的成熟中显现，身的颜色等无法被思维所及。自性是显现的光明，从白、红、黄、绿、蓝等颜色中，没有区分的特征，从无分别的所知中显现。慈悲是各种显现的基础，没有确定为某种特定形式”，因此，由于显现各种事物，所以被称为“基础”。此外，从唯一法身的本质来看，由于它未在任何事物中成立，所以它终结于耗尽之处。同样，在其中说：“即使无法描述结果，诸法也已达到耗尽之处，并且自身成立的终点也被摧毁。” 此时上师的口诀 消失。见、修、行的终点消失，因此没有显现为法。身和智慧的连续性中断，因此没有佛陀，也没有众生。简而言之，没有任何事物存在。由于没有过去，所以没有未来。” 此外，《虚空六法》中说：“我已展示了三时出现的果，你应牢记在心。通过习惯于法身空明遍在的音声，你的身体将解脱为一体。”
English
In elaborating on these categories, there are three aspects. First, extensively showing the Dharmakāya together with its wisdom: The essence of the Dharmakāya is self-arisen wisdom. All appearances are the ocean of omniscient wisdom. In the primordial realm, it dwells as a single bindu. The essence of awareness, pure from the very beginning, dwells in the heart of the Dharmakāya, and its manifestation here is called the secret chamber of the precious Kadag Dharmakāya. Since the single bindu of inseparable body and wisdom dwells free from elaboration, it transcends the realm of thought, speech, and objectification, and is the domain of the sole Buddha. Apart from the clear and subtle aspect of the manifestation of wisdom, there is not even a little bit of body and wisdom established as separate entities. From the three of essence, nature, and compassion, since the essence dwells as body, the manifestations of the three bodies are not characterized by distinctions. Nature is the manifestation of luminous clarity, so it is not characterized by distinctions of color. Compassion is the aspect of manifestation as wisdom, so form does not enter into objects, therefore body and wisdom are merely aspects, and the three bodies are the actual dwelling of essence, nature, and compassion. As it says in the Uttaratantra: "Since the essence dwells as body, the Dharma, enjoyment, and emanation come like rain, without separation or distinction, arising from natural maturation. The color of the body and so forth are beyond the reach of thought. Nature is the aspect of luminous manifestation, from white, red, yellow, green, and blue, there are no distinguishing characteristics, arising from the realm of non-discriminating knowledge. Compassion is the basis of various manifestations, not determined as one particular form," therefore, since it manifests various things, it is called the "basis." Furthermore, from the perspective of the essence of the sole Dharmakāya, since it is not established in anything, it culminates in the place of exhaustion. Likewise, it says therein: "Even though the result cannot be described, the dharmas have reached the place of exhaustion, and the end of one's own establishment is also destroyed." At this time, the guru's instructions vanish. The end of view, meditation, and action is exhausted, so there is no appearance as Dharma. The continuity of body and wisdom is interrupted, so there is no Buddha and no sentient beings. In short, nothing at all remains. Since there is no going, there is no coming." Furthermore, in the Klong Drugpa it says: "I have shown the fruit arising from the three times, you should keep it well in mind. By becoming accustomed to the Dharmakāya's empty-clear pervasive sound, your own body will be liberated into one."
Tibetan
ས་སོ། །འདིའི་དུས་ན་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐོག་མའི་མགོན་པོར་གྲུབ་ལ། དེའི་ངང་ལས་གཞན་དོན་འཆར་བས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། འདི་ནི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངོ་བོར་རང་འདུག་ཡིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་ལ་སུ་གོམས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུའང་འགྱུར། ། ཐོག་མའི་མགོན་པོ་དྲི་མེད་དག་པ་འོད་ཀྱི་སྦུབས་ནས་རང་བྱུང་ཤར་བས་ ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཛད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་གསང་མཆོག་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་སྟེ། །དེ་ལས་མི་ལྡོག་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བློ་རྩལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་སྐལ་བ་ཅན། འབྲས་བུ་ཀུན་གྱི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྐུ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པ་ལ། རྟེན་ཆོས་སྐུ་དངོས་དང༌། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། རྟེན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བཤད་པ་ལ་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དབྱིངས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་གཏིང་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སྟེ། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། འགྱུར་མེད་འགག་མེད་ཁྱབ་པ་གསུམ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ངོ་བོའོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི་མཐར་ཐུག་གི་གཉེར་བྱ་སྟོང་གསལ་ཀ་དག་གི་ཆོས་ཡིན་པ་དང༌། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིའི་ལུས་སམ་དབྱིངས་ཡིན་པས་ན་ཆོས་སྐུ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། མི་འཇིག་སྟོང་དང་གསལ་བ་གསུམ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ངེས་ཚིག་གོ །ཞེས་སོ། །དབྱེ་བ་ལ། རང་ངོ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པས་དབྱེར་མེད་ཀྱང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆའམ་ལྡོག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་དབྱེ་བ་མི་འགལ་བས། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་དབྱེ་ན། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་སྤྱིར་དབྱེ་བ་དང༌། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་དབྱེ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆོས་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན། ཞིང་ཁམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གནས་བསམ་ངོ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད། ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་གཡོ་བ་ཆེན་པོ། འཁོར་སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་མི་གཉིས་པ། བསྟན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད། དུས་གང་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཆོས་སྐུའི་ལོངས་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན། ཞིང་ཁམས་རྡུལ་དང་བྲལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ། ག
Chinese
萨！此时法身唯一安住，成为普贤王如来最初的怙主。从彼性中生起利他之心，故名金刚持。如经中所说：“此乃三世诸佛之果，自住于普贤王如来之体性。谁若修习诸佛之果，亦将成为具德金刚持。”“最初之怙主，从无垢清净之光明藏中自然显现。”“是诸佛事业之自性，获得极密大胜之身。不退转，具知之瑜伽，智慧力量具足之有缘者，达到一切果之究竟，与我普贤王如来同等。”如是宣说。如是显明法身，分为所依之真实法身，与能依之广大智慧差别二者。其中，所依之法身，分为体性、词义、差别三者。法身之体性，即具足清净界与清净之智慧，远离一切戏论之边，具有深邃明澈之智慧，自生之体性，无有变迁。如自生智慧云：“不变、不灭、周遍三者，是法身之体性。”如是说。词义者，乃是究竟之所求，空明本净之法，以及一切身与智慧之生起处，故名法身。如经中所说：“不坏、空性与光明三者，是法身之词义。”如是说。差别者，自性虽超越戏论之边而无差别，然就功德或侧面而言，差别亦不相违。故于分别支分中，可分为五圆满自性之总别，以及身语意功德事业五者之差别。初者，若以幻化而分，则法身之法身位，刹土不可思议，处所超越思虑之法性，禅定大不动，眷属各异，自性无二，教法不可言说之法性，何时亦不变之法性。法身之报身位，刹土无尘无垢，
English
Sa! At this time, the Dharmakaya abides as the sole entity, becoming the primordial protector, Samantabhadra. From that nature arises the thought of benefiting others, hence the name Vajradhara. As stated in the tantra: "This is the fruit of all Buddhas of the three times, self-abiding in the essence of Samantabhadra. Whoever cultivates the fruit of the Buddhas will also become the glorious Vajradhara." "The primordial protector, spontaneously arising from the immaculate, pure sphere of light." "Is the self-nature of the deeds of all Buddhas, obtaining the body of the supreme, most secret great victory. The fortunate one who does not regress, possesses the yoga of knowledge, and is endowed with the power of wisdom, having reached the ultimate limit of all fruits, is equal to me, Samantabhadra." Thus it is proclaimed. Thus, clarifying the Dharmakaya itself, it is divided into the actual Dharmakaya as the basis, and the vast enumeration of wisdom as the dependent. Among these, the explanation of the Dharmakaya as the basis is divided into three aspects: essence, definition, and differentiation. The essence of the Dharmakaya is the nature of self-originated awareness, possessing both the pure realm and pure wisdom, free from all extremes of elaboration, and having the nature of profound clarity and unchanging. As the Self-Arisen Awareness states: "Unchanging, unceasing, and pervasive, these three are the essence of the Dharmakaya." Thus it is said. The definition is that it is the ultimate object of pursuit, the Dharma of emptiness and clarity, primordial purity, and the body or sphere from which all bodies and wisdom arise, hence it is called Dharmakaya. As stated in the tantra: "Imperishable, emptiness, and clarity, these three are the definition of the Dharmakaya." Thus it is said. As for the differentiation, although the self-nature is undifferentiated, transcending the extremes of elaboration, there is no contradiction in differentiation with regard to qualities or aspects. Therefore, in the branch of distinguishing particulars, it can be divided into the general division of the five perfections and the specific division of the five: body, speech, mind, qualities, and activities. Firstly, if divided by emanation, then in the Dharmakaya's Dharmakaya state, the realms are inconceivable, the nature of reality transcends thought, the great unwavering samadhi, the retinue is diverse, the self-nature is non-dual, the Dharma is the inexpressible nature of reality, and the nature of reality is unchanging at any time. In the Dharmakaya's Sambhogakaya state, the realms are free from dust and immaculate,