Tibetan
་ལམ་མེད་དུས་ཉིན་སྣང་ལྟར་ཁྲ་ལམ་མེ་བ་སྣང་ཡུལ་རྣམས་གཉིད་དུ་སོང་ཡང༌། དབང་པོ་སོ་སོ་ལ་སྣང་ལ་གཉིད་དང་འོད་གསལ་འདྲེས་པས་དེར་འཛིན་མེད་པའི་ངང་ལ་གནས་པའོ། ། བཞི་པ་བག་ཆགས་ཀྱི་ཞེན་པ་གཅད་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཐུན་ལ་བསླབ་པ་ནི། ཡོད་པ་ཆེད་དུ་མི་སྤང༌། མེད་པ་ཆེད་དུ་མི་བཙལ། ཡོད་པ་ལ་མངོན་པར་མི་ཞེན། མེད་པ་ལ་སེམས་ཁྲལ་མི་བྱ། བསྟོད་སྨད་ལ་ཆགས་སྣང་མི་བྱ། སྣང་གྲགས་སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་སྤྱད། རྣམ་རྟོག་འདས་པའི་རྗེས་མི་གཅད། མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ། ད་ལྟར་གྱི་དྲན་རིག་ལ་སྤང་གཉེན་གྱི་འཁྲིས་མི་གདགས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་སོར་བཅོས་བསླད་དང་བྲལ་བར་བསྐྱང༌། སྣང་བ་སྣང་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ། རྨི་ལམ་རང་ངོ་ཤེས་པས་འཇིགས་སྣང་གྲོལ་བའམ། ཐོ་ཡོར་རང་ངོ་ཤེས་པའི་མི་འཛིན་རང་གྲོལ་ལ་སོང་བ་ལྟར་བསླབ། རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ། གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་དུ་ཤར་བས་རང་མཚན་དུ་ཞེན་འཛིན་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་གཉིས་མེད་དུ་སོང་བ་ལ་བསླབ། སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་འདྲེས་པས་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར་རོ་མཉམ་རིས་མེད་དུ་ཤེས་པས་ཡུལ་སེམས་འཛིན་པ་སྟོང་པ་གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་བག་ཆགས་རང་གྲོལ་ལ་སོང་བས་རྗེས་མེད་ནམ་མཁའི་བྱ་རྗེས་ལྟར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་ཟང་ཐལ་གྱི་ཤེས་པ་བག་ཆགས་ཀྱི་འཕྲོ་མཐུད་མེད་པར་གནས་སོ། ། གསུམ་པ་ཐབས་དེས་གྲུབ་པའི་དགོངས་པ་ནི། སྣང་སྲིད་གཞིར་གཞག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་སྣང་བ་ཡུལ་སྲིད་པ་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྤང་བར། གཞི་གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་ནས། བཅོས་བསླད་དང་རེ་དོགས་མེད་པར་རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པའི་ངང་ལྟར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ལུས་བདེ་བ། ངག་གསལ་བ། སེམས་མི་རྟོགས་པའི་ཉམས་གསུམ་རང་ཆས་སུ་ཁོང་ནས་འཆར་ཞིང་ཡེ་བདེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། བློ་བདེ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་གནས་པས། བབ་བདེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་གྲུབ་པའི་དུས་སོ། ། དོན་གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཡང་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ་ནི། ལྟ་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་ངང་དང༌། རྗེས་ཐོབ་བསྲེས་ནས་བོགས་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའང་ལྟ་སྒོམ་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་གྲོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། དེའང་རང་གི་ཉམས་ལ་གང་ཕན་གྱི་སྤྱོད་པ་རིམ་པར་སྤྱད་ཅིང༌། དུས་དང་འབྲེལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་དེའི་ཐབས་གོམས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་ལས། ལས་དང་པོ་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། མི་དགེ་བ་ཆ་དང་བཅས་པ་དོར་ཤིང༌། དགེ་བ་ཆ་དང་བཅས་པ་སྤེལ་བ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྤང་བླང་ཤེས་ནས། བླ་མ་དམ་པའི་དྲུང་དུ་སོང་ལ། ཐོས་པས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་ཤིང༌། ཟབ་མོའི་གདམས་པ་ཁ་ཚང་བ་ཉན་ལ་ཚིག་གི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་ཅིང༌། བསམ་པས་དེའི་དོན་ནོར་འཁྲུལ་མེད་པའི་གནད་མི་འཕྱུགས་པར་བྱ་ཞིང༌། འཁོར་བ་ལས་བློ་ལྡོག་པའི་ཐབས་ལ་བསླབ་བོ། །སྙིང་པོ་ལྷུར་བླང་བའི་སྤྱོད་པ་ནི། དེ་ནས་རྒྱུས་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ཕྱིན་ལ། སྤྲང་པོའམ་རི་དྭགས་ལྟར་གཅིག་པུར་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་སྤྱད་དེ་ཟས་གོས་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱས་ལ། གདམས་པ་གཞན་ལ་ངོ་མཚར་དུ་མི་འཛིན་པས་རང་གིས་མན་ངག་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་ཞིང༌། བྱ་བྱེད་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཚེ་འདིའི་འཁྲིབ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལིངས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ནས་བསྲན་ཚུགས་པར་བྱས་ཏེ། སྔོན་དུ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྤྱོད་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཞེན་པ་ལོག་པར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ནས་སུ་དང་ཡང་འབྲེལ་འདྲིས་མེད་པར་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པས་ངག་གཅད་ལ། བརྡ་ཙམ་ཡང་མི་བྱ་བར་བུ་ཆུང་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པར་གློད་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་སློང་གི་སྤྱོད་པ་ནི། དེ་ནས་མི་ཕོད་པ་ལ་ཐོག་འགེལ་དུ་བྱེད་པས། སེམས་ཀྱི་འཁྲི་བ་བཙན་ཐབས་སུ་གཅད་ཅིང༌། གཙང་བཙོག་མེད་པ། ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པས་བླང་དོར་གྱི་ཞེན་པ་དོར་བ་དང་ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པས་རིག་པའི་སྣ་མི་བསྐྱིལ་བར་ཟང་ཐལ་ལ་སྤྱོད་པས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཞན་གྱི་མི་དད་པ་བསྒྱུར་ནུས་པ་དང༌། གསད་པ་གསོ་ནུས་པ་དང༌། འབྱུང་བཞི་དབང་དུ་བསྒྱུར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ་དུས། ཞེན་པའི་འཁྲིས་བག་ལ་ཉལ་བ་གཅད་པའི་ཕྱིར། རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཚོང་དུས་ལ་སོགས་པར་ཡང་བྱས་པས། ནང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཆོད་པ་དང༌། ཕྱིའི་སྣང་བ་དབང་དུ་འདུས་པ་དུས་མཉམ་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་ན། སྣང་བ་དབང་བསྒྱུར་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ཐབས་དེས་གྲུབ་པའི་དགོངས་པ་ནི། དེའང་དང་པོ་ཐ་མལ་ལས་ལོག་ནས་རང་རྒྱུད་ཆོས་དང་མཐུན་པས་ཞི་ཞིང་དུལ་བ་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོ་འབྱུང་བའོ། །བར་དུ་གང་སྣང་རང་གྲོལ
Chinese
在无路之时，如白昼般鲜明的显现之境，即使都已入睡，对各自的根识来说，显现与睡眠和光明相混合，安住于无执的状态中。第四，断除习气的执着，修习禅定的座间：不特意舍弃存在，不特意寻求不存在，不特别执着于存在，不对不存在感到忧虑，不对赞扬和贬低产生贪恋，以知晓显现声响如幻来行事，不追逐已逝的念头，不迎接未来，对于当下的觉知，不施加扬弃的偏袒，将平凡的意识保持在自然状态，不加修饰。显现于显现之初解脱。如梦中认识到梦境的本质，从而解脱恐惧，或如见到鬼怪认识到其本质，从而进入不执着的自解脱。修习觉性于觉性之初解脱。如影像在镜中显现，不执着于自相，从而进入显现解脱二者无别。显现与心识融为一体，如盐溶于水，以知晓味道相同无有分别，修习境与心识的执着为空性本初法性。如此一来，习气便会自解脱，如空中无迹的鸟迹般消逝。那时，刹那间通透的觉性，便会安住于没有习气延续的状态。第三，以该方法成就的见解是：称为将显有安立于基位。那时，对于显现外境和心识所摄的一切法，不加以舍弃，而是安立于本初法性的状态中，不加修饰，没有希冀和担忧，如未被风搅动的海洋般安住。那时，身体舒适，语言清晰，心识不作分别的三种体验会自然而然地从内心生起，并且安住于原始安乐法性的轮转中，如清澈的河流般自在，这是成就自然安乐智慧见解之时。第三个意义，关于持续修持的行为瑜伽士，也有三种。第一，确定行为的本质：即在正行时，观与修的本质如何存在，以及后得时混合并发挥作用。其中，行为是观修达到要点的首要助手，因此，应依次修持对自己的体验有益的行为，并与时间相结合。
English
In the absence of a path, the realm of appearances is vivid like daylight, even when all have fallen asleep. For each of the senses, appearances are mixed with sleep and clarity, and one abides in a state of non-grasping. Fourth, to sever the clinging to habitual tendencies, one trains in sessions of meditation: Do not deliberately abandon what exists. Do not deliberately seek what does not exist. Do not be overly attached to what exists. Do not worry about what does not exist. Do not be attached to praise or blame. Use appearances and sounds as illusory. Do not cut off the traces of past thoughts. Do not welcome the future. Do not impose partiality of acceptance or rejection on present awareness. Maintain ordinary consciousness in its natural state, free from fabrication or distortion. Appearances are liberated in the moment of appearing. Like recognizing the nature of dreams and thus liberating fear, or like recognizing the nature of a ghost and thus entering self-liberation without grasping, one trains. Awareness is liberated in its own place. Like reflections appearing in a mirror without clinging to their own characteristics, one trains in the inseparability of appearance and liberation. Appearances and mind merge into one, like salt dissolving in water. Knowing that the taste is the same and without distinction, one trains in the emptiness of grasping at objects and mind, the primordial nature of reality. In this way, habitual tendencies are self-liberated, becoming like the traceless flight of a bird in the sky. At that time, the instantaneous, transparent awareness abides without the continuation of habitual tendencies. Third, the realization attained through this method is called establishing phenomena on the ground. At that time, without abandoning any of the phenomena encompassed by appearances, the external world, and the mind, one establishes them in the state of the primordial nature of reality, without fabrication, hope, or fear, abiding like an ocean undisturbed by the wind. At that time, the three experiences of physical ease, clear speech, and non-conceptual mind naturally arise from within, and one abides in the wheel of primordial bliss and the nature of reality, as free as a clear flowing river. This is the time of attaining the realization of natural ease and wisdom. The third meaning, concerning the yoga of continuous practice, also has three aspects. First, identifying the nature of practice: it is how the nature of view and meditation exists in equipoise, and how it is mixed and brought forth in post-meditation. Among these, practice is the main support for view and meditation to reach the essential point. Therefore, one should practice in sequence those practices that benefit one's own experience, and do so in connection with time.
Chinese
修习此等方便有三。首先，初学者的行持是：舍弃一切不善及其因缘，增长一切善及其因缘。瑜伽士亦应了知取舍，前往殊胜上师处，听闻以了知何者为法、何者非法，听闻圆满深奥之诀窍，断除文字之增损，以思维令其义不谬误，不离要点，修习从轮回中转变心意之方便。其次，精勤修持之行持是：其后前往陌生之地，如乞丐或野兽般独自修持上师之教言，以粗劣之饮食知足。不视他法为稀奇，而应信赖自身之口诀。将一切作为、勤作之法，以及今生之贪执完全转变，并能忍耐。首先，以分别轮回与涅槃之行持，令身语意三之执着转变。其后，不与任何人交往，以如哑巴般之行持禁语，不做任何表示，如幼儿般之行持，放任六根，修习法性之义。再次，以苦行道用之行持是：其后，对于不能忍受之事亦强行忍受，强制断除心之系缚。无有净与不净，以如狗猪般之行持，舍弃取舍之执着，并以无有来去、无有止息，如疯子般之行持，不收摄觉性，而以坦然之行持，令一切显现皆成为助伴。其后，当能转变他人之不信，能令死者复活，能自在转变四大之神变成就之时，为了断除执着之习气，亦于市集等处行持觉性之苦行，令内在之烦恼断除，外在之显现亦同时获得自在。如是之行持，命名为：自在转变显现之行持。第三，以彼方便所成就之见解是：彼亦首先从庸常中转变，以自相续与法相应而寂静调柔，趋入舍弃烦恼，生起强烈之出离心与厌离心。其次，一切所显现皆为自解脱。
English
There are three ways to become accustomed to these methods. First, the conduct of a beginner is: abandoning all non-virtue and its causes, and increasing all virtue and its causes. The yogi should also know what to accept and reject, and go to a supreme lama. By listening, one knows what is Dharma and what is not Dharma. By listening to the complete and profound instructions, one cuts off the additions and subtractions of words. By thinking, one makes sure that the meaning is not mistaken, and does not miss the key points. One trains in the methods of turning the mind away from samsara. Second, the conduct of diligently taking the essence is: then, one goes to an unfamiliar place, and like a beggar or a wild animal, one practices the lama's instructions alone, being content with poor food and clothing. One does not regard other instructions as marvelous, but trusts in one's own instructions. One completely transforms all actions, efforts, and practices, along with the attachments of this life, and becomes patient. First, by the conduct of distinguishing between samsara and nirvana, one reverses the attachment to body, speech, and mind. Then, without associating with anyone, one cuts off speech with the conduct of being like a mute. Without making any signs, one releases the six senses with the conduct of being like a young child, and meditates on the meaning of dharmata. Third, the conduct of awakening the path of asceticism is: then, one forces oneself to endure what one cannot endure, forcibly cutting off the bonds of the mind. Without cleanliness or impurity, one abandons the attachment to acceptance and rejection with the conduct of being like a dog or a pig. And with the conduct of being like a madman, without coming or going, without stopping, one does not restrain awareness, but practices openly, so that all appearances arise as friends. Then, when one is able to transform the disbelief of others, able to revive the dead, and able to control the four elements, in order to cut off the latent habits of attachment, one also practices the asceticism of awareness in marketplaces and other places. At the same time, inner afflictions are cut off, and outer appearances are brought under control. Such conduct is named: the conduct of freely transforming appearances. Third, the realization attained through these methods is: it also first transforms from ordinariness, and by making one's own mindstream conform to the Dharma, one becomes peaceful and subdued, entering into the abandonment of afflictions, and generating strong renunciation and weariness. Second, whatever appears is self-liberated.