Tibetan
བྱུང་བའི་ཚེ་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་འཐབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་བྱང་སྟེ། རང་གི་ཕྱོགས་རྒྱལ་བར་བརྩོན་པས་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་ཚིག་ལས། ངེས་པར་བརྩེ་མེད་དཔའ་བོ་ཡིས། །གཡུལ་ངོར་འབྲོས་པ་མེད་པར་ནི། །གཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་གྱུར་ན། །ཤི་ནས་མཐོ་རིས་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་བསྲུངས་པས་དག་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང༌། རིག་བྱེད་དང༌། བླ་མ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་སྡིག་ཅན་བསད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད་དེ་ཡུལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེ་དགུ་སྐྱོང་༼༡༽ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར། །ལྷ་མིན་ལྷ་ཡི་ཚེར་མ་དག །བསད་ཀྱང་སྐྱོན་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཆོས་སྲུང་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །སྲོག་བསྲུངས་པས་དག་པ་ནི། མུ་གེས་ཉེན་ནས་འཆི་བ་ལ་ཐུག་ན་མ་མཐོང་བར་བརྐུས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྡིག་པ་འདག་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཕལ་ལས་མཆོག་རང་གི་སྲོག་བསྲུངས་པས་འདི་ཕྱིར་ཕན་པའི་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་ཚིག་ལས། བྲམ་ཟེ་རྒུད་ཚེ་བརྐུ་བ་ཆོས་སུ་བཤད། །གཞན་ནོར་མ་མཐོང་བར་ཡང་བླང་བར་བྱ། ། ཞེས་སོ། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མི་ལྟོས་པར་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་ཆགས་ལའང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལས་སྤྲིན་དང་སེར་བ། ཐོག་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉི་ཟླའང་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་ངང་གིས་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་འབབ་ཚེར་མ་རྣོ། ། རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང༌། །ཞེས་སོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་ནི། རང་གིས་རང་ལ་བྱ་བ་མི་འཇུག་པས་ཏེ། མིག་རང་གིས་རང་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །༼༡༽དེ་དགག་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལྟར་བཅུ་ལས། དང་པོ་ཁྱབ་འཇུག་དགག་པ་ལ། ངོ་བོ། ཁྱབ་པ།བྱེད་པ་དགག་པ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་དགག་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་དགག་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ནི། ངོ་བོ་བཀག་པས་ཁེགས་ཏེ། ཁྱབ་འཇུག་མེད་ན་ཁྱབ་འཇུག་གིས་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མེད་པས་དེས་ཁྱབ་པའི་ས་ཕྱོགས་ཁེགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་མེད་པས་ཁྱབ་བྱ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ༼༢༽དེ་ཡང་གང་ལ་གང་གིས་ཁྱབ་པ་མེད་ན། དེས་ཐ་དད་མི་དད་ལ་ཁྱབ་པ་མི་རུང་ངོ༌། །དེའང་ཐ་དད་ལ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་མེད་དེ། དུས་མི་མཉམ་པ་གཅིག་ཡོད་དུས་གཅིག་མེད་ལ། དུས་མཉམ་ལའང་གཅིག་གི་གོར་གཅིག་གསལ་བར་མེ
Chinese
发生之时，若无慈悲而争斗，以此可净除罪业，努力使己方获胜，则会转为福德。密语中说： 务必以无情之勇士，于战场上不逃遁，若于战场上显现偏袒，死后亦将往生天界。如是说。以护持正法而得清净，即杀害对婆罗门、吠陀和上师有害的罪人，以此可净除罪业，是为了守护成为殊胜之境的缘故。彼经中说： 为了使众生安乐显现，杀掉非天之天之荆棘，即使杀掉也没有过失，因为那是护法之故。如是说。以守护生命而得清净，即遭受饥荒威胁而濒临死亡时，即使不偷盗也会净除罪业，因为守护胜于一般事物的自身生命，能成就利益今生的重大意义。密语中说： 婆罗门衰败时，偷盗被说是正法，对他人的财物，即使不偷盗也可以取用。如是说。事物无因，即一切事物不依赖因缘，而是自性或自然而生。因为坏灭也没有原因，又如从虚空中产生云、冰雹、雷电等，又如日月也自然地从东升到西落一样，他们这样认为。彼经中说： 太阳升起，河流向下流淌，荆棘锐利，孔雀的羽毛鲜艳，都是自然而生的。如是说。以知晓而不知自我是，因为自己不对自己起作用，就像眼睛自己看不到自己一样。他们这样认为。对于此的驳斥，如先前一样有十种，首先是驳斥遍入天，其中有驳斥本体、周遍、作用三种，其中驳斥本体，就像驳斥自在天一样。周遍是，因为驳斥了本体所以被遮止，如果没有遍入天，那么遍入天所周遍的事物也不存在，就像没有寡妇的儿子，因此被他周遍的处所也被遮止一样。没有周遍者，就没有被周遍的事物。而且，如果某事物不被某事物周遍，那么它就不可能周遍于异体和非异体。而且，对于异体来说，根本没有周遍，因为时间不同，一个存在时另一个不存在，即使时间相同，一个的处所另一个也无法显现
English
At the time of occurrence, if one fights without compassion, this purifies sins, and striving for one's own side to win transforms into merit. The Secret Word says: "Certainly, with a heartless warrior, on the battlefield, there is no escape. If one manifestly takes sides on the battlefield, after death, one will go to the higher realms." Thus it is said. Purification through protecting the Dharma is achieved by killing sinners who harm Brahmins, the Vedas, and Lamas, thereby purifying sins, for the sake of protecting what has become a supreme land. It says in that very text: "For the sake of clearly protecting beings, even killing the thorns of gods who are not gods is not a fault, because that is Dharma protection." Thus it is said. Purification through protecting life is that if one is threatened by famine and near death, even stealing without being seen will purify sins, because protecting one's own life, which is superior to ordinary things, accomplishes the great purpose of benefiting this life and the next. The Secret Word says: "When a Brahmin declines, stealing is said to be Dharma. One should take the wealth of others even without being seen." Thus it is said. Things without cause are that all things arise from their own nature or spontaneously, without depending on causes and conditions. Because destruction also has no cause, and because clouds, hail, lightning, and so on arise from empty space, and because the sun and moon also naturally go from east to west, they believe. That very text says: "The sun rises, the river flows downward, thorns are sharp, the peacock's plumage is bright, all arise naturally." Thus it is said. Knowing but not knowing oneself is because oneself does not act upon oneself, just as the eye does not see itself. They believe this. To refute this, there are ten points as before. First, in refuting the pervader, there are three refutations: of essence, pervasiveness, and action. The refutation of essence is like the refutation of the Lord. Pervasiveness is negated by negating the essence. If there is no pervader, then there is nothing pervaded by the pervader, just as there is no son of a barren woman, so the place pervaded by him is also negated. Without a pervader, there is nothing pervaded. Moreover, if something is not pervaded by something, then it cannot pervade what is different and not different. Moreover, there is no pervasiveness for what is different, because the times are different, one exists when the other does not, and even when the times are the same, one's place cannot be clear to the other.
Tibetan
ད་པས་ཁྱབ་པ་ཡོད་པ་མི་རུང་སྟེ་སྣང་བའི་གོར་མུན་པ་བཞིན་ནོ། །འདྲེས་པས་ཁྱབ་པ་མེད་ཀྱང་ཟླར་ཡོད་པས་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མི་དད་ནའང་ཁྱབ་པ་མེད་དེ་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྫས་གཅིག་པས་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དམ་ཁྱབ་བྱེད་དེ་ཡང་ཁྱབ་བྱར་འགྱུར་བས། རང་གིས་རང་ལ་མ་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །ལྡོག་པ་ནི། འདུ་བར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ཁྱབ་པར་ནི་དུ་མ་དང་དབྱེར་མེད་ན་དུ་མར་འགྱུར་བས་ཁྱད་པར་མི་རྙེད་དེ་ཆུ་དང་འདྲེས་པའི་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །བྱེད་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཀག་གོ །རིག་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད། གཞུང༌། བརྗོད་བྱ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟག་པ། མ་བྱས་པ། བདེན་པ་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། རྟག་པའི་གསལ་བ་དགག་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པར་བཤད་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་མིང༌། གོམས་པ། ཕྱིས་ཤེས་པ། གཞན་ལ་འཆད་པར་མི་རུང་བ་བཞི་ནི། ཐ་སྙད་དུ་སྐད་ཅིག་མཐུད་པ་ཙམ་ལ་བརྗོད་ལ། སྒྲ་འགགས་ཀྱང་སྒྲ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་རིགས་མཐུན་བཞག་པས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་མི་ངེས་པ། སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་རུང་བ། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ནི་འབྲེལ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་མེ་མཐོ་རིས་སམ། མཐོ་རིས་མེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེས་བུས་སྨྲས་པ་བརྫུན་ན་ཚངས་པས་སྨྲས་པ་ཡང་བརྫུན་པས་མི་བསླུ་བའི་དོན་དང་འགལ་བས་ཕྱིས་ཀྱི་མུ་སྟེགས་པ་ཁྱེད་ཅག་བསླུ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་སྐབས་འདིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ལ་བསླུ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཚིག་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་ན་སྒྲ་ཆད་དུས་དོན་མི་རྟག་པར་དངོས་སུ་ངེས་དགོས་པ་ལས། དོན་རྟག་པར་འདོད་པས་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །རྣམ་ངེས་ལས། དེས་ན་མཐོ་རིས་འདོད་མེ་ལ། །སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ཞེས་ཐོས་པ་ནི། ཁྱི་ཤ་ཟོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། །དོན་མིན་ཞེས་འདིར་ཚད་མ་གང༌། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡི་གེ་དང༌། ལྷའི་རྔ་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་འཆད་པ་འདོད་པས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་དང་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་ལས་ལས་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་མེད་པར་མི་འདོད་པས་མི་མཚུངས་སོ། ཁྱབ་འཇུག་གི་རྣམ་འཕྲུལ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དེ་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་ལ
Chinese
以“是”遍及是不行的，就像显现的黑暗一样。即使不以混合遍及，如果以伴随存在而遍及也是不行的，因为互相依赖而不能成立的缘故。即使不是他体，也没有遍及，因为遍及者和本体是一体的，遍及对象就是遍及者本身，或者遍及者也变成遍及对象，就像自己不能遍及自己一样。遣除方面是，已经禁止了相合。在遍及方面，如果和众多无差别，就会变成众多，找不到差别，就像混入水中的牛奶一样。作用方面是，已经在自在天中禁止了。”“驳斥吠陀有三种：定义、正文、所说内容之驳斥。第一种中，有常、非造作、真实之驳斥三种，其中驳斥常的阐述，在胜论中已经说过。能立之名称、习惯、后知、不能向他人宣说四种，只是在名言上说刹那相续而已。即使声音停止，因为对声音习惯的习气安立了同类，所以能够知晓。所以声音不是常的。驳斥非人为造作有三种：意义不确定、咒语的能力不成立、”“以现量遮破。第一种是，希望升天而向火进行火供，这没有任何关联，因为火不是天界，天界也不是火。如果人所说的是虚假的，那么梵天所说的也是虚假的，因为与不欺骗的意义相违背，所以后来的外道你们应该被欺骗。你们也是人，所以在此处宣说吠陀的意义也会变成欺骗。如果词义之间有联系，那么声音断绝时，意义必须直接确定为无常，但因为认为意义是常的，所以这本身就是遮破。在《释量论》中说：因此，希望升天向火，听到布施火供，就像说吃狗肉一样，在这里什么量是无意义的？这样说的。如果你们也认为自生的文字和天鼓的声音等可以宣说佛法，那不是一样吗？那是因为佛和菩萨的神力以及众生各自的业而产生的，不是无因而产生的，所以不一样。如果和遍入天的幻化一样呢？佛是依靠资粮二聚等的力量而产生的加持
English
It is not permissible to pervade with "is," just like the darkness of appearance. Even if it does not pervade by mixing, it is not permissible to say that it pervades by being together, because it is not established by mutual dependence. Even if it is not different, there is no pervasion, because the pervader and the substance are one, the pervaded object is the pervader itself, or the pervader also becomes the pervaded object, just as one cannot pervade oneself. The negation is that aggregation has already been prohibited. In terms of pervasion, if it is not different from many, it will become many, and no difference can be found, just like milk mixed with water. In terms of action, it has been prohibited in the Lord of Power." "There are three refutations of the Vedas: definition, scripture, and refutation of the subject matter. In the first, there are three refutations: permanence, non-creation, and truth. Among them, the explanation of the refutation of permanence has been stated in the Vaisheshika school. The name of the proof, habit, later knowledge, and the inability to explain to others are four things that are only expressed in terms of momentary continuity. Even if the sound stops, because the habit of being accustomed to the sound establishes the same kind, it can be known. Therefore, sound is not permanent. There are three refutations of non-human creation: uncertain meaning, the power of mantras is not valid," "refuted by direct perception. The first is that offering fire to the fire with the desire for heaven has no connection, because fire is not heaven, and heaven is not fire. If what a person says is false, then what Brahma says is also false, because it contradicts the meaning of not deceiving, so later heretics, you should be deceived. You are also people, so here, explaining the meaning of the Vedas will also become deception. If there is a connection between words and meanings, then when the sound ceases, the meaning must be directly determined as impermanent, but because it is believed that the meaning is permanent, this itself is a refutation. In the Pramanavarttika, it says: Therefore, desiring heaven towards fire, hearing the offering of fire, like saying eat dog meat, what valid cognition is meaningless here? That's what it says. If you also think that self-born letters and the sound of heavenly drums can preach the Dharma, isn't that the same? That is because it arises from the power of the Buddha and Bodhisattvas and the karma of each sentient being, not from no cause, so it is not the same. If it is like the manifestation of Vishnu? The Buddha is a blessing that arises from the power of the accumulation of merit and wisdom