Tibetan
་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་གི་སྤྱི་ལུས་ཁེགས་པས་སྤྱི་ཆུང་ངུ་དང་བར་གྱི་སྤྱི་ཡང་ཚུལ་དེས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་ཁེགས་པས་བྱེ་བྲག་ཀྱང་མེད་དེ་སྤྱི་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བུམ་པ་ཁེགས་ན་དེའི་བྱེ་བྲག་རྫ་བུམ་གཏན་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མེད་པས་བྱེ་བྲག་མེད་དེ། ལག་པ་ཉིད་ལུས་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེ་བྲག་དང༌། ལྷུ་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱིར་འཇོག་དུས་སྤྱི་བཀག་པས་བྱེ་བྲག་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཡང་རང་གི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་སྤྱི་བཞིན་ཡིན་པས་ཀྱང་ཁེགས་ཏེ། རྡུལ་ཆ་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆ་ཤས་མེད་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བ་ཡང་མེད་དེ་ཐ་དད་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་མི་འཚོགས་ཤིང་ཐ་མི་དད་ལ་འདུ་བྱ་འདུ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་འདུ་བ་མེད་དེ། འདུ་བ་བློས་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི། དཔྱད་ན་གཅིག་ཐ་དད་འདྲེར་རྫས་མ་གྲུབ་སྟེ་བློས་བསླད་ཅིང་སྒྲོ་བཏགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྟོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །གནས་དང་མི་གནས་རྟོག་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི། །རང་གི་འདྲེ་དང་ཐ་དད་མེད། །དེས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་པ་དང༌། །དུ་མ་བློ་ཡིས་བསླད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། ཡུམ་ལས། ཆོས་གང་ཡང་གང་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཤེས་པས་མི་གྲོལ་བ་ནི། དོན་དྲུག་ཤེས་ཀྱང་གྲོལ་བའི་ཐབས་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་བཞིན་ནོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་པ་དང༌། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་དང༌། ། སྲེད་པ་ཀུན་ནས་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །སྐྱེ་བོ་གང་ལ་དེ་མེད་པར། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་བ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། དད་པས་ཉན་པ་གང་གིས་ན། །མཐོ་རིས་དགའ་བའི་བསོད་ནམས་དང༌། །གང་གི་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་ པའི། །ཤེས་རབ་ས་བོན་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཁྱེད་རང་ཡང་དད་པས་ཞུགས་ན་གང་ལྟར་ཡང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལམ་མ་ལོག་པ་ལ་དད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། ལོག་པའི་ལམ་ལ་དད་ན་ཇི་ལྟར་དད་པ་ལྟར་ཇེ་ཐུར་འགྱུར་ཏེ་ལམ་ནོར་བ་ལ་གོམ་པ་མང་དུ་ནོར་༼༡༽བ་བཞིན་ ནོ། །རྩ་ལྟུང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། ནག་པོའི་ལས་དེ་གང་བྱས་པ། །དེ་ལས་འབྲས་དཀར་མི་འབྱུང་སྟེ། །རུལ་བའི་ཤིང་གི་ས་བོན་ལས། །བརྩམ་པའི་མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིས་རང་གི་སྡེ་པའི་ནང་དུ་ཁས་འཆེ་བ་དག གང་ལའང་མོས་པ་བྱས་ན་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བས། མཐར་གྲོལ་ཞེས་ཕྱོགས་འབྱམས་སུ་སྨྲ་བ་ཁེགས་སོ། །བདེ་སྡུག་བླ་མ་མཁའ་འགྲོ་དང༌། ཡི་དམ་གྱིས་བྱེད་པར་འདོད་པའང་ཁེགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཐབས་བསྟན་གྱི། རང་གི་ཐབས་ལྟར་བྱས་ན་དེ་བྱེད་པའི་ནུས་རུང་དུ་འགྱུར་བ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཡང༌། དེ་དག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ན་རིག་པ་འདིས་ཁེགས་སོ། །རྫས་ལྡོག་དང་སྤྱི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པའང་འདི་ཁོ་ནས་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྣང་ཚུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་གཤིས་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར།ཁས་ལེན་གྱི་དམ་བཅའ་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེས་ན་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་པའི་ཕྱོགས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲ། །དམ་བཅའ་བཅུ་ལས་གྲོལ་བ་སྒྲུབ་པར་འདོད། །དེ་ཡང་རྣམ་གྲོལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཞུང་གང་དེ་དོར་བར་བྱ། །ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་ཞིང་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲ་བས། དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་བླངས་ཏེ་ཐར་པ་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ལ་གྲོལ་བ་མེད་དེ་གཞུང་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཤར་དུ་བགྲོད་པ་ལ་ནུབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་གོམ་པ་འདོར་བ་བཞིན་ནོ། ། འདིར་དེའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་དཔོག་སྟོན་པར་འཛིན་ཅིང༌། ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འདོད་པ་དག་ནི་ནང་ཚན། རིག་བྱེད་པ། བྲམ་ཟེ་པ། ཁྱབ་འཇུག་པ། སྤྱོད་པ་པ། རྒྱལ་དཔོག་པ་ཞེས་ལྔར་ཡོད་དེ། རིག་བྱེད་བཞི་ཚད་མར་འདོད་པ་དང་རིགས་བྲམ་ཟེ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌།ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་པ་དང༌། ༼༡༽སྤྱོད་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང༌། སྟོན་པ་རྒྱལ་དཔོག་གི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་གྲུབ་པའི་གཞུང་རྟོག་པ་ལ་ཕན་པའི་ཡལ་ག་དང༌། དྲང་སྲོང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡལ་ག་དང༌། ནོར་བུ་སྐུད་པ་ལ་བཏགས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་དང༌། བྷ་ར་ཏ་ཀའི་ལྡུམ་དང༌། ལོ་མ་ཅན་གྱི་གསང་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེངས་ནས་དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་ལེན་པ་ནི། ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་དང༌། རིག་བྱེད་ཚད་མ་དང༌། ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པ་དང༌།
Chinese
正如“无二，不可分为二，非异非不异”所说的那样。因此，肢体的总身被遮破，小总和中间的总也以同样的方式被遮破。这样，总的被遮破，差别也不存在了，因为总的被遮破了。如果瓶子被遮破，那么它的差别，陶瓶，就会完全不存在。而且，因为依赖的缘故，总的不存在，所以差别也不存在。手本身依赖于身体而成为差别，依赖于肢体而成为总，当总的被遮止时，差别就被遮破了。微尘也像它自己的微尘的总一样被遮破了，因为微尘的组成部分是微尘的总，而它本身因为没有组成部分而被遮破了。聚合也不存在，因为不同的事物不会聚集在一个地方，而且对于不异的事物来说，没有能聚合的和所聚合的两者。因此，一个事物上没有一和异的聚合，因为聚合是分别念假立的。如果进行分析，一和异混合的实体不会成立，因为它是被分别念扰乱并执著于虚构的。如《释量论》中说：因为分别念自性不存在，所以安住和不安住的分别念也不存在。圣者之义的诸义，与其自身无有异体。因此事物的一和多，都是由心所扰乱的。又如《般若经》中说：任何法都不与任何法一起周遍运行，因为自性是空性的。智慧不能解脱，即使知道六义也不能成为解脱的方法，因为它不是所知的事物的真实本性，就像主物一样。龙树说：以邪见不能超越痛苦，如来自己也这样说过。又如《释量论》中说：痛苦颠倒之智，以及贪爱是完全束缚的因。何人无有彼，彼则不生。那么，在《释论理门》中说：以信心听闻者，能得天界喜乐之福，以及证得涅槃的智慧种子得以安住。那么，你们也以信心进入，无论如何也想获得果实，不是吗？这是对不颠倒的道路生信的缘故，如果对颠倒的道路生信，就会像信心一样越来越堕落，就像道路错误时，脚步越多，错误越多一样。根本堕
English
As it is said, "Non-dual, not to be divided into two, not different, not non-different." Therefore, the generality of the limb is refuted, and the small generality and the intermediate generality are also refuted in the same way. Thus, when the general is refuted, the particular also does not exist, because the general is refuted. If the pot is refuted, then its particular, the clay pot, will completely cease to exist. Moreover, because of dependence, the general does not exist, so the particular does not exist. The hand itself depends on the body to become a particular, and depends on the limbs to become a general. When the general is negated, the particular is refuted. The atom is also refuted as the generality of its own atomic particles, because the component of the atom is the generality of the atomic particles, and it itself is refuted because it has no components. Aggregation also does not exist, because different things do not gather in one place, and for non-different things, there is no aggregator and aggregated. Therefore, there is no aggregation of one and different in one thing, because aggregation is conceptually imputed. If analyzed, a substance mixed with one and different will not be established, because it is disturbed by conceptualization and clings to fabrication. As it is said in the Pramāṇavārttika: Because conceptualization has no nature, there is no conceptualization of abiding and non-abiding. The meanings of the meaning of the holy ones, are not different from their own ghosts. Therefore, the one and the many of things, are disturbed by the mind. Also, as it is said in the Mother Sutra: No dharma ever pervades together with any dharma, because its nature is emptiness. Wisdom cannot liberate, even knowing the six meanings cannot become a method of liberation, because it is not the true nature of the knowable, like the Pradhāna. Nāgārjuna said: With wrong views, one cannot transcend suffering, the Tathāgata himself said this. Also, as it is said in the Pramāṇavārttika: Suffering, inverted intellect, and craving are the cause of complete bondage. Whoever does not have that, will not be born. Then, in the Commentary on Reasoning, it is said: By what does one who listens with faith, obtain the merit of heavenly joy, and the seed of wisdom that attains the cessation of sorrow abide? So, you also enter with faith, and want to obtain the fruit in any case, don't you? This is because of having faith in the non-inverted path, if you have faith in the inverted path, you will become more and more degenerate like faith, just like when the road is wrong, the more steps you take, the more wrong you are. Root downfall.
Chinese
的注释中说：做了黑色的业，从中不会产生白色的果实，就像从腐烂树的种子中，长不出好的苗芽一样。这样就驳斥了那些在自己的派别中自诩，无论做什么都认为会产生加持，最终获得解脱的说法。也驳斥了认为苦乐是上师、空行母和本尊所为的观点。他们只是指出了方法，如果按照自己的方法去做，就能具备实现的能力，但这只是假借他们的名义，这种观点被这种智慧所驳斥。这也驳斥了认为物质和普遍事物是真实存在的观点。我们无论显现什么现象，其本性中都没有任何成立，因为我们没有承诺，所以没有过失。如《辩答论》中所说：如果我有一些承诺，那么我就会有这些过失。因为我没有承诺，所以我才是无过失的。就像所说的那样。确定修行者的方向是：认为遍入天是神，认为吠陀是可靠的，想要通过十个誓言获得解脱。但这种解脱是没有意义的，因为他们所走的道路是颠倒的，就像向东走却向西走，白白浪费脚步一样。认为遍入天是神，认为吠陀是可靠的，承诺十个誓言，想要获得解脱的外道们没有解脱，因为他们所走的道路是颠倒的，就像向东走却向西走，白白浪费脚步一样。 在这里详细区分其方式：婆罗门认为国王是导师，认为遍入天是神的是内道。吠陀派、婆罗门派、遍入天派、修行派、国王派这五种。认为四部吠陀是可靠的，认为婆罗门种姓是最高贵的，认为遍入天是神，（1）认为仅仅通过修行就能获得解脱，追随导师国王的教导，所以才这样称呼。他们追随的是对成就之根本的思考有益的分支，以及仙人产生的分支，以及用宝石线串起来的供养，以及婆罗多迦的花园，以及带有叶子的秘密词语等等，并承诺十个誓言，即神遍入天，吠陀是可靠的，沐浴可以净化，
English
In the commentary, it says: Whatever black deeds are done, white fruits will not arise from them, just as sprouts cannot be produced from the seeds of rotten trees. This refutes those who claim within their own sects that blessings will arise from whatever one does, and that one will ultimately be liberated. It also refutes the view that happiness and suffering are caused by the guru, dakini, and yidam. They only point out the method, but if one follows one's own method, one can become capable of achieving it, but this is only attributed to them. This view is refuted by this wisdom. This also refutes the view that matter and universal things are truly existent. We, no matter what phenomena appear, have no establishment in their nature, because we have no commitment, so there is no fault. As it says in the Refutation of Disputes: If I had some commitments, then I would have these faults. Because I have no commitment, I am faultless. Just as it is said. Determining the direction of practitioners is: believing that Vishnu is God, believing that the Vedas are reliable, and wanting to achieve liberation through ten vows. But this liberation is meaningless, because the path they take is inverted, like walking east but walking west, wasting steps in vain. Those who believe that Vishnu is God, believe that the Vedas are reliable, and promise ten vows, wanting to achieve liberation, do not have liberation, because the path they take is inverted, like walking east but walking west, wasting steps in vain. Here, the way to distinguish them in detail is: Brahmins consider the king to be the teacher, and those who consider Vishnu to be God are internal. There are five types: the Vedic school, the Brahmin school, the Vishnu school, the practitioner school, and the king school. They believe that the four Vedas are reliable, consider the Brahmin caste to be the highest, consider Vishnu to be God, (1) believe that liberation can be achieved through practice alone, and follow the teachings of the teacher king, so they are called that. They follow the branches that are beneficial for contemplating the root of accomplishment, as well as the branches produced by the sages, as well as the offerings strung with gem threads, as well as the Bharata garden, as well as the secret words with leaves, etc., and promise ten vows, namely the god Vishnu, the Vedas are reliable, and bathing can purify,