Tibetan
ས་རྣམས་མི་འཆད་པར། །བྱིན་རླབས་རང་ངོའི་སྒོ་ནས་སྟོན། །ཞེས་པ་དང་གསང་བ་རིག་པའི་དགོངས་པ་ལས། ལོངས་སྐུ་རང་གི་ངོ་བོས་བཤད་པའི་དུས། །སྐུ་མཆོག་འོད་གསལ་སྣང་བའི་ཚེ་ན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའང་ལྷུན་གྲུབ་རང་སྣང་གི་དུས་ན་འཁོར་རྣམས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐུའི་རྩལ་ལས་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་རིགས་བཞི་སོ་སོར་རྣམ་སྣང་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དགོངས་པ་གཅིག་པ་ཡང་ངོ་བོས་བཤད་པར་སྦྱར་ཞིང༌། དེའི་གདངས་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་སྣང་དུས། བརྡ་རྟགས་དེ་དག་ཉིད་ལས་གཞན་སྣང་གི་གདུལ་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོས་བཤད་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ལོངས་སྐུ་རིགས་གཅིག་པས། ། ལོངས་སྐུ་རང་གི་ངོ་བོས་བཤད་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །༈ གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཚིགས་སྡེབ་སྦྱོར་ལེགས་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ལ། གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དང༌། འདུལ་བྱེད་སྤྲུལ་སྐུའི་ལོ་རྒྱུས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་མེད་ན། འདུལ་བྱེད་སྟོན་པ་མི་འབྱོན་པས། སེམས་ཅན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་དེ། རྣ་བརྒྱུད་ལུང་གི་ཕྲེང་བ་ལས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་བྱོན་པའི་ཚེ། །དེ་ཡིས་གསུངས་པའི་ལུང་ཆེན་རྣམས་ལ་ཡང༌། །ཕྱི་རོལ་རྒོལ་བ་ངན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དང་པོར་སྲིད་པ་ཆོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལོག་ལྟ་ཅན་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་རྒོལ་བ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བར་བྱ་སྟེ། ལམ་ལོག་པ་འཇུག་པ་ཉིད་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན། འདུལ་བྱེད་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བསྟན་དགོས་པས་འབྲེལ་བ་བསྒྲུབས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཡང་ཐོག་མའི་གཞི་འཁོར་འདས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཇོན་རོལ་ཆོས་ཉིད་ལ་འབྱུང་བའི་དྲི་ཕྲ་རགས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དག་གསལ། མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་ཕྱིས་པ་ལྟ་བུ། ནང་གསལ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་བུམ་པའི་མར་མེ་བཞིན་གནས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་གཡོས་ཏེ། རླུང་གི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རང་གདངས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཕྱིར་ཤར་བ་ལས། རང་སྣང་དུ་ངོ་མ་ཤེས་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས། གཟུང་འཛིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པས། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་མ་རིག་པ་རང་ཤར་དུས། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ལྔ་གསལ་མ་ནུས། གཟུགས་བརྙན་གྱི་འོད་ལྔ་ལ་བག་ཆགས་པས། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དུ་འཁྲུལ་ཏེ། ཕྱི་སྣོད་འཇིག་རྟེན་མཚོ་ལ་དར་ཆགས་པའམ་ཞོ་ལ་སྤྲིས་ཆགས་པ་ལྟར་རི་རབ་གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་ལ་སོགས་པར་སྣང་ངོ༌། །ནང་བཅུད་ལ་ཤེས་པས་མ
Chinese
不讲地，从加持自性的角度来展示。正如《秘密智慧之意》中所说：报身以自性宣说之时，乃是圣身光明显现之际。也是如此。那时，在任运自显之时，眷属并非与自身相异，因为从身之力量中，勇士和明妃四族各自从种种显现中宣说。意义相同者，也与自性宣说相连。其音声在显现十地菩萨之时，那些表征也并非显现为与自身相异的所化，也是自性宣说。这两者都因报身种姓相同，故称为报身以自性宣说之时。第三，化身以词句组合优美的方式宣说。所化有情众生的历史，以及调伏者化身的历史，二者之中，首先，若无所化有情众生，则不会有调伏者导师出现，因此宣说有情众生的历史。从口耳传承之教言之串中说：诸佛出世之时，对于他们所说的大教言，为了出现外道恶劣的辩驳者，首先讲述世间法的历史。如此。也就是说，应当调伏具有邪见、宗派恶劣的辩驳者外道徒，因为进入歧途本身就显现为慈悲的对象，所以调伏者导师必须展示佛法的甘露，从而表明建立了联系。也就是说，在最初的基，轮涅未成立的本来法性中，生起远离粗细微三种垢染的清净明澈，如同擦拭干净的镜子中心。内在明澈，具足五种特征，如瓶中之灯般安住。智慧之风吹动，风的任运自成之音声从法性的虚空中向外显现，因为没有认识到是自显，所以由于俱生无明，执着于能取所取，当遍计所执的无明自生时，由于无明的缘故，自性的五光无法显现，对影像的五光产生习气，因此错觉为外器内情，外器世界如海面生起波浪，或酸奶上凝结奶皮般，显现为须弥山、四大部洲、小洲等。内情方面，以识
English
Without explaining the grounds, it is shown from the perspective of the blessing of one's own nature. As it says in the "Intent of Secret Wisdom": "When the Sambhogakaya speaks with its own nature, it is at the time when the supreme body appears as clear light." It is also like that. At that time, in the spontaneously manifest self-appearance, the retinue is not other than oneself, because from the power of the body, the four classes of heroes and heroines are each spoken from various appearances. Those with the same meaning are also connected to speaking with one's own nature. Its sound, when the Bodhisattvas of the ten bhumis appear, those signs are also not the disciples who appear as other than oneself, but are also speaking with their own nature. Because both of these have the same Sambhogakaya lineage, it is called the time when the Sambhogakaya speaks with its own nature. Thirdly, the Nirmanakaya speaks in a way that the combination of words and phrases is excellent. From the history of sentient beings to be tamed and the history of the tamer Nirmanakaya, of the two, first, if there are no sentient beings to be tamed, then there will be no tamer teacher appearing, therefore the history of sentient beings is spoken. From the string of oral transmission teachings, it says: "When the Buddhas appear in the world, for the great teachings spoken by them, in order for bad external opponents to arise, first the history of worldly dharma is told." Like that. That is to say, those with wrong views and bad sectarian opponents, the Tirthikas, should be tamed, because entering the wrong path itself appears as an object of compassion, so the tamer teacher must show the nectar of the Dharma, thereby showing that a connection has been established. That is to say, in the original ground, the Jonrol Dharmata where samsara and nirvana have not been established, the pure clarity that arises is free from the three stains of subtle, coarse, and subtle, like wiping clean the center of a mirror. The inner clarity, possessing five characteristics, abides like a butter lamp in a vase. The wind of wisdom stirs, and the spontaneously accomplished sound of the wind manifests outward from the space of Dharmata, because it is not recognized as self-appearance, so due to co-emergent ignorance, grasping at the grasper and the grasped, when the imputational ignorance arises, due to the cause of ignorance, the five lights of self-nature cannot be illuminated, and habits are formed towards the five lights of the image, therefore mistaking outer and inner vessels and contents. The outer vessel world appears like waves arising on the ocean, or like cream congealing on yogurt, appearing as Mount Meru, the four continents, subcontinents, etc. In terms of the inner contents, with consciousness
Tibetan
་བཟུང་བ་དང༌། བཟུང་བ་གཉིས་ལས། མ་བཟུང་བ་སྣོད་ཀྱི་དངས་མ་བཅུད་དུ་བསྡུས་པ་ལས། རྩྭི་ཤིང་ནགས་ཚལ་སྨན་མེ་ཏོག་ལོ་ཐོག་འབྲས་བུ་སྨིན་ལ། ཁྱད་པར་འབྱུང་བའི་དངས་མ་འོད་ལྔའི་སྒཽ་ང་དང༌། སྟོན་པའི་འཁྲུངས་རྟེན་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་བའི་མེ་ཏོག་གཉིས་གྲུབ་པ་ནི། སེམས་ཅན་དང་སྟོན་པའི་རྟེན་དུ་ཤར་བའོ། །དེའི་དུས་སུ་བར་གྱི་བསྐལ་བའི་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་གནས་པས། འོད་ཀྱི་སྒོ་ང་མཐོང་སྟེ། སྤྱན་གྱི་སྦྱོར་བས་སྒོ་ང་གཟིགས། ཐུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་མཛེས་པས་མཁྱེན། ཞལ་གྱི་སྦྱོར་བས་བག་ཆགས་སེམས་སྐྱེས་པས། སྐྱོད་བྱེད་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་རིག་པ་བསྐྱེད་ནས་སྒོ་ང་ལ་རྣམ་ཤེས་ཞུགས་པས་སེམས་ཅན་ཕོ་མོ་གཉིས་སུ་སྨིན་ཏེ། བསྐལ་པ་ཐ་མར་གྲུབ་བོ། །སྒྲ་སྦས་ཚུལ་ལྟར་བརྗོད་ན་སེམས་ཅན་ཕོ་མོར་དང་པོར་ཤར་བ་ལ། ཕྱི་ལྟར་འདོད་ཆགས་བྱ། ཞེས་སྡང་སྦྲུལ། ནང་ལྟར་ཤེད་བུ་དང་ཤེད་གྲོགས། ཞེས་བྱ། གསང་བ་ལྟར་ལྷའི་བུ་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་དང༌། ཟླ་བ་དྲི་མེད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་དུས་སུ་རང་འོད་དང་བཅས་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བསྐྱེད་དེ། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་འདུག་པ་དང༌། ཟས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་ལ་སྤྱོད་པས། ཕོ་མོ་སོ་སོའི་དབང་པོའི་སྒོ་མ་དོད་པར་གནས་པའོ། །དེ་ནས་བསོད་ནམས་རིམ་གྱིས་འགྲིབས་ཏེ། སའི་ཞག་སྦྲང་རྩི་ལྟ་བུ་ལ་ཟོས་ཤིང་སྤྱད་པས། ལུས་ལྕི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བར་མི་ནུས། དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དེ་ཡང་ནུབ་ནས། ཨེ་མ་སའི་ཞག་ཅེས་མྱ་ངན་བྱས་པས། ཡང་སའི་བཅུད་སྔར་བས་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཆུང་ངུ་བྱུང་སྟེ། ཟོས་པས་ལུས་ཀྱི་རང་འོད་ནུབ་པས་མྱ་ངན་བྱས་པས། འགྲོ་བའི་ལས་དང་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་ལས་ཉི་ཟླ་གཉིས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་སའི་བཅུད་ཀྱང་ནུབ་དུས། ལྡུམ་བུའི་ཚལ་བྱུང་བ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཡང་ནུབ་ནས། མ་རྨོས་པའི་ལོ་ཏོག་འབྲས་ས་ལུ་ཞེས་བྱ་བ་རྩ་བ་ནས་རྩེ་མོའི་བར་ཐམས་ཅད་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ། ནངས་བརྔས་པས་ནུབ་སྐྱེ་བ་ལ་སྤྱོད་དུས། ལེ་ལོ་ཅན་གཅིག་གིས་གསོག་འཇོག་བྱས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་པས། དེ་ཡང་ནུབ་དུས་མྱ་ངན་བྱས་པས། འབྲས་ཐོ་རྩེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་འདི་བྱུང་ངོ༌། དེའི་དུས་སུ་འདོད་འཇོའི་བ་དང༌། ཅང་ཤེས་ཀྱི་རྟ་དང༌། ཁྲུས་ཀྱི་རྫིང་བུ་དང༌། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་དབང་པོ་སོ་སོའི་སྒོ་དོད་པ་ན། གཅིག་ལ་གཅིག་བལྟ་བའི་འདོད་
Chinese
未执持和执持两种中，未执持是器之精华凝聚，由此草木、森林、药、花、庄稼、果实成熟。特别是产生之精华，五光之卵，以及导师之诞生地乌昙跋罗花二者形成，是作为众生和导师之所依而显现的。彼时，中间劫之金刚不动之大智慧安住，故见光之卵，以眼之作用观卵，以心之作用因美而知，以口之作用生起习气心，以能动摇之意之识生起觉知，故卵中入于意识，成熟为众生男女二者，于最后劫成就。如隐语般述说，众生男女最初显现时，外在如欲贪，名为嗔蛇，内在如势力子和势力友，名为此。秘密如天子日光普照和月亮无垢。彼时以具自光而以神变生，于虚空行走安住，以禅定之味为食，男女各自之根门未生而住。之后福德逐渐衰减，食用如地脂蜂蜜，身体沉重不能于虚空行走。之后不久，此亦消失，哀叹“唉呀地脂”，故又生起比先前功德稍微小之地精，食用后身体之自光消失，故哀叹，由行之业和导师之悲悯，日月二者于世间产生。之后地精亦消失时，享用菜园所生之物。此亦消失后，生出未经耕作之庄稼，名为稻谷，从根到顶端全部有果实，早上收割晚上生长而享用时，一个懒惰之人积蓄储存，全部人都如此做，此亦消失时哀叹，生出名为稻穗之物，即顶端有果实之物。彼时，如意宝牛、骏足之马、沐浴之水池、如意树等诸多受用产生。之后，当各自之根门显现时，互相观看之欲
English
Among the ungrasped and the grasped, the ungrasped is the essence of the vessel condensed, from which grass, trees, forests, medicine, flowers, crops, and fruits ripen. In particular, the essence of arising, the egg of five lights, and the Udumbara flower, the birthplace of the teacher, are formed, appearing as the support for sentient beings and the teacher. At that time, the great wisdom of the Vajra Immovable of the intermediate kalpa abides, therefore seeing the egg of light. With the function of the eye, one sees the egg; with the function of the mind, one knows it because of its beauty; with the function of the mouth, habituated thoughts arise; with the consciousness of the moving mind, awareness arises, therefore consciousness enters the egg, maturing into male and female beings, and is accomplished in the final kalpa. Speaking in a hidden way, when male and female beings first appear, outwardly there is desire, called the anger-serpent; inwardly, there are powerful sons and powerful friends, called this. Secretly, there are the sun, the son of the gods, shining brightly, and the moon, without stain. At that time, endowed with their own light, they are born by miraculous power, walking and dwelling in the sky, and consuming the taste of samadhi as food, the sense faculties of each male and female not yet arisen. Then, merit gradually diminishes, and they eat and consume substances like the fat of the earth and honey, their bodies becoming heavy and unable to walk in the sky. After a while, that also disappears, and they lament, "Alas, the fat of the earth!" Then, a slightly lesser essence of the earth arises, and when they eat it, the self-light of their bodies disappears, so they lament. From the actions of beings and the compassion of the teacher, the sun and moon arise in the world. When the essence of the earth also disappears, they enjoy what grows in the garden. When that also disappears, uncultivated crops arise, called rice, with fruit from the root to the tip. When they harvest in the morning and it grows back in the evening, and they enjoy it, a lazy person accumulates and stores it, and everyone does the same. When that also disappears, they lament, and something called a rice stalk arises, that is, something with fruit at the tip. At that time, wish-fulfilling cows, swift horses, bathing ponds, wish-fulfilling trees, and many other enjoyments arise. Then, when the sense faculties of each individual manifest, the desire to look at each other