Tibetan
ད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལས་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཡོད་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཡོད་པས་ཕྱི་རོལ་རགས་པར་སྣང་བ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་སོགས་པར་གཞན་དུ་འཛིན་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སེམས་ལ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པ་དྷ་དུ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གང་ཡང་མ་ཡིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། མེད་བཞིན་སྣང་བ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ། །ད་ནི་སྣང་བ་གསུམ་ལས་གཟུང་འཛིན་དུ་བྱེད་པའི་ལས་བཤད་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཡུལ་ལས་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། །དོན་ལས་༼༡༽འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་གཉིས་སྐྱེ། །ལུས་ལས་༼༢༽ཉོན་མོངས་གཟེབ་དང་རྟེན་བྱེད་དེ། །མི་མཁས་བདེན་པར་ཞེན་པས་རྟག་ཏུ་འཁོར། །ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ་སྣང་བར་བཟུང་བས་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། ཚོགས་བརྒྱད་ནང་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དང་ཕྱིར་འཆར་བ་ན་སེམས་ཞེས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། ལུས་ནི་གཟུང་འཛིན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང་བདེ་སྡུག་གི་གནོད་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་བྱེད་དེ། སྣང་བ་གསུམ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པས་རྟག་ཏུ་སྲིད་པར་འཁྱམ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་རྣམས་གང་ལ་རང་བཞིན་འགའ་མེད་དེ། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ། །མི་མཁས་བདེན་པར་ཞེན་པས་འཆིང་གྱུར་ཏེ། །རྟག་ཏུ་རྫ་མཁན་འཕང་ལོ་བཞིན་དུ་འཁོར། ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་འཁོར་བ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་ཡང་གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་མ་ནུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལས་འབྲས་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་གདམས་པ་ནི། འདི་དག་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་ན་ཡང༌། །གཟུང་འཛིན་དབང་གིས་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མར་སྣང༌། །ཇི་སྲིད་གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་མ་ནུབ་པར། །རྒྱུ་འབྲས་ལས་ཡོད་དེ་ཡི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འཁོར་བ་དང་དེ་བསྐྱེད་པའི་ལས་མེད་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་སྣང་བས། དེའི་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱད་༼༣༽དགོས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་མཐའ་དག་དབྱྀངས་སུ་ནུབ་པ་ན་ལས་མེད་དེ། རྒྱུ་མ་རིག་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་མངོན་དུ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ལས་ཡོད་དེ། མ་རིག་པ་དང་དེས་
Chinese
因为是以前的因果所产生的生灭等所成立的缘故。如果说是像有意义一样变化，那不是的。因为有意义的，对外境粗大的显现，执着为微尘等其他的。我们这些是对心显现的习气错乱，像曼陀罗花等的显现一样，内外都不是，在任何处也不成立，但是，明明没有却显现，认为是无根无基的，所以说是无自性。因此，区分显现和显现的对境非常重要。现在是三种显现中，讲述作为能取所取的业。如此，从境产生所取的分别念，从意义产生能取的分别念，产生这两种分别念。身体是烦恼的匣子和所依，不聪明的人执着为真实，所以恒常流转。对于显现为境的事物执着为显现，因此产生所取的分别；在八识聚中，一心一意地安住，向外显现时，产生执着为心的分别念；身体是产生能取所取的所依，是如实成办安乐痛苦损害之处。因为对三种显现执着为真实，所以恒常在有中漂泊，感受痛苦。如《调伏国土请问经》中所说：“诸法之中无有丝毫自性，如幻术、阳焰、水中月。愚人不识执为实，故为束缚而缠绕，如陶师轮恒时转。”就像这样说的。现在，无自性的轮回虽然像影像一样，但是只要能取所取没有融入法界，就应该珍重取舍因果。这些全部在意义上是没有的，但是，以能取所取的势力，显现缘起如幻。只要能取所取没有融入法界，就有因果的业，那是业的幻化。如此，就胜义谛的法性真谛而言，没有轮回和产生轮回的业，但是在世俗谛中，依赖于自己的因和缘的业，依靠缘起而显现轮回如幻，因此，必须行持它的因果，当能取和所取的所有的分别念都融入法界时，就没有业了，因为作为因的无明和习气都已灭尽的缘故。在没有现证那个之前，是有业的，因为无明和
English
Because it is established by arising and ceasing, etc., from past causes and results. If it is said that it changes as if it has meaning, that is not the case. Because those with meaning grasp external gross appearances, such as atoms, as other. We are those who consider the habitual patterns that appear in the mind to be like the appearances of errors such as Datura, etc., which are neither internal nor external, and are not established anywhere. However, we say that it is without inherent existence because we want appearances that appear even though they do not exist to be without a basis or root. Therefore, it is very important to distinguish between appearance and the object of appearance. Now, from the three appearances, I will explain the actions of grasping and apprehending. In this way, conceptual thoughts of grasping arise from objects, and conceptual thoughts of apprehending arise from meaning. The body is the receptacle and support for afflictions. Ignorant people cling to it as real, so they constantly wander. Clinging to appearances as objects causes the conceptual thought of grasping to arise. When one abides single-mindedly within the eight aggregates and appears outwardly, the conceptual thought of apprehending arises, calling it "mind." The body is the support for the arising of grasping and apprehending, and it is the place where harm from pleasure and pain is manifestly accomplished. Because one clings to the three appearances as real, one constantly wanders in existence and suffers. As it is said in the Sutra Requested by the Ruler of the Land: "Among all phenomena, there is not a single inherent nature, like illusions, mirages, and reflections of the moon in water. The ignorant cling to them as real, so they are bound and entangled, constantly turning like a potter's wheel." It is said like this. Now, although the beginningless samsara is like an image, as long as grasping and apprehended have not dissolved into the expanse, one should cherish the cause and effect. Although all of these are non-existent in reality, due to the power of grasping and apprehended, dependent origination appears like an illusion. As long as grasping and apprehended have not dissolved into the expanse, there is the karma of cause and effect, which is the emanation of that. Thus, in relation to the ultimate truth of the nature of reality, there is no samsara or the karma that produces samsara, but in conventional truth, samsara appears like an illusion based on the dependent arising of karma from its own causes and conditions. Therefore, one must practice its cause and effect. When all the conceptual thoughts of grasping and apprehended have dissolved into the expanse, there is no karma, because ignorance, which is the cause, along with its habitual patterns, has been extinguished. Until that is realized, there is karma, because ignorance and