Chinese
瑜伽士处于未加修饰的伟大本然状态时，恒常存在的禅定，如同河流的延续般显现。如《昆萨》所说：“我已宣说无二自生大乐，远离有无二边的禅修，智慧强大者自知证悟意义，禅修与不禅修之名皆需舍弃，无二大乐安住于自性之中，不作勤持守则无聚散，连绵不断如恒河，诸根调柔善能诠释此义。”等等。自然而然获得禅定，无有错谬遮障而止息收摄，如实安住之法性犹如虚空，无有变异故无散乱与不散乱，无有聚散之胜妙法界广大无边，非是言词所能诠释之境，智慧顿然涌现，觉性自然显现，或多闻广博，或无有执着之心，不可言说、超越思虑之瑜伽士，于能诠释与不能诠释无有定论。既不寻求禅修，亦无所修之物，故无需特意诛杀沉没与掉举之敌。瑜伽士见觉性不离自位，安住于此状态，获得自然禅定时，则无有特意执持之心，任何显现皆于禅定自位显现而不动摇。此时，显现则知觉清晰，安住则获得三摩地，止观双运，故无需断除沉没掉举等禅定之过失遮障，自然清净。获得自然禅定，亦非透过文字名相之研读、听闻与讲述所能了知。往昔修习深厚者，于此生中，于究竟意义之境，智慧顿然涌现者，以及透过上师之加持，觉性彻底通达者，以及于心要意义之境，听闻究竟圆满者，以及心性自然安详，处于自然安住者，方能证悟，无有聚散。此非他人之境界，如《觉性总集》所说：“如实安住自位之法性犹如虚空，觉性无有变异故无散乱与不散乱，无有聚散之胜妙法界广大无边，非是言词所能诠释之境，智慧顿然涌现，觉性自然显现，以及多闻广博，或无
English
When a yogi abides in the unadulterated, great natural state, the ever-present meditation, like the flow of a river, manifests. As it says in "Kunsel": "I have taught the non-dual, self-born great bliss, free from the extremes of existence and non-existence in meditation. For those with the power of wisdom who realize the meaning of self-awareness, the terms meditation and non-meditation are completely discarded. The non-dual great bliss abides in its own state. By not striving to maintain, there is no gathering or scattering. Uninterrupted like the Ganges River, the senses are very keen and clearly demonstrate this meaning." etc. Having naturally found meditation, without faults or obscurations, stopping and gathering is like this: The nature of reality, abiding as it is, is like the sky. Because it is without change, there is no distraction or non-distraction. This supreme, vast expanse without gathering or scattering is not an object of experience that can be expressed by words. When wisdom bursts forth and awareness arises naturally, or when there is much learning or no clinging mind, the yogi who is beyond words and beyond thought is certain that there is no defining or not defining. Because there is no finding meditation or something to meditate on, there is no need to deliberately kill the enemies of sinking and excitement. When the yogi sees that awareness does not move from its own place and abides in that state, when he finds natural meditation, there is no deliberate holding of the mind. Whatever arises arises in the natural place of meditation and does not move from it. At that time, clarity of knowledge arises from arising, and samadhi is found from abiding. Because calm and insight are combined, there is no need to abandon the faults and obscurations of meditation such as sinking and excitement, and it is naturally pure. Finding natural meditation is not known by looking at, hearing, or speaking words and terms. Those who have great practice from the past, in this life, wisdom bursts forth in the place of definite meaning, and those who recognize awareness as completely transparent through the blessings of the lama, and those who have perfected hearing in the place of essential meaning, and those whose minds are naturally calm and abiding in a natural state, realize this and there is no gathering or scattering. This is not the object of experience of others. As it says in "General Pouring of Awareness": "The nature of reality, abiding as it is in its own place, is like the sky. Because awareness is without change, there is no distraction or non-distraction. This supreme, vast expanse without gathering or scattering is not an object of experience that can be expressed by words. When wisdom bursts forth and awareness arises naturally, and when there is much learning or
Tibetan
སེམས་མེད་པ་དང༌། །སྨྲར་མེད་ཀློང་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །མཚོན་དང་མ་མཚོན་མེད་པར་ཐག་བཅད་དེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་རྙེད་པས། །བྱིང་རྒོད་རྣམ་རྟོག་དགྲ་བོ་གསད་མ་དགོས། ། ཞེས་སོ། །ལུང་འདི་རྩ་བ་དང་འདྲ་བས་བརྐུས་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་སྲིད་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་དབུ་མ་རྩ་བའི་མཆོད་བརྗོད་དེ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་ནང་ནའང་ཡོད་པ་དང༌། མཛོད་ཀྱི་སྔོན་གཟུགས་སྲིད་པའི་ཤ་གཟུགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཀུན་གསལ་གྱི་རྒྱུད་ནའང་ཡོད་པ་དང༌། སེང་གེ་བཟང་པོའི་འགྲེལ་ཆུང་ལས། ཀྱེ་མ་གཞུང་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངང་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་ནའང་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་དོན་མཐུན་པར་སྡེབས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཟབ་མོའི་གནས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་སྦྱར་བས་རྒྱན་དུ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། ། རྟག་ཏུ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་ལ་རང་གནས་སུ་བསྟན་པ་ནི། སྣང་སེམས་ཡེ་གྲོལ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་བས། །འཁྲུལ་པ་རང་གཞག་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ཀློང༌། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལ་གནས། །ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ། །ཤར་བའི་དུས་ནས་རང་ཤར་རང་ས་ཟིན། །གནས་པའི་དུས་ན་རང་གནས་རང་ས་ཟིན། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ཟིན། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་ནས་ཤར་ནས་རང་གྲོལ་བས། །གཞན་དུ་༼༡༽མ་གཡོས་ཆོས་སྐུའི་རོལ་བ་ཙམ། ། རང་སྣང་རིས་མེད་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་ཏེ། །བཟང་ངན་མེད་པར་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་གནས། །ཕྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཀློང་ན་སྐྱེ་འགག་གནས་པར་སྣང་ཡང་སྟོང་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལས་མ་གཡོས་ལ། བརྟགས་ན་གཟུགས་མེད་དེ་མེ་ལོང་གི་ངོས་ཉིད་དོ། །ནང་དྲན་རྟོག་ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་རིག་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་ཆུ་བོ་ལས་མ་གཡོས་པ་བཞིན་ནོ། ། ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་སྟོང་གསལ་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཀློང་ནས་མ་གཡོས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་ཐུག་ཕྲད་ལས། ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་འདུག །ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཡང་རང་གི་ངང་ལ་འགྲོ། །བྱང་ཆུབ་དབྱིངས་ལ་འགྲོ་འོང་ངང་གིས་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨྲ་བརྗོད་ངང་གིས་མེད། །སྨྲ་བརྗོད་མེད་པ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གསུང༌། །ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་སེམས། །ཇི་ལྟ
Chinese
无心者啊！于不可言说之界中证悟的瑜伽士，于能诠与所诠无有取舍而断定，由于未寻得能修与所修，故无需诛杀沉掉与散乱之敌。 如是说。此教证若以为与根本相同而盗用，则不然，因中观根本的供赞于《宝积经》中亦有，且《俱舍论》之先驱，如存在之肉身等，亦有部分于《普明续》中，如狮子贤论师之小释中，唉！如多种论典之自性等，亦有部分于《二万日藏》中。故于词义相合之连缀，于某些深奥之处，以确信连缀而作庄严。 恒常于法身界中示现自住者，乃是显现心性本初解脱无有之精要。错乱自解，法性平等之界，无有间断而安住于法身之自性中，显现解脱无别安乐界中回旋。显现之时，自显自位而持，安住之时，自住自位而持，解脱之时，自解自位而持，由法性界中显现而自解脱故，不移于他处，唯是法身之游舞。 自显无别空性之自相，无有善恶而安住于意义之精要中。外境诸显现，虽于觉性界中生灭安住而显现，然未离空性之自性。如镜中之诸影像，未离镜面，若观察则无有形相，乃是镜面本身。内念头生住灭三者，未离觉性之自性，如海浪生住灭三者，未离水性一般。 一切法身自处，空明显现之门未断绝，三身任运成就之界中未曾动摇。三身相遇时说：无论如何安住，亦安住于自性中。无论如何行走，亦行走于自性中。于菩提界中，行走与安住本无有。无有行走与安住，乃诸佛之身。无论如何言说，亦于自性中言说。无论如何表达，亦于自性中表达。于菩提心中，言说与表达本无有。无有言说与表达，乃三世诸佛之语。无论如何思
English
Mindless ones! Yogis who realize in the realm of unspeakable, decisively cutting off what can be expressed and what cannot be expressed, because they have not found what to meditate on and what to be meditated upon, there is no need to kill the enemies of sinking and agitation. So it is said. If it is thought that this quote is the same as the root and will be plagiarized, it is not so, because the praise of the root of the Middle Way is also found in the Ratnavali, and some of the precursors of the Treasury, such as the existing flesh body, are also found in the Kunsel Tantra, as in the small commentary of Senge Zangpo, alas! Some of the natures of various doctrines are also found in the Twenty Thousand Suns. Therefore, in the combination of words and meanings, in some profound places, it is decorated with confidence. Constantly showing self-abiding in the realm of Dharmakaya is the essence of the primordial liberation of appearance and mind. Confusion self-liberates, the realm of equality of Dharma nature, abides in the nature of Dharmakaya without interruption, and revolves in the realm of bliss without distinction of arising and liberation. When it arises, it holds its own place, when it abides, it holds its own place, when it is liberated, it holds its own place, because it arises from the realm of Dharma nature and is self-liberated, it does not move to other places, it is only the play of Dharmakaya. The self-appearance is the self-form of indistinguishable emptiness, without good or bad, it abides in the essence of meaning. Although all external appearances appear to arise, abide, and cease in the realm of awareness, they have not moved from the nature of emptiness. Just as all the images in a mirror have not moved from the surface of the mirror, and if examined, there is no form, it is the surface of the mirror itself. The three thoughts of arising, abiding, and ceasing have not moved from the nature of awareness, just as the three waves of the ocean have not moved from the nature of water. All Dharmakaya is in its own place, the door of unobstructed clear appearance has not been cut off, and it has not moved from the realm of spontaneous accomplishment of the three bodies. When the three bodies meet, it is said: No matter how you abide, you abide in your own nature. No matter how you walk, you walk in your own nature. In the realm of Bodhi, there is no walking or abiding. There is no walking or abiding, it is the body of the Buddhas. No matter how you speak, you speak in your own nature. No matter how you express, you express in your own nature. In the mind of Bodhi, there is no speaking or expressing. There is no speaking or expressing, it is the speech of the Buddhas of the three times. No matter how you think,